92 resultaten.
De stilte, ergens
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
512 Stil, er ruist een zachte wind door de kruinen
Stil, een roep van ver laat zich horen
Stil, hoor je de zee bruisen achter de duinen
Stil, luister naar dat carillon in een toren
Ergens zingt een vogel in de bomen
Ergens klinkt een vrolijke kinderlach
Ergens zit een paartje op een bank te dromen
Ergens, zomaar op een mooie pinksterdag.…
Ooit hebt u er al van gehoord
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
9.467 ooit hebt u er al van gehoord:
opgewekt gemaakte stemmen die als lichte
champagne bruisen
lege aanval op de stilte, als verdediging
van hun keel
dat immer de weg naar het hart verstopt
ooit hebt u er al van gehoord:
het afgesloten hart in schimmelachtig donker,
achter gecamoufleerde namen,
gemaquilleerde koppen
ooit hebt u het al gehoord…
Berouw
poëzie
3.3 met 18 stemmen
2.795 Ver weg het bedwelmend bruisen
Van de zee: haar vage geluiden
Eentonig, versmelt met het ruisen
Van het bloed, zo warm en duister.
In het duistren en het ruisen
Een buigend mens, arm en donker...
Op een heuvel stonden drie kruisen.
Gij leed daar, ik weende er onder.…
Berouw
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.248 Ver weg het bedwelmend bruisen
Van de zee: haar vage geluiden
Eentonig, versmelt met het ruisen
Van het bloed, zo warm en duister.
In het duisteren en het ruisen
Een buigend mens, arm en donker...
Op een heuvel stonden drie kruisen.
Gij leed daar, ik weende er onder.…
zee aan zee
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.781 zij zoeken zeldzaam lila
langs eeuwen schelpenstrand
het blauw gevuld met meeuwen
zo wit als zilverzand
een V-formatie vliegers
verjaagt de winterkou
met zuiderzonnewarmte
vanuit een hemels blauw
het bruisen van de golven
die breken op de kust
het ruisen van de harten
die ademen naar rust
waar komen al die spetters
die glinsteren…
lentekind
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.001 als een onstuimige godin
lonkt ze mij ras naar buiten
laat de aarde weer ontluiken
tot een wonderlijk gezicht
in haar zacht en fleurig licht
laat ze vogels vurig fluiten
jonge twijgen welig bruisen
in geel en rood en hagelwit
zo wekt ze met een blije lach
mijn ooit verwaaide dromen
van zomaar luieren in ‘t gras
waar onder het ruisend…
Ruw strijken
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
571 In de laatste zomerdampen
bruisen buiten de herfstbuien
hemelwater stroomt traag
-zoals het bloed van Abel-
schijnbaar achteloos het lege land in
kreunende kruinen buigen diep
ritselen kleedt zich in het geraas
van een onzichtbare hand
die meedogenloos het land ruw strijkt
het fladderen sterft in bulderen weg
totdat een schijnsel alles…
LAIS CCIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Cascaden bruisen kolkend van een dij.
De zee is als het eindigt, groots in do.…
Gevoeltjes
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.587 Ze zijn er,
ze borrelen en bruisen,
zoals de wervelende bruisigheid tussen de mix van een bruistablet
en een bruisbadbol in een kolkende rivierstroom,
Schitterflikkerende nevelsterren flonkeren snuitguitig op mijn snoet,
wat 'gevoeltjes' al met iemand doet...…
Toch blijf ik graag beneden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
477 ik weet waar boven is
omdat daar veel vrienden zijn
ook al is er dagelijks hun gemis
toch blijf ik graag beneden
om met jou de wereld in te gaan
het ultiem bestaan te vieren
van uur tot uur het leven buiten
en ook thuis te voelen bruisen
de seconden hemel pakken
in je warme lach en ogen
jouw hand en vingers kunnen vatten
in het spel…
Een dwarse streek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 de instrumenten
wat donker afgesteld
want somberheid was troef
maar uit de bak
trekken toch al snel
hoge tonen aan een speelse bel
een dwarse streek
over slaperige snaren brengt
het pril geluid niet tot bedaren
zij lijken nog ontstemd
maar als de zon gaat schijnen
zullen dissonanten zo verdwijnen
dan gaat het lentelied echt bruisen…
Je gloeide roder
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
487 ik dacht jou
te smeulen
blies wat haar
uit je gezicht
dat dromen
weerkaatste
die speelden
in de vlammen
van de open haard
je gloeide roder
langs de randen
van de grijze as
vlamde op in
het speels oranje
geel van jeugdig
frivool ontwaken
waarin wij samen
de onrust maakten
die langzaam
ging bruisen in
het rode bloed
waar…
Nachtgedacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.180 ik zal op onbegane grond staan
Ik zal mijn kolk doen bruisen!
Droom, droom laat mij niet in de waan.…
Als een kind
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
933 Als een kind met open ogen
staarde ik over zee
waarboven meeuwen dartel vlogen
en buitelden naar benee
Schitterlichtjes in het water
bruisen uiteen op het strand
waar golfjes kabbelend terugstromen
van het geribbelde zand
Schepen lichten op aan de evenaar
in een stralend zonlicht verschijnen ze
groeien van een vaag silhouet
tot een beeld…
Liefde is een mysterie
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
1.331 Ja, de liefde voor Jou
blijft voor mij
een eindeloos mysterie
die me iedere dag weer
volledig laat bruisen.…
Nocturne
gedicht
4.0 met 3 stemmen
6.858 De avond heeft niets lieflijks in dit land;
het licht vergloeit als in ontstoken ogen,
de lucht weegt grauw en bitter als nat zand
op bomen, in de Noordenwind gebogen.
