Doop je pen in de schoonheid van woorden omring ze met een laagje goud koester ze stuk voor stuk omdat mooie woorden troost brengen en geluk laat ze schitteren op het wereld wijde web of draag ze hardop voor uit de mooiste bundels met witte bladzijden en woorden gedrukt in zwart zo blijft de schoonheid van gedichten en poezië een verrijking…

Het was een blauwe maandag, de noorderzon scheen. Je wou weer eens gaan vissen. Een schop tegen het zere been. Ik verzette eerst een hand, En later ook een tand. Maar recht zoals ’t ie gaat, Jij poetste toch de plaat. Jij kneep de kat in het donker, Het beest ging krijsend op de loop. En bij het laatste stergeflonker, verloor ik alle…

Getogen uit koude winternachten sneeuwklokjes licht en frêle kunnen ze niet langer wachten brengen ze terug ’n teken van leven . Ik zie hun kleine kopjes hangen als lichtjes naar de dode grond zo speels, lief en onbevangen dat ik ze als nieuw ontloken vond. Nauwelijks door de wind bewogen beschut onder ‘t dorre struikgewas gedijen zij…

Met zingen Ben ik Voel ik Het Is daarom Waarom Ik zo Van zingen Hou…

De verkoop van jullie, mooie planten is een pre, oh ja echt waar. In de super, Dirk of Aldi staan: jullie te pronken zonneklaar! Maar 1 ding moet me van ‘t hart en wel: ze sterven een snelle dood, kommer en kwel niemand die ze water geeft, zodat: aan het einde van de aanbieding-periode: Je een plant koopt, een bijna dode!…

Laten we verdwalen in het Snipperbos waar de lianen even lang zijn als je haren Laten we een lans breken, zoden steken en rozen kweken elkaar verhalen vertellen tot het ochtend licht Zullen we muziek maken? woorden uit stilte halen en blauwe noten kraken tot een hemelse melodie Laten we dansen op het geluid van de branding en vuur…

Overmorgen de 31ste gaat ze Haar 85ste levensjaar in Onze oud Koningin Hare Majesteit Koningin Beatrix Ze gaf het Koningschap Weer koninklijke ballen En bang was ze geenszins Zeker ook niet voor Amsterdam Koningin Beatrix Trouwen in 1966 zou ze In die stad, de hoofdstad En met de man Die zij verkoos, lief had en heeft Prins Claus…

Ik ga vanbinnen kapot Niemand merkt het op Ik huil me leeg Niemand kijkt op Ik ben kapot Allen draaien zich om…

als jij je lichaam voor het grootste gedeelte goed meent te hebben verzorgd en je daarmee denkt een gezond leven te hebben gewaarborgd dan is het zuur als het heel stiekem heel stil een andere kant op gaat dan jij eigenlijk wil en niet overeenstemt met je geest waar al die tijd het volste vertrouwen is geschoeid op jouw eigen aangereikte…

Hoe kostbaar is de tijd, we noemen haar het heden. De uren gaan te vlug voorbij, je vindt ze niet terug als ze zijn weggegleden. Hoe gaan we haar besteden? Streven we naar geld of goed? Is het dat wat wij begeren? Die rijkdom kan verloren gaan, de tijd zal het ons leren. En zoveel tijd verstrijkt in ’t leven, met ruzie en onenigheid,…

Was ik dankbaar en blij met mijn kinderen? Zeker en vast. Voelde me soms benauwd en overweldigd? Vast en zeker. Doch, nu de meest intensieve jaren voorbij zijn, dat iedereen zijn broek kan aantrekken, begrijp ik steeds beter mijn eigen moeder. Zij was gewoon graag moeder. Wat krijg je allemaal niet vanzelf, door de jaren? Naast de liefde…

En toen de stilte riep herkende ik haar stem zij fluisterend, ik luisterend naar een melodie zo zacht en fijn het zou zomaar hemels kunnen zijn het klonk als een aria uit La traviata wind verwaaide elke gedachte uit het roerige brein, daar werd het stil hoorde enkel fluisterzachte muziek en nauwelijks horen kon want zelfs diepste stilte…

Ik heb hem ontmoet Ik heb een handtekening Ik heb z’n hertaling gehoord van de Mattheus Passion (MP) In 2006, op 11 april in Den Haag Ik was zeer onder de indruk van zijn taalvondsten Ik ben nog meer onder de indruk van hem nu Hij die laat zien wat leven is Hij laat zien wat sterven is Hij die zo vertalend verrassend schreef In zijn hertaalde…

een vrouw ging skiën in Italië daar was een coronapandemie had niet opgelet en raakte besmet en kreeg verbod op de après-ski…

Thans is ‘t de zevenentwintigste januari en waarachtig alweer zo’n heerlijke dag Ik heb wederom zo’n overheerlijk alibi, dat ik als altijd ‘t gedicht schrijven mag Vijfenvijftig jaar zijn we thans getrouwd het mooie meisje is nu nog even schoon Zij wordt potdorie absoluut nimmer oud ‘t is mijn voorrecht dat ik bij haar woon Vijfenvijftig…

Grote bomen ontsproten uit de aarde Recht in de wildernis Waar het vergezicht Groen oogde…

Als ze terugkijkt op haar leven, ziet ze sporen van de wegen die ze ooit eens heeft begaan. Haar gedachten wijlen even bij punten die in haar geheugen staan. Meestal omkranst door een helder licht. Soms blijven ze wat in de schaduw staan. Is er spijt misschien over begane fouten? Och nee, waarom daar bij stil gestaan. Die zijn voorbij, niets…

Ik hou van jou maar dat mag ik niet Ik mag je graag maar dat geeft verdriet Wat is verboden, wat is gedaan Wat geeft het gevoel ik ga eraan Ja houden van het is heel raar Maar het komt ineens en is zonneklaar Jij bent te jong en het zou zijn gedaan Maar het is ons geheim , Het is ons bestaan Hoe lang gaat het duren dat is niet gezegd Maar…

rozen en poëzie hemelse geneugten eeuwige schoonheid volmaakte harmonie bezingen de liefde onvergankelijke in klanken en kleuren tot tijdloze symfonie…

Piepende machines Lange slangen Knikkende hoofden Schuddende doktershoofden Mensenlichaam net een lijk Alsof hij onder al de stress bezwijkt Gaat hij verder of is dit het eind?…