Liggend in een glazen kist gevuld met angst en vragen... Wachtend op de bevrijding: zal mijn prins ooit (weer) komen?…

jij teugelt niet breek me niet maakt me alleen maar goed jij teugelt niet dwingt me niet tot galop dwingt me niets wat moet jij teugelt niet laat me vrij in wat ik ben of ooit moest zijn jij teugelt niet je breekt me harder maar zonder pijn jij teugelt niet laat me nog even huppelen en genieten van de tijd jij teugelt niet…

Mijn vingers in de jouwe, zachte strelingen in de palm van m'n hand. Die warme lach op jouw gezicht en die knipoog... als je je blik op mij richt zegt mij dat zóveel meer dan woorden.…

De mens is maar van vlees en bloed geen kansen maar wel het eeuwig moedig zijn tot de dag dat men het licht ziet veel verdriet en pijn toch is er nog zoiets als hoop een groter iets in het geheel geloof en geschreeuw tussen alle tranen door geeft de liefde eens weer gehoor luister naar je tranen om de les des levens te leren zonder al…

(Maart 2008) Elke dag komt ze weer op haar blauwe scooter, Met haar blauwe helm, vanwaaruit ze mij toelacht. Elke dag komt ze weer, voor benzine. Ze schuift haar vizier omhoog, en lacht me toe met haar helder blauwe ogen. En dan klinkt haar stem vragend naar benzine, Die prachtige stem, gevormd door onzichtbare lippen. Elke dag weer…

Houden van is een groot iets.. Je kan van iemand houden.. Als man/vrouw.. Als ouder/kind.. Als vriend/vriendin.. Houden van.. Geeft een goed gevoel.. Als het oprecht is.. Als het wederzijds is.. Als het puur is.. Houden van.. Kan ook verkeerd uitpakken.. Beklemmend.. Beangstigend.. Kleinerend.. Houden van.. Soms…

In een flits kom jij voorbij de klap hoorbaar tot in de geest de lichtflits raakt de ziel donder en bliksem val hier voor je neer lachend door de tranen heen vraag ik je wil je meer geef me de donderstorm die nodig is om deze orkaan tegen te houden van de ondergang de storm samen laten samensmelten tot elk bloem en vlinder weer tevoorschijn…

En als we dan samen zijn word ik helemaal stil zacht toegefluisterde woordjes worden overbodig stilzwijgend luisteren we naar onze verlangens de stilte vertelt ons zoveel meer dan woorden ze vertaalt onze diepste gevoelens we genieten enkel nog stilletjes van elkaar……

Het is de tijd van het jaar dat koper dat blinkt die krul in je haar de rododendron die nog eens bloeit het is de hazelaar…

Elke dag... De pijn die ik voel als ik aan je denk, elke dag. De leegte die ik heb als ik aan je denk, elke dag. De hoop die ik krijg als ik aan je denk, elke dag. De tranen die ik laat gaan als ik aan je denk, elke dag. Dat benauwde gevoel dat ik krijg als ik aan je denk, elke dag. Het verdriet dat ik heb als ik aan je denk, elke dag. Nu…

zo graag is het dat ‘k stil op zachte lippen rust mijn mond laat zwijgen daar wat in de droefheid staat in ’t avondlijke neigen alleen met jou spreek ik als bloem een vlokje sneeuw misschien achter een schaduw vanachter ieder masker bovendien jij, ik in sterven mijn wee ons de tijd die nooit te moe rust in de kronen ongeteld…

liefde betekent alles minder als gevoel meer als leven betekent niets minder dan iets meer dan niets betekent liefde voor jou iets anders als voor mij betekent houden van mij iets anders dan ik van jou ik wacht wel wachtend wat jou w liefde betekent ik ben verliefd en dat zal ik altijd blijven…

ik zie jou ik voel me uitgelaten ik zie jou ik voel me ondersteboven ik zie jou ik word rood ik zie jou ik word gek ik zie jou ik ben warm van binnen ik zie jou ik ben helemaal mezelf niet volgens mij ben ik verliefd op jou…

Onbeschrijfelijke pijn kruipt door m'n hart voel me ineens zo klein je hebt me verward ik hoef je niet meer te zien je ziet niet wat je hebt gedaan dit is niet wat ik verdien ik ben alleen komen te staan je bent een player weet je dat ik had dit niet van je verwacht je bent verdwenen op m'n achterpad ik heb het helemaal met je gehad…

Op afstand een hecht contact. Armen reiken minder ver dan gevoelens. Jouw warmte bereikt tóch, zonder moeite, steeds mijn hart. Samen dromen over een toekomst, die hoe onzeker ook lonkt naar twee zielen, die elkaar vonden in de nacht van hun bestaan.…

Vannacht heb ik mezelf omhelsd Dat deel in mij Dat zo kwetsbaar is Mijn kostbaar kristal Bracht ik in het licht Ze is van mij Ik geef haar jou Nu is ze vrij…

Goeie genade wat wilde ik jouw liefde wat was jij een ballade een danspas die me doorkliefde Ook al was de vloer soms glad geen dans die ik zou afslaan hoe kan ik zonder dat? hoe kan ik zonder jou bestaan? Gelukkige tijden we hebben al vele samen gedeeld soms hebben we moeten strijden soms had het niet veel gescheeld Maar nog lijkt…

al vanaf het eerste moment dat ik je zag deed jij mij denken aan een wimpel van een vlag ik zag mij staan en zei jij bent het beste en mooiste van mij…

Ik had je vandaag met een asymmetrisch topje willen zien maar het regent pijpenstelen het is koud fris is een eufemisme en dus je draagt je zwarte schoentjes je zwarte pantalon je zwart-wit geruite bloes ik had je vandaag maar het regent pijpenstelen het is koud fris is een eufemisme…

Ik wandel door de leegte en alleen de wolken zijn mijn gezel Ver, heel ver hoor ik een zilveren lach de stem van de jeugd… denk ik toch… of is het verbeelding misschien… het smachten van mijn eigen, stil verlangen… Zacht raak ik de schors aan van een oude beuk, eindeloos hoog die zijn schaduw werpt over mij en mijn mijmeringen Wees…