113 resultaten.
De kleuren van september
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
642 Ik ben het blad dat ritselt in de wind
Ik ben de zoete glimlach van je kind
Geloof me vrij , het is geen droom
Ik ben de bloesem van de appelboom
Ik ben de kleuren van september
De eerste sneeuwvlok in december.
Dus sta niet aan mijn graf met je verdriet
Het is vergeefs. Ik ben daar niet ...…
Afghanistan
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.468 jongensdroom
copiloot
appelboom
brede sloot
overal
alpinopet
muizenval
sigaret
kattenkwaad
eerste kus
heldendaad
romanticus
doel voor ogen
reddingsplan
overgevlogen
Afghanistan
oorlogsheld
bereid te geven
grof geweld
niet meer in leven…
lente idylle
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
635 (Piet Mondriaan)
die tederheid is van alle tijden
fragiel als de bloesem
aan de appelboom...
raak weergegeven op het doek
alsof hij tederheid voor
eeuwig wil behouden
zelfs achter glas zijn
de meisjes nog zó kwetsbaar
dat ik als vanzelfsprekend
een stapje terug doe…
Bij de dood van een appelboom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.421 De appelboom begraaft zichzelf.
De zon blijft schijnen maar de vlammende trompetten
buigen zich neer, resten verhullend met een groen gewelf,
lijken daarmee het zicht op rotting te beletten.…
het kind onder de appelboom
gedicht
2.8 met 32 stemmen
19.327 het kind onder de appelboom
telt tot honderd, ze draait zich om
en loopt door de zonverlichte, gele tuin
waar hebben ze zich verstopt?…
Voorbij de Appelboom
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.952 blijven
Iets dat scherven weer tot glas brengt
Iets dat ogen weer doet schijnen
En twee mooie stenen raapte ik
Gelegen op jouw pad
Hield ze vast met de gedachte
Wie jij zijn kon in jouw leven
Wenste iets voor jou, mijn lief
En iets voor ons, om te beleven
Wierp ze daarna van mij af
Waarna zij in een put verdwenen
En jij staarde naar de appelboom…
Rivier onder de appelboom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
221 Ik word wakker met hooigeur in mijn haar,
rivier en appelboom samen, één paar –
gelukkig bleef er iemand zitten, jij,
onder de boom, waar de leegte mij vrij laat.…
Op een recht, zwart kousenbeen
gedicht
4.3 met 32 stemmen
10.437 Op een recht, zwart kousenbeen
dunne rokjes opgeheven,
dansend in de vroege regen
en de tuin voor zich alleen,
staan twee jonge appelbomen,
't witte bloed omhoog gestegen,
vlinder-hoofden wijd omgeven
door hun allereerste dromen.…
van wat er rest
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
532 de storm in haar borst
het kraken van de perenbomen
het kleine vogeltje gevallen
uit de witbloeiende appelboom
haar witte hand tegen de ruit
de tikkende winter tegen de ramen
het laurierboompje dat
zacht met haar spreekt
de pijn van het afscheid
het vechten tegen de dood
in tijden van liefde
in tijden van rouw
van wat er rest…
vlinderbank
netgedicht
3.7 met 32 stemmen
1.058 de tuin
zwijgt de eerste leugen
toen ik nog uit bloemen dronk
rode tulpen op
mijn suikerwitte huid
een wereld die eeuwig zou
blijven
onder de kleine
appelboom en
zwaluwen, zomerrijp
ademde de overvloed breed
het onuitwisbare beeld
dat ik zo zacht strelend
vertrouwde
tijd is tastbaar
ook de tuin
om wat geleden werd…
AAN ENE JEUGDIGE VRIENDIN
poëzie
2.1 met 14 stemmen
4.185 Verg de appelboom geen vruchten, als hij afwierp wat hij had!
Wacht geen bloemen van de Zanger, nog vermoeid van Nieuwpoorts slag,
waar het Album ener Jonkvrouw zich versierd door achten mag!
Wacht gij evenwel een versje, zonder tooi van taal gerijmd?
Zijn u welkom zwakke regels, ongekunsteld saamgelijmd?…
vlucht naar de vrijheid....
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Nog steeds had hij niet echt door wat er aan de hand was, tot hij de kale appelboom in de gaten kreeg. Het was een laagstam, met takken die niet erg hoog reikten en daar, op de onderste tak, deed hij zijn verschrikkelijke ontdekking. Met afschuw bekeek hij het huiveringwekkend tafereel.…
Bah wat mooi
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
629 Is het niet wonderlijk
hoe appels eerst roze bloeien,
een tikkeltje beschaamd
hun pracht bloesemen.
Zo van kijk mij hier eens
aanlokkelijk wuiven.
Opscheppers.
En dan het loslaten
hebben verheven
tot kunst.
Sneeuwstormend zachte blaadjes
het gras en de straat bedekken,
de wereld mooier maken.
Elk jaar onvermoeibaar,
steeds opnieuw…
Ik schreef eens
gedicht
5.0 met 1 stemmen
17.798 Ik schreef eens op papier van lucht
en alles wat ik schreef was lucht, en alles wat ik dacht,
en toen ik naar buiten keek zag ik een kraai van lucht
boven een bloeiende appelboom in het zonlicht
naast een schutting,
en ik hoorde iets scheuren in de verte,
er werd moedwillig iets verscheurd
ver weg,
nu is het mijn beurt, hoorde ik zeggen,
een…
afscheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
799 O hij heeft gezocht, een leven lang
naar een plek onder de appelboom
maar wat hij vond was veel te wrang
hij gelooft niet langer in die droom.
