Alle inzendingen

er is iets in je dat leeg is schrijf jij er is meer dan het leven dat wij leven denk ik er is meer dan de vakantie in de lijst zei jij er is amper taal voor verdriet dachten wij…

2 ‘k Sta aan mijn venster. Het is laat. Ik kijk neer op de stille straat. In duisternis, waar niemand gaat. Van nergens komt meer één geluid. ‘k Sta met mijn hoofd tegen een ruit. Wanneer gaat die lantaren uit? Eén lichtkring op wat vunzigheid. Die gloor is met dat goor in strijd. Daar gaat zelfs geen verloren meid. In mij is net zo…

volg het geëffend pad waar onuitgesproken woorden de voetstappen dempen waar ontluisterende bomen en linten van zwijgzaamheid onvoltooide zinnen vormen achter de hoge heuvels van misplaatste trots bepalen leestekens de grens juist daar in het land van zeggen en schrijven spreekt men de taal van dichters...…

Zo te sterven op het water met je vleugels van papier Zo maar drijven na 't vliegen in de wolken drijf je hier Met je kleuren die vervagen zonder zoeken, zonder vragen Eindelijk voor altijd rusten met de bloemen die je kuste Geuren die je hebt geweten Alles kan je nu vergeten Op het water wieg je heen en weer Zo te sterven op het water met…

Een parelduiker van het paarschip zocht in stille wateren een oesterzwam van hoog gehalte hij moest en zou qua body massa index niet te zwaar en evenmin te grof gebouwd zijn geen goudse 48plus of een te volvette leerdammer maar soepel lenig en beweeglijk zacht en stevig liefst sportief Een goudgeringde brilneuspapegaai…

Het spreken tot God uit zich zeer verschillend in smeekbeden lofprijzing en wijze vragen welke niettemin gearmd voortgaan gezamenlijk omhoog zweven zonder enig onderscheid de Hemelpoort bereiken daarachter met brandend antwoord worden aangestoken wellicht als uitgestrooid zaad stil hun tijd afwachten zich in welke gedaante ook…

Roman uit Pavlodar in welke stadsbuurt leef je droog jij jouw tranen, geef je luwte aan de oevers van de rivier met het abominabele schaduwspel van ruwe liefde zonder plezier heerser in het intieme droomrijk van de hartstocht in het zomerland in welke tuin zaai jij de bloemenvelden tijdens welke nacht ontmoet jij nieuwe helden in welke…

De Spelen gaan deze keer van start in Klazienaveen, met vogelstoten, fiscuswerpen en bordenlopen op één been, er is mouwtrekken en toogspringen, ook beeldschermen voor tweelingen, en als afsluiter langzamerhandbal en toverformule-1 ...…

Zie hoe grote popidolen hier yuppies leren kennen. Wat door hun handen gaat op een zolderatelier is zo veelzijdig Lichtrijke schaalmodellen om voorstudies Sculpturen geboetseerd vragen om een visie ritmische herhalingen zijn tastbaar voor het oog…

het gedicht is de som van meerdere factoren...…

kijken verworden tot zien zodat zien een sterk verbeterde versie is geworden van kijken...…

Mijn huid is gekleed in een stromend regennet: een haakwerk dat leeft.…

het is mijn tijd van ontwaken als ik kikkers hoor moet ik terug kwaken ik zoek ze op kijk ze aan wij oefenen samen op eigen naam hetzelfde heb ik met een hond die mij aankijkt alsof ik als stom ben vermomd knipoogt en blaft toe zeg je naam het is toegestaan al lang geleden toen ook wij beden vaak brabbel je tegen mij je diepste…

Oubollig uitje: kijken naar dolfijnen. Dat zoiets nog bestaat is een mirakel, de mensheid wil sensatie en spektakel, dus binnenkort gaat er iets nieuws verschijnen. Commercie is alert en vindingrijk: het Wolfinarium in Harderwijk.…

Ik lag met mijn buik tegen de aarde beestjes weg te jagen van de bloemen vlakbij mijn borst. Er had van alles kunnen gebeuren een vliegtuig kon landen een boom kon verjaren een groep bejaarden kon worden gelucht. Maar er kwam een oud vrouwtje op een ezel met een deken over haar benen over het bospad voorbij. Zij zag mij en groette.…

