3326 resultaten.
Zee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 Zon zee en golven
meeuwen vliegen boven zee
naar de horizon.…
Over de horizon
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
600 Met jou wil ik gaan.. ver over die horizon
het punt waar mijn leven stopt.. en jouw leven begon..…
In de verte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
601 In de verte
achter een horizon
van traag licht
Ruist het lachen
van een kind
langs rijpend fruit
In de boomgaard
waar de rups
de appel mijdt
En sterft
om een vlinder
te mogen zijn…
Horizon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 Horizon
in de verte
lucht vermengd
met licht
onbereikbaar
als de
toekomst
maar toch,
niet uit
het zicht…
Horizon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
971 Daar aan de donkere einder
waar hemel en aarde elkaar raken
juist daar weer breekt licht
en zal de nieuwe dag genaken
met een belovend vergezicht…
Tot daar zal ik je brengen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
579 Tot daar zal ik je brengen, zei je,
terwijl je wees naar een plek voorbij de horizon.
Het verleden, we laten het rusten
in de armen van de nacht.
De wind zal ons meevoeren,
terwijl we verder spelen,
onze handen gevuld
met een laatste troef;
niet bang meer nu
voor de dag van morgen.…
De horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 Onheilspellend afgetekend
aan de horizon zonder begin.…
horizon
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
647 mijmerend staren
diep in de verste verte
dromen van vrede
een hemel op de aarde
de einder lijkt nog… ver weg…
horizon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
502 Het is voorbij de horizon
dat ik je over liefde zou spreken.
Herinneringen ophalen
van de liefde diep in mijn hart.
Kon ik maar zeggen
wat de zon mij heeft verteld.
Ze had al de warmte mee
van ver over zee.
Moest ik voorbij de horizon kunnen kijken
dan kon ik mijn geest verrijken.…
DE HORIZON VOORBIJ
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Ver voorbij de horizon
Is waar mijn leven begon
De op een na de jongste van zeven
Dat is een beschermd leven
Op de berg vulden de wolken zich met regen
Daarna ontstond een hemel van witte vegen
Altijd zijn de wolken op jacht
Zowel overdag als in de nacht
Voortgestuwd door regen en wind
Belagen zij op aarde de volwassene en het kind
Eenmaal…
horizon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 toen je hart
maatloos klopte
je met je lippen
alle brieven las
jij de lege
hemel vulde
vlammen in
zonnebloemen zag
jouw vingers het licht
konden vangen toen je
een weiland maakte
om te slapen
je met een teveel
aan verlangen
achter de horizon
wilde kijken
toen je zag
dat je daar al was…
Verbondenheid
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.552 Verbondenheid: met liefde
verder gaan dan waar de horizon
toch steeds weer wijkt;
totdat je zelf een spoor achterlaat
van wat leven kan zijn, en ademhalen.
Je kan dit enkel zien na jaren,
na wat geleefd te hebben en geliefd te zijn.…
ontmoeting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
638 ontmoeting
ik wil
ik gil
ik tril
ik beef
ik geef
ik streef
ik schreef
om met je te vertoeven
ik leef
om ’t opperste geluk
te proeven
je smaak
je geur
je stem
en de kleur
van je ogen
gun me het moment
van vrouw en vent
van stralen
en verdwalen
en van bloemen
en van planten
en van bloedverwanten
breng…
De voetstappen die ik achterlaat
gedicht
3.5 met 106 stemmen
24.138 De
voetstappen
die ik achterlaat
zijn bezit
van de grond.
Mijn leven
is van het
verleden.
Mijn woord
is in de monden
van anderen.
Ik
ben niet.
Ik was.
Zo
is het
met alle dingen.
--------------------------------------------
uit: 'Lunchpauzegedichten', 1974.…
Uit de as die ik achterlaat
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
479 cultureels
gedragen door zuilen
van grieks origine die
tijdloze schoonheid hebben gezien
schouwde integer het
fundament van mijn leven
ontvouwde mijn ziel
wist dat ik alles zou geven voor
het monument van mijn dromen
tot heden is er niets van gekomen
maar ik ken de plaats
waar ooit mijn feniks zal rijzen
uit de as die ik dan achterlaat…
zoekend achterlaten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
914 een leeg bed, een verlaten kast
het raam staat op een kier
de ruimte ademt vrijheid in
die was er heel lang niet.
althans, niet voor diegene die
niet stil zit, niet graag blijft
een plek is slechts een
onderdeel, het doel zelf
is de reis.
