We hebben een familiekoffertje Daar zitten belangrijke dingen in Brieven van vader aan moeder Belevenissen van een doorsnee gezin. Mijn vader is al zo lang overleden, Daarom is dat koffertje zo speciaal Zijn beeld is al aan het vervagen Maar zijn handschrift blijft theatraal Zijn sierlijke letters zijn herkenbaar De inhoud laat verleden…

Ik voel mijn ogen branden Als ik denk over wat hij doet Ik zie zijn handen Op een oppervlakte dat hij kent, maar al te goed. Ik voel de tranen stromen Om wat ik zojuist zag Niet meer lekker dromen Omdat ik een beeld heb van hoe hij met haar lag Ik voel de woede komen Door mijn hele lichaam ruist het rond Zo boos om wat ik net heb vernomen…

Mijn leven verbleekt bij dat van anderen Ik zie het leed, wat niemand kan veranderen... Ik ben bedroefd als mensen moeten lijden en geen uitkomst zien, waardoor ze overlijden... Mijn lijden verbleekt, bij, hoe anderen moeten lijden Míjn pijn verzacht, als ik anderen zo zie strijden Maar ooit zal de zon, door de wolkenmassa heen,…

De regen maakt een geluid van verre stemmen Of zitten die stemmen in mijn gedachten En vragen ze weer mijn aandacht Om me te doen begrijpen Wat je werkelijk tegen me zei. Want ik ben nimmer in staat geweest Om ook maar één woord van wat je zei te vergeten.…

Als je echt van iemand houdt Iemand alles toevertrouwtd Eén die echt weet wie je bent Ook je zwakke plekken kent Die je bijstaat en vergeeft Eén die naast en in je leeft Dan voel je pas wat leven is En wat liefde geven is!…

Als ik zou zingen: I don't know how to love him... I just don't know... I just don't know... How to get him... dan sijpelen tranen over mijn wangen en bevangen van verdriet, want ik weet het niet! Maar het is zo schitterend dat lied...…

Als ik één dag God zou mogen zijn, Dan verloste ik iedereen, iedereen van pijn Als ik éen dag God zou mogen zijn... Dan zou ik alle tranen drogen, Naar ziekenhuizen gaan En zeggen: Kom, Je bent weer beter en kan weer naar huis gaan Als ik één dag God zou mogen zijn... Dan gaf ik de hele dag aan ieder zonneschijn Ik strooide overal…

Niemand neemt 't roer in handen Niemand weet meer hoe t moet Niemand weet waar we zullen belanden Niemand zegt:"'t komt weer goed" Stuurloos zo zonder kapitein Stuurloos dobberen we maar wat rond Stuurloos van volle zee tot kustlijn Stuurloos leven we 't leven bont . Iedereen leeft zijn eigen leven Iedereen zijn eigen weg…

Ik zit te mokken mieren melken, altijd weer dat rot humeur Steeds maar zeveren zeiken zaniken zwetsen ziemelen en gezeur Ik heb koppijn ben chagrijnig heb een kater ben niet fit Kan wel janken huilen schreeuwen, ben zo triest ik heb geen pit Ben uitgekookt geirriteerd gevoelloos en zo treurig En als ik niet verzieken kan dan ben ik sikkeneurig…

Je leeft, om vervolgens ook te sterven... Je leeft, maar als je begint met leven, begin je ook al af te sterven... Je leeft, even maar waarvoor, als je het toch weer terug moet geven? Je leeft, je leeft, een mensenleven-lang, mag je het beleven... Ik wil leven, net zolang... ja, voor hoelang...?…

Ik geniet van de luie stilte en kijk omhoog, in't enkelhoge gras, naar het ontwaken van witte, speelse wolkjes. Gekwetter vult de vrolijke tuin en de zon ruist een stralend licht. Gedachten zweven mee op het lied van een vingerlichte bries. Met gretige handen grijp ik dit zacht ontloken geluk. Nee, mijn dag kan niet meer stuk Eén korrel…

Maar dan ineens, dan merkt ze dat ze huilt en op haar wang voelt ze een traan. Ze is zo bang; hoe moet dat gaan, als ze haar huis voor een bejaardenkamer ruilt? Dat huis waar eens haar levenstrein begon, waar dierbaren zijn meegereisd, verlaat ze nu, alleen…, vergrijsd…, Om te vertrekken naar haar eindstation.…

'n Dag zonder lach Is 'n dag zonder doel 'n Dag zonder schater Is 'n dag zonder gevoel 'n Dag zonder verhaal Is 'n dag zonder leven 'n Dag zonder droom Is 'n dag zonder beleven Maar 'n dag mét jou Is 'n dag zonder kou Mét een glimlach maar ook geschater Bij jou voel ik me als een vis in het water ...…

Ik zie ze weer, de beelden, ze blijven herhalen, keer op keer, zie ik ze, in mijn hoofd ronddwalen. Geen rust, geen pauze, laat ze maar weer komen, een dagelijkse lust, van beelden die, mijn gedachten binnenstromen. Alleen ik weet, waar ze voor staan, ze voeden mijn leven, nooit op dieet, komen en gaan, de beelden, over mijn bestaan…

twee mensen, twee zielen één gedachte... Twee monden die zoekend één worden... Twee handen in elkaar gevouwen worden één hand... Twee lichamen dicht tegen elkaar omdat ze elkaar vertrouwn... Twee monden die elkaar kussen Lieflijk en zacht... Twee lichamen die op elkaar hebben gewacht... Twee paar benen ineen verstrengeld…

Wat is het mooi een lied te zingen als de zonnehemel lacht... Maar een kunst, een lied te zingen Als het duister- op je wacht... Want na het duister van de lange nacht is er weer die aantrekkingskracht van de nieuwe, nieuwe morgen, als de zonnehemel lacht... Wanhoop niet in donkere nachten, 't zonlicht zit op jou te wachten,…

De wereld door mijn tranen heen Is lichter dan zij werkelijk is Vanaf de dag dat ik van jou begon te houden Mijn ziel vol prachtige kleuren Je handen zijn als het blauwe water Druppelend op mijn bestaan Knopen leggen met je vingers Jouw aanraking een zegen voor mijn lijf Je gezicht ‘t evenbeeld van een rode roos Vol bloeiend in de zomerzon…

Ik ben blij dat ik mag leven en dankbaar dat ik er mag zijn Gelukkig, dat ik mag beleven Hoe mooi het leven toch kan zijn Ik ben blij, dat ik een tweede kans kreeg En dat ik kindren hebben mag En dat mijn moeder nog mag leven, ondanks toch zoveel tegenslag... Ik ben blij met al mijn vrienden die er altijd zijn voor mij…

Als ik mijn lieve moeder nog had, zou ik haar zoveel willen vertellen. Ging ik gezellig met haar naar de stad, en kon ik haar fijn eens bellen. Als ik mijn eigen moe nog had, zouden we veel samen kunnen doen. Ik zou haar eens zeggen"lieve schat", ik hou van jou, je krijgt een zoen. Mijn moeder kijkt toch stilletjes toe, en ik vind dat…

Als ik je gesproken heb hoef ik niet te slapen te eten of te drinken Als ik je gesproken heb hoef ik niet te zwemmen met jou naar de bodem zinken Met jou naar de vogels kijken Terwijl we ertussen vliegen De aarde onder mij totaal vergeten Ik zweef en vlieg en voel me blij Na jou gesproken te hebben, mijn zorgen voorbij Mijn hemel zal…