93 resultaten.
Thuis!
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
8.688 De stille ruimte
Waar zonder mensen
Geen warmte te vinden is
De stille ruimte
Waar zonder muziek
De stilte de vloeren bekleed
De stille ruimte
Waar zonder meubels
De echo je angstvallig toespreekt
Maar als ik in de stille ruimte
De lichten weer ontsteek
me nestel op mijn fijnste plekje
en het me weer even eigen maak
Dan voel ik me…
Vergane dromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Zij nestelen er zich als meubels in,
schenken comfort en warmte.
Vergeefs, het huis blijft in de rouw.
Bomen, vergane dromen ...…
Nu
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
121 Morgen is een kamer die ik nog niet ken,
de meubels staan er niet.
Hier: een fiets over grind die wegzakt in stilte,
de seconde dat ik opsta,
of niet.
Mijn handen om het kopje.
Buiten valt geen mus meer.…
Gisteren had ik al spijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
890 een kamer met uitzicht
ramen vol groen
de weg als een film
mensen met honden
een rustig plantsoen
je kijkt langs je tranen
een mistiger beeld
de donkere huizen
zeil en plavuizen
op straat werd gespeeld
in meubels en dozen
het leven van toen
de oogst van gedachten
van jarenlang wachten
van hopen en doen
een kamer met uitzicht…
Een kleed voor de ouderen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
859 ik zat graag in vaders’ stoel
uit het kleed geklommen
had ik de gehele kamer
aan mijn voeten liggen
een reis naar het onbereikbare
vanaf grote hoogte denken
als ik later groot ben
ga ik meubels verplaatsen
het vervaagt heb ik gemerkt
het kleed werd mij te klein
behang verkleurde traag en
alles bleef geruisloos staan
éénmaal heb ik…
Flashback
gedicht
4.5 met 2 stemmen
4.581 op ooghoogte dragen
benige handen glazen
in zalen vol platte figuren,
uitgeknipt tussen kleding
en meubels
ik wil de tijd inhalen
maar ben kwijtgeraakt
hoe lang het zou duren
waar je was en
waar je zou zijn te vinden
kristallicht en wijn,
flonkerende nagels en oogwit
jouw blik schiet met een flits
uit een kartonnen geheugen,
verblind…
vakmanschap
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.061 geurtje
zo noem ik het want ik ken het hout niet
maar het is uniek
hij gaf het me niet
men bracht het nagelaten later
er zit nog steeds dat potloodstompje in
waarmee hij honderden latjes afstreepte
op de juiste lengte of breedte
het kraakt ook zoals hij de laatste jaren
hij werkte zo rustig
dat hij soms al dood leek
terwijl hij meubels…
Alzheimer
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.330 Als alles nieuw wordt wat bekend was
en wie je dierbaar was nu vreemd,
wanneer je meubels niet meer bij je horen
ben je in je eigen huis ontheemd,
dan is onzekerheid je lot
zelfs als iemand je bij de hand neemt.…
Antiek en schaarste
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 meubels hoogglans
de vloer was
een zonnetje
kleur en verlichting
in perfecte balans
een glimlach van
het peil art nouveaux
toch sprak
ook hier
entropie al
onverstaanbare
woorden op
waarschuwende
ondertoon
want gangbaar
blijven had zo
zijn onderhoudsprijs
waar antiek en
schaarste het
aanbod bepalen zal
de vraag nooit dalen…
Prullen, of...
