Tafel met lederen hoeken.
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.045 Tafel met lederen hoeken. Pas op
de plaats. Geblader in een plaatjesboek.
De hersens doen vermoeid. Gedachtenstop.
Ontmoedigd maak ik mijn ideeën zoek.
Een halve dag in kamerjas gewacht
op een beweging in de dooie boel.
Vergeefs heb ik vandaag aan niets gedacht.
Nu, bijna roerloos zak ik op een stoel.
Koppigheid volstaat. Ik kleed mij aan…
Tegen de afgrond
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.874 Dat ik je aanspreek,
stom hart,
is natuurlijk complete waanzin, je bent
een generiek gegeven uit de cultuurgeschiedenis.
Dat betekent: een sterrennevel,
drijvende paddesnoeren, een parcours d'accidents
een zon die in het zwart verkeert,
napalm, Reihung, een nevengeschikte wereld
en we schrijven entropie.
Het is een woord,
hart,
tegen…
Vergeten te kijken naar de zon die ondergaat
gedicht
3.5 met 4 stemmen
6.646 Een zonnige middag, we kunnen naar buiten gaan, daar verliest
niemand iets aan.
Ik laat je eens straat zien waar ik als kind doorheen liep, er stonden
toen geen bomen of ze waren heel klein.
Toen ik een kind was maakte ik een hengel van een stok en een
touw en een gebogen spijker.
Ik bewoog de stok door het water en een vis bleef haken aan
de…
Ochtendkrant
gedicht
4.0 met 2 stemmen
50 De krant valt met een klap op de mat
omdat leed in de ochtend zwaarder weegt
en hardnekkiger aan de pagina's kleeft
Verschuil je onder de dekens, citeer zacht
de mooiste regels die je kent en sluit het raam
zo komt de dag niet binnen gewaaid.
Morgen mag je heus wel weer over de wereld
lezen, maar vandaag nog niet. Dus blijf in bed.
Ik heb…
Eerste Metamorfose
gedicht
3.8 met 4 stemmen
73 Op een dag werd je verliefd. Je vel dwong je
op een strooptocht naar troost,
een ander om als een branddeken
over je heen te trekken.
Hormonenroedels raasden door haarvaten
werden sledehonden in een sneeuwstorm,
de ander liet eeuwenoude kuren
in je ontwaken, je eiste blaren
op je heupen, wilde een navel
vol laten lopen met jouw zweet…
Klaar
gedicht
3.2 met 12 stemmen
5.269 toen de wolken waren opgetrokken
het gebonk van bouwen enkel nog
vaag naklonk aan het einde
van de toegestroomde mensenschaar
werd het zichtbaar - hemelhoog
het is een boom, riep er een,
en inderdaad, het was een boom,
het is een huis, vond een ander,
en ook dat was waar
het was zelfs zonneklaar
dat het een winkel was,
een reiskantoor…
Aftocht
gedicht
4.4 met 22 stemmen
6.166 Als de bloedige aftocht van cijfers
het zwijgen oplegt aan letters
telt een generaal zijn medailles
een stad zijn doden
als de bloedige aftocht van cijfers
het zwijgen oplegt aan letters
blijven de straten zonder beeld
en kleurenblind achter
daar, op die plek waar één
gelijk is aan negen en tien
of aan oneindig en niets
telt men medailles…
Goed koeren
gedicht
3.2 met 24 stemmen
11.447 Eerst klapwiek je recht omhoog
om overzicht te krijgen
en indruk te maken. Laat je niet
afleiden door zilvergroen wiegende
duivinnen aan de einder (knotwilgen)
of door de boer met voer bij het hok:
houd je symboolwaarde steeds in het oog.
Cirkel vervolgens traag weer omlaag
tot op je poten en begin te koeren.
