Misschien zegt mijn huis het ook, maar stiller, zonder strijd in dozen op de overloop, in spullen verzamelt in de loop der tijd een stoel iets van zijn plaats, mijn boek met ezelsoren de geur van oude kamers waar dagen telden als verloren de mok met barsten, de sleutels zonder deur, soms noem ik het herinnering maar meestal…

Mijn ogen, Vol verraad. Mijn lichaam, Dat klaarstaat. Verdronken, In een pilletje. Die je leven, Zou moeten beteren. Een gevoel, Fluisterend, ‘’Is dit gewoon, Of toch een symptoom’’? Niet willen doorstaan, Niet willen lijden, Dus ik laat het pilletje, Door mijn strotje glijden. Er waren tijden, Dat mijn hoofd, open stond…

De accu leeg, de emmer vol Ik wil rust, doe mij een lol Chaos slaat mij op mijn smoel Ik vecht terug, maar tref geen doel Overweldigd ga ik neer Tel tot tien of liever meer Breng mij desnoods naar mijn graf Dan ben ik van alles af Het duurt even voor het zakt En mijn systeem zich weer herpakt Ik veeg mijzelf bij elkaar Zeg aan mijzelf…

Een onbekend lichaam, Van een vergeten ziel, Waarbij de geest me vasthield. Een stilte die over je waakt, Met een drukte die langs je giert. Een centrale vraag, Verstrengeld met een doodswens, Waarvan ik het einde niet ken. Een gevoel, Van wachten, Op een hopeloos doel. Een angst, Dat ik constant voel.…

hij draaide zich om met een waardigheid die nergens op sloeg achter hem een klein biologisch rampgebied ik- zogenaamd opgeleid gewapend met kennis en...een schaar de schaar twijfelde zichtbaar alsof ze dacht dat dit niet stond in het studieboek hij keek me aan alsof ik dit had veroorzaakt, ik knipte met de ernst van…

Ik ben geestelijk ongesteld en niet zo'n beetje ook ik kan heel veel hebben echt heel veel, emotioneel en de wereld(leiders) neem ik op de koop toe met vele idioten maar als direct naasten neen namen noem ik niet je negeren, puur onaardig zijn dan raak ik ongesteld en niet zo'n beetje ook dan kookt mijn bloed ik zou het willen…

N.a.v. Ad voorpagina-artikel van 4 maart 2026 'Nederland importeert tegenwoordig zijn wiet' halfbakken is Nederland in zijn beleid zeker ten aanzien van soft-drugs met name wiet eerst zelf illegaal wereld-hofleverancier nu verbod op import van gelegaliseerde wiet met name uit onze vriendenlanden oversea de VS van Noord-Amerika en Canada…

Vrijen is de bron van leven, Brengt bovendien de mens geluk, Is ook ’t begin van ’t einde, Wijl elk leven eindigt met de dood. Na de dood begint rouw, Een speciale vorm van verdriet, Derhalve levert vrijen Zowel ’s mensen geluk én verdriet. Vrijen is ’n bijzonder fenomeen, Het is bovendien erg fijn, Dat vindt nagenoeg iedereen, Daarom…

We hebben het in de wereld vaak over olie als bron, dat is oliedom want de echte hechte bron van de wereld is geen  olie maar water, heerlijk helder water en de bron van de mens, u, jij en ik is dus water en wel anderhalve liter per dag gisteren onderweg mijn flesjes vergeten en dat heb ik pijnlijk moeten bekopen dus een noodstop om…

Als je slecht geslapen hebt braakt de nacht je dag je kraakt aan alle kanten je geeuwt, je zucht verveelt,  voel je mat, je bent het zat al n de morgen, dan nog de middag, ook nog een avond lang de, je hele Godganselijke dag door je voelt je een wrak je hebt het gehad en dat laatste is nou net niet waar je hebt juist geen goede nachtrust…

Spiegeltje aan de wand. Je vangt het laatste licht. Het rust op blote schouders. Het glijdt langs warme huid. Een hand volgt traag een lijn. Een adem zucht en daalt. De blik wordt zwaar van voelen. De avond houdt van stil. Geen stem. Alleen dat kijken. Geen vraag. Alleen die adem. Bewaar wat hier gebeurt, en laat de nacht het stil bedekken…

Alsof de rode loper was uitgelegd op 't Landgoed NIENOORD in het Westerkwartier, Groningen het rood mooi contrasterend met het maagdelijk wit van 'n dik pak gevallen sneeuw Er hing vorst in de lucht zo voelde ik ook mij in de B&B Landgoed Boerderij Oosterheerdt in 'n vorstelijke slaapkamer met 'n vorstelijk bed & bad regendouche & vorstelijke…

In zijn volle agenda sprak mijn psychiater boekdelen- helaas was ik geen geheel bestond slechts uit 1 deel zijn zure gesprekjes zouden mij niet helen gebroken laat ik al zijn boeken vergelen.…

Dames en heren, huisgenoten wonende op de Marius Meijboom en uw familie en kennissenkring, begeleiders en begeleidsters!! Fijn dat ik u mag toespreken en ik heb er een hartenkreet van gemaakt omdat ik als JordaanDichter graag met hartenkreten werk, kreten uit mijn hart! De Marius Meijboom kort om, direct uit mijn hart mooi en mieters en mieters…

Plotseling ontmoet haar tong scherpe ruwe puntige rotsen in haar mond geen afspraak gemaakt zelf leerde zij haar zwijgen gevoelloosheid verplaatsen nietszeggend haar stilte beschermen tegen het opnieuw verdwijnen vasthoudende zonderling deze ruimte als open mond ertussen te voelen…

Elk vogeltje zingt zoals het gebekt is maar dit vogeltje zijnde mijn persoon blèrt, schreeuwt keihard, roept als een verlorene in de woestijn daar uit te komen, weer beschaafd te worden is een time-out noodzakelijk en wel per direct met name de zang, het koor op een laag pitje nog wel een slaapliedje 's avonds voor m'n kind maar niet…

Dochter Giulia op de fysiomat bij Matthias in Doorn Vader Jan Jacob bijkomen in de fijnste Gasterij van Doorn 'De Kluis' Gasterij Doorn voelt als een thuis met heel vriendelijke vooral mooie open mannen niets gesloten juist die sfeer voelt als heel erg open met een mooi groot terras met fijne banken en stoelen het ontbijt alsof je er geslapen…

BENIDORM, DE NACHT VAN ZATERDAG OP ZONDAG, 8/9 NOVEMBER 2025 Beroerde nacht in Benidorm ja, we komen er al 25 jaar mijn man en ja, ja, ze hebben een feestje ja, ja ja, ze bestaan 700 jaar 7 dagen lang en levendig feest maar zeker geen Allerheiligen maar wel massa's op de been ik kon de slaap niet vatten zoveel vuurwerk, zoveel knallen…

1.Soms Soms wil ik mijn schedel breken. Gedachten laten verdwalen, langs monsters en demonen. Ze lachen naar me. Soms kan ik niet meer roepen. Dan lig ik daar, starend naar het witte plafond. Omdraaien lukt niet – geklemd tussen mezelf en hem. Soms roep ik, maar waarom? Zonder iets. Zonder iemand. Alleen dat witte plafond. 2…

Ik leef nog, tussen zon en schaduw, tussen stilte en geluid. Ik adem nog, al voel ik soms de leegte die door mijn dagen waait. Ik glimlach nog, al is het soms voorzichtig, al is het soms wat klein. Maar ik leef nog, en dat alleen al, is een klein wonder!…