attent en alert ben je in de heilige ruimte van mijn hart ergens carpe diem eigen tempo los en vrij laten leven het nieuwe proeven al-een jij in mijn schatkamertje wachtend aanwezig…

Hij is het zonnetje in huis onze Frank, een beetje simpel en in de liefde wint hij het van ons met vlag en wimpel. Zij beide broers zijn dol op hem, schoonzusjes inclusief. Bij het huwelijk mocht hij jonker zijn. achttien, is dat niet lief? En toen er pas een baby kwam werd hij vader, met zijn broer. Achter de wagen loopt hij soms en dan…

ik: +! jij: -? opgeladen energie spanning een vonk werkeloos wachtend spinnen we een draad ragfijn maar voldoende? hoeveel weerstand kan ik nog weerstaan?…

mijn lieve schat weet je wel dat ik deze dagen zonder jou in die verfoeilijke kou verlang naar jou en je sterke armen die mij zo verwarmen dat het lijkt of de zon altijd schijnt het vuur altijd brandt ik tel de dagen en de vragen die…

Stel je nou voor, dat je het nog niet wist Of dat ik het in een bericht heb gewist Of dat ik het vergeet te zeggen Stel je nou voor, dat je het nog niet wist Dat ik gewoon, zonder dat je het wist Weer vertrokken ben zonder het te zeggen Daarom stuur ik je even een bericht Of, zoals je wilt, een klein gedicht Om het je nog één keer te zeggen…

rijmen bakken en inpakken een eigen halleluja op Pasen heerlijk naar jou te zenden om te vieren dat we elkaar herkenden die dag een drietal lentejaren elk weerzien weer geloven in elkaar vernieuwen met verassend gezoen vermoeden van liefde in elk gebaar nooit aangekomen waar verwacht tegenstellingen hard en zacht scherp en evenwichtig…

Dit moet wel de ultieme liefde zijn want ik heb medelijden met elke kus die niet de onze is.…

Het mooiste en zuiverste gedicht werd nooit geschreven. De tijd ontbrak mij om de juiste woorden te vinden. Ik werd wakker en lag in jouw armen: warm, rustig en veilig geborgen. Een warmte van ons, om samen te omarmen, liefdevol en vredig: in stille liefde koesterend in onze mooie, prachtige droom. Ik houd van je, oneindig.…

Een liefde in het hart zo diep verankerd die nooit meer overgaat. Het goddelijke huwelijk met je tweelingziel niet stoppend tot je de aarde verlaat. Voel de intense stromen door je gehele lichaam trillen. Je hoofd zou het wel uit willen gillen. De stukken weg lopen soms apart. Pijn en steken vervuilen dan het hart. De kunst om nu te blijven staan…

mezelf tegenkomen in de spiegel jouw invloed ontwaren gezicht veranderd in de jaren liefde geeft me een pasfoto gans nieuw je bent mijn edelsteen hou je in mijn schrijn uniek en heel apart het blijft geheim weet me te verblijden in deze rare tijden los van al het goede dat ik kreeg gaf je inzicht, wijze rimpelingen ik koester het beeld…

Denkend aan slechts jou zie ik wijsheid en liefde Tijd van toen, nog steeds tijd van nu Wij denken zonder tegenzin nooit te sterven Sleutel van de Poort ligt aan het eind van die enorme regenboog Palet van kleuren Zompige aarde zinkt zonder bederven 't licht van de zon Daarentegen ben, hoe je het ook wendt of keert, jij zeer scherp…

Ik voel een enorme en grote roze wolk, in mijn hoofd en hart. Een groot licht dat me nu leidt door de enge benauwende duisternis, naar jou toe. Omdat jij voortaan ook een groot roze licht voor mij presenteert, want jij bent het die eindelijk waardeert: mijn hart, ziel en licht, inzet tot gedicht voor elke geest der aarde. Jij, viel samen…

ik liep vandaag over straat veel te koud voor de tijd van het jaar hoewel niet al te veel wind viel het me in terwijl ik daar liep dat ik van haar hou dus wat kan mij die kou schelen zolang ik haar maar zie daar ben ik ongeruster over dat ik haar verlies zou pas echt koud zijn…

het lijkt of we maar wat zeggen bijvoorbeeld still in love with you en dan denk je hoe kan dat waar zijn altijd dezelfde woorden maar het is de waarheid…

Als een rimpeling over het water, zo overkom jij mij. Vanwaar kom je mijn wereld binnen? Liefde, onveranderlijk, onvergankelijk licht. Teder, zacht en warm Met jou zie ik dromen tegemoet. Waarom overkom je mij? Je beneemt me de adem. Jij bezielt mij. Geen weg loopt nog dood. Jij gebeurt aan mij. Levend water dat mij doet bruisen…

ze belt ze praat langzaam ze zegt niet heel veel maar het is haar stem die ik altijd wil horen…

Wie heeft het hart gestolen dat open stond voor liefde? Wie heeft haar deuren dicht gedaan, de luiken gesloten? De boel verduisterd, het kostbare licht gedoofd? Verbittering gezaaid in een tuin waar vogels zongen? De rust verstoord, ontluistering gebracht waar harmonie was? Blijheid weggevoerd waar ooit feest gevierd werd?…

Die leuke jongen had haar uit gevraagd en blozend had ze vervolgens ingestemd Zij had hem feitelijk wel wat uitgedaagd en hij had haar met verliefdheid getemd Die zwartharige jongen uit haar dromen met wie ze vanavond op stap mocht gaan Ze twijfelde: Zou hij dadelijk wel komen of eindigde dit afspraakje met haar traan Stappen klonken aan…

Ik schrijf regen regen regen regen totdat de zee stroomt tot aan onze hoofden toren tot aan onze maan. Ik schrijf de aarde als een traan op de wangen van God.…

mijn rugzak onbesuisd open een lach peilt de diepte die lach licht alles op vult m'n leven zonder dranghekken zonder verbod zonder gebod laat me licht reizen maar ga mee op je eigen reis…