57 resultaten.
Met de Noorderzon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
707 weg uit de kelder van de ziel
met de vrijheid van het lichaam
naar feesten van alledag
door onbeschaamde tuinen, felverlichte etalages
langs de stilte van het ommuurde bed
op de fiets, voorbij het uitdijende heelal
met de scheur door het servet dat geen laken kan zijn
met het vliegend hert naar het land
van de timmerman, bij wie thuis de kastjes…
behang de hemel blauw
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
748 behang de hemel blauw
met wolken en wat zon
verjaag de wind met kou
en keer de buien om
bedek de aarde met tapijt
kies gemengde kleuren
de vleug geeft al het onderscheid
van wat erop zal gaan gebeuren
neem de tijd in eigen hand
ontspan de opgewonden klokjes
maakt het haasten maar van kant
stop het leven niet in hokjes
dan…
roodborstje
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
582 ik volg zijn doen en laten
vanuit mijn keukenraam
de tuin lijkt op een vogelhuis
door vele kastjes en fonteintjes
een klein bruin vogeltje op de grond
lijkt ietwat sterk verward
huppelt onrustig tussen struiken
ook schichtig voor de kat
het scharrelt als een kip
met zijn kleine sterke pootjes
de grond gaat wat opzij
en laat vele zaadjes…
Ontelbaar feest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
687 De oeroude plicht
voor elkaar te zorgen:
er kwamen belastingen van
dus moesten we leren tellen
Hartstikke leuk, we tellen
stoeptegels en knikkers
de kaarsjes op de taart
en het geld op onze naam
We begrijpen de wereld
en delen alles netjes in
jong en oud, arm en rijk
(hokjes die met ons meegroeien)
tot de getallen te groot worden…
roodborstje
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
509 ik volg zijn doen en laten
vanuit mijn keukenraam
de tuin lijkt op een vogelhuis
met de vele kastjes en fonteintjes
een klein bruin vogeltje op de grond
lijkt ietwat sterk verward
het huppelt onrustig tussen struiken
en is ook schichtig voor de kat
het scharrelt als een dolle kip
met zijn kleine sterke pootjes
de slappe grond gaat wat…
De waanzinnige werkelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Van geesten in hokjes, titels, cijfers,
vervreemden wij van elk waarheidsgevoel!
We trekken anderen maar, in de waan,
die wij hebben gecreëerd,
dat het dan moet worden.. .
Wij, mensen op aarde, hebben niet door,
wat er aan onbewust, en zelfs onderbewust leed
hiermee kan worden veroorzaakt,
ja, het kind in ons raakt beschadigd.…
ontspoord
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
668 en ze sporen verder
de mensen, de wensen
zonder horizonten,
er is geen eindstation in zicht
slechts een koker vol sporen
waar gewacht dient te worden
de mensen en verder hun wensen
talloze hokjes vol dromen
en of ze ooit uit zullen komen
wordt niet over gesproken
een mens, een mens, een mens
een trein, en af en toe
een vreemde lach,…
Uit de doeken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
732 (voor Rob Scholte)
Waar vroeger de postbodes in alle vroegte
de post sorteerden in houten hokjes, terwijl
radio drie door de ruimte weergalmde, hangen
nu in alle stilte zijn kunstwerken te pronken.…
Nooit zwijgen !
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 Niets geniet bestaansrecht meer,
zonder hooggeleerde hokjes.
Zonder helende diagnose.
Zonder juiste naam.
In den beginne en aan het einde,
gaan alle woorden rusten.
In den beginne en aan het einde,
klinkt onhoorbare muziek.
Komt de dood tot leven.
Zwijgt de liefde niet.…
diversiteit zie je niet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
747 in de kleur van iemands huid
niet in een naam die anders luidt
niet in de taal die iemand spreekt
niet hoe een stem door stilte breekt
diversiteit zit in de geest en ziel
in hoe je voelt, hoe jij beweegt
in dromen die je laten vliegen
in wat je liefhebt, wat je ziet
inclusie is de hand die reikt
die ieder welkom heet en wijkt
voor hokjes…
Prijs !
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
744 nou ja mama, zij zag direct wie het was
zij belde op en zei; ‘ het is Julio Iglesias’
niet veel later stonden er vrachtwagens
voor de deur, met de kastjes
Type Landhuis-style in vanille kleur
compleet met inductieplaat en
combimagnetron, een Amerikaanse
koelkast die nog maar net naar binnen kon
toen moest alles aan de kant
ze hadden…
Tic
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
759 Zo’n Anton Kers gevoel,
als je begrijpt wat ik bedoel
Gebiologeerd, geobsedeerd
door rijtjes, ruitjes, rondjes, blokjes,
stipjes, streepjes, lijntjes, hokjes
door een gaatjesplafond met structuren
door een kleedje met vreemde figuren
of door de bouw van een boterham
Is er iets simpelers of stommers dan?…
Rokers een grap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 sigaret die ik rook
gaan kinderen studeren
Gaan de centjes naar zoveel doelen
Laten we niet zo schijnheilig doen
Ik heb in mijn leven zoveel betaald
aan premie en belasting
Mogen we even proosten en steek ik er nog een aan
maar of het goed is daar ga ik niet aan
vingertjes wijzen heb ik altijd een hekel gehad
Om maar niet te spreken over hokjes…
HOKJESGEEST
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 ik geloof dat we beter
niet te veel in hokjes zouden
moeten geloven om echt
te kunnen geloven
wat is de werkelijke waarde
van elk politiek systeem dat
ons van alles doet beloven
beseffen ze dan niet
we hebben maar een aarde
moeten we nog wel op partijen stemmen
om eerlijk te kunnen kiezen
omdat die juist de saamhorigheid
die nodig is…
"Ontheemd..."
