Ik ken een oostblondine, Anouschka is haar naam ze is een Poolse schoonheid met prachtig geverfd haar Mijn god bekijk haar benen, die hebben grote faam al is ze oppervlakkig soms,ze raakt bij mij een snaar. Ik zei Anouschka schatje, jouw lijf bevalt me zeer al kwam je om te poetsen, bij jou leg ik me neer Zo vrijde ik met haar, het volle…

De avond valt langzaam samen kijken we naar de ondergaande zon al ben je niet bepaald spraakzaam dat komt wel terug, normaliter ben jij altijd spot-on in gedachten verzonken, met oneindige blik wel relaxed, dat is zichtbaar af te lezen al geef je momenteel geen kik we hebben deze avond niks te vrezen genietend van elkaar, van deze idyllische…

wat een zielig weer donkergrijs, koud en veel te nat de winter zwaait hier reeds de plak mijn neus verstopt en zoveel meer hou ook veel liever van de zon met al haar warmte stralen maar nu blijft enkel het water dalen en dat bewijst een overvolle regenton het weer blijft extra consequent begint wel heel erg te vervelen koude regen…

waarom dat geren en gevlieg als je weet dat je er op je dooie gemak ook kunt komen op je sloffen bij voorbeeld het ochtendblad uit de bus halen met de wetenschap dat je daar desnoods de gehele morgen over mag doen…

advent: dromen en verlangen dat er iets nieuws zal aanvangen in de schitter van kaarsengloed treedt Gods liefde ons tegemoet mogen wij op weg bezinnen vertrouwen op liefde en hoop om ieder mens te beminnen dan krijgt kerst een vredig verloop…

Oude oma zit in haar stoel voor het raam Maar daar is eigenlijk niet zo veel te zien Ook is het erg donker en triest bovendien Oma voelt zich verdrietig en heel eenzaam. Wat te doen met de komende kerstdagen Zo helemaal alleen in haar grote huis? Het huis voelt nier meer als haar thuis De stilte en de leegte is haast niet te dragen. Al vele…

Mochten we kunnen herbeleven wat we eerder al meemaakten, op dezelfde momenten, dezelfde plaatsen, in dezelfde omstandigheden, maar dan veel beter dan de eerste keer, zonder onze fouten, haperingen, dode momenten. Dat zou zijn zoals het netjes overschrijven van een tekst die vol met doorhalingen stond.…

Kijk wat een rust het in zijn hoofd geeft de wereld onder het bladerdak is magisch de zon filtert het zonlicht prachtig door de bladeren Soms als we daar lopen doet hij zijn armen omhoog en vangt de stralen en dan die bomen ....... als een echte boomknuffelaar vindt hij zijn rust Rust in zijn hoofd rust in zijn lijf het leven is al…

Vragend kletst hij z’n knuffelbeer of hondje de oren van z’n kop vult zelf alle antwoorden in na een door hem belegde top maar altijd bereid in overleg te gaan Ze smeden plannen samen En met z’n beiden kunnen ze weten ze zeker dan ook de hele wereld aan Wat een mooi vredig en schattig tafereeltje Wellicht zijn Hitler en/of Gandhi zo…

(voor Hannes van der Laan, zwerver (1949 - 1992)) Het land is verlaten en het monster roept hen die geen gevaar verwachten, alleen warmte, maar kou is wat rest. De ontembare wilde in de woeste nacht, een trage winterpijn, hoop, die nooit zal smelten, alhoewel de wereld staat niet stil, maar niemand zag hem toen de duisternis zijn wezen…

de tijd gaat vandaag heel traag, langzaam gaan de minuten voorbij, mijn hoofd zit vol met die ene vraag, wanneer kom je nu bij mij, auto's komen fietsers gaan, mensen lopen gehaast op straat, de tijd lijkt hier echt stil te staan, maar mij is het allemaal waard, daar ben jij dan, de liefde van mijn leven, eindelijk sluit ik mijn armen…

Is de tijd aangebroken? Is het vuur van liefde aangestoken? Stilaan gaan we het einde van het jaar tegemoet, met argwaan voor de toekomst, komt het nog allemaal goed? Niet te geloven wat een enorme wirwar van emoties op ons af kwam, je houdt het niet voor mogelijk, maar het kan! Wij varen op ons eigen tempo, maar vergeten steeds onze medemens…

als we kijken naar de bijbel heel goed, staat daar heel mooi beschreven, dat je van jezelf houden moet, wil jij liefde kunnen geven in dit leven, dit jaar met de kerstdagen, is het niet anders dan voorheen, nog steeds vele vele vragen, laat god ons niet alleen, we vieren en vieren met eten en wijn, staan we nog stil bij het waarom, jezus…

het nieuwe rijden auto's kunnen zelf sturen weg piraten…

Snelle veranderingen Zodat we niet echt beseffen Niet echt kunnen nadenken Geen echte stem kunnen vormen Om de wereld in zijn snelheid Te kunnen volgen De juiste snaar weten te vinden En in de verdeeldheid Mensen te binden Veranderingen Enkel te begrijpen Door de hoog ontwikkelde intellectueel Voor veel mensen Is de complexiteit te veel…

Telkens onze voeten contact hadden was het weer laaiend vuur Zoenen uren durend smekend oplaaiend en oh zo puur natuur. Picknicken en wandelen, schuilend in dat hutje, drassig nat Hutje werd het onze- mijn weggemoffeld stringetje - bevestigt dat. Toevend in rijpe gras en bovenop genietend van de volle maan Kussend kon ik alles bij je kwijt,…

In de loop van de evolutie is er iets enorm misgegaan. Mensen zijn in termen van bezit gaan denken. De aarde bezitten. Wat is dat eigenlijk voor een waanzin? De lucht bezitten. De lucht? Ja, het luchtruim. Water bezitten. Water? De regen? De rivieren? De zee? Ja. De door dezelfde mens vervuilde regen…

Vertrouwd Het voelde zo vertrouwd. ik moest je laten gaan, was bang om je te verliezen. Een bestaan zonder jou, nooit aan gedacht. Hoe nu verder…..…

Nu weet ik wat het was, waardoor het kwam nu weet ik waarom ik zoveel van kinderen hou omdat het kind in mij, mij is afgenomen door die aanranding door kinderen; 7 jaar door die verzoeking van een pedoseksueel; 10 jaar door die opmerking van een maatschappelijk werker, 14 jaar Ik was een zeer spontaan kind gek op alles en iedereen, onderzoekend…

Hij schoot vanop het trottoir rechtdoor de weg op. Blik op niks. Niet eens op het zebrapad, want dat was er niet. Alles dichtgooien was de enige optie. Hij kletterde onderuit. Verdwaasd keek hij ons aan. De pijn moest nog komen, pijn heeft geen haast. Hoeveel geluk hij heeft gehad, beseft hij wellicht niet. Ventjes van pakweg veertien doen…