111 resultaten.
huwelijksrequiem
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.118 zon - zee - wind - vuur - rotsen
zij werden man & vrouw
in memoriam
van verlichtende zon en verzengende vuurbal tot fletse noorderzon
van verkwikkende zee en verwoestende springvloed tot verraderlijk brakmoeras
van verkoelende wind en geselende stormen tot verstikkende windstilte
van verwarmend vuur en uitslaande branden tot smeulend koudvuur…
requiem van een huwelijk
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.182 zon - zee - wind - vuur - rotsen
zij werden man & vrouw
van verlichtende zon
via verzengende vuurbal
tot fletse noorderzon
van verkwikkende zee
via verwoestende springvloed
tot verraderlijk brakmoeras
van verkoelende wind
via geselende stormen
tot verstikkende windstilte
van verwarmend vuur
via uitslaande branden
tot smeulend…
REQUIEM-GEDICHTEN-DRIELUIK
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
1.946 SPOREN
TRACES
een requiem voor deze of gene
een sterk, stoer requiem
wat geenszins voorbij gaat
aan de rauwe, onverklaarbare,
loodzware en veelal verrassende
werkelijkheid van het sterven
en haar blijvende doden
welke we ons jaarlijks
collectief praktiserend
herinneren met allerzielen
dan gaan we
dealen met de zielen
dealen met de…
Bomans en het requiem van Mozart
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
702 die meeuwen, ze bleven krijsen
verder niemand, niemand
anders dan ik
een eiland op een eiland
‘s nacht monkelende mannen
gek, wanneer je alleen bent
in zo’n verdomde depressie
met niets dan meeuwen om je heen
slapen, nee dat ging niet
mijn goede vriend, kom
laten we gaan zitten
en luisteren naar muziek
morgen ben ik dood…
Er was...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Eind April begroet opnieuw de draak
die als een losgeslagen metrowagon
door de bloedrode groeve raast
geen halte
geen opstapmogelijkheid
alleen zwarte uren springen op het verlaten perron
zwartgeblakerde tunnelwanden
met affiches vol doodsmaskers
diep wortelende bomen schilderen een regenboog
in chaos
in gebroken kleuren
wat ooit vloeibaar…
De Smarten der Liefde (drieluik)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
618 in het veld met Seringen gelegd,
Wij zijn voor eeuwig één, had jij gedacht
Toen ik sprak over jou als Helena van Troje,
Over jou als gewijde grond, waarop ik mijn voeten moest ontschoeien,
In de minnezang die ik met een kus naar jouw oren bracht
Transfiguratie
Het loflied dat ik ooit voor jou ten gehore bracht
Is veranderd in een requiem…
Vredig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
488 verweerde muren omsluiten
liefdevol hun dierbaren
stille najaarswolken
hangen zwaar van regen
over aangeharkte paden
zelfs de stille wijsheid
van de oude bomen
traag bewegend in najaarswind
laat troostende woorden los
het zijn woorden zonder stem
zo regent de dag voorbij
maar eerst nog leg ik bloemen
op dode voeten
verpakt in requiem…
Requiem en Halleluja
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
538 Het gekraai van een haan
verbreekt de stilte…
De dageraad breekt aan
uit het Oosten
stroomt het licht
kristalhelder en zacht
wat wekenlang lijden
dood en vernieling
heeft gezaaid
ligt begraven onder
de wintergrond
en in tranen en in pijn
werd het requiem uitgezongen…
Over de welige groene velden
klinkt nu uitbundig het Halleluja!…
Dood en leven!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 "Zullen we vrienden worden" vroeg de dood me
"Neen" sprak ik, voor de duvel niet bang,
"van m'n leven niet"
"Neen" sprak de dood; "ik bedoel na je overlijden"
Ik antwoordde "Neen dood dan ook niet, tussen haakjes, ik heb al een vriend en zijn naam luidt: 'Christus van Bethlehem tot Golgotha', Hij, Jezus, was als de dood voor jou…
Verloren partituur
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.068 De scherven van weleer
Bloed dat vloeit
Met een dunner wordende
Structuur van het vergeten
Een gekrompen hart
Droogt langzaam uit in de
Verzengende kilte van het niets
En ik......struin
Loop, vecht, ren, struikel
Over mijn misvormde gedachten
In mijn oren hoofd
Een onvolmaakte symfonie
Waarvan de partituur mythisch is
Een requiem…
De jongen, een schaduw
gedicht
3.1 met 38 stemmen
16.784 Ik zou een requiem willen inzetten.
Er zijn nooit uitspraken over hem gedaan:
hij is dit of hij heeft dat. Bestond hij niet -
toch stokt hij mijn bewegingen.
