5288 resultaten.
Ontroering
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.219 Twee sinaasappels van één tak met blaren.
Ik zie schreiend het wonder aan:
Neen: niet vergeefs zijn zóveel kwade jaren
Over mij heen gegaan.…
Alexis
poëzie
3.2 met 15 stemmen
4.187 Alexis heeft zijn zusje lief,
Wanneer ze in vrede leven;
Hij noemt haar zelfs zijn hartedief,
Als zij haar speelgoed hem wil geven.
Maar als zij iets, dat hem behaagt,
Voor haar om mee te spelen vraagt,
Dan wordt die liefde ras verminderd;
En als zij hem in 't doen van zijnen zin verhindert,
Dan haat hij bijkans haar geheel;
Ook is zij doorgaans…
Als 'k aan een brief van wie ik liefheb, smul
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.811 Als 'k aan een brief van wie ik liefheb, smul,
Verleng door kleine hapjes ik 't onthaal:
Mijn ogen likken zuinig ied're haal,
led're misplaatste punt op, ied're krul;
Met een gedachte aan mij, een glimlach, vul
Ik 't wit tussen twee letters, en 'k vertaal
Een inktkladje als een half beschaamd signaal,
Dat - als de pen - het hart vol was en…
De perzik.
poëzie
3.1 met 37 stemmen
7.026 De perzik gaf mijn vader mij,
Omdat ik vlijtig leer.
Nu eet ik vergenoegd en blij,
Die perzik smaakt naar meer.
De vrolijkheid past aan de jeugd,
Die leerzaam zich betoont.
De naarstigheid, die kinderdeugd,
Wordt altoos wel beloond.…
Stil, zonder dorpen, weiden, watervallen
poëzie
3.3 met 14 stemmen
1.886 Stil, zonder dorpen, weiden, watervallen,
Ontzaglijk niets van kart'lig silhouet,
Drijven onwerklijk, blauw op violet,
Op nevelring vergletscherde Alpenwallen:
Als had de vorst op welvend glas gezet
Een wereldfantazie in ijskristallen,
Staan in één vlak, één glorie over allen,
De toppen, verste en naaste, zonder smet.
Zo zie ik soms in…
Soms, plots'ling, door mijn Brahmanvrede heen
poëzie
3.8 met 11 stemmen
1.816 Soms, plots'ling, door mijn Brahmanvrede heen,
Schreeuwt als een stervend beest mijn oud verdriet:
Een reuk, een landschap, een herinnerd lied
Roept op naar 't leven, wat gestorven scheen.
Dan mis ik wie ik liefhad meer dan een;
Besef van eeuwige Eenheid gaat te niet:
Mijn blik, door mens'lijkheid verduisterd, ziet
Smartelijke gescheidenheid…
Zoals een ongelukkig man de rij
poëzie
3.5 met 15 stemmen
1.989 Zoals een ongelukkig man de rij
Van smartgedachten in zich klinken hoort -
Lang, lang geleden had 't zich ingeboord,
En steeds herleeft hij 't, al is 't leed voorbij;
En denken moet hij: 'Als ik toen... Als zij...' -
En 't eindloos vaak herhaalde, woord na woord,
Herhaalt zich strak. - 'T is af. - Hij kan nu voort
Met 't werk, maar weet:…
Op SUZANNA VAN BAERLE, DE BRUID VAN GERARD BRANDT
poëzie
2.9 met 12 stemmen
4.211 DOOR GERARD VAN ZIJL GESCHILDERD.
Aº. 1652
In gene trouwring blonk ooit Indiaanse paarle
Zo zuiver, als Suzan in ’t huisgezin van Baerle.
Zij dooft met haar gezicht de klaarste diamant,
En stookt in ’t kilste hart een overkuise brand.
De Schoonheid, Jeugd, en Deugd verzamen hier te gader.
Maar ’t rijp verstand verbeeldt het oordeel van haar…
De oude man
poëzie
4.9 met 11 stemmen
2.241 Hij leeft vijandig tussen het ontluiken
Van 't vredig huisgezin; als late sneeuw
Zich handhaaft in de schaduw van de struiken.
En in hun dromen brengt hij angst en schreeuw.
Daar is hij drijfzand voor hun zware voeten,
En onweerdreigen boven 't machtloos hoofd.
Hij is de worm die in een vrucht gaat wroeten;
En zij verderven, want zij zijn…
Vervarelijk festijn
poëzie
3.5 met 21 stemmen
2.977 Vervarelijk festijn voor onverzaadlijk dorsten:
zo hebben ze u gekend, bij smaad- of smeek-gebaar,
die, donker van begeerte of heller liefde klaar,
van u besmaald misschien, misschien u tarten dorsten.
o Bralle broeiïng van het schroeiïg-hete haar
dat ge als de kromme vlam van ene toortse torste…
Tussen golven en sterren, vreemd aan de aard
poëzie
3.1 met 19 stemmen
2.163 Tussen golven en sterren, vreemd aan de aard,
Zeilt de albatros zijn wijdgewiekte vlucht,
En dubb'le oneindigheid van nacht en lucht
Orakelt rond zijn eenzaam trotse vaart.
