Alle inzendingen

Ist alles Weinen nicht ein klagen? Und alles klagen nicht ein Anklagen? Nietzsche -------------------------------------------- Onlangs, en ons lichte schertswoord spreidde Vreugdeglans om 't leed, waarvan ik sprak, Was het plots of diep in u iets schreide En de gaafheid onzer stemming brak. 'Hebt gij dan voor mij slechts scherts en…

Achter brillen met geschilderde pupillen worden doordeweekse daden uitgedacht. 'Hoe eensgezind spannen zij samen.' Blank gebolsterd, ruw van pit weet men zich op zondag voor de heer verschoond en opgewit; de eigen lijven achter eigen borrels, bijbels en bloedeigen boerenwijven. 'Sla neer de kracht van wie afvallig rebelleert' Beter…

Als je ezel staat: je ademsteun Je kwasten binnen bereik: je octaven Je kleuren verf op je palet: je tonen klinken Kan je gaan schilderen met je stem Je doek, je publiek ontvangt het unieke wie jij bent Dat unieke binnen van jou, jouw schilderij Het schilderij van de liedzanger!…

Schrijven is soms lijden de nood om niet alleen te blijven. In eenvoud warmte zoeken uw stem te kunnen voelen. Slagpennen zinnen breken, medeklinkers spreken. Ruis die wil genezen, antwoorden ontmoeten, heropleven…

Afrodisiacum we keken elkaar aan wisten dat het was gedaan een besmetting met afrodisiacum onder ideale toestanden opgelopen contacten met zacht en rood weefsel in een warmvochtige omgeving met een directe haard van besmetting en natuurlijk zonder masker met de geijkte bijverschijnselen verhoging van temperatuur bloeddruk…

Ik verlang naar het duister, kale bomen, zwarte luchten, naar de bijtende kou die je dwingt naar binnen te vluchten; Ik verlang naar het duister van lange, donkere nachten waar je in elke schaduw de dood of boze geesten kunt verwachten; Ik verlang naar het duister, het schenkt de schoot van huis en haard extra licht en luister; Ik verlang…

En weer kwam daar een quasi ei voorbij gehuld in rode schijn van poëzy gelegd in 't dode bladerengetij de nachtuil braakt en draait haar nek opzij O zon, wie baant de weg voor jou en mij? Wie zich bezint voor hij aanvangt eer hij of zij of het begint aan zijn of haar desoriënt express van existentie moet weten dat…

Mijn rugzak van Basic Fit en niemand gelooft dit er in steekt wat dichtkunst soms ook een blad, gans wit mijn dierbaarste bezit vaak gevaar voor afgunst…

Ik wil graag alles voelen wat ik voel en niet -- erin verdrinken.…

wie is toch die zon die elke dag velen verblijdt met haar zinderingen die verlangend doch kuis in ieder vindt dat wat ze zoekt wie is toch die gele ploert die schrijnend de aarde vloert met haar schermutselend riant vermogen om zonder gedraal met één ieder aan de haal gaat wie is toch dat ding die daags naar beneden loert,…

Reeds ontwaakte deze morgen met stralende zonneschjn belofte voor een dag zonder zorgen in een seizoen vol kleur, druiven en wijn. Herfst toont zich in haar feestkledij met hier en daar nog zachte tonen uit het lover langs een laan statige populieren in een rij dit jaargetij geeft schoonheid ten over. Misschien zo nu en dan een zwaar…

Sparta we zijn weer terug Het duurde vele jaren Het deed velen pijn Het is goed terug te zijn Sparta club met de beste Keepers van de Benelux aller tijden Jarenlang, lands opleidings instituut nummer 1 De eerste club van Nederland die de kwartfinale haalde van de Europa cup 1 Alles wat we hebben verloren Hebben we weer opgebouwd Dat was…

Ik was net niet slim genoeg Ik was net iets te ongeduldig Ik was net niet flink genoeg Ik was net iets te onbeleefd Ik had net niet genoeg zelf vertrouwen Ik had net niet genoeg open gestaan Ik had net niet genoeg kansen gegrepen Ik had net niet genoeg aandacht gegeven Ik had niet de juiste vrienden gemaakt Ik had het niet zien staan…

Vertel het ze, dat ik hield van chocolade rozijnen, pure chocolade of juist melk, alles ging er in. Die je tong laat branden, met de zoete smaak van chocolade en rozijnen, een chemie die je verzadigt. Ik plaatste ze op mijn tong; ze smolten weg, herinneringen aan de dagen dat ik ze kocht met het baantje wat mijn hart in vuur en vlam zette, toch…

