opeens kan ik niets meer schrijven, er zit geen inspiratie in mij, mijn onzekerheid valt niet te verdrijven, hiervan word ik echt niet blij. er was een tijd toen schreef ik een gedicht vlot uit mijn pen, maar nu is er geen woord gericht, waardoor ik er op deze manier aan wen, komt er weer verandering, diep in het gevoel van mij, vind ik…

Waarom maakt een mens zich druk, soms om helemaal niets, moet ie zich ontdaan van een juk of is het een ander iets? Waarom wordt een verhaal steeds groter neemt ongekende proporties aan groeit het welhaast uit z’n jasje zodat je de waarheid niet meer ziet staan? Waarom maakt een mens zich druk, soms om minder nog dan niets kom, ontdoe…

Sommige mensen zitten met het gevoel, dat ze veel te lang hebben gedaan, wat anderen van hen verwachtten. Sommigen hebben spijt over een jeugd die niet zoveel voorstelde en willen iets inhalen. Misschien is er een plots verlangen om te leven, op een moment dat een vader sterft. Of misschien zoekt men een verloren deel van zichzelf bij…

samen in het voorjaarsgroen wacht ik op je eerste zoen het is lente, dan is het wachten zoet op die eerste voorjaarsgroet samen in de zon genieten broeiend geluk in water vergieten alles wat ik wensen zou ik geloof dat ik nu al van je hou samen langs dat paadje lopen die eerste zoen, 'k blijf erop hopen in gedachten tuiten mijn lippen…

Flarden van vroeger achtervolgen mij als jachthonden waar is de gouden morgen het ongerepte voorjaar waar is de gaafheid die ik de mijne kon noemen mijn bezit, mijn universa ze zijn verwoest…

Achter ieder woord dat ik schrijf sta jij ja, blijf ga nu niet weg nu ik je het meest nodig heb blijf naast me blijf in me ademen geef me je lucht vul mijn longen voordat ik in mijn laatste vlucht mijn laatste lied heb gezongen.…

filosoferend over extremen in het goochelen vatte hij het konijn in de hoge hoed bij de horens en wist terstond dat er iets was misgegaan…

Er is een file in de ruimte sterren botsen op elkaar “rakettereket, rakettereket” het eerste ruimte-infarct op de snelweg naar Mars de Tesla Roadstar sportauto verliest snelheid, energie de kersrode auto staat stil de radioklanken van David Bowies Space Oddity verstommen Starman Elon Musk trekt uit zijn door SpaceX ontwikkelde ruimtepak een reep,…

Finland min dertig de te melken toeristen bijeen gedreven…

Doorgaan, doorlopen Zachtjes, zet je voetstappen Neer op dit pad Niemand zal ze herkennen maar je ziet Dat ze toch een beetje naast je Kunnen lopen Doorgaan, doorlopen Sneller, laat een imprint achter Zodat ze volgen Waag het niet om stil te blijven staan Zelfs op het punt van struikelen Blijven rennen Doorgaan, doorlopen Doorbijten…

Het piept De mobiel In de trein In de bus De blik van mensen Zoekend Naar het scherm de mobiel Het contact een radar Een vernunftige cel heeft impact De mobiel In de jaszak Men kijkt strak Waarvan heeft de mobiel ons in deze tijd Bevrijd Wat is de revolutie Achter dit brein Wat is het effect ervan Wat is het plezier Wat heeft…

als ik aan je denk, gaat mijn hart sneller kloppen, ben verward, ik kan het gevoel maar niet stoppen, word warm van binnen, zou je graag beminnen, kan het niet geloven, dit gevoel gaat mij te boven, ik weet niet wat ik met mijn gevoelens moet, erover praten doet me goed, denk nog steeds aan die dag, dat ik jou voor het eerst zag, mijn eerste…

Hij was pas tien. Nog een en al puurheid. Onschuld. Tederheid Een lief mannetje. Altijd vrolijk. Even sociaal. Open als een zomerbloem. Dat jongetje stierf, zomaar, voorlopig zonder gekende aanleiding. Na een kort leven, maar wel geleefd aan 200 per uur. Even snel, in een paar fatale minuten, gleed hij weg uit het hier!…

Kom je als laatste van de winterfeesten of als eerste van de lente- en zomerreeksen? De solden zijn pas afgesloten en men doet ons weeral pakjes kopen. Maar de euro kan je nu best sparen liefde hoef je alleen maar te verklaren... Schenk een groot hart met vurige kussen en steek er veel vleiende woordjes tussen… geen mooier geschenk om je…

het leven loos de dood gewoon en al het oude als vanouds de schijn schijnt tegen ons te zijn…

Ik zag de mediapriester Antoine Bodar laatst hip doen over depressie, in een uitzending van KRO's 'Kruispunt', waarbij hij melancholisch door zijn Amsterdamse huis vol boeken zweefde. Hij vertelde vol melodrama hoe hij als jongeling ooit een grote hoeveelheid slaappillen had geslikt, maar God hield hem godzijdank hier. In een erker stond hij als…

Een kamer met acht stoelen Een klok aan de muur Tikt de seconden weg Ik bekijk de deur schuin tegenover mij Hopend dat hij gesloten blijft En dat ik de lange gang uitloop De vrijheid tegemoet Maar de woorden Die ik niet wilde horen Ze dringen binnen in mijn oren En de angst voor het onbekende Wordt nu de werkelijkheid Een kamer met…

Wie werkt voor een klein loon en het ouderlijk huis verlaat is in dit land een prooi als het om huisvesting gaat Urgent zonder baan gaat vóór zei de overheidsdienaar Blijf nog maar even thuis Uw wachttijd is 8 jaar! De vrije sector biedt soelaas Alleen bent u niet vrij helaas Kruip in een piepklein kot met beschimmeld woongenot…

Wat brengt een mens tot een daad die onherroepelijk verder gaat dan een roep dan een vraag aan een medemens naar recht naar liefde het verdwijnen van pijn een laatste wens? Hoeveel moet een mens verdragen voordat hij voorgoed mag stoppen?…

Elke dag wel een reclame voor en van 'Jan'. En allen uit de uitvaartbranche die positief vertellen over je laatste gang en dan met (na)druk op je nabestaanden maken ze je bang geven een schuldgevoel met doodgoeie prijzen welke je kan verzekeren van je wieg tot je graf levenslang... bang!…