Ik ben - nog meer dan van strand en van golvenzee, waar ik al zolang on- stuimig van houd – helemaal weg van de avondzonsondergang, met al zijn warmte van geel en van goud.…

Het geluid van de donder, jaagt de zeelui naar het vooronder. De bliksem ontwijkend, reikhalzend kijkend, Naar dat geweld van de zee. De golven slaan genadeloos neer. Hun stemmen gedragen door de wind, die zijn bestemming niet vind. Verbroken is het radiocontakt, de mast gebroken en geknakt. Geweld op zee,een scheepje in nood, zij vechten…

Zorgvuldig ligt een deken wattig om het Ochtendgloren de omgeving klammig ingepakt. Hoort! de nieuwe dageraad is niet bang, komt toch op gang zij het wat laat. het gevecht om warmte nu verloren doet de Zon het vandaag op zijn gemak. Hij heeft het al bekeken: "Morgen wordt een nieuwe dag geboren."…

Als de dagen worden guur gaat de klok van de natuur ons later wekken in de morgen houdt het daglicht lang verborgen... De charme van het late wekken als het duister gaat vertrekken laat ons even in een zwijgzaamheid en verwelkomt dan de helderheid... Bij het aanschouwen van dit aangezicht doen wij even de ogen dicht om ze langzaam te laten…

Je lacht erom als je het leest Berichtje uit mijn avondkrant Teer Guichelheil, vermiste plant Is weer terug van weggeweest Op ranke steel wuift zij parmant Naar plaggenstekers aan de kant Je lacht erom als je het leest (Waarschijnlijk giechelt zij het meest) Een roze bloem in drassig land Heel Berkenwoude viert weer feest Teer Guichelheil…

Bladeren vallen van de bomen door de wind beroerd ze vormen een zacht tapijt als ze uiteindelijk zijn gevloerd…

kijken naar de opkomende zon die haar armen spreidt over hoge toppen als een perzisch tapijt langzaam neemt zij bezit van de nachtelijke maan wat een rust er heerst 'k zou naar de top willen gaan daar heel even vertoeven kijken over het stille dal geen niets meer behoeven je wanen in het overal een mooie sterren regen…

het hert staat roerloos peilloos bij het meer dat verstilt de lucht vangt in haar loomte maar schijn bedriegt en in de vlucht struikelt de dood over haar voeten een rimpel en peilloos is het meer weer verlegen als de lucht…

vogels tillen de bomen op die dansen van hun gezang bladgoud klatert van de van zonnestralen ik hou mijn handen op in de ijle lucht neurie mee en voel me licht…

Stel dat de sterren niet meer zouden stralen, En de zon eens niet meer scheen. Of als de maan nu eens voor altijd, Achter de horizon verdween. Hoe zou de wereld er dan uitzien, Verdord en doods misschien? Wees zuinig op wat ons is gegeven Laat alles wat leeft leven.…

Prima toch! Zo'n warme zomer Alles droog, de planten dood Te moe om je nog te bewegen De benen loom, gevuld met lood Het bed te heet voor alle lusten De dag te lang, de nacht te kort Te warm om echt goed uit te rusten Het lijkt of het nooit anders wordt Zo is er altijd wat te zeuren Het maakt niet uit welk weer het doet Als het straks iets…

Ik zag 'n mooie vlinder zij maakte geen kabaal ssssst, fluisterde zij zacht ik heb 'n klein verhaal Ik kom net van boven héél hoog daar in de lucht zie je daar die vogels daartussen vloog ik...zucht Zij floten naar elkander 'n heel mooi, maar droevig lied ik luisterde heel intens en voelde het verdriet Het ging over jullie, mensen…

Een landschap gekoesterd door felle kleuren Ontvouwt zich als een gezicht De aarde draagt heel het gebeuren In tijdperken van vuur en van licht Wolken van verbeelding drijven mee met de rivier kreten van verrukte verwondering beantwoorden blikken verzadigd plezier Onvermoeibaar stroomt hij verder Glinsterend als een melkweg Met de hemel…

Lange ranken in gothische bogen twee spinnen hebben hun webben daarin gehangen ze zijn online en draaien langzaam op hun bolle tere zeilen in het zachte briesje…

Zon aan de hemel Zon op mijn pad Zon in jouw ogen Zon in mijn hart De zon geeft de wereld Die geelgouden gloed De zon laat mij weten: Het leven is goed!…

Blauwe lucht diepe zucht kijk omhoog regenboog Alle kleuren vele geuren zoveel bloemen niet te benoemen Dit is leven 't duurt maar even genieten, zo puur één met de natuur Verwonderd ? overdonderd ! dit is Nederland Mijn vaderland !…

Klotsende golven slaan stuk op het strand Woelige baren verkoelen mijn hand Zeewatersop schuimend er op vallen uiteen op het zand Mijn voetafdruk plet zich diep in het zand Een kolkende golf laat er niets van over Sporen gewist... Een duik in de golven in 't zout van de zee nemen mijn sores en van alles nu mee Zwemmen naar de…

De zon schittert zijn stralen over de zee, het water krijgt een doorzichtige glans. In de spiegeling zweeft een prachtige fee, in een gewaad van lila en blauw. De fee laat zich drijven op de golven, ze lijkt een met de blauw-getinte zee. Ze zwaait met haar fonkelende staf en wil gaan toveren, maar... De zon verdwijnt achter de wolken, mijn…

De avond is gevallen De zon onder gegaan wat windvlagen opgestoken Donder en bliksem trekken hun baan langs de hemel... Er zit een behoorlijke bui te broeien ik kijk er echt naar uit De zon stond dagen aan de hemel te gloeien en te branden op menige huid... Vroeger was ik bang van onweer kropen we bij ma in bed om wat veiligheid te…

Zie, Aarde, wat wij hebben gedaan zie toch de chaos, zie de Maan Waar alles nog onaangeroerd is blijven staan Zie, hoe wij jouw bomen hakken Zie hoe brand verwoestend is Zie ze branden, mooie takken En hoe ze verloren gaan... Moeder aarde, moeder natuur; een bittere pil is te slikken De hele natuur geblakerd en stuk Zie moeder aarde,…