Als de dagen zwaar gaan tellen en herfstlicht langs mijn zielekrassen strijkt, dan kruipt de melancholie mee terug in bed. Als de tijd het lichaam in gaat halen en natuur nadrukkelijk het omhulsel roept, dan zullen tijd en stoffelijkheid hun oren spitsen en naar hun eigen echo luisteren.…

dode bladeren  vallen stil van de bomen hun taak zit erop …

Thuis heb ik alle laatjes nagetrokken, Mijn autosleutels ben ik weer eens kwijt. Mijn bril zoek ik ook al een hele tijd, Ik zoek me naar van alles steeds de pokken. Zo’n kubuswoning had ik me gegund, Wat ik dan zoek ligt onderin de punt.…

er is een vliegtuig neergestort ik heb het zien gebeuren glijvlucht looping en fatale duik er zijn bij wonder geen slachtoffers te betreuren de schade aan het toestel is enorm et gebeurde in de achterkeuken pal in de afwasbak de papieren vleugels met het mooie schilderwerk alles is doorweekt het rampenplan is van kracht de vliegtuigbouwer…

Haar handen omklemmen licht. Wind houdt haar gaande, steeds verder weg van wat zij weet, van wat haar voorkomt als echt, het bestaande, tastbare: van een lichaam het gezicht, van eenheid de breuk. Verkoolde rest van wie, brandend, onverbrekelijk waren. ------------------------------------------ uit: 'Van eenheid de breuk', 1991.…

Oktober draagt in vreê wie sober heeft genoten de zomer-vruchte', in lusteloze rustigheid. Maar ik, wiens dagen als een vlucht van vooglen vloden, steeds onvoldaan, naar u die de een'ge Zomer zijt, mij heeft de rille Herfst zijn wrangste wijn gegoten.... Zult ge thans keren?... Mijn bezweren is te moe dat het de laatste reize om uwe…

O dagen, dat weer d'eerste chrysanten stralen en geuren met de teêrste en koelste geur, o dagen als koele en geur'ge dalen... O dagen, dat weer d'aarde is uitgeweend, nu gouden oktober klaarde, ik ril en peins, o dagen, dat 'k met Haar werd vereend: wat schreit er toch in u? wat schreit er toch in u? wat jubelt er, ik ben ontroerd…

Het was lang wachten Het deed velen pijn Maar zo trots om met Sparta in het verleden Eerste Divisie Kampioen te zijn Eindelijk is de strijd gestreden We hebben als Spartanen genoeg geleden Er is Geschiedenis geschreven Al worden we nooit meer Kampioen En ben ik een bejaarde Het Kasteel blijft het mooiste plekje op de aarde Sparta Kampioen…

uit de groep sociaal vaardig is de nul weg en zijn vriend bleek aardig samen liepen zij de route van het scherm af op school ging het scherm op zwart en in de tas hij en zijn vriend samen in de klas schermpje is bijzaak doet niet meer mee samen kunnen zij de weg wel dromen naar gezelligheid met z’n twee ze hadden van die bekkies…

Met een rij cipressen vol in zicht Heb ik deze onnozele ode aan liefde gedicht. Weemoedig denk ik terug aan die eerste vlinderzucht. Saskia. Die mijn hart meenam naar Nieuw-Zeeland. En hoe de liefde mij het circus waarderen leerde en mijn eerste Griekse woordjes. Haar zucht tot debatteren. Hoe we samen ‘Stupid’ zongen. Stiekem samen zijn.…

Wie schrijft die blijft zolang de bom niet valt maar blijft wie schrijft dan ook nog na zijn dood de dichter-schrijver die vaak werd gelezen doch in 't hiernamaals nimmer werd geprezen voor wat bij leven voer werd voor de mezen doordat geen mens meer las doodop van 't racen beeldbellend in het tijdperk van ontlezen maar…

Op een dag zal ik niet meer schrijven op een dag kent niemand mij meer ach, ook wie schrijft zal niet eewig blijven op een dag leg ook ik het bijltje er bij neer. Tja, de meeste aardappelen heb ik gegeten en al vind ik het leven nog maar kort voor tachtig jaar is 't al begonnen moet je weten en ik geloof beslist niet dat ik honderd word.…

'T Was zeker geen norm in 1974 slagen in een DAF voor je rijbewijs Daarna verplicht 1 jaar automaat 't was truttig en ik ervoer schaamte 2024 : de automaat de schaamte voorbij 'WEG VRIJ VOOR DE AUTOMAAT' Kopt het AD van 9 oktober 2024 en het grootste voordeel is In de file rijden! of dat nu 'n vooruitgang is? Nou laten we zeggen…

Baan jezelf een weg door het woud, naar de vesting -- en bevrijd jezelf!…

Vriendschap en liefde Gaven je leven meer zin Dan je verdiende…

Hij was een speler van die wonder-elf En stond maar liefst twee keer in de finale, Hij blonk, maar liet ook medespelers stralen, Als coach of aan de bal, hij bleef zichzelf. ‘De Nees’ ten voeten uit en in één zin: Wat zat die strafschop er toch lekker in!…