Alle inzendingen

Eind Julie smul ik gratis bramen In de vrije natuur langs de bermrand Ze tieren welig dit jaar aan de wegkant Drommen gul in de zomer samen Zo woekerend dat ze zich verstikken En spinnen strikken webben er middenin Mijn aversie tegen die creeps overwin Ik en ik waak mij voor doornenprikken Kijk het volk aan dat zich blind een weg baant…

zacht rolde de bal zijn richting uit inlopen of gewoon blijven staan en met een schijnbeweging in de aandacht van de toeschouwer blijven en hen de kans en tijd geven om iets te doen dat redelijke gevolgen heeft voor het verdere spel hij zag hoe het publiek al ging verzitten toen hij in beweging kwam een aanloop nam en de…

Danny abdullah van Strien Ik ben Moslim Allah is mijn geloof Die heb ik trouw beloofd De Moskee is mijn tweede huis De Islam is mijn thuis Abdullah is mijn Moslim naam Ooit zal ik naar Mekka gaan…

Ode aan Edwin Grunholz De talentvolste op de Haagse voetbal velden Samen met John de Bever En Pascal Langenhuijsen 1 van de Nederlandse Zaalvoetbal helden Jarenlang de ster in Oranje Voor Grunholz kwam het publiek Hij voetbalde op schoonheid en techniek Ode aan Edwin Grunholz Op het veld zat het niet altijd mee Ondanks zijn talent en technische…

Ook dit jaar Wakker Dier-verkiezingsstrijd! Het dierenwelzijn staat bij hen centraal, het hoofdcriterium voor de bokaal: wie heeft het volk ditmaal het ergst misleid? Dit deed een BBB-mevrouw het meest: ja, Femke Wiersma is het Liegebeest.…

Spreek over dit leed niet, geef het geen naam. Hoe zou het leven in de helle glans Van uwer ziele goedheid? Als eens mans Oud en verkommerd lijf zal 't zonder faam Sterven, als een die na lang, donker trekken Hief tot uw licht zijn brekende ogen wond, En in het land van uw geluk maar vond Een plaats om zijn dode voeten te strekken.…

Het mooitste van de kermis was niet het schelle geluid van botsende auto's het lonkende licht, de grijparm die het horloge miste of de zoete geur van de suikerspinwagen, maar de bleke vierkanten in het gras, de afdruk die de kermis op de grasmat van het park achterliet. En dat ik dan met mijn zusje aan de hand naar die plek terugkeerde…

Ik ben Moslim Laat ze maar praten over mijn geloof Als ze dat niet kunnen laten Ik word een Nederlands Turkse Moslim genoemd Ook in de Turkse Gemeenschap ben ik beroemd Ik ben Moslim Voel me soms levensmoe Maar dan denk ik aan mijn geloof Want voor mijn dood moet ik naar Mekka toe…

Het begint met projecteren je ziet in God een nieuwe maagd een vriend die aan de ziel knaagt een welkom aan de wereld. Nu we vertrouwd zijn geworden geloof je weer in aardse dingen een non die een salade proeft een welkom aan de heuvels. Je weet het misschien al het zijn emoties diep in jezelf een eindeloos verlangen een welkom…

‘k Vroeg acht vriend en vriendinnen voor de film, had vrije kaartjes Ging alleen, want niemand wou of kon ‘k Kwam iets te laat, had me verslapen vond toch de weg in film. Over waarschuwing ging hij tweede oorlog, over baby, liefde guillotine, te erg Was blij er niemand opgezadeld mee Film leek te willen waarschuwen waar te schuwen…

Er zijn mensen die zeggen dat je alles kan bereiken Maar dat zijn mensen die succes en geluk hebben gehad En dat graag willen horen Maar vergeet niet dat je met het geluk moet zijn geboren Je leven is al bepaald als je in de wieg ligt Altijd geluk of altijd pech Sommige mensen lopen tegen muren op En stoten zo vaak hun kop Nooit een verlichte…

In Den Haag wordt de schappelijke buurt Mariahoeve wreed geraakt door plotselinge brand in een woongebouw onder zwaar gedonder storten muren in elkaar tussen grauwe steenbrokken laaien vlammen werend verbergen hun slachtoffers vallen rokend ineen puinhoppen gloeien halsstarrig dagen elke hulp uit onmenselijk zware arbeid en moed die…

Fasten your seatbelts please daar komen wilde ganzen aan een vlucht uit oostsiberië vol oorverdovend gakken maar wacht u voor de roofzucht van de losgeslagen pegasus gevleugeld paard dat aangevlogen komt gedragen door de wind na zes jaar hechtenis in een heropvoedingskliniek in de buik van jumbojet 4-8-6 kgz brengt hij lieftallige…

heel klein poppedijntje met jouw gave en zachte huid jouw kleine vingertjes donkere kijkers die zo nu en dan de wereld in gluren de kleine kreetjes, het huilen dat allemaal maakt jou jou lieve kleine Maria groei maar fijn, en verrijk onze levens voor altijd…

