259 resultaten.
richtkracht.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
539 al kuierend langs het strand
en je eigen getij waar plotsklaps
een kwal je in de teen bijt.
geef dat beestje een pot
voor zijn etter in te uiten.
binnen hem groeit een kuuroord
waar een smeuïg, hete zonnebrij
dat je voorzichtig voorleest
als zoete koek zwelgt hij erin.
alweer een mens gered.…
DRUK LEVEN IN STILLE OMGEVING
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
505 Oma en peuter
huppen gearmd voort, zingen
wulps en veerkrachtig.
Winterse dorheid
omringt een bloeiend veldje
paarse krokussen.
De verse mesthoop
op natte bouwgrond verdrijft
zilte regengeur.
Ijskoud holt het kind
door de tentoonstellingzaal,
staat bij één schets stil.
Spelend rent een kind
het politiebureau in:
Pa's tas is terecht…
de Val; (Trollenhoeden II)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 Soms sneller
net als destijds
onze woorden, tekens van
ware liefde zonder eind
De kracht van die stroom
met soms getij
De beklimming, met die val
leek toen wel vooropgezet
Trouw onzer harten
maakt liefde vrij…
Sterre der Zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 Gesneden boegbeeld van een trots
galjoen, de borsten monter vooruit
klapperende zeilen als de jurken
van de hoeren aan de Taag
hun keurs omhooggeduwd
met buigzame walvis baleinen
Zij stoppen zilvergeld
in de spleet van een offerkist
dankbaar buigt het negerbeeld
met tekst voor behouden vaart
smeken de zegen af van Isis
beschermvrouwe…
kribbig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 blokken neer langs
de spleten van mijn ziel
vlucht een glooiing op
gras onder mijn voeten
vecht voor veiligheid
m’n levenslijn loopt
grenzeloos grillig
langs randen van basalt
de dijk draagt m’n pad
klimmend naar zijn kruin
kijk hoopvol omhoog
de zon en het water
kleuren m’n weg groen
glibberig en oneffen
voel steeds gevaar
het getij…
Het vloeibare getij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.024 De trotse geest zwijgt stil en luistert,
gedachten stromen weg als zand,
getij dat naar de verte fluistert.
De keel omklemt het harde woord,
blauwzuur achter wit kristal;
u bent weer kil en koud als glas.…
Getij-delijk
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
661 Woeste zee
Bron van al het leven
We bewegen mee
Al is het maar heel even…
GETIJ VERGAAT
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
438 Klapwiekend scheert
pa zwaan over het water:
plaats voor de mijnen!
Aan het riviertje
bloeit haagwinde in pollen
én hoge zuilen.
De regen klettert:
het eikenbos dampt geurig,
heeft een warm aanzien.
De regen houdt op:
het weiland heeft een broeilucht
vol zoete loomheid.
Op de kijkbuis komt
een gezicht, dat zorgen beeldt:
kunstschilders…
Nieuwjaar getij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 Licht kiert
donkert het jaargetij
strekt zich in verticale vormen
laat in stilte weten
hoe mijn thuiskomst
is geregeld
groeven vol oud zweet
telt uren voor een nieuw begin.…
Het getij is dood
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
659 schilder weer
de luchten in
het avondrood
botters die
op water rusten
het getij is dood
slap hangen
zware zeilen
de lijnen zijn gezet
als straks de
vloed op komt vult
zich vanzelf het net
geen vis ontsnapt aan
het kielhalen mijn dagelijks
broodje kan ik zo betalen…
GETIJ TWIJFELT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
275 Herfstloof kleurt en valt;
daarbij tonen talloze
bloesems zich te vroeg.
SPIEGELING
Takken, kaal en grauw,
hangen over de vijver,
glanzen daar onder.…
Eeuwig getij
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
260 Ruisende branding
spoelt alle prikkels zacht weg
zee brengt diepe rust
Het water wast de grens van de wereld weg,
waar de horizon vloeibaar overgaat in lucht.
Voeten zinken diep weg in het natte zand,
terwijl de vloed zachtjes de tijd terugspoelt.
Een trage ademhaling van eb en vloed,
diep ademhalend onder een blauwe hemel.
Geen stem…
De Slufter
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
654 Murw gebeukt door tomeloze kracht
Van springtij in vollemaansnacht
Breken oude dijken krakend open,
Land wordt schuimend overlopen.
Slufter, geboren uit dijkzwakte,
Groeit uit tot zilte kweldervlakte.