Goed koeren scheelt veel…
Zeeslag
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.470 Terwijl het strand, veroverd door de eb,
Natuurlijk door de vloed herwonnen wordt
En allengs tot de helft wordt ingekort
Ervaar ik weer wat ik ervaren heb:
Een kleine jongen ben ik met een schep,
Hardnekkig vechtend voor een wankel fort
Totdat het weldra toch is ingestort -
De zee geeft op het laatst de volle mep,
Een klap die onafwendbaar…
Babel
gedicht
3.5 met 2 stemmen
969 We bouwen aan trappen die naar de hemel stijgen
hoog prikt het skelet door de blauwe aanblik die
zich met diademen van sterren verlicht, rijzen
tekenen van twijfel, ontmoediging en frictie
aan gene zijde van onze horizon. De taal
verenigt, de arbeid verbroedert, en onze
zonden en makkes…
Er zit geloof
gedicht
4.0 met 2 stemmen
92 Er zit geloof in denken dat
voor ons nog
iets te zeggen valt
we kozen liefde
en elkaar om
te bestaan
te leven van tweevoud
in eenvoud
------------------------------------------------
uit: mapje poëziekaarten Plint (2002)…
Een kleine barst
gedicht
4.5 met 2 stemmen
66 Een
kleine barst
wordt een scheur
Een
scheur
wordt een kloof
En zo
staat de mens
alleen.
------------------------------------
uit:'Verzameld werk' (1984)…
Jasje
gedicht
4.5 met 6 stemmen
3.715 Alle seizoenen waren harde winters.
Zou ze zich verborgen hebben in dit bontjasje
dat hij ooit met liefde gewatteerd
om haar smalle schouders had gelegd?
Zou zij zo de kou hebben kunnen weren
van al die landverhuizingen en andere doden,
van de angst en de grimmige wortels
zodat ze zacht zou vallen als ze zou vallen?
Zou ze op een…
Je bent liever dan de nacht
gedicht
2.7 met 40 stemmen
24.475 Je bent liever dan de nacht,
en ook liever dan het afweergeschut
dat de nacht blij maakt en opgewonden.
Je bent liever dan het vuur van de zon
en de schaduw van 't zonlicht op straat.
Je bent liever dan 't water in de zee
en nog liever dan de opkomst der maan
en haar ondergang, moeilijk als ook
bij een paard, eb en vloed, als dat sterft…
Men is jong
gedicht
3.8 met 13 stemmen
6.464 Men is jong en krijgt de nadelen
van batterijen uitgelegd. Men spreekt dan
over opwinding. Alles tikt dan om
u heen. Men krijgt een kinetic watch,
vraagt wat als men niet beweegt.
Men beweegt altijd. Dat ziet men in.
Het minste polsbloed zorgt voor
tijdverdrijf, minutenland.
In een la of aan een lijk:
los van een mens valt het stil.
----…
Een volk dat voor tirannen zwicht
gedicht
4.6 met 18 stemmen
32.724 Allen, die hier tesamen zijn,
de levenden, de doden,
de handbreed, die ons scheidt, is klein,
wij zijn tesamen ontboden voor het gericht ...
Gedenk de liefste, die hier ligt,
de broeder, vrind of vader,
maar gun Uw ogen wijder zicht,
aanzie het land en alle mens tegader,
hoor dit bericht:
Wij staan tesaam voor het gericht
voor…
De invloed van matige wind op kleren
gedicht
3.5 met 2 stemmen
172 Ga je naar het strand?
Mag ik als je terugkomt
het zand uit je schoenen
voor de bodem van mijn aquarium?
-----------------------------------------------------------
uit: 'Een leeuwerik boven een weiland' (1980)…
Vertrektijden
gedicht
3.5 met 2 stemmen
216 Ik zie op het perron
twee mensen lekker kussen.
Er klinkt een schril gefluit
Dat zit er even tussen.
Het is de conducteur
Hij kijkt op de seconde
Het resultaat: twee
openstaande monden.
Was ik een conducteur,
ik lette niet op tijden.
Zijn mensen uitgekust,
dan gaat mijn trein pas rijden.
--------------------------------------------…
Diapsalmata
gedicht
3.6 met 12 stemmen
6.811 Je loopt met de dood als een hond achter je aan.
De hond draagt een bril met drie glazen.
Je kijkt strak voor je uit. Draait je om en blikt
in het derde oog als in een duistere rede.
Je zweet geschiedenis uit. Zweert van leven.
Losse tranen lopen als kleine homunculi voor je uit.
Met vochtige contactlenzen beschouw je het leven.
Je kunt niet…
Juli
gedicht
3.3 met 27 stemmen
14.627 Een dag met eigen schaduwen.
In de lucht de zachte
aandrang van een gehandicapte geest.
Langs Wijk bij Duurstede
varen zomerschepen.
Langs het raam trekt de tijd.
Waar komt de grijze kat vandaan,
angstig trillend op een hoog, smal balkon
van een huis in de Sarphatistraat?
---------------------------------------------------------------…