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
531 Ik pas op,
op de kat
in Maassluis
Ik kijk uit de metro
op kranen,
‘k zag Futureland en de silo’s
containers vooral, sleepboten
‘k moet aan de Aldi‘s denken,
de Lidl’s, Kruidvaten, Etossen,
Ikea’s, Actions, meubel paleizen
Aan wapens wil ik niet denken
ook niet aan drugs
Aan granen liever,
maar velden genoeg in dit land
Misschien…
WERELD ZONDER DORPELS
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
664 We gaan de hoge drempel over
Wat is het doods en stil en kil
De tuin vertoont verwilderd lover
Gebaart dat hij zijn tuinman wil
Mijn ogen keuren muren, kasten
Niet alles zal een plaats verwerven
De meubels niet die prima pasten
De fotolijsten, olieverven
De secretaire, kamerplanten
De pop gehuld in klederdracht
En de collectie olifanten…
Werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
328 Je waant jezelf een sombere clown
in mist van een verloren landschap
wat je met jouw hart
niet weet te bekoren:
nostalgie van vlinders
op stoffige meubels
of bedelende geur
van verwelkte bloemen
naast rottend zomers fruit
nu de vergankelijkheid betoogt
dat je mij geen gedag zegt
in de nacht nu het er op aankomt
is een heldere werkelijkheid…
Ik heb genoeg aan jou!
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.311 Neem mijn kleren en mijn meubels mee, en zet me uit mijn huis
Steel mijn video en mijn tv, haal mijn geld maar uit mijn kluis
Sleep mijn wagen ook maar weg, ik ga wel met de fiets
Ze mogen mogen pakken wat te pakken is, neen het doet me echt niets!
Ik heb genoeg aan jou!!!…
DIE DOOIE HUIS ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
3.6 met 7 stemmen
6.022 Die meubels sê : “ Eina ! dis seer ! ”
Die kinders vind dit swaar, om die
gespanne atmosfeer te absorbeer.
Ons eet maar aan klein stukkies vleis,
dis Kaapstad - Kairo, in die kombuis.…
Het lot van de tuintafel
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
571 fier als toen het de tuin betrad
In de kieren is het met mos beklad
Het heeft kwasten als een kale kruin
Het doet alleen nog dienst als puin
Verweerd is elke lat
Er zijn tijden van vreugde geweest
Warmte van mensen er omheen
Het middelpunt van elk tuinfeest
De kracht en pracht verdween
Nu is het een einde dat men vreest
Het nieuwe meubel…
Lieve oma
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.188 Jouw schaduw
hangt over alle meubels:
het kastje dat je achterliet
staat vol met snuisterijen
daar achter in de hoek.
De klok
ooit nog de trots van oma
tikt verder hier de uren
vergroten steeds de afstand
tot wat je achterliet.
Het huis
de muren vol verhalen
vult zich met nieuwe bloemen
van hen die jij nooit zag.…
spiegel
gedicht
3.0 met 1 stemmen
14.272 spiegel nimmer zonder vreemden
volière die de inbreuk van ontheemden
begroet met een beurtzang tussen buiten
zonder binnen en het zich buitensluiten
droge regen koude zon en een stom
naar elkaar staren tot aan de horizon
vol woekerende meubels en muren
sneeuwend in hun evenbeeld
je bent snavel aan snavel roofvogel
belust je dood te plukken…
Jeugdige overmoed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Ik bouwde een huis van hout
met kieren tussen planken
zonder meubels of bed
zelfs geen ruwe banken.
Ik bouwde een huis van glas
waar doorheen zon kon schijnen
daarvoor een zonneterras
men zei dat ’t overbodig was.
Toen heb ik een huis gebouwd
van steen, hout en glas
met ramen en met deuren
en ben toen keurig getrouwd.…
Lege stoel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
348 Ook haar geur ontbreekt,
Verder ademt alles haar zijn,
Van meubels tot en met ’t gordijn,
Het zijn én niet-zijn zo steekt.
Haar foto’s brengen haar hier, even,
Geeft ’n fiin gevoel,
Lijkt ze weer eventjes te leven.
Dat intens beleefde fijne gevoel,
Duurt maar even,
In ’t hier zij slechts ’n lege stoel.…
Fresco en inferno
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
874 de wereld lijkt een flat
voor iedereen een raam
met uitzicht op
vandaag en morgen
gisteren bepaalt hoe
meubels er zijn neergezet
ramen zijn naar
buiten openslaand
lichtend dag en nacht
maar ieder ziet
de eigen pracht die hij
in zijn gedachten had
ik zag er paradijzen
fresco's en inferno's
naar de hemel rijzen
catacomben en de hel…
"New York state of mind..."
