Alle inzendingen

Eenmaal hebt gij mijn stil vertrek gewijd Met even uw ontroerde aanwezigheid, Met toverklank van zoet-gesproken woorden En tedere gebaren die bekoorden. Ik had dat uur in zaligheid verbeid, Met vreugd gevuld de al te lange tijd, - En nu: in troeble bitterheid versmoorden De dromen die me in eenzaamheid behoorden. Uw afzijn pijnt mij als…

Een lichaam, blind van slaap, Staat in mijn armen op. Ik voel hoe zwaar het gaat. Dodenpop. Ik ben een eeuwigheid te laat. Waar is je hartenklop? De dikke nacht houdt ons bijeen en maakt ons met elkaar compact. ‘Om Godswil laat me niet los, mijn benen zijn geknakt’, fluister je aan mijn borst. Het is of ik de aarde tors. En langzaam…

Werd gebeld door vriendin of ik mee Ik zei nee want een oude vriend komt twee jaar gezien niet door covid enzo Daarna apte vriend iets over zijn auto die niet goed reed meer dat een andere keer beter uitkomen zou of ‘k dat begrijpen wou Ik belde vriendin weer dat ‘k toch mee en of op tijd nog We reden naar het station stapten…

Mijn hart krimpt nadat jij bent verdwenen en ook al zoek ik mij 't apenzuur volgens mij nam jij voorgoed de benen en beslist niet voor onbeperkte tijdsduur. Nu zit ik hier eenzaam op m'n bank maar waar is waar, ik weet, ik ben je kwijt wat helpt 't als ik in m'n ééntje jank 't is zo 't is, en da's een nuchter feit. Nu maar weer dapper op…

‘Kijk recht vooruit, de lippen op elkaar.’ Krampachtig zoek ik naar m’n beste blik. Hoe vief, hoe vrolijk en vitaal ben ik, Ondanks m’n rimpels en m’n grijze haar? Terwijl ik roerloos naar het toestel staar En onbewogen blijf bij elke klik, Voelt alles aan alsof ik wroet en wrik. ‘Kan het niet nog ‘s? Maak er nog een paar.’ Ik wacht geduldig…

Rijm jij of rijm ik? Jij houdt niet van geslijm en ik niet van kritiek. (Dus doen we het maar .....)…

WALHALLA VOOR LEGOFANS wie heeft niet met lego gespeeld Kopt het AD van gisteren vrijdag 25 oktober 2024 Mijn hart maakt een vreugdedansje bij 't lezen zo blij was ik met lego in mijn vroege jeugd zeg maar 8/9 was ik (1960) ik was een moederskindje ik was onhandelbaar, niet grijpbaar de band met vader moest versterkt worden want…

het getij van de ziel is weerbarstig als een maandag dan melden zich meer sterren dan zandkorrels zodra verte en veraf breedgedragen ruimte krijgen in stilstand bij vroegtijdig verlaten -alvorens dagen zijn geteld van buiten te leren, lotvaardig ter volmaak en weer binnenwaarts naar oneindig wederkeren…

Hoe dikwijls heb ik stilgestaan vroeg in een grijze herfstmorgen wanneer de mensen slapen en ik naar de lucht kijk als ganzen de stilte verbreken Hoe dikwijls heb ik hen willen vergezellen wanneer ze gakkend overvlogen verlangde ik een van hen te zijn hoe ik de voorsten aan zou moedigen om de snelheid te behouden boven de slapende stad…

Mijn tante heeft een dictionnaire gehad een mijner lezers raakte licht verbijsterd en vroeg zich waarlijk in gemoede af of het kwaadaardig was en malicieus was het verderfelijk en pernicieus en leidde het tot onvermoede kwalen zij werd weer kind, beroofd van haar verstand zij wist mijn moeder niet meer te verhalen van toen zij overkwam…

Doornroosjes kasteel heeft een tweede schildwacht, sterker dan zijn maat, die geeuwend knikkebolt, terwijl de slaapeeuw ongestoord voortrolt, beschermd door hoge, woeste rozenpracht. Strijdvaardig rust de nieuwe lansknecht zacht. Tussen diens blaashoorn en krijgsvaandel bolt drang tot waken, wordt dan weer uitgehold, want een rode lantaarn…

Langzame wolken drijven donker in zichzelf -- brommen een beetje.…

Verwijderd van oorlogen, ver van hier, verborgen. Beelden op de tv tonen mensen verstrikt in geweld: Schreeuwende gezichten, bloed, het menselijke lijden. Afgespeeld in enkele pixels, zonder gevaar, zonder pijn. Wij zullen nooit echt weten hoe scherp de wonden zijn, hoe het voelt om te leven in een staat van lijden. Oorlogen raken ons…

Ik zie jouw beeltenis Telkens ik mijn ogen sluit Omarm de rust die er dan is En hoor de stiltes in je stem Elke nacht opnieuw…

jij had een blik waarin de wereld schik had een lach die altijd aan ging bij je eerste woord die de kuiltjes in je wangen dieper maakten dan de gespreide bedjes voor de vele kwinkslagen die aan je hingen want daar waar jij was vibreerde plezier groeide creatief in woord en beeld met een niet voor- gestructureerde performance…