------------------------------
uit: 'Veerstraat', 2001.…
over de tijd heen
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
996 achter het mijne
ligt jouw stilzwijgen
dat in niets verdwijnt
ik zou gebleven zijn
van binnenuit
misschien vreemd lachen
naar het requiem
op je lippen
en naar de korte slaap
van de late grafdelver
in ebben zwart
maar het wenken van de wind
laat mij dodelijk bewegen;
het lichaam vol
in hongerdagen van
bestreden besef…
Toekomst?
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
566 Requiem zonder vlucht.…
La List
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
632 Zo te sterven
als een vlinder op het water
Geruisloos, voor de stille week,
niet later
Haar laatste wens was
in besloten kring
met zang en dans
te worden gecremeerd
Waar naast haar odes
aan Piaf en Shaffy
en 'Ne me quitte pas',
chanson van Brel,
In een laatst encore
als requiem
Haar 'Laat me niet alleen'
gememoreerd…
nocturne
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 restanten licht strekken zich lui
spelen met wolkenflarden
drijvend boven het rode uur
dat langzaam de ogen sluit
schaduwen verlengt en
voetstappen tot stilte maant
de wind zingt een requiem
op het ritme van ritselend blad
tot elk geluid verstilt
wanneer een onzichtbare mond
zich opent. hapt
en kleur en klank vermaalt
tot de kleinste…
Vandaag Allerzielen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
739 een tijd waar dagen stilte dragen
op een serene rustplaats
waar familiebanden liggen
verwantschap die immer bindt
witte bloemen tooien graven
lampjes branden, kaarsjes flakkeren in de wind
gefluisterd worden
in steen gegrifte namen van geliefden
die in gedachten vaak voorbij kwamen
gedenken wij hen heden met Allerzielen
in Requiem…
Een brug te ver
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.087 water
en weet het zeker
dit komt nooit meer goed
maar toch zal ik ooit weer glimlachen
weer geloven in de liefde
weer vertrouwen in de toekomst krijgen
hoopvol zijn
maar nu nog niet
zelfs de wind biedt nu geen troost
zacht fluister ik wat namen
en de lenteregen legt een rouwsluier
over boomkruinen
die zuchten onder elke traan
een requiem…
Zwart-wit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
813 Iedere snaar trilt van verlangen
zwart en wit dansen geluk
elke toon wordt warm gevangen
in de klanken van een heerlijk stuk
Na de harde zware noten
als requiem op papier gezet
vliegen vleugels onverdroten
door elk refrein en ieder couplet
Met de dood als laatste halte
het pedaal nog eenmaal aangeraakt
krijgt het opus magnum gestalte…
Kathedraal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 Een wijze uil zei hier dat
onze taal
Gebouwd is uit diverse elementen
Een universum vol van associaties
Van klanken en gedachten, aberraties
Een bolwerk steunend op de fundamenten
Van een nooit echt voltooide kathedraal
Werd ooit Het Woord geschraagd door klankakkoorden
Van 'n soortement wohltemperiert Klavier
Bij requiems en oratoria…
Requiem Eternam
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
2.118 wie spreekt er van geborgenheid
als mijn bed een grafkuil is
gevuld met de karkassen
van lang gestorven dromen
levend zijn ze niet, maar
vergeten evenmin
en soms trekken ze me ruw
in die diepte waar ze wonen
en met de jaren groeit het
tot een klagend massagraf
waar ik enkel nog kan huilen
om de dromen die ik doodde
wie durft er nog…
Requiem voor Victor
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.263 Het droevig lot heeft toegeslagen
Victor Vlieg hij is niet meer
Onverwachts werd hij geroepen
hiertegen had hij geen verweer
Nog kort daarvoor zag men hem lopen
op een verse warme hoop
Terwijl hij even later vrolijk
op tafel door de boter kroop
Altijd had hij moeten zwoegen
voor een sobere kruimel brood
Nu had hij eindelijk eens boter…
REQUIEM VOOR EEN DICHTER
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
2.126 zijn levens waren als voorheen
weemoed, drank en vrouwen
hij dichtte zich heen
door die kluwens en klauwen
drank, voor hem was het koffie
het werkte slechts een minuut
doch het riep op tot een dispuut
beslecht met nog meer koffie.
