nou en? hoezo nou en? gewoon nou en hoezo gewoon nou en? nou ja gewoon nou en. o ja echt niet. echt wel.…

Vergeet niet de zomer al ben je niet zo'n dromer Vergeet niet het leven probeer te vergeven Omarm het geluk ook al brengt het je van je stuk Zie hoe de kinderen spelen zich nooit schijnen te vervelen Hun fantasie slaat op hol ze zijn er zichtbaar van vol Het ongenaakbare in hun spel soms zijn ze lief, dan weer fel De ondeugd straalt in…

Twee vrolijke oogjes Glanzen blij Voorzichtig Duwen zijn kleine handjes Een grote wolk Wit kant opzij Hij kijkt me aan En vraagt: Is dit mijn zusje? Ik knik van ja Hij lacht En zegt dan zachtjes trots: Wat is ze mooi, hè mam...…

De helft van het eten ligt reeds op de grond, het kind zit te gillen, ze houdt nooit haar mond. Geraspte kaas ligt naast de pannen en borden, hoe moet dat in Godsnaam ooit opgeruimd worden?! Sausvlekken zitten op handen en mouwen, die hadden we misschien beter om kunnen vouwen. Gesmijt met bestek Heeft de aarde doen beven, ik wou dat…

Eén dag in de week om bij te tanken en ik zal een leuke moeder zijn, de kinderen aandacht, liefde en gezelligheid schenken, want ze zijn nu nog zo klein. Vrolijk zijn en fit, niet uit het veld te slaan, al staat alles op z`n kop, altijd zin om door te gaan. Zo`n moeder, daar heeft een kind toch recht op. Eén dag in de week en je hoort me…

Achter de struiken van ’t geluk ligt De weg naar dromenland Daar zijn geen zorgen meer Daar zet men zorgen aan de kant Daar vliegen vogels op hun kop en draaien hoge torens voor het uitzicht netjes in het rond Daar gebeuren echt de vreemdste dingen Je staat er bij en kijkt er naar met open mond De vissen vliegen door de lucht Een kudde…

morgen is de sneeuw weer weg misschien vanmiddag al het is geen tijd voor bladeren die er anders nat gelegen hadden en de wind de wind neemt mee en jij somt op wat er gebeurt en weet ook niet waar het eindigt achter de boomgaard zoeken de meerkoeten elkaar weer op twee bij twee, je zag het samen kwamen we het tegen we fietsten naar huis…

Abrupt uit mijn slaap gerukt De ochtend nog zo donker als de nacht Een koude rilling die mijn rug afrolt Het bed laat zijn veren kraken Chaos overheerst de ochtendstond Jij bent mijn wakkere wekker Met een hels lawaai Benen en armen die blijven zwaaien Mijn buren zullen zich nog eens omdraaien Maar met die liefde die jij blijft stralen…

De wind wappert Door de glanzende haren Om het stralende gezicht Vrij als een vogel, Met vertrouwde bewegingen Op weg naar de wolken De zon, ver weg Speelt met de schaduw En knipoogt omlaag Een vrolijke lach Vanaf de schommel Die steeds hoger gaat Maar dan… Een scheurend touw Gevolgd door een klap Verbreekt de rust De wolken…

Zachtjes, stiekem kijk ik naar haar, heerlijk opgerold ligt ze daar, gisteren nog bijna kleiner dan haar fles, Vandaag ligt daar een mooie vrouw van zes. Ze droomt over poppen, jongens, mannen eigenlijk weet ik niets van al haar plannen. Ze ademt zachtjes door haar halfopen mond, en ik zak langzaam naast haar…

Eindelijk gaat het dan gebeuren. De tijd gaat snel, zegt iedereen maar dit gaat alleen jezelf aan en niet de mensen om je heen. Er zo lang tegenaan kijken is het ergste. Achteraf gezien valt het dan misschien nog wel mee. Een half jaar is best heel lang maar nu gaan we dan toch vliegen over die grote zee. Volgende week sluit ik mijn dochter…

Vijf hele jaren heb ik voor je gezorgd. Van je gehouden zonder enige bezwaren. Je hoorde bij mijn gezin. Was bijna een eigen kind. Nu ben je me ontnomen. Het wil er bij mij niet in. Thuis mis je zoveel aandacht. Je wordt constant versleept. Wie is er nu na schooltijd. Bij wie slaap je vannacht. Weet dat ik je ontzettend mis. Maar…

Met slechte zin, of op een regenachtige dag En je gedachtes zijn ergens anders, op zo’n grijze middag Je ziet de regen langzaam via het raam naar beneden glijden en je hoort het tikken van de regen door de stilte snijden Opeens, hoor je de deur opengaan En ziet daar dan, je lieve kleine neefje staan Daar staat hij dan in de deurpost Heel verlegen…

Je bestaat nog niet op dit moment Maar toch wil ik je iets laten weten Je bent nog niet klaar voor deze wereld Toch heb ik een paar dingen die ik je niet wil laten vergeten Ooit kom je ter wereld En noem ik je met trots mijn kind Je zal worden behandeld zoals het hoort Met liefde en respect, zoals ik dat vind Nooit of te nimmer zal ik je…

'Dag meisje op het strand, Wat een mooie bal heb je daar! Kom, geef me je hand, Dan krijg je van mij een ijsje' Samen lopen ze door het zand. 'Amy waar ben je mijn meisje?' Mamma gaat staan Zakt weer terug in het zand, Ze had Amy nooit verteld niet met vreemde mannen mee te gaan. Dag kindje op het strand!…

zijn verbaasde ogen keken mij doordringend aan wij hadden hem belogen over Sint Nicolaas’ bestaan zijn hersentjes verwerkten de informatie traag maalden en bewerkten een te verwachten vraag “de Kerstman en de Paashaas zijn beiden een verklede vent dat geldt dus ook voor Sinterklaas papa . . ., ben jij wel wie je bent?”…

Kinderen zijn er om van te houden Om een toekomst op te bouwen Kinderen zijn zo onbezorgd en voldaan Ze trekken zich nergens iets van aan Mits de volwassenen hen hun gang laten gaan Bescherming is nodig Maar belemmeren overbodig Kinderen weten Wat goed voor ze is Stel je open op hun freqentie Dan voel je wat zij beleven Dan weet…

Ik was twaalf En nog zo jong Toen de narigheid begon De werkelijkheid Zo bikkelhard Sloeg in mijn jeugd Een diep zwart gat Waarin ik toen verdween Niet meer wist waarheen Hoe donker ook de dagen Hoe groter ook de angst Welke weg ik moest gaan Welke duurde het langst De richting die ik heb gekozen Was kiezen voor…

Toen jij werd geboren Had ik geen vermoeden Hoe snel ik jou heb kunnen baren Met diezelfde snelheid Vervlogen jouw baby-, peuter-, en kleuterjaren Blauwe ogen straalden als sterren Keken dwars door je heen Tot de dag dat het stralen van die sterren geleidelijk verdween Een vreemde angst beheerste ons dagelijks leven Jij leek niks…

Kinderen zijn hinderen, wordt wel eens gezegd. 't Liefst kwam ik morgen, verlost van al mijn zorgen, in het 'kinder-rijk' terecht !…