Hem, diep vertrouwd met storm en sterren, spaart
De wijze zeeman; de ander is een klucht
Zijn neergeruiste hoogheid, dat tot vlucht
Hij sart, die hem van de ondergang bewaart…
Ik-zelf
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.889 Een hevig hater.
Een minnaar mild.
Die nu of later
De Dood toch stilt.…
HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD
poëzie
4.0 met 18 stemmen
3.140 Het zonnelicht is neergedaald
en ‘t gaat bij andere lieden,
verwacht en welkom-weer onthaald,
de dag hun doen geschieden.
Het morgent daar, het avondt hier,
en wonderschone verven
zie ‘k wentelen in het westervier,
en stille, stille sterven.
‘t Was rood eerst, helder peers weldra;
en, blauw- en blauwerwendig,
door…
'T BROEKIE VAN JANTJE
poëzie
3.2 met 104 stemmen
18.277 Er was eens 'n haveloos ventje,
Die vroeg an z'n moeder 'n broek.
Maar moeder verdiende geen centje,
En vader was wekenlang zoek.
Ach, moedertje, geef me geen standje;
Er zit in m'n broekie 'n scheur!
De jongens op school roepen: 'Jantje,
Jouw billen die zien we d'r deur!'
De moeder werd ziek van de zorgen,
Lag stil en bedrukt in…
De maan verrijst
poëzie
3.3 met 15 stemmen
3.444 Het duister doet de tinten samenvlieten
En dekt met fulpen nacht het schel azuur.
Nu gaat de glimvlieg heen en weder schieten
Gelijk een star, gelijk een dansend vuur.
De stilte bidt. Een tempel is natuur
En de aard voelt zich met vrede als overgieten...
Het is de zelfde heilige avonduur'
Als toen ik 't eerst heur aanblik mocht genieten.…
Zwaluwzwerm
poëzie
2.3 met 10 stemmen
2.881 Hoe die kleine spitse lijven
Tuimelend stijgen, pijlsnel drijven,
En in tomeloze drift,
Tevens tekenaar en stift,
Hun volkomen lijnen schrijven.
Neen, ik ken geen groter weelde,
Dan hun schijnbaar half gespeelde,
Half in ernst bedreven vlucht
Stil te volgen met de zucht,
Dat mijn droom dit dartlen deelde.
Dat mijn zwierende gedachte
Zo…
Music-Hall 1
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.918 Gelijk een zwakke vrouw d'armoe van heur lijf verbergt
Onder een ruisend froufrou van rokken en van kanten kleren
Zo dommelt de Music-Hall z'n lusteloos begeren
Weg in 't schijnen en 't kwijnen van veel rode en groene lichten.…
MARX
poëzie
3.5 met 14 stemmen
3.286 Een schone vastheid had hij in zijn wezen,
hij ging zo zeker en vast als de wind,
hij was zo stevig als een boom - een kind,
wou wel graag om zijn hals dicht bij hem wezen.
Van uit zijn brede hoofd, dat altijd zind'
op het verheerlijkst mensenschoon, verrezen
zachte stralen van goedheid - en daar in 't
zwart oog was vreugd en liefde saamgelezen…
'k Vraag niet, of mij de eindeloze vreugde wacht
poëzie
2.6 met 15 stemmen
3.280 'k Vraag niet, of mij de eindeloze vreugde wacht
Van een volmaakte dag,
Maar, of ik eenmaal in de stille nacht
Voor eeuwig slapen mag.
Mijn lusteloosheid
Schijnt bewusteloosheid,
Genoeg genot;
En eeuwig leven schijnt mij eeuw'ge rusteloosheid....
Leer Gij 't mij beter, God!…
Soms, als je 's winters op 't besneeuwde pad
poëzie
3.2 met 9 stemmen
1.844 Soms, als je 's winters op 't besneeuwde pad
Wandelt langs beuken, vind je een plekje diep
In 't bos - 't is, of een stukje zomer sliep,
Dat met de zwaluwen mee te gaan vergat:
Geen sneeuw. Een herfstdraad. Mos. Een mug. Gepiep
Van 't meesje tussen zonnig roodbruin blad.
