Alle inzendingen over ontvangen

En jij hoeft, al heb je nooit nog geloofd, is je hart weleens verdoofd alleen te ontvangen. Dat is het ware verlangen van Valentijn…

kus me dan nog voor november kleuren dempt je hart voorgoed gesloten wordt beloof me om te ontwaken nog voor winter koude namen schrijft en stille kinderen slapeloos dwalen in woorden van ontheemde dichters rond en rond een volle maan -geen mens bestaat in deze waan- verzamel me dan nog voor ik wenen mag…

ontvang de geschenken die ik je geven wilde als kind maar sta me toe aanvaardt de gebreken van de tijd ik heb gewandeld in niemandsland de geest gereindigd het boetekleed gedragen en om de dood geweend mag ik binnentreden in jouw huis van vrede en vergiffenis…

Over de liefde van God valt niets te zeggen – ze is een zegen.…

Bijna thuis Sleutels in slagorde Toch gewoon Hoe vreemd Voorbij gegaan Als een visite Aan mijzelf Met de wetenschap Van mijn absentie - Later Een hernieuwde poging Wellicht Ontvang ik mij…

(tanka) Steeds bidden tot God; wat mogen we verlangen voor nu, en later? Behalve al die vragen is oneindig te danken.…

Liefde, toekomst, hoop, troost en verlangen Zou je het willen ontvangen...…

Toch heb ik hier heel veel ontvangen, ik weet heel goed wat ik nu zeg...…

De gever, een gelukkig mens De ontvanger ook gelukkig De gever geeft met een glimlach De ontvanger, huilt...…

Aarzelend accepteert zij het geschenk draait het om en om blaast zachte wolkjes langs een prachtige lila strik een glimlach verheldert haar getekend gezicht dansend gaan gekrulde lintjes over haar blauw geaderde handen nogmaals kijkt zij hem aan en vraagt heel zacht of het wel echt voor haar bestemd is terwijl zij bijna de verpakking…

Zo zoet is het fruit dat ik niet plukte, het viel – zomaar in mijn schoot.…

Chabotjes speelden als gezin voor schrijver En hoopten op een enthousiast publiek Al kregen ze op voorhand best kritiek Ze kraaiden feestelijk na al hun ijver Voor dit gezin zelf was het vast een feest Iets anders dus voor wie hun boekje leest…

Witte zachte blauwe Hemel op Aarde Blanke schoonheid maagdelijk beroerd betreden Glad gerimpeld in de Wind Striemen van de Helm Huid van Moeder Aarde Stort me op haar Ontvang mijn tranen Ontvang mijn vuur Ontvang mijn liefde…

een condoom barstte in de nacht wij waren jong nog destijds en jammerden zacht om het kind van de rekening uiteindelijk werden wij de trotse ouders van en hebben menige was gedraaid…

in alle vroegte wakker gezongen worden door hetgeen ik maanden derfde onthaal ik de Lente met heel mijn hart…

Ik roep dingen niet te vroeg ik word te laat gehoord!…

(tanka) Krekeltjes vinden binnen dichte graspollen hun winterslaapplaats. Denk toch aan sjirpen van eens, huiselijk, bij d' open haard.…

vanwaar de maan haar stralen zendt blikt mijn oog omhoog milde prikkels ik ontvang ze met een open hand breng ze op het land naar een mooie bloem die de vlinder boezemt daar waar de zon de aarde raakt spreekt het verlangen blijven woorden op mijn lippen hangen ik zal ze bewaren eens misschien zal mijn adem ze spellen…

Mijn Moeder Dochters en partners Kleinzoon Kleindochter Zussen Broers Ik vind Het Steeds Zo een klus Hoe Blijf ik Betrokken Hoe vind ik balans In het Geven en ontvangen Ik heb jullie lief En wens jullie De vrijheid Van het leven Ieder zijn eigen weg Vrij van elkaar Ook voor mijzelf Vrij zijn Niet van alles Moeten…

zacht wuift geluid de stilte toe wiegt een refrein van eeuwig rustig zijn tonen smelten samen ritmes zonder adem in kleuren die vervagen tot wit leven weer gaat dragen in onbevlekt ontvangen klinkt de melodie die ik nu voor je kleur geef geluid aan ons gezamenlijk verlangen…

Zo leerde ik door deze erfenis dat geven eigenlijk ontvangen is.…

maken dat je je volkomen op je gemak voelt om te ontvangen…

hier sta ik naakt voor jou mijn armen hoog in de lucht ontvang ik de gift van verlichting door jou dankbaar voel ik me bevrijd van mijn zondes blij ontvang ik deze reiniging waardoor ik klaar ben voor de wereld…

Het lijkt alsof alles denkbeeldig fantastisch en illusionair rondom mij is, integendeel (on)verwacht en werkelijk worden gedeeld Het is onze natuur in uniciteit en verbondenheid waarbij zij telkens haar ziel blootlegt met breek- en kwetsbare slagen maar vooralsnog het mooiste cadeau om te geven en ontvangen.…

Vergeef me, ik zal niet meer zoveel verlangen -- en meer ontvangen.…

hoe zou het klinken als zij de ruimte in zingt wordt zij ontvangen?…

Het daagse werk en bezigheden lijken een vanzelfsprekend iets, maar zijn de grootste zegen, geschonken door Hierboven.…

het was niet dat ze zijn stem niet hoorde ze voelde alleen kilte die haar lijf besloop het was niet dat ze hem niet zag ze staarde slechts naar zijn pratende mond het was niet dat ze niet op hem reageerde ze knikte ja en nee een flauwe glimlach zo nu en dan het was niet dat ze bleef zitten na het gesprek…

Gods boodschap zweeft op Aarde neer: een zegenrijk geschenk aan de mensheid, dat een ieder mag houden voor altijd. Klare uitleg of samengestelde leer? Voor velen is het een geweldige eer met sleutels, schroeven en priemen vol vlijt te kunnen werken aan het Woord, diep en wijd. Menige overdenking stelt zich te weer. Het Hemelse Koninkrijk…

Niets meer te verhullen de naakte waarheid vers onthuld onbezorgd genot van onbezonnen liefde tintelend gevoel van huid op hete huid alles te beleven wat te geven valt alles ontvangen wat verlangen wil…