Alle inzendingen

Een kind is vooral niet alleen het product van een verwekkende vader en een dragende moeder maar vooral van hun verborgen verleden!…

Wat we moeten doen?  Niks mijn lief, we moeten niks laat dat die slaven maar doen en anders wel die slavinnen  Wij hoeven niks, wij mogen alles wij zijn vrij om te gaan en staan waar wij willen want onze reis is niet te betalen, mijn schat onze reis is een zoektocht  naar het prille begin waar jij vandaan kwam, dat van je pa heeft…

Zoek waar de stille echo van verdriet zwijgt de stoere minnaar naast zijn liefdesprooi hijgt naar wat geestverwantschap tussen letters van tijd in ruimte geen zaligmakende zotternij of alleen maar licht waar ook schaduw is zoek waar de berg begint het dal te begrijpen omdat liefde na een pril begin moet rijpen zoek tussen alle regels…

Eén blauw rustpunt staat in de storm van kleur en licht waar de ziel landt, stil De wereld komt binnen in golven van kleur en geluid, ongefilterd en soms te luid voor de huid. Ik zoek de kleine nuances in de schaduw, waar het zachte licht de randen van de dag verzacht. Het vergeet-mij-nietje rilt in de wind; tegelijk voel ik hoe de grond…

Hoe durf je! Heeft tijd jou niets maar dan ook niets geleerd? Je mouw, willige prooi voor foute spelden. Voor feiten rest slechts jouw dovemans oor.…

Bij ‘t voetbal heeft men weer wat nieuws bedacht: Bij die sport heeft men zelden meer te melden Dan etteren en treiteren en schelden, En daarom komt er nu een heksenjacht. Die spelers die hun mond ‘discreet’ bedekken Die mogen nu als dank acuut vertrekken.…

In de laatste greep van nacht, nog koud als marmer op mijn huid, voel ik hoe dauw mijn vingers kleeft, plakkerig en kil als tranen die niet vallen. De aarde ademt traag, een zucht die door mijn borstkas glijdt, en in die stilte proeft de lucht een bitterzoete smaak van mos en oud verdriet. Dan flitst een schaduw voorbij – wat was: een…

Waar de horizon nog slaapt in grijze wolkenmantels dik, kust de dauw de halmen met een kus zo koel en teer. De aarde ademt langzaam, geur van vocht en mos verspreidt, en in die stilte hoor ik ‘t hart van ‘t land dat klopt als ‘t mijne. Dan stijgt een kraai op, zwart als inkt uit oude boeken, zijn vleugelslag een trommelroep die ‘t duister…

Ergens halverwege het Oosterpark een stilte danst weer rond het avonduur in sierlijke vormen van de muurschaduw gebogen mensen zoeken natte peuken in het gras ligt een oude heroïnespuit honden snuffelen aan verse drollen en jij vraagt hoe beleefde mensen ademen alsof je niet zelf door het noodlot bent aangeraakt slenterend op weg naar een…

God liet me niet onaangeraakt want dat zou ik weten `t was onmogelijk nagemaakt een update zou het heten Jongen je bent bij mij geweest zo klonk het in zijn stem kijk niet zo bedeesd ik zeg het je met klem Alle vele tegenslagen die je hebt gekend zijn toch wel te verdragen mits je eraan went Je minnen zijn nu plussen en het leven…

In de gang hangt nog de geur van te lang gestookte kaarsen, was die niet meer naar boven kruipt maar naar binnen zakt, alsof het plafond een spons is geworden die alle vroegere avonden opzuigt en zwijgend vasthoudt. De trap kraakt niet langer onder voetstappen maar onder de afwezigheid ervan – een soort botte, herhaalde zucht die…

Rustig beklim ik de berg, ijl kringelt de wind -- naar de Witte Tand.…

De stilte in de ochtend die gaat zo snel voorbij dat vind ik altijd jammer de rust die maakt me blij zo hoor ik weer de vogels eerst even heel voorzichtig daarna met meer vertrouwen steeds minder schichtig het leven gaat mij goed ben meestal opgewekt en toch best tevreden `t hoeft niet altijd perfect voel meer de zachtheid…

Zoal de oude Baruch Spinoza aangaf is de mens gericht op zelfbehoud hij werd verbannen ben ik soms een banneling ik behoud graag mijn huis mijn honden hoewel hij op dit late uur buiten verkiest mijn dieren mijn vrienden mijn familie mijn werk ben ik soms een banneling of is dit slechts gevoel mijn zijn zijn…

Wanneer het ijzer gloeit te midden in de kolen, Bevochten van de vlam, en in het vuur verholen, Dan buigt het als een was, maar raakt ’t in het nat, Straks heeft 't wederom zijn harde aard gevat. Hoe dwee is ons de ziel, wanneer gewisse slagen Ons treffen aan de geest, of in de leden plagen! Wij leven naar de tucht zo lang de roede slaat:…