vrouwen, ze kwamen niet dichterbij
ze bleven dralen in het riet
zich wachten voor het verschiet
van een zomer…
Requiem voor de wachtende
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
2.119 Hij, die aan het levend water danst
zich optrekt aan de branding, volhardend
door de stroming waadt en zich, de mens
in de dichter niet kennen laat.
Nog even een vluchtige blik
achterom, de traan geschonken
aan oneindigheid, de vlucht
verwikkelt in een levensstrijd.
De zwaan vliegt op,
de zon onder en de wind
toont zich een goede vriend…
Requiem voor Benjaminse
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.081 Ik bid voor zijn ziel en stok bij de tekst
”cum Lazaro quondam paupere
aeternam habeas requiem”.
25 januari 2002
ZONNELEEN De episoden van Amos 56
www.abelstaring.tk
”met Lazarus eens een arme
moge u voor eeuwig rust hebben”
(Uit In Paradisum)…
requiem in pace
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
2.399 Hulpeloos schepsel
hartverwarmend onnozel
blijf in mijn herinnering
als de maagdelijke neerslag
op de daken van een
aankomende februarimorgen
Wreedheden werden jouw deel
daar waar de Dikke van Dale faalt
maar een barbaar die erom smaalt
en de sneeuw ging op in rook...…
requiem voor een dwaas
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
615 lijkenvingers
als stukjes tak
zonder groen
zonder vocht
er is geen beleven
van de dood, slechts
verwarring en ongeloof
voor hij die niet weet
waar het einde ligt
hem inhaalt en
onderuit schopt
zijn sterven zal komen
en gaan zoals hij leefde
onverwacht en meedogenloos
voor de gevolgen, hij wist
wat zijn geheugen moet zijn
en betaalt…
Requiem voor Thisbé
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 I
Hoe treurig blijkt een liefde als het plots ontvalt
aan twee geliefden die elkaar zijn voorbestemd,
wanneer het lot voltrekt en wreed de kaken klemt,
waarmee het elke kans tot nietig klein versmalt?
Hoe treurig blijkt het leven door de dood geremd,
die woest om elke ademteug de vuisten balt,
en van de hoogste toppen in de diepten valt,…
Requiem voor een droomvrouw
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.239 In de satijnen glans van parelmoer
De welving van de kinkhoorn
Haar huis
Zong zij voor mij
Vreemd maar o zo mooi
Van haar verlangen
Verdronken in het bleke maanlicht
Van de ruisende zee
En haar schuimbekkende paarden
Van het levende water
De dauwparels van de dageraad
Van haar stille woorden
Die ze nooit gesproken had
Maar teder bewaard…
Requiem voor een meisje
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.033 Te jong nog om aan de dood te denken
verdween je, verdween je in de nacht.
Met zoveel nog om aan ons te schenken
verdween je en werd niet terug gebracht.
Je stem zal niet meer worden gehoord,
en je ogen, ze zijn voorgoed gesloten.
Je leven werd vroeg in de kiem gesmoord,
nog voordat je één seconde had genoten.
Te jong nog om de wereld te…
Requiem voor een konijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
936 Dag Junior
Het was fijn, dat jij
zeven maanden lang
ook mijn vriendje wilde zijn
Elke morgen even dat snuffelen
het eten geven
een blaadje andijvie
en erna het knuffelen
Vandaag was je te moe
deed je je donkere oogjes
voor altijd toe
Ik zal je missen kleine vriend
ben blij dat ik jouw vriendschap
heb verdiend
Je maatje Cobie
Ook…