De lijn van de vloed, een wisselgrens op het zand: dorre wierbloemen.…

ondeugd met een eigen karakter die graag de boel op stelten zet door steeds precies dat te doen wat eigenlijk toch niet mag door weide, gras, park en bos waarheen ook hij gaan mag speurt zijn ronkende neus het spoor dat hij volgen moet het vrouwtje is zijn grote held die al het andere vergeten laat als ‘s ochtend de wandeling lonkt huilen…

nog zijn zij bescheiden hangen niet vooraan maar waar de grote verdwijnen is er voor de kleine weer een nieuwe plaats ook het groen is duurzaam geworden de naalden blijven langer leven zo stekkert hij twee weken langer in de jong groen aanstand wel rinkelen de klokjes glinsteren ballen en slingers tussen vrij dansend…

Vanuit jouw perspectief is de boom te groot, of het lichtsnoer te kort Maar mij is die boom hoe dan ook lief, hoeveel lichtjes hij ook mag dragen En het kerstlicht waar ik zo vaak van droom, hangt sowieso niet in een boom, en schijnt ook veel langer dan twee dagen Ik ben meer op zoek naar het licht in de mensen Het licht dat helpt…

ik zet hen in het licht zij die hun zin verloren moesten vluchten voor hun leven zij die keihard knokten maar weg wilden van de pijn zij die vastzitten in onzichtbare knopen zich slepen door iedere dag zij die ronddwalen in cirkels zij die gevangen zitten in een lijf dat niet meer wil zij die monddood zijn gemaakt. door hen die er eens toe deden…

Natuurlijk is het altijd toegestaan Iets uit je baas z'n voorraadkast te halen Voor thuis. Hoezo moet je daarvoor betalen? Dat hebben mensen toch altijd gedaan! Een slecht geweten? Ik vertrek geen spier Ik bof, want ik werk bij een juwelier!…

Bij de Hoge Enk een zwart schaap alleen in een weide, grazend en kauwend als één die weet dat alles voor hem is zolang de witte er niet zijn. -------------------------------------------------- uit: 'Natuurgedichten en andere' (1970)…

Een Arlequin in watergroen versleten roze draagt Colombine de hof is groot de bomen hoog het roodste rood van de ahorn op 't diepste groen van dennen wij stappen kleine stappen -hoe is de kiezel scherp aan uw satijnen schoen- het pak van Arlequin is watergroen opdat het passe bij 't versleten roze van uw rok en als de schaduw zij van uw assen…

ik wandel in mezelf een stukje mee en verdwaal tussen wortels en geboorte in dit uitbundig buitengebied is het pad meegaand maar zompig er ligt een steen om zich aan te stoten te bezeren aan verwondering over paarden in de wei, gevangen door zwak intredend ongenoegen maakt dit prikkelbaar, zijn het de haastige pijlen, gepatineerd…

Hij was een Jood die zich boos maakte Op de geldwoekeraars in de tempelhof Woedend kregen zij van hem een pof Die hypergevoelige snaren raakte Het bleek niet de uitgelezen plek en tijd Om dit te doen op het feest van Pesach Zoiets beroofde het Sanhedrin van zijn gezag En bezoedelde hun integriteit Jerusalem was een politiek kruitvat Een…

ik spaar mijn slaap in een beslag van dromen tot de nacht mij toedekt en me laat rusten in zijn schaduw zijn duistere blik is slechts een vermomming, in wezen is het een gewone dag die aan het eind een gordijn langs de zon schuift nimmer is het wonder van plezier ingedaald, achter de luiken die aan het halfrond mijn ogen deppen…

we dragen paars als een stralend gebaar voor vrijheid van liefde voor wie of wat jij ook bent voor hen die zichzelf niet durven of kunnen tonen om stil verscholen dromen te laten bloeien Paarse Vrijdag viert ieders unieke bestaan het recht om jezelf te mogen zijn in kleur en pracht, samen hand in hand in een wereld die iedereen welkom heet…

Geld was des duivels Tot ik er genoeg van had En het ook aanbad…

Korte dagen, lange nachten. Feestgedruis en glitter kan geen pijn verzachten. Omzwachteld door duisternis, een zwart deken. Verdriet laat zich niet faken. Het contrast kan niet groter zijn. Verlies, verdeeldheid, eenzaamheid, het voelt niet fijn. Op zoek naar een beetje geluk. Kijk diep in jezelf... Dat gevoel krijgt niemand stuk. In ieder…

Zoveel momenten glijden stil voorbij, een vluchtig ogenblik, door tijd ontnomen. We koesteren wat ooit het onze was, maar toekomst roept ons mee, onstuitbaar stromen. Kijk niet om, de weg voert altijd door, de rivier kent geen halt, geen vaste plek. De wind omarmt ons, fluistert zacht zijn raad, zijn richting blijft verhuld, een wijd mystiek…

De ganzen: waakzaam naast hun grasgroene keutels -- Voldaan in de zon.…