als de tijd voorbij gaat en ik sta onbeweeglijk stil neemt ze mij toch mee ook als ik dat niet wil als de rivier op haar stroom merkt dat ik mijn tijd verdroom liggend in een bootje neemt ze me ongevraagd mee en in het ootje al deinend op haar tocht naar zee als ik in een ballon vaar en naar een gewenste kant gebaar omdat ik het daar…

Toen Griet Op de Beeck mij lief ten huwelijk vroeg, werd ik haar vulpen.…

aan Levi Weemoedt kan ik werkelijk niet tippen wat dat betreft ben ik een amateur de woorden die ik braak tussen de lippen krijgen bij Levi veel meer kleur…

Ruig is de zee en de Stena Line mag zich manoeuvreren naar Engeland. De storm, de zee, brengt vaak capriolen met zich mee als er zware storm heerst. Van land naar land, je geeft je over aan het schip en de kapitein. Natuurlijk heb je vertrouwen dat het helemaal goed komt. Ruige zee Foto Dick Voogd…

je ziet slechts dat waar je oog op valt een voetbal die jouw bloemenperk verknalt jongetjes hebben zo’n plezier jouw bloemenperk interesseert hun geen ene moer geen zier ik ben kwaad maar kijk…… en kijk naar wat er echt is gebeurd zij zijn nog slechts even kind dus heb ik verder niet gezeurd slechts even getreurd het bloemenperk…

Op wollige zweverige donzen wolkjes lopen Zwevend dromerig kinderlijk naar de helle sterren turen En mooie lieve kleine schaapjes daar erg hoog ontwaren Gelijk 't gelaat ontsierd door bloedende vlijmscherpe tranen Bittere bikkelharde tandjes kervend in toch mooi hart. Heden vaste rotsachtige grond onder de voeten Enkels duchtig verzwikken; pijn…

Weinig verlangen: dat maakt het leven makkelijk, schenkt dan meer vreugde.…

Jij lieve flinke meid mijn enig klein ‘Sprankje’ jij bent mijn kleine schat fluistert zachtjes in mijn oor misschien kan het toch dat ……. het mogelijk na een poosje wel goed komt ……. alsnog en daarom ga ik met jou samen door je zegt nieuwe kansen komen weer vandaag morgen echt waar ooit een keer je fluistert heb nog even geduld nee nee…

Ik smacht naar hen, maar eenmaal binnen handbereik ben ik een angsthaas.…

Ik geloof dat de ziel van ons leven als een waardevol kleed is geweven van ragfijne stof dat door gedachten vanuit het hart gegeven het samenzijn niet kon bederven zo geloof ik dat er zijwegen van de liefde bestaan een kwestie van twee-eenheid waar de één sterft, naar de hemel gaat en de ander alleen achterlaat met een hart vol liefde…

[Dit schreef ik voor lieve mensen] Alzheimer Onze lieve moeder heeft alzheimer. Een nare ziekte, zoals we weten. Onze moeder kent zichzelf maar ook haar dochter niet meer. Het leven wordt steeds mistiger voor haar. Het is moeilijk voor ons, maar ook voor haarzelf, ook al weet ze dat waarschijnlijk niet. De liefde die zij…

Wij lieten deze wereld achter Met zijn regen en zonneschijn Wij doken samen onder water Om voor eeuwig alleen te zijn En in die grootse oceaan Besloot je mij te laten gaan Het was adembenemend…

strooi dan uit mijn as en laat me weer samenzijn met wie ik ooit eens was je weet wat ik bedoel gun me toch dat weerzien dat symbolische gevoel ach ik weet het is illusie het weer graag samengaan ontstaan uit mijn confusie de eenheid die we zijn geweest wat zou het toch mooi zijn ik weer samen met meerder trouw hondenbeest strooi…

Ik zag een vrouw passend gekleed zij droeg een baby, bijna in haar armen en lachte daarbij wat bedeesd. Ik vroeg: "heeft u voor hem of haar, die spoedig komt een mooie naam gevonden?" Zij keek mij wat verwonderd aan en zei: "zijn naam wordt Dick, zijn vader is een Voorelkaar" Het is naar beider wens gegaan en komt ook mooi op tijd…

[Dit schreef ik voor lieve mensen] Lieve moeder Lieve moeder, wij houden zoveel van jou. Blijf nog een poosje bij ons. Zonder jou, daar moeten wij niet aan denken. Je bent er voor ons, altijd, en je geeft zoveel liefde. Nu je het moeilijk hebt met je gezondheid zijn wij er voor je. Lieve moeder, wij houden van je. Liefs…

Wie ik was voordat de woordenhel mij begroef staat op uit de dood...…

Ik moest even nadenken, nou ja, ik mocht even nadenken want wat was het trefwoord bij deze spontane ontmoeting om half twaalf ’s avonds in de Elandsstraat in de Amsterdamse Jordaan bij het uitlaten van mijn hond de labrador Mika met zijn grootste hobby: balletje gooien, pakken enz. ik kraakte m’n hersenen en vond het woord: gulzig, ja gulzig…

Het verweer is murw, de onbreekbare spiegel gluurt al om de hoek...…

De zoektocht was met moed begonnen Zoektocht in mijn hoofd Ik tastte in het donker af Ik heb me uitgesloofd Ik pakte uit de vage massa hier en daar gedachten Maar als ik in mijn handen keek Vervlogen ze met achten Nu zit ik hier met om mij heen een grote grijze brij Ik weet wel waar ik zoeken moet Maar kan er nu niet bij…

Soms zijn er tranen, maar herinneringen aan een dierbare blijven altijd bestaan. Tranen…