Op warme dagen lamsoorpaars getint,
Blauw doorsneden krekenlabyrinth.…
zee
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
1.203 mocht ik jouw zeemeermin ooit zijn
louter verlangen
uit zout en zand gekneed
gekleed door vloed
en
naakt bij eb
wentelend getij
trotserend…
Herfst alweer
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
469 september drijft
in regenbuien naar oktober
de wilde eenden zijn er nog
alsook wat schokkend nieuws
als vals getij
licht en donkervallen argeloos
in stervend gebladerte
en wij maar belachelijk doen
in een mengeling van eigenheid
realiteit en dromen…
In vloed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 dit karkas, verdronken in de
maalstroom van mijn tranen
m’n wil verzonken in die vloed
je trok mij aan zoals de maan
trekt aan het getij. zie mij hier
staan tussen de scherven van geluk
van jouw gebroken beloften
en mijn verscheurde hart…
Streep in het zand
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
662 Nu rest alleen het getij,
dat speelt met wat achterbleef,
een herinnering aan wat ooit een lijn moest zijn.…
Vloed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
163 Zij noemt het getij.…
kom mee!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.423 laten we naar de maan zwemmen
laten we door het getij heen klimmen
de avond doorbreken
die de stad probeert te verstoppen
laten we vanavond uit zwemmen gaan lieveling
het is onze beurt het te proberen
geparkeerd aan de rand van de oceaan
op onze rit door het maanlicht
laten we naar de maan zwemmen
laten we door het getij heen klimmen
ons…
Op een mooie lentedag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
635 Geniet van het leven
Geniet van de dag
Geniet van de bloemen
Geniet want het mag
Geniet van de liefde
Geniet van de dans
Geniet van de kleuren
Van iedere kans
Geniet van de twijfel
Geniet van het getij
Geniet van de storm
Van de zonnen in mij…
Uitwaaien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 daar waar de wind
een spelletje speelt
met vergeten zinnen
ontstaan opgeworpen heuvels
waarover vogelvoetjes tippelen
stappers dagen het getij uit
meeuwen schommelen op
aanspoelende golven
zachtjes kleurt de hemel grijs…
Het grote
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
2.002 Het grote nabij,
voor het getij.
Keert weer weder,
knielt zich neder.
Inzicht in het niet,
het grote in 't verschiet.
Eenzame loop,
het grote kroop.
Het sluipt erin,
zonder enig beding.…
Drijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Besef zinkt in
dat armslagen van mij
niets veranderen
aan het kalme getij.…
Bijna
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
576 Ik was er even heel kort bij,
tot aan mijn knieën in het getij.
Tussen eb en vloed,
verliet me de moed.
Je te troosten in mijn armen,
of met een goed bedoelde kus.
Ik liep terug,
langs de uitgestoken brug.
Liet ik je staan,
met in je oog een traan.
Voor mij!…
Natuur in beweging
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Passie en liefde
Bitterheid en tranen
Milde geuren achter de wind
Zonneschijn versus regen
Een bewogen hemeldek
Gevormd door wolkenpartijen
Gelijkend op een olievlek
Een warm gevoel
Ontwaakt in mij
In de schaduw van de nacht
Wachtend op een ander getij.…
Stromen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
868 Een wilde wingerd
omarmt lieflijk
de grote den
voor mijn huis
Haar takken wiegen
zacht heen en weer
op het ritme
van een warme bries
Kon ik zijn als die boom
mijn gevoelens laten stromen
op het getij van het bestaan
en me laten omarmen
door 's levens ranken…
Zomerdijk
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
1.780 Voor hem begint de laatste keer
tranen worden gekeerd, hij heeft
zijn best gedaan en dat was niet genoeg
Zoals de zon en de maan
niet dat hij zich vergelijkt
hij verliest zich in wat
had kunnen zijn als blijven
wat is en het knagen groeit
Daar is de nieuwe maan, de aarde
zit vaak in de weg, toch berekende zij
het getij, vervolgens zwaartekracht…
Witte en gele kransen
poëzie
2.7 met 9 stemmen
1.935 O dat lichte dansen,
meisjes, blond en blij,
’t leeft in al mijn dromen,
vreugd is mij gekomen
in het onbekende
mooie mei-
getij.
--------------------------------
uit: Johanneskind (1907)…
vandaag
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
567 maagdelijk
ongeschonden nog
de onbetreden dag
aarzelend
met ingehouden adem
de eerste stap
scheurt
perfectie in flarden
schuimende ochtend
ik claim de dag
geef hem mijn kleur
verleg mijn grens
tot het getij
mijn hoogmoed wist
een korrel zand
van dit strand…
Ruggensteun
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
685 tussen mensen die razen
stormen en dazen
wacht een schouder
een wereld vol geduld
het is thuiskomen
langs het kleurenpad
in een warm bad
vol confettidromen
duizendvoudig jij
toewijding door elk getij
mijn delende kracht
beminnelijk gebracht…