Dus broeders, zusters treur toch niet
al gij hem dra mocht vinden
Besef, al brengt zijn dood verdriet,
niets kon hem hier nog binden.…
SNEL SIEREN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
273 Herfstzon glijdt door levensmoe loof van takken,
treft een late gele appel, geeft haar schil
twee blinkende ogen vol levenswil
om eigen voortbestaan te verstrakken.
Een spin komt aangeslopen, laat zich zakken,
weeft om de vrucht een web met lichte ril:
in de boom woont een grijsaard, beeft blij en stil,
zal aanstonds vernieuwd leven oppakken…
De boom
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.497 in alle kleuren
bloesems met heerlijke geuren
Kleine vruchtjes hangen aan de takken
alle kinderen proberen ze te pakken
In de winter lijkt hij dood
alsof hij geen tegenstand bood
Zo kaal en zo stil
kan niet doen wat hij wil
Maar dan komt de zomer weer
en er komen vruchtjes, steeds meer
In onze achtertuin, zo loom
staat onze mooie appelboom…
Voorjaarstango
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
609 Op adem van de wind
danst roze bloesem zacht
de voorjaarstango,
een week geleden
was de boom nog kaal,
in schaarse openingen
wachten appelbomen.…
Weer rode appels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
735 Bij de buren openbaart de
herfst zich rood in appelbomen.
't Lokt hem naar buiten
de fris ijle lucht verspreidt
een spoor van kruidige geuren
zo spreekt de herfst van tijdelijkheid
ook in zijn leven.
Melancholie overvalt hem
waar is de tijd gebleven.…
De appelgaard
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.575 Kijk af en toe nog even om
naar het kind dat in de verte staart
boven in die appelboom
temidden van de appelgaard
Kijk af en toe nog even om
naar die blije kinderhand
waarin een appel is gaan glimmen
als een grote diamant
Kijk af en toe nog even om
naar het kind dat vrolijk fluit
in zijn handje zeven appels
dans hij blij de weg vooruit…
3 juni
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
791 De dag van jouw geboorte
Zal nooit vergeten zijn
Zelfs niet nu die bijna
Een eeuw geleden is
Vandaag 97 jaar geleden
Kwam jij hier op Aarde
Uit de schoot van het Universum
Waar je weer naar terugging
Waar je nu een engel bent
Een vlinder in mijn tuin
Een vogel in de appelboom
Pure liefde uit de bron
In het eeuwige licht…
Avond
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.822 De bonte bloemen slapen
In zilv'ren maneschijn
Ze staan te knikkebollen
op steeltjes rank en fijn
Zacht ruist de bloeiende appelboom
Als lispt hij in een zoete droom
De dartele vogels zongen
De zon een goede nacht
En gingen vredig slapen
In nestjes warm en zacht
De nachtegaal zingt gans alleen
Zijn lied klinkt door de blaad'ren heen…
eetbaar oud west
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
656 ik droom van appelbomen in mijn wijk
of kersen, pruimen, peren
in straten die zo lommerrijk
oud west met ooft garneren
ik droom van groentes in mijn stad
in kleine pleinplantsoenen
ja, kruiden ook, van alles wat
voor elk van de seizoenen
en de bewoners van oud west
tuinieren met elkander
ze harken, zaaien, strooien mest
en raken zo…
Lars
netgedicht
3.6 met 147 stemmen
43.023 met mijn handen in de aarde
weet ik weer van stof en steenslag
huil ik vecht ik tegen woede
wortels breken onkruid wint
hoor maar hoe de kleine twijgen
klagen want het kind is dood
op zijn graf de speelgoedberen
en de vragen en zijn naam
lang geleden rook de aarde
soms naar voorjaar en naar morgen
droegen appelbomen bloesem…
Oogsttijd
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.029 de warme oogst, de snelle hap uit de appelboom
met discjockeyachtig kabaal gegrepen
door de verzamelde eksters
nog voor de eerste vleugelslag.
De prachtvol groenglanzende muggen
direct aanwezig via hun alarmnummer
samen een bewegend lijkkleed
stellen het schoonheidsbegrip op de proef.
Vanzelf doe je een stap achteruit.…
Geluk uit mijn jeugd
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
2.464 Laat me nog eens klimmen
in die appelboom achter op het erf
troost mij daaronder op de grond
plak een pleister op de wond.
Leer mij nogmaals fietsen
op dat rode fietsje
door de laan voor ’t huis
wrijf mijn geschaafde knieën.
Neem weer mijn hand
op weg naar school
droog bij afscheid mijn tranen.
Nog wil ik je voor alles danken.…
te laat
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
626 Een leugentje voor mijn bestwil
het donkerdere gedonder
Dat begon met een appelboom
Valt op een dag stil
En dan
Dan
Dan beseffen we allen waar we werkelijk staan…
Kopland ( of het cadavre exquis )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Een bank onder een appelboom,
hoogzomer nu, we drinken wijn en stromen
langzaam leeg, in de schemering
zingt een late merel van opgeven.…
Het gaat haar goed
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
1.512 Zal wel weer niet liggen
in beschaduwd gras onder de appelboom
Eva drukt zich op en leest een boek
schudt haar vroegwijs hoofd los
moet even aan Newton denken
ze wordt boos en draait het
op zijn plek met een routineus gebaar
geleerd van haar grootmamma
het ook al van geen vreemde had
haar rib doet zeer, zij denkt
aan de eerste letter van het…
mantelzwaar
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
1.371 ik leg mijn vleugels stil;
het praten, moe, verzwijgt
de lage vlucht
naar rouw
de appelboom, vol van schaduw,
schudt druppels
op de nacht
wanneer mijn huid,
nog wit omrand, bogen
vouwt omheen de tijd
ik zie jouw naam
in het gras geschreven
hoe bladeren vallen,
bruin en rood
mijn stem kent
slechts het schreeuwen,
zwart,…