met altijd ter bemoediging de zweem van een glimlach om de hoeken van haar mond staat zij dag en nacht klaar met soms de ogen klein van steeds vaker overgeslagen de slaap die rust moet geven blijft zij zorgzaam wakend in stilte huilt het lief hart de tranen die roodomrand haar ogen schaduw geven als de strijd verloren wordt kalmerend…

Het is het Licht in de ziel van Elisa, wat mij zoveel aantrekt...…

Die dekselse dichters denken daadwerkelijk dat dit de doorslag geeft…

Even was ik verwonderd even ging ik hem bewonderen Zijne Excellentie de Minister-President de heer Mark Rutte de premier sprak vanuit het torentje het Nederlandse volk toe hij neigde tot een staatsman de heer Mark Rutte de politieke leider van ons land hing even boven alle partijen hij zocht vooral ons allemaal de heer Mark Rutte de…

zowaar zomaar kwam ik je tegen jij lacht naar mij ik hoefde niets meer te overwegen ik dacht die vrouw die wil ik aan mijn zij vandaag geef ik jouw dit gedicht kijk hoopvol naar jouw lief gezicht en zie hoe je net als ooit weer zo betoverend naar mij lacht na 30 jaar vanaf toen komen we elkaar weer tegen zonder dat we het beseften…

omdat jij dikwijls op je rechterzij slaapt streel ik jouw linker borst meer dan je rechter hoewel dit zeer tegen mijn gevoel in gaat daar ik liever geen stiefkinderen maak…

Mona Elisa is mooier dan de mooiste vrouw op schilderdoek.…

In een tijd van onzekerheid moeten we hoop zien te houden. Uit het licht dat we krijgen, moeten we kracht halen en erop vertrouwen dat het weer de goede kant op mag gaan. Denk aan je medemens, niet alleen aan jezelf, dat gebeurt nu wel door te blijven hamsteren. Het heeft geen zin, ons land is goed voorbereid op dingen als er…

Elisa Nielsen is een grote heilige zonder kapsones...…

Ik durf er vergif op in te nemen dat nu de horeca op slot gaat er een run komt op alcohol in de supermarkten en de slijters ook dat er een run komt op al die ingrediënten voor een diner een diner aan huis of bij de buren als beesten gaan mensen hamsteren schijt aan alles en iedereen wc papier is er al genoeg in huis zelf neem ik natuurlijk…

Een klein paradijs. Gezien vanuit het heelal. Dat zouden wij zijn.…

O dat voorjaar: het is wakker worden je ogen uitwrijven het gordijn openen de laatste slaap verdrijven de zon zien glimlachen en hopen en dan zeker weten het wordt een stralende dag het leven overrompelt met een gulle lach de oer energie pleegt natuurlijk overal z’n te verwachten overval knoppen barsten open zet m’n deur op wagenwijd…

Geen taal kan zeggen wat er in mij omgaat. Alles is beeld. Alle beelden klinken. Gedachten en woordenstromen. Losgeslagen betekenis zoekend bodem om te ontkiemen Gedachten, gevoelens leegte en overvol Spreken en zwijgen. Leeg en verlangend. Wetend dat het is er is.…

VRIJHEID hij keek naar de lucht naar de wollige wolken zwaaide de vogels toe nooit blijven ze staan nergens aan huis gebonden welkom in alle landen bij alle volken ze hebben een vrijbrief om overal heen te gaan van wie gekregen waar gevonden wolken drijven voorbij langzaam en vredig en de vogels die acrobaten ze lachen naar mij…

Die zeemeermin in Kopenhagen, Elisa, wacht op mijn lokroep...…

kunnen ze nog wel die standbeelden van oude helden die boeven bleken kan het nog zoiets als ‘Us Mem’ – het beeld * van vruchtbaarheid en voorspoed voor de boer - ze strekte ons land tot eer nu het symbool van uitbuiting uitsluiting vervuiling van en wie weet wat nog meer ? of zullen standbeelden ons blijvend doen herinneren:…

(Dit schreef ik voor mensen, die hun geliefde zo moeten missen) Verdriet Iedere dag weer dat verdriet..... ik voel het omdat je niet meer bij me bent. Jouw liefde voor mij was heel groot. Jou te moeten missen doet veel pijn....…

Jotie won ook en ik kan Oek niet meer volgen zonder hem te zien...…

Rutte geeft het slechte voorbeeld het is zijn intrinsiek automatisme voelt bijna aan als robotisering zeggen: geen handen schudden doen: meteen handen schudden herstellen: met een grap weglachen conclusie: geheugenverlies kort historisch: geheugenverlies lang toekomst: Rutte direct vergeten!…

De dag lijkt gevuld met regen te verlopen, het blijft somber. Je kunt je gevoelens en gedachten laten gaan. Je houdt hoop op wat licht, ook al is het heel donker. Regendruppels lopen langs je heen of je hebt het geluk dat je een paraplu in de hand houdt. De wind houdt nog steeds aan. De regen, zal de natuur laten groeien.…