Het moment waarop woorden tekort schieten, de blik op je gezicht nietszeggend is, het geluid wegvalt in de hysterie en de wereld knipoogt. Het moment waarop je omkeert om te zien wat je verwacht, te voelen waarnaar je verlangt en de teleurstelling nabij is. Het moment waarop je denkt dat alles voorbij is, het schip de haven heeft verlaten…

Ik ben een zilvergrijs gewaad, mijn warme adem vleit haar schouders Ik ben een lief bloemetjesjurk, heupwiegend verdwijnt ze in mijn armen Ik ben een zacht waai, twee woorden (......)fluisterde zij zoetjes in mijn oor…

Naar buiten gaan was voor mij een ramp. Als ik de deurkruk pakte, kreeg ik al kramp. Mijn hart werd haast uit mijn lijf gerukt, nat van zweet stond ik tegen de muur gedrukt. Ik kon wel janken, schreeuwen, ja héél hard! Om het onbegrip, ik voelde me zó verward. Waarom kon ik niet gewoon als iedereen naar de winkel en dan alleen!? "U heeft…

Heb ik getroost waar ik kon Meegeleefd in gure weders en zon. Wie echt niets had, toch wat gegeven. Zonder korst brood kan niemand leven. Huilende kleutertjes gesust Demente bejaarden oprecht gekust. Geduld is niet mijn sterkste kant 'k Doe hard mijn best, zet me eventjes stil aan de kant. Aandachtig luisteren naar diep verdriet, het…

Waar de avond zijn gezicht tekent zoek ik ogen en kleuren die dromen vragen. De stilte raakt me aan maar blijft leeg en leger dan de schaduw die niet bewegen wil en op belofte lijkt die verlossen wil. Wat verloren van mij zou kunnen zijn tot ik het weer verlies en niet meer droom omdat jij het elke dag uitdooft.…

Al zoekend naar de diepgang de nieuwsgierigheid voorbij dromend over al het goede voor mij zoek ik de weg die ik verlang De juiste weg niet waargenomen het kruispunt ooit al wel begroet misschien dat ik de diepgang toch ontmoet als ik de weg zal blijven dromen Opnieuw zal ik op het kruispunt kiezen keuze is mijn macht Dit keer zal ik mijzelf…

De brug, Waar ik net naar beneden heb staan kijken, Waar ik net had staan twijfelen, De brug die ik niet meer wil zien… Het water, Waar ik nu naar sta te kijken, Dat ene jonge eendje, Dat zijn moeder kwijt is. Ik, Ik die weg wou, En nooit meer terug wou, Zie nu dat het zinloos is. Het leven, Dat moet je niet beëindigen, Je moet…

Ik ben lucht In een hoekje getrapt Verdwenen en vergeten Ik ben niks Ik ben niemand En nergens toe in staat dan te janken in m´n slaap Zie mij Kijk maar goed van voor en vanachter Ik spring in het rond Maar daaronder koud en kil Warmte ken ik niet Want mij is geleerd Dat ik de lucht die ik adem Niet waard ben…

Tranen stromen, maar jij ziet ze niet Ik vraag om hulp om een lach of een kus Maar ik krijg het niet Ik vraag alleen om liefde Maar je geeft het niet Ik vraag je om te spreken Me niet te breken Maar je kon m´n hart wel laten kloppen Je kon het ook weer stoppen…

Met haar eenvoud drong zij meedogenloos mijn geest binnen Zij stal, gewiekst, ongevraagd, het licht van groene irissen Haar keurslijf ontvlamde gloeiende brokstukken van mijn oneindige schemer…

Tweemaal na elkaar reden ze me in 't gat het was een zaterdag een middag in de stad…

Sommige zaken werden niet verwerkt Dwaallichtjes die je een poos niet merkt. Het overlijden van mijn vader, acht jaar geleden Losjes wandelde ik verder tot op heden. Hij was en bleef mijn afgod; de liefste man ter wereld Mijn verdriet is groot, ik heb het hem verteld. Geliefde zielen houden steeds contact We troosten elkaar en dat verzacht…

Mijn gedachten zijn van mij soms laat ik ze los en zijn ze vrij Maar meestal moeten ze een plaatsje krijgen in m'n hoofd, want ze zijn eigen Soms zou ik ze willen schreeuwen of delen maar wat kan dat een ander schelen Daarom zijn mijn gedachten van mij soms verdrietig, maar ook vaak blij Met die gedachten ga ik maar slapen om in bed…

Zonder, zonder iets het donkere niets kijkt me aan Ik wacht en zie niets Ben ik de laatste Zonder, zonder iets Ik vraag me af waarom Het lijkt een doolhof in mijn gedachten Ben ik de laatste Het is koud en nat in mijn hoofd Ik zie mensen rennen Zie vogels vliegen Zie bomen me uitlachen Ik voel me zo dom Ben ik de laatste…

Jaren geleden doofde het licht in mijn ziel. Mijn hart werd gestenigd door scherpe woorden die mijn liefde doorboorden. Ik zag het licht niet meer. De hoop was verdwenen als sneeuw voor de zon. Hopeloos verloren. Jaren zwalpte ik op een woelige zee met golven als spelbrekers, die mij nog op grote golfbrekers lieten afstevenen. Ik…

Dit is onze afscheid niet, kameraad. Boven de wolken zullen we elkaar ooit tegenkomen. We gaan zwarte Friese paarden bestijgen, over onze gewonnen oorlogen en mooie vrouwen praten. Ik zeg je geen vaarwel maar tot ziens, grote vriend ! In memoriam meneer D.…

Ze beschuldigen anderen, maar weten niet wat het probleem eigenlijk is. Ze beschuldigen anderen, omdat ze de leugen liever hebben dan de waarheid. Ze beschuldigen anderen, omdat ze vol zitten met een vooroordeel. Ze beschuldigen anderen, terwijl ze zelf dezelfde fout maken. Ze beschuldigen anderen, maar zijn zelf even schuldig. Ze…

Ernst Jan en Jan Jos in de kroeg Ze dichten er talloze stukken Men hoort er maar zelden, ‘genoeg!’ Ze hangen al uren op krukken De kroeg met Jan Jos en Ernst Jan Vaak wil er wel eens wat mislukken Men roept dan vertwijfeld ‘hoe dan?’ Ze zitten soms dagen te krukken Ernst Jan in de kroeg met Jan Jos Een twist weet de stemming te drukken…

Een rotwoord dat sleur een gevoel niks meer leuk te vinden altijd maar weer binnen door dezelfde deur slapend in bed waar we elkaar ooit beminden werken, eten en slapen daar blijft het bij af en toe een ruzie opgelost met weg te lopen de enorme drang laat me los ik wil vrij op geluk en plezier hopen een rotwoord dat sleur alles donker…

Jaren die vergaan Met een masker op mijn gezicht Niemand had het ooit gedacht Ik voelde mij voor iedereen verplicht Jaren die vergaan Om het goed te doen in andermans ogen Mijn ware gevoelens aan de kant zetten Hoe kom ik aan zo'n vermogen? Jaren die vergaan Met geluk en verdriet Maar het verdriet goed verborgen Zodat een ander die niet…