Ogen zoeken handen vinden 'n begrijpen ... gevangen verlangen Woorden overbodig blikken intens gevoelens ... zinnen verzinnen Geluid gehoord klanken zoet muziek ... vertonen tonen Geslaakte kreten stilte verstomd 't einde ... zuchtend verzuchten…

nonchalant stap je van de trein ik ren om bij je te zijn je ogen fonk'len helder, machtig deze dag, door jou, prachtig! heel wat te vertellen, iets steels iets spijtigs, verdrietigs of juist speels ik slorp je woorden op en hoor je harteklop op deze dag zolang gewacht ik sidder, straks komt de nacht word jij brutaal van me afgescheurd…

Mijn reis onderbroken Voor een bezoek aan de stad De straten zijn verlaten Ik sta boven aan de trap Langzaam loop ik naar beneden Niemand die mij ziet Ik kom niemand tegen Geen terras wordt bediend De stoelen zijn opgestapeld Verkeerslichten staan op groen Ik kan zomaar doorlopen Maar al had ik een miljoen Kan ik niet spenderen…

Vrij wil ik zijn, vrij van verdriet. Leven zonder pijn, waarom kan dat toch niet?   Telkens weer die tranen, sinds vroeger al daar. Die zich weer een weg banen, zelfs na zoveel jaar.   Ik moet daar weer vandaan, mijn eigen weg weer zoeken. Zo kan het niet langer gaan, straks kruip ik weer terug in die hoeken.   Die hoeken waarin ik mezelf…

Witte pluisjes dwarrelen in de lucht Ze omringen mijn omgeving Als in een trance volg ik hun vlucht En mijn hart vraagt om vergeving Ik eet nog wat fruit Mijn blik dwaalt over het water Dan gaan ineens de lichten uit Vergeef mij mijn wens tot later! Als gevangen in het heden Voelt mijn hart haar smart Huilend terug in het verleden Waar…

Het is net of ik je zie tastbaar dichtbij maar oh zo ver weg in m'n hart zit jij Het is net of ik je hoor je stem, je lach, je snik een beetje laag en warm 'n stem, die niet alleen zegt Ik Het is net of ik je voel 'n opmerking of 'n gebaar door 'n verteld verhaal wanneer ik voor me uit staar Het is net of ik weet héél diep van…

Mam, als jij straks naar de hemel gaat Zal je mij dan nog wel zien? Kom ik jou daar dan weer tegen? Wordt het dan een reünie misschien? Zijn de poorten echt van parels? En de straten van echt goud? En, klingelen er belletjes uit tulpen? Worden mensen daar niet oud? Of zien we nog in een spiegel van raadsels, en weet jij dat ook nog niet?…

de lieve hunkering naar jouw woorden, de tedere zoektocht naar jouw lach, de zachte triestheid in jouw stem, de voortdurende pijn in jouw wezen jouw zoeken in een ander, jouw vertrouwen en jouw hopen, jouw trillend hart zegt meer dan al deze ijdele woorden…

't Licht is uit m'n ogen 't onbereikbare verlangen duister sluipt nabij in geest en lichaam gevangen Geen emotie meer te zien zelfs geen gevoel in mijn hart 't starre en koude in mij maakt me onzeker, verward De pijn keer op keer 't diepe verdriet verstikt mijn geest maakt bang en bevreesd Ik wil dit écht niet het gaat buiten…

wanneer de maan haar ogen sluit en de sterren hun uitbundigheid verbergen dan begint de dag te geeuwen en brengt ze mijn gedachten tot leven aarzelend hoor ik de wereld ontwaken verwarrende woorden die mij versuft aanraken ik strek mijn luie armen uit en geniet nog even van de warme geur van het nachtgeluid langzaam snuif ik…

Vindt de rust de boezem weder begint de lente dan zo teder. Ziet haar in de blauwe ogen streelt haar zijde zachte wind. Spint de borst, de liefde in haar web geweven Ontspringt de roos, die ik van haar heb gekregen. Ruik zeer breed verspreidt het bos, de zee, het strand, ik houd haar hand. Het gezwel voelt goed, maar dit gevoel duurt maar…

achterop je fiets rijdend door het halfverlichte niets de manier waarop je lacht en je trui zo zacht perfect jij bent zoiets…

De stilte in jouw woorden, maakt me klein en bang die gevoelloze handen het duurde veel te lang Je wou steeds meer en meer je maakte me kapot besef je wel wat je gedaan hebt god...wat voel ik me rot je ogen zorgen voor schaduw schaduw in mijn dromen en ik vraag me steeds maar af... waarom ben je ooit gekomen?…

Gedachten waaien over stille wateren Naar het verleden.…

Ik staar naar de bomen en hoor wat vogels zingen wil deze vreugde tot me door laten dringen maar diep heel diep van binnen voel ik meer verdriet dan mijn oren horen en ogen zien ik blijf luisteren tot het geluk me raakt...misschien…

Wachtend zit ik hier bij de telefoon Als ik je bel, hoor ik alleen maar een onbekende toon Een toon van een opgeheven lijn Kan het niet begrijpen, het kan toch niet waar zijn Ik schrik wakker, denk iets te horen Buiten op straat, het geluid van motoren Ren naar het raam, maar kan niets ontdekken Zie alleen een auto in de verte vertrekken…

Waar zijn wij beland? De hitte is ondraaglijk Jij kijkt in mijn ogen En drinkt mijn blik Het vuur is verzengend Ik kijk in jouw ogen En drink jouw blik De dorst is groot Het zand schuurt De pijn is rauw De nachten koud Zo lopen wij verder Voorbij de oase Omdat wij denken Dat het een fata morgana is Te mooi om waar te zijn En de dorst…

Waar kan ik emoties kwijt en waar kan ik mij uiten, wellicht alleen op deze site, en dat deed mij besluiten, om mij hier bij aan te sluiten... Men heeft een klankbord nodig en een gewillig oor, voor ieder mens broodnodig, een klein-beetje gehoor... Je dag verandert er dan door. Vandaag, mijn dag weer helemaal goed, vandaag een nieuwe…

Er zijn momenten die je leven plotseling iets kostbaars geven. Je voelt het vlindervluchtig even maar wilt het telkens weer beleven. Je wilt zo’n ogenblik bewaren, stil koesteren, opnieuw ervaren. Het streelt steeds weer die tere snaren… Is ontroering te verklaren?…

Mam, de laatste dagen Heb ik veel aan je gedacht Je had het niet gemakkelijk Van het leven meer verwacht Ondanks ons groot gezin Was je wereld erg klein Vooral over je gevoelens Kon je terughoudend zijn We hadden zo graag Een goed gesprek gehad Of had eens geprobeerd Te zeggen,ik hou van je schat Zeven kinderen altijd druk Met wat…