’t Cholerisch bruisen in de naakte kruinen
vervult nachtlang, naargeestig en alom
de schemering en in verkleurde tuinen
waart regen, ijzig, als een ziekte om.…
valentijn is de liefde
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
533 dan het eigen
valentijn is de liefde
die als brandstof
anderen warmt
met het eigen hart
valentijn is de liefde
die onzichtbaar en stil
die ander alleen betreft
die haar voelen kan
valentijn is de liefde
die zonder wederkeer
anderen bemind
in goed en slechte dagen
valentijn is de liefde
die onbaatzuchtig de ander
tintelen en bruisen…
Kop Op !
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 Ik keek vol zin de nieuwe ochtend in,
voelde weer het bruisen van mijn bloed.…
die dag
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.082 de dag begon zoals een dag begint
het vaste ritueel, dezelfde vloeken
je bent nog uren naar jezelf aan ‘t zoeken
de spiegel huilt, je laat een boer, een wind
het leven leek een bokkenpruik met luizen
maar dat veranderde die dag spontaan
vergeten was de smaak van levertraan
en zelfs een grijs Den Haag begon te bruisen
wat deden al die ‘pakken…
De zon brak door
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
3.909 flauwe winterzon
heeft zo hoog ze kon
haar rokken opgetrokken
ze flaneert nu langs de lanen
ze spiegelt in het helderblauw
en kleurt het grauwe laken
ze schudt nog even gauw
wat witte vegen van de daken
haar frisse adem blaast
het water van de vaten
die haar goudgeel vocht
met het witte schuim
in kristallen glazen
koel bruisen…
Waar adem leeft
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
561 een zilte zeebries
kwam mij tegemoet
vastgenageld bleef ik staan
waar ik stond
aangespoeld drijfhout
ligt her en der op het strand
meegevoerd door wind en golven
rollen en bruisen
frisse golven in de branding
van de zee over elkaar heen
waar adem leeft
daar waait de wind
van Gods geest in vrijheid
ongrijpbaar
waait waarheen hij wil…
Delphine van Opdorp-Ariëns Kappers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Niet gepiest en toch zeiknat,
maar nu: ik sprankel als een spaatje bruis
Door noodlot werd ik paralytisch, maar
(Het volgende dat zie ik graag ge-airquoted)
“Ik kwam en heb ge-luctor et emergo-d”,
want ópgeven? Mijn hoofd stond daar niet naar!…
gloed voor guido
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
571 loeit de schaduw van de aaibloem nog
met tussendoor het prangen onzer
loodplooien (ooien) (o in) (o n), gij
hoogacht het leegpletsen in de klaproep der
handen (nden) (n d) (e)
en in de nijdnaad van het scheurschip,
bij de glijzangen der zinkzuchtigen,
hun behangsel week na week afvallende
hun wegkrasvlees (asvlees) (aees) (a s)
’t zal bruisen…
Waarheen, ontaard gemoed, waarheen?
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.612 werd ik gewaar,
Wat holle golven van gevaar,
Wat baren van verdriet en wee
Daar bruisen in de Minne-zee.
Ik zweer 't, gij zult hiervoor met mij
In eeuwig-droeve tranen zijn.
't Is reden dat gij vreugde derft,
Die maakt dat mijne jeugd versterft.…
Erosiebruine lelies
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.166 over de pest en etterbuilen
al het groen en pril geweerd
gortdroog en veel erosiebruin
Ik volg de sporen van de bron
ooit de zekere oorsprong
van omhelzing en minnekozen
waar de aarde ooit bezong
de toverpracht van lila rozen
altijd de glimlach overwon
Ik voel de jongste regen sproeien
aanschouw het sterven van het as
hoor zacht bruisen…
De kortste dag - Deel 2
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.012 De drukke stad
stopt met bruisen
terwijl het leven binnenin me
explosief begint te sprankelen
We lopen samen langs terrassen
waarachter de Bodensee over de nacht waakt
naast me loopt de vrouw
die me stilaan verliefd maakt
Met begerende blik
in haar aanbiddende ogen
leest ze mijn lippen
waaruit klanken vanuit mijn hart
vol genegenheid ontglippen…
Den Haag de seniorenstad
gedicht
2.6 met 9 stemmen
3.499 laan
als rustplaats bij het zomerse flaneren
bevolkt door oude dames, dito heren
die 's avonds stemmig naar de schouwburg gaan
vergeten is hun jachtig bestaan
de drang naar altijd meer en het presteren
het spreekwoord klopt: de tijd zal het ons leren
de rust staat bij de grijsaard bovenaan
Den Haag hoeft voor de bejaarden niet te bruisen…
Verzet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
873 Zij was gered, doch vrees doet bruisen;
Angsten wisselen afschuw af.
Haar wereld is aantoonbaar kleiner.
Jaagpad, bosrand, struikgewas:
De stille plek die wordt gemeden
Havo-drie, dat is haar klas.…
Duinlied.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.279 in ons lied stemt het lied van de streek,
't Bruisen der zee en het ruisen der beek.
Holland! zoet Holland! hoe zwelt ons het hart
Dáár, waar uw duinwand de zeevloeden tart;
Waar al de schat van uw welige tuin
Grenst aan de dorheid van 't stuivende duin!
Needrig van buiten, maar rijk in uw borst,
Zijt ge, zoet Holland!…
De seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 De gracht is groen vandaag
grauw in de avondschemering
de voorkleur van de winter
Draaiende motoren, winterjassen en
warmtelampen, kleine rode vlekken
op de huid van de stad
We willen blijven bruisen
niet bij de voorraden rusten
We halen licht en groen in huis
in de binnenkanten
van ons bestaan
een gretig gevoel
geen verveling, geen…