Dorst
gedicht
3.7 met 3 stemmen
297 ik wil met iemand spreken
een zin die regen zegt
maar tussen woorden met woestijn
en dorst als tegenteken
ofwel een ander vreemder
al weet ik dat het woord
dat tussen u en mij zal zijn
de ademweg zal breken
ik wil met iemand spreken…
Alles
gedicht
3.5 met 2 stemmen
767 Alles is je hart dat blijft verlangen
het kleine omarmen
leven en alles geven
Alles is de knipoog naar je spiegelbeeld
de lach om je stomme grap
het verwelkomen van je imperfecties
de waarheid boven illusies
Alles vraagt niet te veel
alles ben jij in het geheel
alles kun je doseren
help alles het je te leren
Gewoon in alles
Alles…
Vlucht
gedicht
3.1 met 134 stemmen
16.341 daar klapwiekt een kind
het kan kijken met ogen groot
als van een jonge nestvogel
het kind houdt iets
in de holte van
zijn smalle vuist
een onzichtbaar insect
met stippen en
een breekbaar schild
schoksgewijs beweegt het kind zijn hoofd
verscholen in de capuchon
van een gele regenjas
het klapwiekt boven bergen
versgemaaid gras…
Fuck de Taalunie
gedicht
4.0 met 1 stemmen
31 Ik herschrijf het Groene Boekje
verzin er een accentje bij.
Verover in mijn eentje nieuwe taalgebieden.
Zet aap-noot-mies bij het grofvuil,
want uit de tijd.
Ik verneuk expres het Nationaal Dictee.
Sluit literaire tijdschriften
en stop met drukken van de krant.
Ik geef de woorden terug aan de mensen
zonder stem, zonder handschrift, zonder…
Niet rooskleurig
gedicht
3.0 met 27 stemmen
13.564 Niet rooskleurig
het licht van mijn feiten:
een handvol dode mussen
en geen vogel in zicht.
Toch hoor ik hem zingen,
de lijster, voorbode van
de zoveelste lente
en prompt steekt de hoop
zijn zoveelste kop op.
-----------------------------
uit: 'Onvoorzien' (1966)…
Najaar
gedicht
2.6 met 77 stemmen
22.965 Zij voelen koud op stille banden.
Wie met een wagen bomen kruit
voert niet te tillen stilte aan.
---------------------------
uit: 'Tirade', nr. 200.…
wintertijd
gedicht
4.0 met 123 stemmen
14.759 de dagen weer korter,
binnen rekken de kaarsen
hun vlam naar de sterren
buiten scharrelt een vogel
als teken van leven.
als wanhoop gelijk loopt
met het donker
zie ik, bij toeval,
aan de voet van de wilg
groen sprieten van bollen.…
De deskundige en het doorzichtige meisje
gedicht
3.7 met 3 stemmen
854 Er verscheen eens een geest online, een
doorzichtig meisje, de deskundige zag haar
ogen knipperen, daarna secondenlang
een muur, een omgevallen toilettas
Ze zat vormloos aan de andere kant
van de selfie, de suggestie van een mond
in de dingen
Ben je daar? vroeg hij steeds en steeds
zweeg ze wereldwijd maar zodra hij dacht
dat ze was verdwenen…
Zo is men soms alleen in huis (1)
gedicht
4.0 met 1 stemmen
871 Zo is men soms alleen in huis: de dingen
vragen zich af waarom ze hier nog samen
zijn. Het zingen is intussen opgehouden.
Zelfs de richting van de uren lijkt niet
langer zeker. Om nu niet weg te zinken
moet men op tijd een stapsteen vinden
of iets om zich snel aan vast te grijpen
als het licht dreigt te verdwijnen. Iets
banaals zoals uit…
De dieren in mij
gedicht
3.2 met 15 stemmen
8.061 Terwijl mijn lichaam jonge dieren opneemt
die dartelen in weiden naast
club copacabana en naast de graven van
naamloze Amerikaanse soldaten
blijf jij mijmeren over
de frituur die je vader overliet aan je jongere broer.
Mijmeren is het juiste woord niet
nijd verwringt je gezicht en je nagels
krassen zijn naam in mijn witte buik
de naam van…
Darlington
gedicht
3.1 met 39 stemmen
21.061 Vijf jaar is Renee. Ze gelooft in kabouters.
Ze stuurt mij een briefkaart omdat ik op reis ben.
Ze ruimde de bladeren in de tuin.
Wanneer de winter voorbij is, de zomer
gekomen als tweemaal twee is vier
wie zal haar verzekeren dat wij leven?
