Alle inzendingen

Bezield door Poetin in de Oekraïn’ Werkt Trump met Maduro vast aan zijn plan. Gaat Xi Jinping snel volgen met Taiwan? Al gaat dat even duren nog misschien. We praten wel doch houden de mond dicht De kop in ’t zand beperkt dan ook het zicht.…

Alleen in mezelf kan ik wonen, de plek, mijn onderdak, eigen warmte bij de haard, daar wordt mijn hart door geen stormwinden meegenomen. Alleen in mezelf kan ik wonen. Door de ramen van mijn lijf zie ik de aarde, weilanden, bossen, beken, zeeen groen in 1000 kleuren maar vooral regenbogen. Het levensspel? Het moet schoon zijn, heel…

Sneeuw wordt geboren om te vallen en alles wit te maken en daarna te smelten voor de zon. Achter de zon verdwijnt de sneeuw evengoed, geen reden om daar geheimzinnig over te doen. Van hout valt veel te maken. Het blijft onderhevig aan de tijd, of je nu aan houtwormen denkt of aan een boom. In de bijl en de beitel klinkt de aanzet tot een ommekeer…

ze kwam met woorden binnen immers haar dageraad werd eerder geboren dat ligt aan haar zin en drang om te beginnen'; de vroegte zal haar bekoren de ruimte die zij innam deed mijn rust bekorten een schrijfsel was de oorzaak zij wil zich nog meer op poezie richten structuur geven aan de dag hoop ik en ze vraagt daarbij, van zich zelf beroepsgerichte…

Ik zie hoe je de regen aanraakt met je vingertoppen, lijnen trekt van water uit wat ooit was. Je beweegt je buiten de tijd, in een stilte die niets hoeft te bewijzen, als een schaduw die zich uitstrekt — niet om vastgehouden te worden, maar om te blijven. De hemel is je doek. Het zachte geruis van water je begeleiding. Je raapt de losse…

die middag in mei toen zij niet praten kon neuriede zij een kinderliedje van een andere lente in een andere wereld waar geen woorden waren voor de stromende angst in het kleine hart deze middag als zij niet praten kan neuriet zij het liedje van die andere lente in die andere wereld totdat zij verstomt en alleen maar snikken kan…

Welke ongeboren dichter op het noordelijk halfrond welke toonkunstenaar in het oosten van de zengende poorten van isfahan tot de dampende geisers van ijsland waar de zon een half jaar in duisternis kwijnt van de barre witte ijszeeschotsen van moermansk tot lissabons trage estuario do tejo welke zanger binnen deze contreien…

Lach leef en geniet En vergeet al je verdriet Zit je hoofd weer vol met zorgen Leef de dag leef naar morgen Lach leef en geniet Hoe het leven ook is Niemand die mijn tranen ziet…

Van verbaasd toekijken via lachen naar niet snappen waar het over gaat door naar diepe bewondering en respect naar meedeinen op het ritme langs plaatsvervangende schaamte naar melancholie via HARTSTOCHTELIJKE waanzin jezelf terugvinden in absurdisme met een ONCONTROLEERBARE binnenpret via bijna in slaap vallen naar WAKKER SCHRIKKEN…

Blindelings word ik gevonden door de nacht. Naakt raakt nacht me diep. En toch, in de verte roept een uil, een roep om mijn naam. Mijn naam die een deur wordt naar een andere vallei, een thuis voor lege huizen (hulzen), er zijn geen woorden om hen te bewonen. Nacht verdraait zich stil/zwijgend tot droom, raam naar verleden (mijn eigen…

Tranen zitten niet op papier. Ze blijven hangen in de hand die aarzelt boven de zin. De schrijver kijkt toe hoe woorden weigeren hun werk te doen. Ze liggen stil, alsof ze weten wat ze zouden verraden. In het gedicht is geen schreeuw, geen uitleg, geen redding. Alleen wit dat zich voordoet als rust. De tranen doen hun werk buiten…

Ik zie het aan, de uitoefening van het recht van de sterkste en mijn stille protest doet me pijn, het doet mijn hart verkrampen en bezwaart mijn liefde met zorgen Anderen gaan de straat op maar de nieuwe oude, verharde regels zijn gewapend en breken niet, daarom lig ik mijzelf te masseren en zacht te maken De wolken knikken even…

jij was in een duistere aardse gedachte totaal geen heilige lichtstraal komend vanuit de lucht ieder moment van de sombere dag een diepe wanhopige zucht totaal niet realiserend er werd in het heilig werelddeel ernstig overlegd met glorievol respect lieve jonge vrouw met stralende ogen jij behoort bij onze engelenschaar…

‘t waren vaak hun stemmen gedragen door overtuiging die mij door de tijd heen dat gevoel van thuiskomen schonken in mijn schoot ’t moet zo’n seizoen geweest zijn om vragen rond de werkelijkheid die onvermijdelijk komen zouden met een betrouwbaar ogend verhaal een levensgeschiedenisbos in te sturen ’t is een tigste natuur geworden die…

De winter is nu eindelijk gekomen, En beemd’ en woud zijn wit van sneeuw en rijp, Bevroren zijn de vlieten en de stromen, Verdord is al wat vruchtbaar was en rijp. Een loden hemel drukt thans op het land, Nu sluimert Moeder Aarde haar lichte sluimer, Dra komt de tijd waarin de zon weer brandt, De dagen lengen, ook het zicht wordt ruimer.…

