Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

Over de horizon

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 600
Met jou wil ik gaan.. ver over die horizon het punt waar mijn leven stopt.. en jouw leven begon..…

In de verte

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 601
In de verte achter een horizon van traag licht Ruist het lachen van een kind langs rijpend fruit In de boomgaard waar de rups de appel mijdt En sterft om een vlinder te mogen zijn…

Horizon

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
Horizon in de verte lucht vermengd met licht onbereikbaar als de toekomst maar toch, niet uit het zicht…

Horizon

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 971
Daar aan de donkere einder waar hemel en aarde elkaar raken juist daar weer breekt licht en zal de nieuwe dag genaken met een belovend vergezicht…
Cor van Vliet21 december 2012Lees meer >

Tot daar zal ik je brengen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 579
Tot daar zal ik je brengen, zei je, terwijl je wees naar een plek voorbij de horizon. Het verleden, we laten het rusten in de armen van de nacht. De wind zal ons meevoeren, terwijl we verder spelen, onze handen gevuld met een laatste troef; niet bang meer nu voor de dag van morgen.…

horizon

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 647
mijmerend staren diep in de verste verte dromen van vrede een hemel op de aarde de einder lijkt nog… ver weg…
metske25 februari 2018Lees meer >

horizon

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
Het is voorbij de horizon dat ik je over liefde zou spreken. Herinneringen ophalen van de liefde diep in mijn hart. Kon ik maar zeggen wat de zon mij heeft verteld. Ze had al de warmte mee van ver over zee. Moest ik voorbij de horizon kunnen kijken dan kon ik mijn geest verrijken.…

DE HORIZON VOORBIJ

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 549
Ver voorbij de horizon Is waar mijn leven begon De op een na de jongste van zeven Dat is een beschermd leven Op de berg vulden de wolken zich met regen Daarna ontstond een hemel van witte vegen Altijd zijn de wolken op jacht Zowel overdag als in de nacht Voortgestuwd door regen en wind Belagen zij op aarde de volwassene en het kind Eenmaal…

horizon

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
toen je hart maatloos klopte je met je lippen alle brieven las jij de lege hemel vulde vlammen in zonnebloemen zag jouw vingers het licht konden vangen toen je een weiland maakte om te slapen je met een teveel aan verlangen achter de horizon wilde kijken toen je zag dat je daar al was…
J.Bakx3 november 2019Lees meer >

Verbondenheid

netgedicht
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.552
Verbondenheid: met liefde verder gaan dan waar de horizon toch steeds weer wijkt; totdat je zelf een spoor achterlaat van wat leven kan zijn, en ademhalen. Je kan dit enkel zien na jaren, na wat geleefd te hebben en geliefd te zijn.…
Adeleyd16 oktober 2008Lees meer >

ontmoeting

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
ontmoeting ik wil ik gil ik tril ik beef ik geef ik streef ik schreef om met je te vertoeven ik leef om ’t opperste geluk te proeven je smaak je geur je stem en de kleur van je ogen gun me het moment van vrouw en vent van stralen en verdwalen en van bloemen en van planten en van bloedverwanten breng…

De voetstappen die ik achterlaat

gedicht
3.5 met 106 stemmen aantal keer bekeken 24.138
De voetstappen die ik achterlaat zijn bezit van de grond. Mijn leven is van het verleden. Mijn woord is in de monden van anderen. Ik ben niet. Ik was. Zo is het met alle dingen. -------------------------------------------- uit: 'Lunchpauzegedichten', 1974.…

Uit de as die ik achterlaat

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 479
cultureels gedragen door zuilen van grieks origine die tijdloze schoonheid hebben gezien schouwde integer het fundament van mijn leven ontvouwde mijn ziel wist dat ik alles zou geven voor het monument van mijn dromen tot heden is er niets van gekomen maar ik ken de plaats waar ooit mijn feniks zal rijzen uit de as die ik dan achterlaat…

zoekend achterlaten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 914
een leeg bed, een verlaten kast het raam staat op een kier de ruimte ademt vrijheid in die was er heel lang niet. althans, niet voor diegene die niet stil zit, niet graag blijft een plek is slechts een onderdeel, het doel zelf is de reis. en zo kwam deze kamer leeg al bleef de rest er wel het meeste is mee in de wind, door het gras…
DZ4 oktober 2010Lees meer >