en zo kwam deze kamer leeg
al bleef de rest er wel
het meeste is mee in de wind,
door het gras…
De puinhoop die hij achterlaat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
836 Hij laat de zwakste schouders de zwaarste lasten dragen
Hij antwoordt niet op de moeilijkste vragen
Betaal hem genoeg en hij verkoopt zijn ziel
Hij vecht met zijn eigen burgers
en buigt neer voor autoritaire figuren
Nu kijk je naar de puinhoop die hij achterlaat,
met een land verdeeld, met haat, en verraad.…
Kaart zonder rand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
206 Ik loop de zolen van mijn voeten dun
op de kiezelpaden van het hoofd,
bezoek de uiterwaarden waar de stilte
als mist tussen de wilgen blijft hangen.
Elke stap is een poging tot begrenzing,
een paaltje slaan in de vloeibare grond,
maar de kustlijn trekt zich altijd terug
wanneer ik denk dat ik de branding raak.
Mijn taal is slechts een lantaarn…
Oud en nieuw
netgedicht
2.9 met 32 stemmen
8.903 Oud is wat ik niet meer zoeken wil
als de tijd me
aarzelend
vraagt
wat ik verloren heb in de wachtende
momenten
dat ik dacht
wat ik niet verlies
bestaat
niet als ik alleen maar
in nieuwe dingen en mensen
geloof
die mij niet meer
met een tijdloze
leegte
achterlaten…
Omdat
gedicht
3.1 met 8 stemmen
4.832 Het kwam
omdat de vleugels zijn getroffen.
Het kwam
omdat de oogopslag achterwege bleef.
Omdat
het voorover viel
en nooit werd opgeraapt.
-------------------------
uit: 'Stemmen', 2013.…
tijden
gedicht
3.7 met 3 stemmen
9.676 Als men terugkomt is men een ander
denkt men terwijl men het huis sluit
het licht inpakt de zomer verzegelt
het tuinhek prijst om zijn ijzer
deze slak op de drempel zal er nog zijn
de ijskast zal blaffen de hitte blaten
de hond zal zuchten en zijn sterven
hervatten als men terugkomt denkt men
------------------------------
uit: 'Vallende…
Leven is verlaten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
567 Leven is verlaten
telkens weer
steeds opnieuw
vanaf het begin
Verlaten is vernieuwen
opstaan, doorgaan
laat achter, vind nieuw
telkens weer
tot de allerlaatste
laatste keer
wanneer het leven
mij verlaat…
haar avondjurk
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
747 de horizon is niet ver
nooit zo ver
dat er geen geloof hoop en liefde is
op wat je nieuw vindt
of achterlaat
je weet dat die regenboog bestaat
de kleuren heb je al gezien
de hemel in het ongewis…
Koppige illusies?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
448 Verliefdheid,
als de heetste lava is gestold
op de flanken van de horizon
in ochtendsporen weggerold
in het wikken en het wegen.…
Die ik ben
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Ik ben die
Ik ben -
Maar wat is
Mijn schaduw
Dan, is dat
De indruk die
Ik achterlaat
Als ik er
Niet meer ben?…
Ook jij licht op
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
511 info en
markante ontwikkelingen
overweldigend gebracht
manuele patronen
stellen nog helaas in
oude patronen hun eisen
met bijkomende fouten
en stukjes onvoorzien
ik ben blij want ook
jij licht op in tal van
ongekende mogelijkheden
met nieuwe perspectieven in
een overweldigende horizon…
Horizon
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.743 Het felle lichtje aan de horizon
Is het punt waar het allemaal begon
Zou dat allermooiste zonnelicht
Ook ons eindpunt zijn wellicht?…
De horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.127 De horizon
Verbloemt in de rook van de stad
De zon
Verdwijnt als een kostbare schat
Het heelal
Rijst op in de nacht
Een duizendtal
Verlicht de donkerte met al hun pracht
De anonimiteit
Is zo groot als het kosmische domein
De kleinheid
Maakt ons tot een zandkorrel in de woestijn
De schemering
Verfoeit de komst van een nieuwe dag…
Horizon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
855 Daar ginder wenkt de horizon
zij klapt in gouden handen
het heimwee naar die einder
is onvergetelijk en groots
maar 'k ben gebonden met
onzichtbare banden.
Ze roept me elke dag
en stille stemmen in de nacht
roepen mij dwingend en duister
ik luister niet, naar hen
en wil die stem niet horen
ik hou niet van gefluister...…
horizon
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
694 machtig gezichtsveld
waar land en lucht samengaan
blik op oneindig…