Alle inzendingen, met trefwoord sonnet

O! Vraag niet mijn oordeel over zeden Wat jouw narigheid voor mijn hart beslist; Verwond niet met je blik, doch door rede: Gebruik je macht, maar slacht mij niet met list, Zeg dat je daar liefhebt; maar in mijn zicht, Lief hart, zorg dat je blik niet zijwaarts richt: Waarom met sluwheid pijn doen, als jouw licht Feller is dan mijn matte tegenwicht…

Wie gelooft mijn vers ooit in de toekomst, Als het bol zou staan van heel uw aanzien? Zelfs goden weten dat dit als tombe Uw zijn verbergt, half uw wezen beziet. Als ik uw ogen schoon verdichten kon, Uw charmes cijfermatig opsommen, Dan zal men zeggen: ‘Hij die al verzon; Hemelse schoonheid zou hier verkomm’ren.’ Dus moet mijn schrijfwerk…

Laat hem, die in gunst staat bij zijn ster Van publieke eer, trots met titels pronkt, Wijl ik, wiens fortuin van zo’n triomf verspert, Onverwacht vreugd vind in wat mij meest lonkt. Prinsenvoorkeuren die hun blad laven Zoals de goudsbloem in het oog der zon, En in henzelf - hun trots begraven, In hun glorie sterven zij bij een frons. Krijger…

dit is een nieuwjaarsgedicht het is geboren uit deze korte dagen naar ’t zuiden wil ik me niet wagen dan moet het maar met weinig licht het is gemaakt van wat me rest: vriendschap en hoop op betere tijden strijdlust ook in ’t onbestemde lijden geschreven op weg - van oost naar west weer een jaar om te lachen en te rouwen om bemind te kunnen…

Geverfde pop, met rinkelen omhangen, Gebulte jonkvrouw in uw staal' korset, Lamzaligste aller vormen, stijf Sonnet! Wat rijmziek mispunt deed u 't licht erlangen? Te klein om één goed denkbeeld op te vangen, Voor epigram te groot en te koket, Vooraf geknipt, koepletje voor koeplet, Kroopt ge onverdiend in onze minnezangen. Neen…

De Walstraat waar magnolia’s groeien betoverd, getooid met een lentekrans weerspiegelt de singel hun eerste dans een wals waar wit en roze ineenvloeien Het grote voorjaarsbal is begonnen! de deelnemers zetten hoopvol de toon toegewijd hebben ze bloesemend schoon uit blaadjes tot zijden jurk gesponnen Al snel volgt de buiging, de laatste…

Je doet iets, maar waar het toe leidt? Bereikt vaak niet wat je zou willen Soms komt er iets anders uit Daar moet je niet te zwaar aan tillen Denk je wel eens van tevoren: niemand die hier iets aan heeft Dan hoef je toch ook niet te horen: Wat jij doet, is tevergeefs Wie je bent, waar je voor staat en dat je wel uit liefde handelt, is…

Ongehinderd door kennis van zaken regel ik op en af een gedicht Ik ben er een sport van gaan maken tussen avond- en ochtendlicht Ik schreef terwijl anderen sliepen over liefde en pijn en verdriet zonder mij in de vorm te verdiepen dus ik wist het sonnet nog niet of ik toch eens het tij moet keren en wat dichtregels toe moet passen Ze zeggen…

Veroorloof mij u nogmaals af te wijzen, binnen de maat van een veracht sonnet: de Schoonheid wreekt zich, want ik sterf van pret om al uw kostloos bovenwerelds reizen. Uw buitelingen tussen paradijzen met als eindhaven toch een kleevrig bed - moet men niet dom zijn, om zo nauwgezet steeds weer een nieuw soort hemel aan te krijsen?…