De dag dat het zo warm was Een dag voor moederdag We herinneren het nog elke dag De grote knal en vuurzee Enschede ik leef met je mee Het was zo ongelofelijk hoeveel mensen hulp tegelijkertijd De vraag was staat mijn huis er nog,is je dierbaren in leven Of ben ik alles kwijt Die ene buurt onder het puin in een keer verdwenen die ene dag in…

Feminisme Er was een meisje die loopt over straat Ze is net uitgeweest en het is al laat Het is tijd om naar huis te gaan De weg is kort naar huis en rustig gelegen Maar opeens komt er een persoon aan Ze weet niet wat de persoon wilt Maar dan is het stil De veiligheid en het leven is ontnomen van een onschuldig meisje/ vrouw Wanneer kunnen…

Zal de formatie verder als een speer gaan Nu deze club het met z’n drieën waagt En Joost of Jesse niet aan tafel vraagt? En doet zo’n kabinet zijn naam straks eer aan? Ik vind een minderheidsregering goed Als zij meer voor de minderheden doet…

sttt wees maar stil er is een spreekwoord over hete soep na regen komt zonneschijn we lopen niet in zeven sloten tegelijk kennen we dit niet allemaal die geruststellende sussende taal of is het een kwestie van ogen sluiten horen zien en zwijgen wees braaf want je weet niet wat je dan zal krijgen een zwijgplicht bedekt onder de…

Vrijen is een groot goed, Geeft gevoel van jong bloed, Lust om toppen te bestijgen, Die dan aaneen te rijgen. Marietje vindt het fijn, Past ook helemaal in Jantjes lijn, Beî genieten van elkaar, Staan altijd voor elkander klaar. Beiden zijn jong van geest, En ook jong van lijf en leden, Vrijen is voor hen ’n feest, Hun leven lang willen…

Daar sta ik alleen, Met een gevoelige laag om me heen. Als je me laat vallen breek ik in duizend stukjes uit elkaar. Het gevolg van is zo onberekenbaar! Wie helpt me stukje op te rapen om een plaats te geven , Een stukje weer moed en kracht in mijn kwetsbare leven. Dit is een pad van kilometers die ik ga afleggen met vallen en opstaan! Maar…

Na een barre koude wandeling door de Jordaan banjer ik om vijf voor half elf onder klokgelui de Westerkerk aan de Prinsengracht binnen vandaag (-10) de Koudekerk aan de gracht ik nestel mij met 2 paar thermo-ondergoed aan op de achterste bank en hou mijn muts op haal meteen mijn warme kruik te voorschijn en plaats deze aan mijn onderrug,…

het gaat mij om het wiel hier en nu opnieuw uitvinden hoe in uitvliegen de zinnen binnen vluchtige banden elk begaand pad weer spiegelen laat in woorden het gaat mij om het spaaklopen van verse voeten in metrummeters als oefenkwatrijnen of zo’n net sonnet vol toerenchagrijn eindigend in rijm schema per thema of vorm beklommen…

In Duitsland kwam A. Hitler aan de macht Aanvankelijk was men daar heel tevreden Hij durfde wat de anderen niet deden Het heeft de wereld weinig goeds gebracht Ik zie het nu diezelfde kant opgaan Aan d’overzijde van de oceaan…

Diepe winterkou een pad onder witte sneeuw maakt de dag stiller Kou omhult mij terwijl ik blijf staan, een aanwezigheid die niets eist en niets verbergt. Ze laat de dag verstillen tot zijn kern, alsof elk overbodig geluid stilletjes oplost. Mijn adem tekent lichte wolken in de bleke winterlucht, ik volg hun vluchtige vorm tot ze verdwijnen…

In het zwart huist het licht dat zich een weg naar boven vecht net als gras dat door cement zich naar boven worstelt. Tussen armoede en glitter ligt een wildernis van verlangen verlies schaamte en woede en altijd proberen dicht in de buurt van de waarheid te blijven. Een klein zwart meisje maakte haar eerste reis van het diepe Zuiden…

de grijze tijd kent zijn kern van waarheid is geen circaplusminusgok of het kijken van zuiverekoffiedrab en dan met kretologieverstand iets mompelen in je baard de wrede tijd vaart altijd voor de wind laat zijn sporen na die onnavolgbaar zijn in de tijd ben ik de schaduw van je hand de schaduw van je hond de eeuwige schaduw van mijn…

het dichten van gaten is begonnen met taal en teken gladgestreken op het grensvlak van pen en papier niet met grote woorden maar ontheemde aarde ‘n lege halte langs versteend spoor in een uiterste poging de gaten te dichten…

Ontkennen, ontkennen, ontkennen de eerste reflex van een regime dat psychologisch een puber is gebleven: alwetend, chronisch verongelijkt en eeuwig aangevallen gevoelend de dood van mevrouw Renee Nicole Good is een internationale empathie-test of je huilt of je haalt je schouders op. In dat laatste geval mag je even mee naar…

Er loopt een meisje langs barokke stukken, haar vaders snor past daar prima bij; ze kust het kale hoofd en voelt zich vrij, een vogel kleien, zal haar wel lukken. Vrolijk plukt ze een pluisje, tikt op een neus, staart naar de vrouw in het bleke gewaad, die in de schaduw van de hoge muur staat, en haar doet denken, aan die wijze leus. Ze…