De puinhoop die hij achterlaat

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 836
Hij laat de zwakste schouders de zwaarste lasten dragen Hij antwoordt niet op de moeilijkste vragen Betaal hem genoeg en hij verkoopt zijn ziel Hij vecht met zijn eigen burgers en buigt neer voor autoritaire figuren Nu kijk je naar de puinhoop die hij achterlaat, met een land verdeeld, met haat, en verraad.…

Kaart zonder rand

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 206
Ik loop de zolen van mijn voeten dun op de kiezelpaden van het hoofd, bezoek de uiterwaarden waar de stilte als mist tussen de wilgen blijft hangen. Elke stap is een poging tot begrenzing, een paaltje slaan in de vloeibare grond, maar de kustlijn trekt zich altijd terug wanneer ik denk dat ik de branding raak. Mijn taal is slechts een lantaarn…

Oud en nieuw

netgedicht
2.9 met 32 stemmen aantal keer bekeken 8.903
Oud is wat ik niet meer zoeken wil als de tijd me aarzelend vraagt wat ik verloren heb in de wachtende momenten dat ik dacht wat ik niet verlies bestaat niet als ik alleen maar in nieuwe dingen en mensen geloof die mij niet meer met een tijdloze leegte achterlaten…
victor31 december 2001Lees meer >

Omdat

gedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.832
Het kwam omdat de vleugels zijn getroffen. Het kwam omdat de oogopslag achterwege bleef. Omdat het voorover viel en nooit werd opgeraapt. ------------------------- uit: 'Stemmen', 2013.…
Armando27 juni 2016Lees meer >

tijden

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 9.676
Als men terugkomt is men een ander denkt men terwijl men het huis sluit het licht inpakt de zomer verzegelt het tuinhek prijst om zijn ijzer deze slak op de drempel zal er nog zijn de ijskast zal blaffen de hitte blaten de hond zal zuchten en zijn sterven hervatten als men terugkomt denkt men ------------------------------ uit: 'Vallende…

Leven is verlaten

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
Leven is verlaten telkens weer steeds opnieuw vanaf het begin Verlaten is vernieuwen opstaan, doorgaan laat achter, vind nieuw telkens weer tot de allerlaatste laatste keer wanneer het leven mij verlaat…

haar avondjurk

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 747
de horizon is niet ver nooit zo ver dat er geen geloof hoop en liefde is op wat je nieuw vindt of achterlaat je weet dat die regenboog bestaat de kleuren heb je al gezien de hemel in het ongewis…

Koppige illusies?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 448
Verliefdheid, als de heetste lava is gestold op de flanken van de horizon in ochtendsporen weggerold in het wikken en het wegen.…
Pama19 november 2014Lees meer >

Die ik ben

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 483
Ik ben die Ik ben - Maar wat is Mijn schaduw Dan, is dat De indruk die Ik achterlaat Als ik er Niet meer ben?…
Bert Weggemans28 september 2013Lees meer >

Ook jij licht op

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 511
info en markante ontwikkelingen overweldigend gebracht manuele patronen stellen nog helaas in oude patronen hun eisen met bijkomende fouten en  stukjes onvoorzien ik ben blij want ook jij licht op in tal van ongekende mogelijkheden met nieuwe perspectieven in een overweldigende horizon…
wil melker13 oktober 2024Lees meer >

Horizon

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.743
Het felle lichtje aan de horizon Is het punt waar het allemaal begon Zou dat allermooiste zonnelicht Ook ons eindpunt zijn wellicht?…
Supershirley5 september 2002Lees meer >

De horizon

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.127
De horizon Verbloemt in de rook van de stad De zon Verdwijnt als een kostbare schat Het heelal Rijst op in de nacht Een duizendtal Verlicht de donkerte met al hun pracht De anonimiteit Is zo groot als het kosmische domein De kleinheid Maakt ons tot een zandkorrel in de woestijn De schemering Verfoeit de komst van een nieuwe dag…

Horizon

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 855
Daar ginder wenkt de horizon zij klapt in gouden handen het heimwee naar die einder is onvergetelijk en groots maar 'k ben gebonden met onzichtbare banden. Ze roept me elke dag en stille stemmen in de nacht roepen mij dwingend en duister ik luister niet, naar hen en wil die stem niet horen ik hou niet van gefluister...…