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.014 Ze rommelt in kastjes
ik laat haar begaan.
Het voelt zo vreemd
"zij" in "mijn" huis
samen met "mijn" kinderen
of ben ik abuis ?
Het maakt me haast gek
dat ik ben blijven proberen
in m'n "rol" te blijven :
"glimlachen en gevoel negeren" .…
Op de hoge
gedicht
4.0 met 23 stemmen
25.478 Liep augustus op zijn einde,
sloot de badmeester de hokjes af,
fietste neuriënd september in.
Niemand was er dan ook bij
dat ik de plank betrad. Ik was
geblinddoekt als een deserteur.
Dit zijn de stappen bang bang bang.
In het Bospad op de hoge
zweet men het peentje bangverlang.…
Vloed van woest waas
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
432 liggen 't geen
het niet meer hoeft en ook niet verdient
parels toegedekt
Als vader van de moderne
wijsbegeerte
achtte ooit René Descartes
zijn twijfel als start
als ultiem begin van wijsheid
'Ik denk, dus ben'
Tijd leert ons dat wij (ooit) sterven
opgaan in die tijd
Laat ons door de bomen altijd
bos blijven zien
laat ons niet in hokjes…
Toorn van Overvloed
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
157 aan semantiek
die als de negende kop van de Hydra
onverslaanbaar geacht
boven de valreep uit willen stijgen
treden, niet onopgemerkt
in de voetsporen van de jonge Ploutus
voor wie in één wenk
het volmaakte werelds
en het gewone briljant werd
Wie
van de wachtenden
de nakomelingen van Gogo en Didi
de vergeetachtige of de denker in hokjes…
Persoonlijk monument
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
863 In sfeer van overzicht en huiselijk geluk
Het viel in een systeem;
de hokjes en de regelmaat
De sussende vertrouwdheid
opdat
hysterische chaos kon vervagen,
gesmoord in wollig samenzijn.…
Zware enveloppen, lichte waarheid
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
381 Ze vroegen om woorden,
om nog meer uitleg,
om hokjes die ik niet kende.
Telkens weer bevestigen
dat dit voor mij is,
alleen voor mij.
De belangrijkste weken
blijven wit.
Tussen de regels
staat nergens opgeschreven
hoe hij lachte,
hoe hij keek,
hoe stil het werd
toen hij er niet meer was.…
Antiekwinkeleigenaar
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
681 Ik kon eindeloos wegdromen bij sierlijke kastjes,
bestofte schilderijen en zilveren sieraden,
afgekloofde poppen van porcelein, koperen trechters,
Franse pendules, kerkkandelaars, glaswerk van Copier,
etende piraten van gietijzer, Boeddha-beeldjes,
lingerie uit grootmoederstijd, bronzen beeldjes
van naakte danseressen of atletische heren,…
bekijk het eens van de andere kant
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
997 nee van hem hebben we nooit meer wat gehoord
we zijn heel sociaal en tolerant
in ons koele kikker land
in hokjes plaatsen vinden wij nederlanders ook leuk
kijk!…
De Akelei (Dürer)
gedicht
4.4 met 5 stemmen
10.316 Totdat het gaaf te prijken stond:
de wortels scheem'rend afgerond,
het uitgesprongen groene blad
scherp in zijn karteling gevat
tegen de lichte achtergrond;
de bloemkroon purper violet,
de hokjes om het hart gebed
en boven de geknikte steel
de honingsporen, het juweel
vijfvlakkig: kantig neergezet.…
drie kinderen voor het vuurpeloton
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
46 dan de geur van oude mensen, opoe
met haar kousen, zwarte jurk en
het bloemetjesschort, aan haar voeten
hingen de sloffen van haar man
de keuken: het kleine aanrechtblad
met kastjes die de vaalheid teniet deden
drie bakjes, dofgroen:
zand, zeep en soda en boven
de wasbak een kraan met een hevel
het portaal en de woonkamer, allebei gelegen…
Adem van eigenheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
307 Niet passend in hokjes, niet netjes, niet klein,
maar groots in mijn wezen, onbegrensd en rein.
Neem mij zoals ik ben, of laat mij gaan,
ik ben een pionier op een onbekend pad.
Want zelfs in wat botst, in wat schuurt, in wat stoort,
ligt de les die ons vormt, het verhaal dat ons hoort.…
peace man
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
903 ik ben een Hagenees
en m'n broer is Amsterdammer
dat kan eigelijk niet
maar d'r kan zoveel niet
als wij, ikke en m`n broer
de moskee in-jumpen
trekken we onze sneekers uit
en zetten die in het schoenenvak
respect man..respect
(natuurlijk wisselen wij wel-eens
om het dolletje een paar sandalen
in die hokjes om)
geintje!…
het kinderziekenhuis.
hartenkreet
2.5 met 12 stemmen
2.096 Aan stekkers gezet,aan kastjes verbonden. Aan hartslagmeters vastgezet. Aan leren riemen vastgeklonken. Naast jurken lag ik van verpleegsters en artsen.
Ik lette op hun knopen en op de glinsterende spelden in het haar van de zusters.…