soms rijmt er niets op iets ook al geen punt want in feite mag in de poëzie alles je wikt en weegt schrijft en schrapt tot er wat woorden willen harmoniëren en jij je als dichter gelukkig mag prijzen…

Stil is het 't Heeft nog geen woorden vormen worden geboren kijkspel krijgt indrukken zoekt naar uitdrukkingen Klankborden laten horen muziekspel in tonen typfouten in profielen anders klinken heruitvinden niet langer weerklinken was het woord er voor het vlees is geworden was de materie er voor het spellen zochten we de zinspelingen…

In de Wijde Woeste Wereld van Wie, Wat, Waar, Waartoe, Waarheen, Waarvoor Weet ik Wel de Weg en op de Weg, de Wegen heb ik dat Wijze 'Wijf' voor de kortste Weg Weet je Wel, dat niet (t)Wijfelende Wijf!…

(minutenwals) slechts één minuut om een gedichtje te schrijven dat is kort dag welhaast een schier onmogelijke opdracht maar toch zie hier het resultaat...…

Natuurlijk komt er nog wel eens een vloek uit mijn mond dan klinkt het Godverdomme luid, klaar en duidelijk toch voel ik me dan gebeten zeg maar de gebeten hond ik kan me wel verbijten omdat ik weinig heb met God ik zie God als het zelfbeeld van de mens nou wat ieder individu van Hem maakt we gaan maar uit dat het een man is zo beledigend…

Een kleptomaan uit Mokum Vond het leuk om vuur te stokun "Een kleptomaan?", vroeg iemand Jahaa, dat zit zo, want... ...De lucifers had hij gestolun!…

Ik zit mij voor 't vensterglas Onnoemlijk te vervellen Ik wou da'k twee linguïsten was Dan kon ik samen spellen…

"Heb je nu alle anglicismen genoteerd?" Vroeg de leraar zwaar geïrriteerd. "Ja ja, wacht! Ik ken er nog wel vier." "Maar ik rende uit papier."…

mijn taal is mij vreemd geworden de kern is omkleed met waarmee ik nu spreek zal ik die jas weer af kunnen leggen zodat ik weer spreek zoals is geweest? in dromen heeft die taal me lang geleden verlaten vertelt me niet meer wat ik toen heb beleeft of waarnaar werd gestreefd het leven is verdwenen uit de taal die ooit is geweest…

ONDANKS: de poep op de stoep, de plas tegen de muur de te schuin aflopende stoepjes de vaak opengebroken straatjes en pleintjes de loszittende straattegels en stoepranden de ontoegankelijkheid dus voor gehandicapten en ouderen de wietlucht op straten en wegen de te dronken en veelal te luidduchtige individuen de opengerukte vuilniszakken…

Ik heb een timmermansoog maar kan geen hamer vasthouden dat is een tegenstrijdigheid in handelen, daden, activiteiten wat mijn ogen zien kunnen mijn handen niet dat is de spijker op z'n kop doch de hamer op m'n vinger Maar ik kan wel meesterlijk inschatten zowel in materie als in mensen ik ben zelf geenszins een schat maar liefde heb…

zoals schilders zich overgeven aan het minnespel met het abstracte zo dromen de dichters over het vruchtgebruik van oneigenlijke woorden als bij het pepetuum mobile wij graag willen dat het oneindige altijd in beweging zou moeten zijn en jouw gedachten spoedig een loopje nemen bij het verkennen van abstractie...…

Ik ben een schraperd met zo'n schrapertje de pakken vla en yoghurt leeg schrapend komt nog een heel portie uit Ik ben ook een likkerd maar geen likkertje in figuurlijke zin wel te verstaan dan maar niet in de gunst ik kan wel mijn boord uitlikken dat komt voor thuis privé door het laatste 'ressie' uit het 'flessie' en het 'lessie…

Onder het schijnsel van een dunne maan zinkt een roestig schip in de oceaan gemorste schaduwen schieten voorbij golven dansen de verte dichterbij De zon verstopt zich achter de wolken stuifzand weeft patronen aan de vloedlijn het bos zit vol hout dat niet wil buigen een zwaargewicht hangt aan een zijden draad Malle molens draaien op volle…

Mijn Marokkanse vriend zegt: ik heb spijt als haren op mijn tanden rauwe bonen maken honger gaar het is boter bij de vis geklaagd Mijn Amsterdamse buurvrouw zegt: je slaat spijkers op laag water het is stroop aan de galg gesmeerd de buit gaat uit voor de baten Mijn neef die van alle markten thuis is zegt: je kunt ijzer niet met tanden breken…

Wie vaker een jas uitdoet die voedt mantelzorg!…

Een boom zingt door een overvloed aan noten. Al klinkt de melodie wat monotoon. Maar aan zijn noten herken je de boom, samen als een potpourri. De beuk, de eik en de kastanje Ze zingen hun eigen melodie. En de hazelaar. Alleen zijn naam is al een lied. We gaan ons aan hem hechten, want zijn nootjes klinken door heel veel heerlijke gerechten…

een goed gedicht is een symfonie in woorden waarin je dat kunt horen wat jij maar wil maar ook soms wat je ongemerkt bekruipt je hart binnensluipt en waarvan haar woordenklanken je nog lange tijd kunnen beroeren en nooit is ze stil een goed gedicht zal je diepste snaren raken een leidraad vormen in het leven soms iets om na te…

Op ‘n vraag van mij antwoordt m’n broer “ja”, niet lang daarna gevolgd door “al hoe wel”, waarop ik app “Heb nog nooit iemand zo mooi dit woord zien spellen. Volg je misschien ‘n cursus Arabische taal?”…

Laat je innerlijk dansen op het ritme van mooie woorden en het brein blijft soepel...…