Sonnetten hier, sonnetten daar! Een wereld vol sonnetten! Men is er machtig gauw mee klaar In spijt der stipte wetten. Al loopt de zin wel wat gevaar, Daar valt niet op te letten; Het fijne van de mis is maar Ze goed ineen te zetten. Een klinkdicht - als 't in 't Hollands heet - Heeft niets te doen dan klinken; En hebt gij daar de slag…

O kamertje, kamertje in mijn huis Is er dan geen doorkomen aan Waarom blijf je gesloten als een kluis Mag ik dan nooit naar binnen gaan De gang is een weg naar bestaan Om woorden te zoeken, te blijven dolen Want reizen is twijfelen, te denken aan Wat onbereikbaar ligt verscholen Het dorsten lijkt wel het doel Niet slechts het water Zo…

Hedenochtend heeft ons aller Nico zich in de duisternis voor het krieken van de dageraad, bij gebrek aan licht vergast op een gekortwiekt klankdicht.... ________________________________ Ze zei me nog, wat let je En stap eens uit je bedje Voor 'n zonsopkomst verzetje Al is 't maar één coupletje Voor mijn part een filètje Américain van…

Zeg mij, zit ik er naest, taelwoordenaer Zit er geen rek in klankrijm en ritmiek? Dan doe ik graeg wat hersengymnastiek En voel mij voor heel even bestevaer Het is niet zo dat ik iemand verketter Als kritikaster, dat boeit mij geen kriek Ik zet de woorden om in taelmuziek Van stille klank in ongeschreven letter Het einde nadert van…

Alle deze dingen worden zo moede dat niemand het zoude kunnen uitspreken. Het murmureren van bronnen en beken versta ik mis: het is de doffe woede van wie wel weten dat er in het teken van hun geboorte nooit nog iets ten goede wordt bijgeschreven; van onder de hoede van wat ze zijn zoekt geen meer uit te breken. Vrolijk sprankelt de…

Voorzichtig ga ik weer proberen Om een sonnet te formuleren Door Adriaan mij ooit geleerd Dat ging toen soms wel eens verkeerd Dan wist hij mij te corrigeren De klemtoon anders te fraseren Met ritme, jambe en met rijm Het moesten veertien regels zijn Hij pent zijn lightverse niet meer neer Verblijft bij onze lieve heer Misschien…

Wie goed doet goed ontmoet, wie wind zaait zal storm oogsten; boontje komt om z’n loontje, wie z’n billen brandt moet op de blaren zitten: eigen schuld, dikke bult ! Met vallen en opstaan leren we onze lessen, als ezels stoten we ons keer op keer aan dezelfde steen, door schade en schande worden we wijs: karma is a bitch !…

Een minzame, luchtige toverstaf zweeft speurend boven het hart van Zwitserland, danst met zonnestralen langs de bergwand, terwijl sneeuw vol knipogende kleuren beeft. Zij daalt, ziet hoe de mensenwereld leeft, strijkt over de steen- en beeldhouwershand. Statige muren en daken zijn omrand door kunstwerken, die de rots kwistig geeft. Het wondergereedschapje…

Uw stralend gezicht heeft veel te geven: warmte, licht, lust en leven; Uw gouden zegen laat 1000 bloemen bloeien en, samen met aarde en regen, alle gewassen groeien; Ik eer U gekleed in lucht, onbeducht; Ik offer U graan en vrucht en alle zelfzucht.…

Verborgen stromen gevoel en verlangen, onrustige dromen over spinnen en slangen. Mysterieus licht in de nacht, een cryptisch gedicht met magische kracht. Meesteres over eb en vloed, verraderlijk veranderlijk van vorm als de kleur van het gemoed voor de stilte na de storm. Ze zal een wijze gids blijken àls we in het duister durven…

Eèn voet stevig op het land, aan de hemel Ursus Minor; vertrouw op je verstand als je supervisor. Eèn voet in het water, je intuïtie als Polaris; geen gids is adequater dan Stella Maris. Elke man en elke vrouw is een ster, trouw aan de eigen bron die stroomt, tussen mij en jou, vanaf de Helikon; liefdevolle Aeon.…

