'n Uitgestoken hand ontroert 'n Schouder geeft steun 'n Vriendelijk woord zegt alles 'n Kus gemeend geeft liefde 'n Roos gegeven met gevoel 'n Onverwacht gebaar zegt alles héél onverwacht ...…

Ondergaande zon kleurt de lucht zachtrood omhoogkijkend gaan mijn gedachten nergens heen Het gezang van 'n merel bereikt mijn oren het geluid gaat nergens heen De nacht valt 't is donker lantaarns gaan aan het licht gaat nergens heen De stilte om me heen geeft mij een innerlijke rust ik hoef nergens heen ...…

Kruip in mijn huid lang geleden afgeworpen ...eigenlijk afgegleden zonder enig geluid Omhul je met mijn vel en voel het levenloze ...misschien dat ik je ooit mijn verhaal vertel…

Ik leef, al voelt het anders Ik twijfel, ben net een mens Weet niet wat me te wachten staat Een laaiend vuur van binnen De vlammen reiken hoger en hoger Ik verbrand van binnenuit Niemand die het aan me ziet Ze moesten het eens weten Toch voel ik me meestal goed Uitzonderingen daargelaten De dagen dat het tegenzit Gelukkig steeds wat minder…

Ik voel me schuldig En op meerdere fronten Schuldig om mijn eigenverraad Schuldig naar jouw leven toe Want, Je bent gelukkig Dat zie ik wel Dat wil ik niet verpesten En ik ben ook gelukkig Echter niet volmaakt Ik wil mijn liefde testen Want als ik mijn ogen sluit Mij waan in fantasieland Zie ik een helder schijnend licht In de verte…

Ik wil je zien ik wil je horen overal ... ik wil je aanraken ik wil je voelen overal ... ik wil je liefhebben ik wil je ruiken overal ... ik wil jouw aandacht ik wil jouw passie overal ... ik wil je ... gewoon ik wil je ... overal…

Wanhopig stond ik in de keuken Het was met mij gebeurd Ik kon niet verder leven teveel had ik getreurd... Hoe in de wereld kon die ander mij zover brengen Zo erg zelfs, dat ik mijzelf nu om wilde brengen... Terwijl ik huilend, pillen slikte en zo bedroefd om mijn moeder riep En God vegeving stond te vragen Ging ik liggen, totdat ik "…

Waar ter wereld zijn mijn kindren Waar, oh waar, ik vind ze niet meegenomen door hun vader Wanhopig ben ik van verdriet Deze woorden sprak ik vroeger vijfentwintig jaar gelee 'k was mijn kinderen verloren Hun vader nam ze zomaar mee... Zal niet in details nu treden Want na jaren kwam het goed 't waren ineens volwassen mensen Toen ik…

Al het geweld om me heen De wereld verandert met de week Ik zocht een uitweg, maar vond er geen Behalve dat witte licht waar ik naar keek Engelen vlogen, rondom mij Ik was meer dan welkom werd gezegd Dat stemde me van binnen blij Eindelijk een liefde puur en zo oprecht Ik werd te jong bevonden Het was niet mijn tijd om al te gaan En ook…

Drie dimensies kijken ons aan Gevangen en gekluisterd door al die blikken Ze laten weten waar we staan Opdat we niet verdwalen en langzaam stikken Drie dimensies kijken ons aan Het juk merkbaar als last aanwezig Wat is de richting die we moeten inslaan Zijn we wel met het juiste bezig? Drie dimensies kijken ons aan De monden worden niet…

Sluit mij in je armen, schat 't is zo lang geleden Sluit mij in je hart ook schat ondanks de omstandigheden... Nee, ik bedoel niet vandaag want het moet spontaan gaan het is mijn allereerste vraag Maar ook de laatste tot vandaag...…

Geluk is het hoogste bereiken summum van extase zes zintuigen op scherp Explosie niet langer vast te houden overweldigend hevig kort genot als een orgasme en je weet terwijl je nog zweeft op zwoele wolken rozengeur, dat de grond beneden wacht. DIT WETEN maakt onstilbaar hongerig, eeuwig zoekend naar de top.... Een vlinder staat zelden…

Ik slik en kijk je aan uit m'n ogen rolt 'n traan ik wil dit niet ik ben die sterke "griet" mij krijg je niet klein Elk woord is nu te veel laat alstublieft heel van wat er nog over is vanzelf komt het gemis naar vervlogen tijden Woorden, zo hard gezegd waren gemeend, dus oprecht 't heeft me diep geraakt en 't heeft me gemaakt…

'k wil dood zijn zoals de anderen op het slagveld van bloemen dood zijn alleen zijn zij moedig gestorven en ik dan niet,want ik ren weg van het leven door de buitenwereld wordt men bestempeld als laf maar de buitenwereld is niet in mij ze veroordeelt mijn hart, mijn gevoelens maar ze is niet in mij…

Mijn ogen weerspiegelen mijn gemoed Dof, ellendig en niet blij Mijn wereldje weer op zijn kop Door al die rotte tobberij Ik wil vluchten uit mijn lijf Maar, vluchten kan niet meer Ik voel me waardeloos vandaag Bidden wil ik, maar onze lieve Heer antwoordt niet op aanvraag...…

In een ring van lichtende kaarsen wil ik liggen, samen met jou Wil ik de warmte van de kaarsen voelen, maar meer nog, die heerlijke warmte van jou Op een schapenwollen vacht voor het open haardvuur heb ik op je gewacht Terwijl het vuur zijn vonken strooit voel ik jouw aantrekkingskracht Maar je bent nooit gekomen, want toen…

De gordijnen verbergen de lijnen en groeven van haar gezicht, en sluiten het raam en hoofdstuk niet volledig. Wierook en verleden benevelen het halfdonker en verhullen het zicht Op een uitweg die gestaagd dalend, terug naar aarde leidt. De gordijnen belemmeren de hoop en het verlangen van haar hart naar nieuwe stromen die naar betere…

In het donker schuilt de Dichter in de gloed van het vuur dat de kamer schijnt te verwarmen maar 't ijs niet smelten kan... Zijn gedachten ver heen, naar zijn diepste geheimen die hij zo goed kent maar niet vinden kan... De inkt is z'n tranen z'n woorden gesmoord En niemand zal weten wat zijn hart bekoort Zijn zinnen verbranden…

Soms heb je even behoefte... aan een troostend woord van een vriend.... soms een arm om je heen, ook al heb je die niet verdiend.... soms zeg je dingen die je niet zo bedoelt... soms zijn er dingen, die je niet uitspreekt, alleen voelt. Soms heb je behoefte aan aai door je haar.... soms alleen aan een piepklein gebaar. Een kus of een knuffel…

Zo koud als dat het buiten is Zo warm ben ik van binnen Zonnestralen van geluk Het kwaad heeft niets meer om te innen Belastingen zijn allang betaald Verdriet en pijn, zoveel gegeven De zonnestalen van geluk Een nieuw mens kwam erdoor tot leven Zie mij, praat niet met me, maar bevestig mijn aanwezigheid De zonnestralen van geluk Schijnend…