ik voel me meer een schikker van woorden ingeblazen door een muze in een luisterend oor door te schrijven wordt zij dikker van een writer´s block geen last daar zijn andere schrijvers voor hoor ze klagen in hun kast soms zingen ze vals in koor van ach en wee en weer ach maand in, maand uit, dag na dag aan hun geef ik de goede…

Ooit droomde ik ervan prinses te zijn Koningin leek me ook wel fijn Later wilde ik vooral mensen helpen Ze allemaal met mijn hulp overstelpen Maatschappelijk werker of psycholoog Zelfs dokter is wat ik overwoog Alles was nog mogelijk, alles kon Niets was te gek; wat ik ook verzon Maar wie had het ooit gedacht IK heb het zeker niet bedacht…

Je zou nog komen ik was nog lang niet klaar heb nog zo met je gelachen en nu opeens lig je daar In een coma geraakt toen ze met jou bezig waren de kanker uit te bannen ben jij stiekem gaan varen Opzoek naar de hand die is uitgestoken wetend dat er op jou wordt gewacht het licht is daar al ontloken is het wachten op het nieuws dat jouw…

Waarom zeggen mensen vaak niet de dingen waar het echt over gaat waarom steeds dat gekonkel en geklets achter je rug op straat. Kijk eens hoe goed ze eruit ziet best wel dik en oh zo rond zou ze echt ziek zijn denk je ? volgens mij is ze gewoon gezond. Maar alles wat een ander zegt dat leg ik nu maar naast me neer want als ik me alles…

Nooit kwetsbaar, niet echt te raken. Geen plaats voor twijfel, zeker weten. Van zelfvertrouwen blaken. Als boer niet alles eten. Maar dit lijkt alles te verstoren: "'T is groeizaam weer voor tumoren." In juli kauwt hij op zoethout. Het eerste teken goed beschouwd. Toch wat klachten, iets benauwd. En weten, dat hij van het leven houdt.…

Voel je je niet zo lekker? Voel je je een beetje ziekjes? Een rot gevoel ik ken het, je eet je bord niet leeg, je probeert te genieten, van enkel wat kliekjes, en zelfs dat blijkt teveel, het komt over je heen, als een lichte wind die optrekt, en als het je te pakken heeft, krijg je je deel, Voel je je niet zo lekker? Voel je je…

schaduwtakken op de muur vervagen langzaam in dalende zon vermoeidheid verdonkert tot een nacht die te pijnlijk is om slaap te vinden…

Och arm blinde darm! Vond je het niet fijn om blind te zijn? Wilde je ontsteken om te worden bekeken, en vervolgens te worden verlost? Heb je nu je zin wanneer je in de handen van de chirurg vakkundig wordt gewurgd? Nu ben je geen deel van een levend geheel Je hebt zoveel pijn gekost.…

Zouden er mensen zijn Die leven zonder pijn Mensen die zomaar door het leven rollen Zonder hindernissen zomaar wat ronddollen Heel soms vraag ik me dat af Gewoon omdat ik wil dat geluk ook mij omgaf Dan ben ik jaloers op die mensen Die alles lijken te hebben wat ik me zou wensen Toch twijfel ik aan hun bestaan Iedereen moet zich door een…

geraakt tot op het bot voel ik jouw pijn als of het de mijne is zo'n sterke vrouw ongenaakbaar gebroken tot mijn ontsteltenis verraad jouw lichaam zich wint het kwade van het goede glij je langzaam af naar de verdoemenis omarmen wil ik je troosten met al mijn liefde, duw je me weg laat jij mij alleen achter in de duisternis…

Mijn schildklier werkt niet meer. Hoewel ik haar stimuleer, heeft zij na een lang gevecht het bijltje er bij neergelegd. Zij geeft er de voorkeur aan om in de V.U.T. te gaan. Dit heeft ze duidelijk gezegd in ons laatste werkoverleg. Ik moest dus snel beslissen want ik kan haar echt niet missen…

Ik struikel over mijn eigen gedachten Hakkelend meer dan eens Twijfel zaaiend bij het publiek Ga ik dan eindelijk toch onderuit Behalve mijn lijf voel ik niets Geen liefde geen haat Mijn verdriet lang vergeten De hoop over het hoofd gezien Overal krokussen en ook narcissen Mijn licht niet meer dan een nachtkaars Stervend zonder toeschouwers…

Jij draagt een hoofddoekje en kijkt angstig de wereld in het gaat wel goed zeg jij en braakt jij draagt een hoofddoekje buiten is het niet koud binnenin warmt de angst die nog zieker maakt jij draagt een hoofddoekje chemisch slik jij de pijn hoopt op een leven zonder bang tot zo bang niet meer raakt jij draagt een hoofddoekje tot…

de pen als vriendin ze ligt op het blad één enkele zin geschreven in klad letter na letter even pauzeren bedenkelijk langzaam zal het tij zich keren ? zonder franje geen enkele glitter ook ik weet, dit klinkt heel bitter blijft spreken zilver wordt denken goud schrijven nieuw of vertrouwd oud ? kalmte kan je redden woorden die…

onderhuids doet de ziekte haar werk en ondermijnt ondergraaft verminkt nog onzichtbaar voor het oog maar vaag voelbaar er klopt iets niet meer een vijand is binnengeslopen in het geniep terwijl de buitenkant nog glimlacht stromen binnen de tranen om wat wegvloeit onherroepelijk zoals een uitgesproken tekst die nog even blijft hangen…

Ik ben een beetje ziek Zo grieperig. In mijn hoofd, dreunende muziek Ik wil zo graag een bedje op de bank Tafeltje er bij, een thermometer, dropjes en een glaasje vruchtendrank. Maar ik moet het bedje zelf verzorgen Ook het tafeltje, de thermometer, dropjes en de vruchtendrank. Misschien ben ik wel beter, morgen…

Mijn stralende lach en mijn mooie gedichten mijn tedere woorden mijn onverwoestbaar krachtige wil ik hebt mijn noodlot steeds het hoofd geboden tot het eind geloofde ik mijn idee van geluk ik ga niet weg ik heb nog wat tijd gekregen ik zal altijd maar door gaan tot aan het eind ik heb je voor altijd m'n hart gegeven ik draag…

Als zienden soms vergeten hoe het is om blind te zijn is het soms wel even handig net zo mist/bijziend te zijn. Want de wereld is zo klein, door dat enorme grijze gordijn; echter wij zienden hebben één ding mee, als de mist optrekt zien de meesten weer voor twee!…

Gedachten kolkend waarvan water zwart gekleurd, Je bootje oncontroleerbaar meegesleurd, Een stem die klinkt, je van je keuze beroofd, Stoppen met denken, tijdelijk onthoofd. Met je hoofd de pijn teruggevonden, Opnieuw zorgen dat je bootje niet in het water wordt verslonden, Duizend gemeen fluisterende monden, Doen zorgen dat je aan de riemen…

Begraaf mijn hart maar met je mee Want als jij sterft, lust ik Geen koffie meer, geen thee En geen bon-bon Die laat ik smelten in de zon En 'k schrijf jouw naam In chocola Geen rok draag ik meer op de knie Geen krul meer in m'n haar Geen lach hoor ik meer in m'n huis Jij was de vrolijkste vandaar Dat ik je missen zal Ik mis je armen…