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
935 Design meubels, Jazz muziek
bij zonsondergang… een uniek
schouwspel betovert mij;
de zon zakt net als ik onderuit.
Bijna ademloos tuur
ik door de grote glazen muur,
roerend met de olijf
in mijn Martini…
Een denkbeeldige muur van ramen,
gewoonweg fantastisch,
dat zou menigeen beamen.
Nog even en dan:
Bright lights,
Big city……
De hele dag bleef het bij me
gedicht
3.9 met 23 stemmen
14.276 Achter elke meubel dacht ik dat
mijn duistere belager zat.
En opgezwiept tot razernij
verliet tenslotte doodsangst mij:
ik sloeg de kamer kort en klein.
Op wat ik droomde dat je zei
kwam een verrassend antwoord vrij.…
usa.nl
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
743 nog even
onze taal, eerlijk
recht door zee
nog even
doen we het er mee
helaas worden we
voor het reclameblok gezet
eten we, heel kek
zo'n gore big mac
en kopen we tot onze lol
meubelen in de woonmall
moerstaal getiranniseerd,
geridiculiseerd, veramerikaniseerd
van je hela hola
geen siroop meer maar
fucking coca cola
pearl, spec…
Gif
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.719 Ik schrob de vloer, gooi meubels weg, een menigte staat
klaar. Met duizend stormen ze de trap op, als één dringen
ze binnen. Ik ben het gif dat door mijn aderen stroomt.
--------------------------------------
uit: 'het huis woont in mij', 2013.…
Mistige velden
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
298 Zijn ouderlijk huis sprak hem nog zelden,
hing haar meubelen naast de posters op,
bezocht hem alleen nog na zijn ontbijt.
Door hem, herrezen de mistige velden,
met af en toe een narcis in haar knop;
de stenen huilen waar de natuur slijt…
maanlicht
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.364 maanlicht,
‘t leeft in je kamer
de zachte straal breekt zich in ‘t vensterglas
bouwt hier een brug voor al je dromen
waakt over jou, ook als jij reeds aan ‘t slapen was
’t zweeft in je kamer
op meubels jaren staande op hun eigen plek
bekleedt het zilverlicht de donkere hoekjes
neemt tranen mee, brengt troost in elk vertrek
’t weeft…
Geen been om op te staan (sonnet)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
969 hij bakent zijn gedachtenwereld af
een huis en meubels, mensen, lief en leed
hij bouwt zichzelf een zijn - wat zelfbeeld heet -
beweegt zich vrij in wat hij grenzen gaf
de bange verten lijken zo veraf
zo ongekend dus onbestaand hij weet
niet eens wie ooit de muren overschreed
hij loopt, zich veilig wanend, richting graf
tot peilers…
Verdwénen tijd
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.005 De meubels
Feestjes. Taart
Voorbij. Gegaan
In zwart-wit
Vakantie vieren
Binnenland
Met soms die vaan
In zwart-wit
Uit het buitenland
Memorie
Zwart-wit. In kleur
In zwart-wit
De nachten dagen
Herin'ring
Mooi. Zoet.…
Onbestendig voorjaarsfruit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 Wat je met jouw hart
niet wist te bekoren
geilheid van jouw libido
benauwend in mijn denken
nostalgie van droomvlinders
op stoffige oude meubels
geur van verwelkte bloemen
naast onbestendig voorjaarsfruit
in de schaal van de markt in Portugal
toen we afscheid namen van de winter
en dat je mij geen gedag zei
in de nacht, was een vederdroom…
LEEG
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
2.118 Nooit gescheld, gevloek, gekat
Gesmijt met meubels, kopjes, deuren
Zelfs niet eens een dagje zeuren
Geen kat en muis tegen elkaar
Gewoon normaal, dat jaar na jaar
Ook geen traan of groot verdriet
Van dat alles was er niet
Wij raakten elkaar uiteindelijk kwijt
Zonder maar een spoor van strijd
Met schuldgevoel, een hart van steen
Koos ik voor…