Sneller, groter, mooier, luxer, duurder, nieuwer, hipper, hotter, beter, jonger, strakker, knapper, sexyer en flitsender; meer, meer, meer! Verleidingen lokken, lonken in neonlicht; kom neuken, zuipen, gokken, kweek kanker en overgewicht; consumeer onverschrokken alles wat de leegte en pijn verlicht; van het vergeefs vervulling zoeken…

Vermoorden wordt aldus elimineren Een inbraak leukweg ongewenst bezoek En gvd staat voor die ene vloek Ontslaan heet koeltjes reorganiseren En sst… het snelsonnet is ook besmet: Dat is gewoon een niet gelukt sonnet…

Een veilige, vertrouwde omgeving waar je thuis bent, jezelf zijn kunt, je eigen dingen doet, zonder vrees voor de boze buitenwereld, het woud vol wolven; geborgen. Een gouden kooi binnen dikke muren met kantelen en schietgaten; de opgehaalde ophaalbrug sluit de slotgracht vol verdriet en pijn buiten, eenzaam opgeborgen. Kladderadatsch, boem…

De dood slaat diepe gaten en doet onnoemelijk veel pijn. De dood slaat diepe gaten: alles wat je los moet laten verdwijnt in een zwart ravijn waar alleen verdriet en leegte zijn. De dood slaat diepe gaten. Het leven neemt ruimte om te dansen en moet daar vaak voor snoeien. Het leven neemt ruimte om te dansen: een nieuwe ronde met nieuwe…

Verwerp de wereld, laat haar los in strenge ascese en offer het ego. Zink in de bron van Urd, negen nachten, manen, en beluister gefluisterde geheimen. Machtige staven, krachtige staven; breng ze naar boven, breng ze naar buiten; zing ze, rits ze, dans ze in de negen werelden.…

Geblinddoekt, onbevooroordeeld oordelen over recht en onrecht; hoor en wederhoor, wikken, wegen, en dan vlijmscherp een vonnis vellen. Weg die blinddoek, zie de waarheid onder ogen, neem verantwoordelijkheid voor je woorden, daden, schulden en veroorzaakte schade, om zo de harmonie te herstellen.…

Ga vol goede moed de toekomst tegemoet want het leven heeft je veel te geven: rijkdom, geluk en minnezoet, allemaal in overvloed. Maar zelfs als Fortuna je nu paait: je oogst niet altijd wat je zaait, niemand weet hoe de wind waait, wanneer hij wordt neergemaaid, want, het wiel draait. De mens die wikt, het lot beschikt, en geen haan…

Een diep innerlijk gemis, diep gevoeld verlangen een glimp te mogen ontvangen van wat Waarheid is, richt de blik naar boven met vele open vragen, laat mensen licht versagen en in Antwoorden geloven. Maar elke waarheid verwordt tot starre leer en slaat dan dood op dogma en ijdelheid; wijsheid wordt een zedenleer, de zoeker een despoot.…

Waar Heracles het als een held presteerde In Hellas liefst twaalf werken te voltooien Moest Eric het met klei maar zien te rooien Als dooieduivenschutter die niets leerde Van Heracles, de sterke zoon van Zeus Hem was een waarlijk loodzwaar lot beschoren Dat inspireert en nu nòg kan bekoren Olympiër? Ach Eric, kleine muis... Hij wou zijn…

Wees sneller, sterker, slimmer, schoner, sporter! Olympus, waar De Spelen ’t eerst floreerden Waar Herakles een wedstrijd arrangeerde Een beetje net als nu, maar dan wat korter Uit alle landen komen de atleten Van West tot Oost en ook van Zuid tot Noord Waar elke taal ter wereld wordt gehoord Terwijl de helden zwijgen, zwoegen, zweten Een…