1 Mijn lief zat voor het open raam, een zon, die langzaam viel, omlijstte met verzachte schijn, in een bleekgouden, tere lijn, haar hoogvoornaam profiel. Toen schoof mijn lief de blinden dicht, verveeld, een beetje boos, maar binnen drong één scherpe straal en op haar mooie mond, brutaal, danste het licht een poos. Als eens mijn lief…

We glijden door de tijd als een mes in zachte boter. De seizoenen rijgen zich aaneen. Lentes met zacht gekleurde bloesem aan de bomen. Zomerse lome dagen, jonge mannen die om kusjes vragen. Herfst met vallende bladeren en de geur van vergankelijkheid. Winters waarin we de kou moeten verdragen. We glijden door de tijd: uren, dagen, maanden,…

Rug aan rug zitten we tegen moeders grafsteen -- Fijne gesprekken.…

Nog steeds zijn er de klaprozen: teder en vroom en erg vergankelijk. Het zijn mijn zomerbloemen omdat ze veel vertellen door hun bloeien. De wind blaast hen omver maar toch zullen ze niet breken. Er is al gezorgd voor een vervolg in het doorschijnend kleed gehuld Papavers: rood geplooide dromen in een zomerveld vol zon. Al zullen ze verwelken…

Topturners turnen Sensationele prestaties Ik bekijk vanuit de zetel Hun onmogelijke combinaties Heb ik bij geboorte , een lichaam Als dat van hen gehad? Dan heb ik wat mogelijk was Te bescheiden ingeschat…

Ik zag dat de wereld draaide toen jouw lach de mensen paaide jij met je vitaal krullende kop deed er nog een uitdagend schepje bovenop toen jij de touwtjes stevig in handen had iedereen kende ondertussen jouw pittige rap geen meezinger maar een echte swinger soepel in de heupen en knieën op een beat die pas heel in de verte…

In haar dorp is er weinig voor de oudjes Ze gaat graag uit en lijkt nog bij de tijd Al is ze soms de draad een beetje kwijt Maar spelletjes als bingo vindt ze flauwtjes Wel wil ze straks, nog lang niet levensmoe, Naar ’t seniorenfeest de Grey Pride toe…

Er zit een pad op mijn leven een grote onwrikbare pad die opeet wat ik wil vergeten, opdat de schuld niet ontsnapt. Zo vet en vervuld het verleden, zo nietig de pijn van de dag, b.v. dat ik je lichaam wil strelen, maar niet bewegen kan. Goedenacht. Kon ik een naald in haar steken, werd zij onttoverd misschien, een mens, kon de schuld misschien…

Wakkre harten, trouwe zielen, Eerlijk dragen schot en lot, Niet te bukken, niet te knielen, Niet te buigen, dan voor God; Rap van leden, Vroom van zeden, Dàt was Hollands, lang verleden! Mannen-broeders! leer u tooien In de spiegel van die tijd, Vrouwtjes! leer uw hart te plooien, Dat ge zo te minnen zijt; Rap van leden, Vroom van zeden,…

Zijn naam was bijzonder, dat neefje van Hedy hij heette Bas Noorderling kortweg BN werd koorknaap en noemde zich naar tante Hedy d'Ancona van achteren en Jacques van voor en zo werd hij haar op één na grootste fan Al presenterend trad hij uit zichzelf betweter pedant irri en arrogant z'n commentaar werd nooit een keek op de week geen…

‘k Was twee weken in een strak groot huis hierna dacht ik ‘k waardeer straks mijn eigen woning niet meer, te oubollig Maar bij binnenkomst verbaasde ‘k me over mijn wereld, de warmte, het knusse, het tafelkleed met kruissteekjes, zelf ooit gemaakt(?), maakte me blij, foto van een vakantie in Noorwegen, waar we boos op elkaar, maar waar…

Het Ad van zaterdag 27 juli 2024 kopt met FORMIDABLE LE PARIS Maar wat vond ik er van, van het gedoe op ons grote scherm in onze huiskamer: De Openingsceremonie weerspiegelt de gemoedstoestand van La France De irritante regen houdt aan de boten zijn slaapverwekkend Het commentaar frustrerend de kadeacts vallen in het water Frankrijk…

De mens is een dier, maar iets kunstigs vermomt ons -- alsof we méer zijn.…

jij was gekleed met pure nonchalance waarbij sportieve touches aandacht trokken met subtiele vormen en speelse kleuren In het joyeus gewaagde circuit deed jij aardig wat blad opwaaien met een minimum aan stof en drie vuurrode stikkers met brandgevaarlijk er uitdagend op waarbij de juice net even over de strak bewaakte rand…