'T is, of je haast de toverwoorden had,
Waarmee je zon en zomer…
Soms kan op 't berglandschap de zon niet schijnen
poëzie
3.1 met 17 stemmen
2.385 Soms kan op 't berglandschap de zon niet schijnen,
Dat kleine ding, zoek onder wolk-ruïnen;
Dan 's morgens staat, bij donder van lawinen,
'T kosmisch sonnet van kleuren en van lijnen:
Grens tussen blauwe, onwereldse kwatrijnen,
Hangt smal een wolkenstreep, geel als lupinen;
Omhoog, omlaag wijzen, aardse terzinen,
Sneeuwtoppen rood, en glooiend…
HET JAWOORD
poëzie
3.7 met 16 stemmen
4.762 Schone, zeide ik tot mijn meisje,
Zeg nu of gij mij bemint?
't Meisje lachte eens, en heur oogjes
Zagen mij al kwijnend aan.
Ik herhaal het, zeg mijn meisje,
Zeg nu, of gij mij bemint?
't Meisje stamelde, en een zuchtje
Glipte van heur lipjes af.
Zeg dan, riep ik onverduldig,
Zeg dan of gij mij bemint?
't Meisje boog het blozend aanzicht…
Klein kindje heeft verdriet
poëzie
3.9 met 19 stemmen
2.252 Klein kindje heeft verdriet, maar moeder laat
Voor hem een mooi geel balletje in een kring
Ronddraaien - en het schijnt een gouden ring -
Aan een onzichtbare, elastieken draad;
Dan met een hamertje op een gam'lang slaat
Ze wijsjes, uit heel verre herinnering;
En 't draaiend balletje en 't metaal-geting
Leidt-af het kindje, en 't zingt en…
Overwegende argumenten
poëzie
2.6 met 14 stemmen
2.118 'k Heb met dat nieuwe niets van doen,
Vooreerst, het strijdt met ons fatsoen;
En dan, ik heb een vrouw getrouwd,
Die 't met de Catechismus houdt.…
Blauw, licht en stilte tot de horizont
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.227 Blauw, licht en stilte tot de horizont. -
Vroom luistert 't onbeweeglijk voorjaarsland
Naar gouden profetie, die, zon-gezant,
De wind herhaalt met nadruklijke mond.
Rustig-sterk stapt een zaaier, jong en blond,
Helblauwe streep tegen grijs-glinst'rend zand:
Beslist gebaar van zegenende hand
Sprenkelt nevelend stofgoud op de grond.
Ruisen…
QUEM ME ESSE DICITIS?*
poëzie
3.3 met 52 stemmen
16.002 Geboren tot verlangen,
Gelouterd tot geduld,
Hebt Gij, in mijn gezangen,
Uw melodie vervuld.
Zij ons Uw doel verborgen,
Uw daden zijn ons klaar:
Gij maakt, in vreugdes morgen,
Uw werken openbaar.
O dag des heils! O heden!
O zuivre morgenpracht!
Wat deert mij nu ’t verleden?
Wat heucht mij van den nacht?
Ik kan alleen bezinnen
Dat…
Naast mijn pendule zit, in koncentratie
poëzie
3.5 met 14 stemmen
2.035 Naast mijn pendule zit, in koncentratie
Vergaan, de ijsvogel van Van Hoytema:
Onwerklijk is de wereld - Ik verga,
Terwijl ik 't zie, ook zelf in kontemplatie.
Aan de and're kant, kruisbeens, zit Gotama,
Afwezig, de ogen dicht na revelatie:
Te boven is 't bewustzijn de adoratie
Door ondergang in de unio mystica.
Naar de een, naar de ander…
Staren door het raam
poëzie
3.5 met 20 stemmen
4.252 Er is een leven in wat bewegen,
de takken beven een beetje tegen
elkaar. Een even beginnen schudt
elke boom: een bezinnen dit,
een schemeren gevend van eerste denken,
met lome vingers gaan zij wenken
wenken, wenken, brengen uit
een vrezend menen nauw geuit.
En lichte dingen, herinneringen
lispelen zij, vertrouwelingen,
zouden wel willen…
OCHTENDBEDE
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.622 De nacht week in het woud, en, bij haar vluchten,
Heeft ze op struweel en roos een dauw-kristal
Geweend, dat glinstert in de zon, en zuchten
Luwt ze uit het woud langs berg en beemd en dal.
En dáar, op 't smalle pad, in hoger luchten,
Ontwaar ik haar, die wuift, mijn ziel, mijn al...
Doch uit mijn hart rijst naar die hoge luchten
De…
’T WORDT T’ SAMEN GROOT.
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.304 De letters die men placht te snijden in de linden,
En zijn van eerste aan niet in het hout te vinden;
Maar kom je naderhand omtrent de groene bast,
Zo blijkt’et dat het schrift gedurig groter wast*.
Het kind, indien het ziet eens anders kwade streken,
Ontvangt in zijn gemoed de gronden van gebreken.
Wat kwaad is, kankert in; gij, leid dan in…