Ik hou van je, jij uit het noorden, met je glimlach van geheimschrift en je kijken zuiverder dan zelfs het zuiverste licht hier. ------------------------------------------------- uit: 'Om de mond van het licht', 1973.…

We racen door de tijd, geen tijd voor wat was, het heden schiet voorbij, De toekomst snel verleden tijd, kinderen en ouderen kijken toe. Het doel is vergeten in toen. De wereld vergaat ongemerkt, een enkeling is een zonderling met plicht, zonder gezicht, waardoor hun visionaire zicht onopgemerkt blijft. Dit gedicht geeft aandacht, is erop…

Het is moeilijk rijmen. Frenetiek bezig met niet sterven voor een leven niet langer dan vandaag. Geen geblaas over luchtvervuiling. Dat bederft de atmosfeer binnensmuurs. Het is moeilijk rijmen. Dan de verkoop van ideeën. Ze zijn couteus geworden. Steeds slimmer, aldus het leenwoord, knijpend in onze huiden. Dat vonden jonge…

Ze voelde zich doods zelfs nog na een paar dagen het overlijden van haar zus had haar behoorlijk aangegrepen 5 jaar jonger dan zij en tot op de dag wist ze wat haar vader zei, riep: "Marie je hebt een poppetje gekregen, een heel lief poppetje van een zusje!" de crematie was mooi en intens geweest ze had niet meer naar haar zus willen…

Hij had alle boos blatende schapen eindelijk weer netjes tussen het gaas; zoals hij aan zijn vriend schreef, daar dreef er geen één meer in de plomp, of lag nog verloren in zompige grond. Prompt kwamen er kwaadaardige geluiden uit die donkere hoek van gesloten boeken; niks nieuws of wereldschokkends, maar weer steigerden de betrokken schapen…

Vandaag is de dag aangestaard door professoren om volgekliederde muren voorbesproken besproken word ik om herhalende wanen -loopt huid rood aan? onderga ik wereldlijke vreemdsprekerij als Apollo of Zeus in een opstanding van licht een kader voor de oprichting van een fundament waar tonen en aroma’s hangen blijven. ‘Ubi sumus,…

Geen meditatie bij volle maan Geen zielscontact met wijze koeien Wij keken in de spiegel Dagenlang Om heel bewust Ons neushaar te zien groeien.…

Dood ben je. Dood blijf je. Levend was je. Vliegen kon je. Zwemmen wou je. Mooi was je. Vergaan zal je.…

Ik hoorde stemmen van kids op het schoolplein ze rennen en schreeuwen als grommende leeuwen en maken wel lawaai voor tien het zal je verbazen of niet misschien maar toen ik naar buiten keek zag ik een kleintje een lief poppedijntje - een jonge Amean in een lijfkleurig rose tuniekje ze deed op de balk een evenwichtsoefening snel en…

Mijn achterdocht speelt op zo kan ik toch niet leven stoot keer op keer mijn kop het is mij niet gegeven gaat het weer eens goed dat duurt bij mij nooit lang steeds het duister dat ik ontmoet en word dan ook weer bang zo gaat het nu al vele jaren geen pilletje helpt me er bovenop `k verlies onderhand mijn haren en voel me nooit echt…

Blijven lopen, het bos in met de pup, en het dorp in de wereld waarin ik leef Blijven lopen, blijven zorgen voor de kleintjes, ze lopen steeds harder, steeds verder Blijven lopen, in een kring van familie en vrienden die steeds kleiner wordt Blijven lopen, de paden op de lanen in, de dijken over in etappes door het hele land Blijven…

Het dossier misschien oud, met stof als adem op de rug van de tijd Gelaten- niet verlaten maar neergelegd in handen die niets meer vragen de waarde wordt niet gezocht, wie zoekt vindt enkel papieren wie zwijgt hoort misschien wat onder het papier beweegt daar is het niet voor bedoeld- niet om het verleden wakker te…

Er slaapt een man in huis. Soms noem ik hem de mijne. Hij neemt fauteuil en ether in, hij snijdt mijn adem af. Dan sluip ik nors de kamer uit, ze werd te veel de zijne. Te veel zijn lucht, zijn bloed, zijn brood dat ik wel eten moet. De hand die ik dan buit en die me steeds weer voedt. En dat ik zwaarder werd van heupen met de jaren. Dat is…

Ik wist niet dat dit alles was zo mooi. Zo staat ook wel een meisje vol in bloei, De bruigom loopt om haar en streelt het haar, Zijn spitse ving’ren door haar gouden haar: En loopt nu onwetend heen en zoekt in spel Matheid en slaap. Dan treedt op zijn drempel Een bloot beeld: onder ’t witte bedgordijn Glijden er blikken en een woordentrein.…

Ze waren jarenlang zeer populair: The Spice Girls! ’t Is al dertig jaar geleden, Dat die vijf meiden ‘girl power’ beleden, Zo’n eigen munt, dat is niet meer dan fair. Maar als ik ze weer zie, hun liedjes hoor, Dan denk ik: ‘gosh, wat kóóp je daar nou voor?’…