Lief kindje de wereld is een grote bol ge kunt hem niet goed vastpakken hij draait rond als een tol en alles blijft eraan plakken er zweven in de hemel nog andere bollen rond maar dicht bij jou die heerlijk warme ronde dingen steek die maar rustig in je mond…

Als een brug over het water, zo voel ik mij. Alleen met mijn gedachten die diep wegzakken door een kater. Zo diep als de bodem gevuld met wier, zand en water. Zie ik vrienden van vroeger daar maar geen toekomst of later. Ik wil verder maar bewegen gaat niet, dus haast in paniek probeer ik te praten. Maar voordat ik het doorhad liep mijn mond vol…

Oma is dood de moeder van Erica nou niet echt in de wieg gestorven 93 jaar en ze was de dagen zat De begrafenis roept vragen op maar welke vragen de Meilandjes zijn ondernemers van de wieg tot het graf Dus er wordt ook wat afgelachen opmaat naar de begrafenis van Martin dan zullen de lachsalvo's niet van de lucht zijn gilt Martin zelfs…

IK Wie ben ik? Ben ik het licht in de leegte dat je bewustzijn voedt? De adem die doet leven op het ritme ‘eb en vloed’? Ik spreek Ik ben Maar ben ik werkelijk die stem? Ben ik diegene die jij ziet of toch maar liever niet Een onvervulde verwachting of stijg ik nog in je achting Ben ik wat je wou zijn in je dromen en gedachten…

Geef me de ruimte Ik krijg geen lucht Al die verwachtingen Al die verlangens Die constante zucht Geef me de ruimte Ik krijg het benauwd Het ongeduld De schuld Het laat me niet koud Geef me de ruimte Doe een stapje terug Laat het even zijn Laat mij even zijn Ga van mijn rug Geef me de ruimte Om te bouwen Dan bouwen we een brug…

Bladeren dwarrelen rondom mijn hoofd, geruisloos naar de koude grond. Ze zijn van alle toekomstige illusies beroofd. gestorven aan het jaargetijden front. Verkreukeld is hun hart van goud, zij werden helaas voor het hier en nu te oud. Neem voorzichtig er eentje van in mijn hand, en wens mee te mogen zweven “naar mijn verloren vlinder” aan…

De woorden vullen slechts de onrust van de spreker, En echo't nog na, Met jawel, ik weet 't zeker. De stilte wacht rustig En weet zonder woorden, te dansen, laveren, Naar achter, naar voren. De kracht van de ruimte, Het stille vertrouwen, Waar prachtige dromen, Zich roerloos ontvouwen.…

Opgepast! Het is hier nat want Cyrieltje zit in bad Het water druppelt op de grond en ’t schuim vliegt helemaal in het rond Mama zegt: kijk toch eens aan wat heb je nu toch weer gedaan Al dat pets en pats gespetter maakt de badkamer niet netter Laat je bootje rustig varen met je eendje, op de baren Jij bent een echte deugniet Maar…

Hoe zalig kan het in de maand october zijn de malse regen, de najaarszonneschijn weer tot intense rust kunnen komen tussen de stille bladerval van de bomen. De feeeërieke herfst lokt ons naar het bos kinderen met plastic zak gaan er op los eikels , kastanjes en beukennootjes zoeken en plataanblaren om te drogen tussen boeken. de zwammen…

Hartzeer is veelal de aanleiding tot 'n hartenkreet te schrijven en bij een zeer pijnlijke 'n smartenkreet: het uitgillen van: ik weet het ook niet, hoe moet het nou verder maar ook zeker als m'n hart bonkt van liefde en genoegens, geneugden ik wel iets of wat of iemand wel zou kunnen opeten om het, hem, haar dicht bij me te…

Grijpgraag betranen parelende dauwdruppels haar huid. Kussend sussend glijden ze over haar zijdeachtige bedradingen. Gele vingers zonnestralen 100 den kleuren reflecterende regenbogen in haar levensweb. De dageraad die eindeloos verzuchtend haar adem inhoudt omhelst beginnend ochtendleven. Ze wacht roerloos op een teken van ontwaken en…

Tingelingeling… Opzij, opzij, opzij Bram op zijn nieuwe fiets flitst ons hier voorbij Hij trapt en trapt zo hard hij kan Hij is nog net ontsnapt aan de politieman Die roept heel luid: ‘Hé rustig aan je fietst me bijna van de baan Jij kleine guit rijdt veel te snel dit is gevaarlijk weet je wel? Dus bel op tijd jij fietseling…

Op vakantie min of meer de tijd voor m’n lijf, lid en leden ik bekijk ze alle langdurig nou dat lijf komt niet meer in “‘n blijf van m’n lijf huis” lekker thuis houden dus en niemand meer aan laten komen houd dat lijf maar voor eigen gebruik maar doe het met mate anders krijgt ’t lijf last van een kater Het verval is ingetreden, al '…

LENTE lente is zoals jij je in mijn armen vleit vol van beloftes ZOMER samen in het gras overdenkend hoe het is en nog worden zal HERFST herinneringen ontvallen ons langzaam als bladeren de boom WINTER winterse koude de kachel warmt op z’n best dat wat ons nog rest…

Nederland vol? Vol!! Het Koninkrijk der Nederlanden? En maar praten, ouwehoeren en herhalen Over immigratie, vluchtelingen bij OP1 (4-11-22) Met of zonder economische bedoelingen Over arbeidsimmigranten, gelukzoekers Omdat we gewoon zo aantrekkelijk nederlandje zijn Maar als we zelf nu eens een tandje bijzetten En van veel part-time, full-time…

Zwijgzaam zoek je naar de woorden, gevangen in je eigen hoofd. Gedachten maken vreemde kronkels, gevoelens raken uitgedoofd. Het maakt je bang en heel onzeker, niet snappend hoe dit jou nu raakt. Nooit meer nieuwe herinneringen maken, niet meer weten hoe iets smaakt. Staren naar een lege toekomst, bang voor wat nog komen gaat. Steeds…

onzichtbare dingen worden niet doorzien onhoorbare zaken komen je niet ter ore onafzienbare verten vallen niet af te kijken ontluisterend is iets wat je liever niet wil horen maar iets te vaak misschien komt het voor dat een onmogelijke liefde weldegelijk mogelijk zal blijken…

Geen weg meer terug. Het verleden achter je. Niet wetend wat komt...…

Mijn handen bedriegen mijn ogen maaien gras, poten bollen maar bij het koffie zetten, zien ze jou. Mijn handen bedriegen mijn oren luisteren naar Katie Melua maar op You Tupe, horen ze jou. Mijn handen bedriegen mijn neus ruiken nasi, hamburgers, ui maar bij loempia’s, ruiken ze jou.…

Linde bladval over oude graven het stille herdenken in november wake…