De spanning in het Haagse was te snijden Het parlement werd buiten spel gezet! Dat plan heeft het gelukkig niet gered Want NSC bleef voor de grondwet strijden Dus noodrecht is voorlopig van de baan Met dank aan Wilders… Nee, aan z’n banaan…

Door 't woud der pijnen zucht en kreunt de wind, En machtig wuiven de gepluimde toppen En strooien rond de zwarte schilferknoppen, Die stuiven over 't knerpend naaldengrint. En uit het hemelgroen dier ruige koppen, Die schudden : ja, en neen, van woede ontzind... Daalt daar een lied op 't bevend mensenkind, Dat van een groots ontzag de borst…

Wat nu de Saul van Rembrandt betreft, mij ontbreekt het wel eens aan een tulband en iemand die harp of harpsichord voor mij speelt, aan een scepter en een bescheiden gordijn waarmee ik tranen kan drogen. --------------------------------------------------- uit: 'Gedichten en aforismen', dl I, 1980.…

Ik leer niets meer, alleen wat bij en zet dat somtijds op een rij ik laat u daarin frank en vrij uw schip loopt nimmer averij indien u kiest voor poëzy in stede van het wemeltij van tokkies met hun tiktok ei de dwaze dijenkletserij gejank van pieter wispelweij tv geneuzel woordenbrij metoo geklaag weekblad opzij is jezusdroom reeds lang…

Gisteren plukte ‘k eerst veel appels van mijn appelboom, snoeide dan haar naar boven gerichte takken, het harde hout van vlinderstruik harkte blad van notenbomen kers- en perenboom bijeen genoot van hun kleuren Eerd’re jaren dacht ik hoe lang moet, kan ‘k dat elk jaar nog doen? Dit keer dacht ik hoe lang mag ik dit nog doen…

In een concert voor piano en orkest speel jij klavier, ik blaas de fluitpartij een introductie, tussen jou en mij begint met een parlando en de rest herhaalt zich en zwelt aan tot een scherzando waar in crescendo strijkersklanken zingen die in a mellow tone lijken te swingen piu forte in andante ma non troppo het doet ons vraag-en-antwoord…

De vijver is kil, de wind hoog in de dennen -- brengt weer het najaar.…

Melkweg rondeborstige planeten ontwikkelingskracht, magnetische velden, grote beer en kleine beer sterrenstelsel in winterrust kernfusie in mistbanken winterslaap die wakker wordt smeltkroes van graven beginnen te praten straalstromen van geluk ieder opgelucht zielsverwanten die opstijgen heelal verblijven lichtflitsen duisternis…

De klok moet overmorgen weer vooruit Nee zegt mijn vrouw het is juist andersom Ben ik nou slim of ben jij nou zo dom In ´t najaar achteruit: vangaalt ze luid Als jij het zo goed weet: antwoord ik vlug Zet jij die nacht de klok dan maar terug…

Morgenwandeling pauze om schoen te strikken de slak gaat verder Hoe ontspannen het is om bladeren als kleurrijke herfstvlinders te zien wervelen op de tonen van een wind waarin ze woorden van verliefdheid fluisteren in elk oor zowaar verweven met elkaar in een zacht voelend tapijt op lapje grond. Steeds meer hoor ik ze knisperen en kraken…

nog is het gezicht niet volmaakt er komen steeds meer maskers naarmate de transformatie verder gaat het volmaakte gelaat met fillers botox en make up godzijdank gooit haloween dat ideaal volledig stuk uitvergroot komen eindelijk de karakteristieken uit het naturel waarbij emoties kleuren schreeuwen in kleding uit vroegere…

nog is het gezicht niet volmaakt er komen steeds meer maskers naarmate de transformatie verder gaat het volmaakte gelaat met fillers botox en make up godzijdank gooit haloween dat ideaal volledig stuk uitvergroot komen eindelijk de karakteristieken uit het naturel waarbij emoties kleuren schreeuwen in kleding uit vroegere…

Het is een verrel jaors nog pas, Dâ 't brulloft bij Geert Harmsen was, En nou al het ie raozend spiet: Went - om wâ rejen weet ie niet - Zien vrouw wordt kwaoier alle daogen En duut hum niks as sarren, plaogen. En wâ ie ook met haor prebiert, En of ie gek zich prakkeziert, of ie hê? zeit of wablief? Zij is een kruus, dâ lillik wief…

Het kinderjurkje dat al is geweven voor er romaans gedacht werd of gebouwd bestaat. Het slaapt niet ver in een vitrine. Veel nachtblauw heeft de stof bewaard. De mouwen liggen uitgespreid, zodat het nog gedachten kan omhelzen, die in dat leven niet zijn uitgesproken en van dat sterven niet zijn afgeleid. ---------------------------------…

In een lichte duizling leef ik. Mijn leven schuimt als de Turijnse wijn. Voor mijn ziel en zinnen beef ik. Waar zal het einde van mijn zwerven zijn? ------------------------------------- uit: Kwatrijnen (1924)…