Er is iets niet pluis Met onze huismus/huismuis. Het waren de Latinisten, Die zich zeer vergisten, Mogelijk per abuis. De huismus is: passer domesticus De huismuis is: mus domesticus.…

Steeds weer kijkt hij op de klok, De schrijver met zijn writer’s block. Al zijn hele leven heeft hij het liefst geschreven, maar nu is het overleven. Het enige wat hem nog drijft Is de gedachte: ‘wie schrijft, die blijft’.…

Anoniemen Gebruiken graag pseudoniemen Bij het schrijven van homoniemen. Hun acroniemen Zijn antoniemen Die ze graag gebruiken als synoniemen. Hoe ‘wetenschappelijker’ het woord Des te beter gescoord.…

Anoniemen Gebruiken graag pseudoniemen Bij het schrijven van homoniemen. Hun acroniemen Zijn antoniemen, Die ze graag gebruiken als synoniemen. Hoe ‘wetenschappelijker’ het woord, Des te beter gescoord.…

ik penseel gedachten met inkt onbedwingbare beweging vanuit inspiratie met pen op papier met energie lichtrakend schrijvend als met een veer los van alles vliegensvlug andere ogen uitreikend rakend…

alles wat wij zijn is een weg in de woestijn geen eindbestemming tref je aan alleen het schouwspel met in de nacht. met wat geluk, een maan alles goed, alles wel! een sleutel draait in 't slot een deur draait in de muur regels van lange korte, en lange duur wie wil er in hemels naam nog mot! het geheim is een klein geheim in rijm…

Ik vond een rijm van John O'Mill, dat mij bijzonder raakt, niet om de clou van het verhaal, maar om de woorden die hij "maakt" en waar ik mij zó in herken, dat 'k vrees met gróte vrezen, dat ik aan metathese lijd; best lastig te genezen. "want ik gebrijp hem geel erg hoed; begruik ook taak die vaal; en niet prexess, hant wet begeurt…

Jan Rot's hertaling doodgewoon goed aansprekend beregoed beresterk en leuk, spitsvondig op onderdelen bere hollands! Bravo mede namens de doden aan wie wij dachten en die even intens tot leven kwamen! amen! Opgedragen aan Jan Rot, die ook aanwezig was bij de uitvoering van het van oorsprong Ein Deutsches Requiem van Brahms door…

"Wie z'n dag begin met een 'spreukie' of een 'gedichie' die geef z'n dag zin" Opgedragen aan alle Mokummers voor het respecteren van hun dialect!…

Zó velen, die hun liefde en verdriet, hun fantasieën en gedachten willen delen in gedichten. Zó velen die daardoor hun eigen last of die van anderen verzachten, nuanceren en verlichten. Zo’n uit het hart en uit het hoofd ontsproten taal, die via toetsenbord en digitale snelweg de moraal van een verhaal weet te omschrijven. Zo’n taal ontroert…

op zoek een woord verbasterd -oorgetuige- ik hoor uw gangen ga ze na uw handen glijden langs behangen terwijl ik naast u ga ik ruik en hoor het ruiken en zie een glans verschijnen op uw wonderschoon gezicht in het donker voel ik uw verlangen op zoek naar evenwicht.…

Langzaam,ooooh zo traag Zoek ik naar woorden maar ik vind ze niet langzaam en ooooooooh zo traag Ik schrijf erg traaaaaaag Langzaam wordt het wel een gedicht…

(1 let-ter) Men neme 1 korreltje zout en houde het voor het linkeroog: de wereld lijkt rond en ver weg Ontploffingen niet meer dan wat opwaaiend stof kinderwagens overschrijden in colonne de grens iemand heeft alle grassprieten geteld en krijgt daarvoor de ereprijs Men neme 1 korreltje zout en houde het voor het rechteroog: de wereld…

(vrij oet 't Twents) 't is altied slimmer dan i-j denkt ok al is 't slim genog dan is 't tóch nog slimmer dan i-j denkt…

Ik kan alle letters van het alfabet gebruiken om te vertellen hoe ik me voel en me nu manifesteer. Maar door alle mogelijke lettercombinaties zeg ik dan misschien te veel en de verkeerde woorden. Ik geloof in een alfabet waarin alleen goede woorden horen. Jij en jouw alfabet vullen jouw leven in. Dan ineens heeft het weer zin…

Zeg maar U als jij dat vindt, zeg maar jij als U vindt, dat het gepaster is om jij te zeggen, maar hoe ga je in vredesnaam kinderen uitleggen dat jij, ineens U moet worden, ’t Zit ‘m niet in de woorden jij en U, nee, het zit hem in alles wat ernaast staat, dat is precies, waar het bij ’t jijen en jouwen niet…

Een dag doorweven met een gouden draad Mijn hart dat vreugdevol slaat. Waardevolle contacten, rijkelijke gesprekken Heerlijkheden waar ik me aan op kan trekken. Sprekende mooie ogen waar je in kan verdrinken Warme rode lippen, woordenschat om aan te likken. Tact, respect en zalige lichaamstaal Dit waardeer ik echt helemaal. Het saldo…

Als laatste traan biggelt Carmiggelt over de wangen van het woord zijn melancholieke stem kronkelt en probeer als de traan van Carmiggelt echtheid weer te geven van zeer gewone dingen er biggelt een traan over Carmiggelt maakt alle woorden nat er biggelt werkelijk een traan over Carmiggelt.…

Woorden zijn het credo in het leven het zijn de meesten van ons gegeven ze uit te spreken of op te schrijven om aan te horen of om te blijven taal is het teken van ieders kracht die zelfs bij onmacht leven bracht…

ik kijk je aan maar je ziet me niet. je kijkt zonder te zien. ik praat tegen je maar je hoort me niet. je luistert zonder te horen. je praat tegen me, maar het is stil. je praat zonder woorden.…