Wij worden niet ouder dan kabouters.
Wij sterven zo ongemerkt als dwergen
aan bomen van kennis, een…
De Wandelaar
gedicht
3.2 met 64 stemmen
53.551 De wandelaar hijgt. Bij het achterlaten
van niets heeft hij ervaren hoe alles blijft.
Langs de jaren voordien ging zijn tocht.
Wat tot bedaren werd gebracht,
als met water besprenkeld stof, wordt herdacht.
In over elkaar gelegde landschappen
vindt hij één voor één iedereen terug.
Alleen: omkeren naar zichzelf kan hij niet.…
Zo’n dag
gedicht
4.8 met 4 stemmen
13.987 Een dag waarop de liefde lustig bloeide,
vol regen eerst en daarna zonneschijn,
zo´n dag waarop mijn hart voortdurend jubelt
hoe mooi het is om jij en ik te zijn.
De kinderen waren hier, en ook de kleine,
die heel de wereld nieuw maakt, ongezien.
Kon ik maar altijd leven in september,
maar da´s waarschijnlijk meer dan ´k verdien
Oktober…
Annonce
gedicht
2.9 met 19 stemmen
6.788 Wind water en buitenvergiet
druppel keer op keer onaangekondigd
zonder oponthoud maar geruisloos
in groen geheveld gras,
als de zomer wegkrabbelt
die de blinde mol het eerste zag.
Bevend inderdaad zonder twijfel
wakkeren de herfstvuren aan
zodat geurige harten
licht laten spelen
in de mossige schaduw
aan weerszijden loef en lij
Onvernieuwd…
Voorwoord
gedicht
2.0 met 450 stemmen
39.487 ik ben even weinig experimenteel
als een ijsschots
als een veenlaag
als de mist
al denk je het lezer
in je stoel op de grond van hout
ik ben even weinig experimenteel
als het warme bed en de gedekte tafel
als het lachen en de vriendschap
ik ben heel gewoon en ik hoop dat jij gewoon bent
dat er in jouw ogen geen afkeer is
ik ben een van het…
Licht
gedicht
3.0 met 1 stemmen
676 Vanavond zou ik dingen willen zeggen
terwijl er eigenlijk geen dingen voor zijn
zoiets als licht - willen uitleggen
wat licht is voor de dood
ons meeneemt in de nacht
de nacht in terwijl ik ons
probeer terug te denken
naar elkaar vanavond -
maar zie de glazen in onze handen
tot de randen gevuld met licht
---------------------------…
Twee jongens kloven stammen, stoken brand
gedicht
3.0 met 26 stemmen
16.163 Pan, tot de rand gepompt water, een anker,
zanger van butsen sist op geblakerde staven.
Steken droog hout in de stapel, brengen de koude
tot kook, vatten smoezelig weefsel, zij tillen
het bijna ontilbare op.
Rennen dan rond met wat ziedt, roepen
woest van gevaarlijk plezier. En de vrouwen,
de jonge, van blozende benen, van stro
in bruisende…
Levensloop
gedicht
3.5 met 64 stemmen
28.593 Voor bijna alles heb ik mij geschaamd.
Mijn nek, mijn haar, mijn handschrift en mijn naam,
de schooltas die ik van mijn moeder kreeg,
mijn vader die zich in een blazer hees,
het huis waar ik voor vriendschap heb bedankt.
Maar nu mijn vader aan vijf slangen hangt,
zijn mond steeds heser over afscheid spreekt,
nu hurkt mijn schaamte in een…
Zelfportret
gedicht
3.8 met 60 stemmen
9.136 ‘s Ochtends heb ik moeite mijn bed uit te komen,
‘s avonds om er in te gaan. En iedere nacht
moet ik minstens een keer plassen.
Ik hou van mijn vrouw, we liggen lepeltje-lepeltje;
van andere vrouwen droom ik nauwelijks meer.
Schaamteloos draag ik pyjama’s en pantoffels,
ook maak ik graag een kuiertje.
Ik verheug me niet meer zo op feestdagen,…
Laatseptembermorgenlicht
gedicht
3.2 met 21 stemmen
14.591 Gedaagd in kort geding
Straalsgewijs ondervraagd
Staat 't nachtelijkste ding
Met potenvol vandaag
Het lichtrequisitoir
Maakt alles recht en klaar
Vaas liefste en trompet
Zijn bij elkaar gezet
Naar ninivehse wet
Van 't onontkoombaar daar
------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten (1981)…