65 resultaten.
Stella Maris
gedicht
3.0 met 22 stemmen
7.739 Ik heb een eigen 'zuster maan'
niet aan de hemel wil zij staan,
zij wil niet bij de aarde horen -
ze kiest haar eigen baan, daarboven
en wandelt door de kou - een tak
die ongemerkt de band verbrak.
Zij is een ster - ik ben op zee
in stilte reist ze - met mij mee.
------------------------------------
uit: 'Gevleugeld/ontvleugeld…
Controverse
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
537 Wat zouden bergen zijn
Als er geen dalen waren
Wat zijn rivieren
Zonder oevers wuivend riet
Wat zijn vlaktes
Zonder nevelige wouden
Aan horizon in ‘t verschiet
Wat is een hemel
Zonder wolken
Zonder vogels langs het blauw
Een strand zonder zee
Een zee zonder branding
Een vogel zonder zang
Een helder ochtend zonder dauw
Kortom…, wat…
Zo Vader Zo Zoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 een vader en een zoon
zittend aan de eettafel
een dagelijks tafereel
zo heel gewoon
mochten ze iets
te zeggen hebben
dan praten ze
langs elkaar heen
maar zelfs dat
gebeurt niet geen
enkel woord van beiden
zelfs geen een
een vader en een zoon
houden het verholen
weten het terdege - we zijn
en blijven elkaars tegenpolen
nee…
Gij moet wel liefde zijn...
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
913 Gij zijt de volheid van de leegte,
de tegenpool van wat ik ken,
de bron uit wie het alles stroomt,
van alle schoonheid het geheim,
de oeverloze, luide stilte.…
Het ongrijpbare
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
591 mijn sterke
en zwakke punten
maar trek mij daar
niets van aan
haar stem
is hoog ondanks de
donkere intonatie in het
scherpen van contrasten
ik ben nooit
een optelsom geweest
van delen maar straal
intense vitaliteit uit
het ongrijpbare dat
uitlokt tot een lach
omdat niet weten waarom
jij jezelf nooit vergeeft
wij zijn tegenpolen…
Lieveling
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.583 Jouw wang raakt vederlicht de mijne
Ik ruik de aarde van je adem
Proef het zout van je huid
Ga onder in de zee van je ogen
Ik begraaf mijn vingers
in je zachte vormen
Mijn lippen proeven bevend
hun tegenpolen
De zeven chacra's stromen,
wijd open
in kosmische extase,
in zoete razernij
Even is alle leed geleden
De eenheid hersteld…
Strand kiest de zee
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
572 overpeinzing en tweestrijd
zieners tussen liefde en gevoelens
wanneer men sloft in mulheid
op het meest onjuiste moment
als voetstappen uit elkaar gaan
armen niet weten van omhelzen
zand in ogen waait
zout van aanstormende tranen
vermengen zich met de woeste zee
die geen toegang geeft tot wegebben
verdwijnt de kim in een waas
tegenpolen…
Dr Jekyll en mr Hook
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 kort lontje
explosief, niet zonder gevaar
Wanneer ik ergens rustig wandel
uit het niets is het weer daar
Voel ik mij belaagd, zo niet begrepen
opgejaagd en impulsief
ontembaar, scherp, het is verschrikkelijk
Een lelijk monster, ver van lief
die zonder pil een ander mens is
verwilderd, fel en en uit zijn kooi
De tegenpool…
Stralend in het paradijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Als aanhoudende magneet in het paradijs
kaatsen onze tegenpolen met verleiding
verwikkeld door een aantrekkingskracht
zonder veel woorden wel als een gerucht.…
Moedig zijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
773 Dat dood zijn de tegenpool van leven is.
Vertrouwend op het onmogelijke.
Oog in oog met de dood.
Moedig in het leven staan.
Dat is véél.
Méér kan een levend mens niet doen.…
afdalende trap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 een dichter kan niet vliegen,
noch met nat voorhoofd buiten zinnen
treden en holle lucht ademen
dit beeld weerspiegelt schaduw
in een wassen aangezicht
-in alles een tegenpool-
leidt deze trap naar de kip of het ei,
komen randen bloot te liggen
waarlangs de vezels van de ziel bewegen?…
scheppersverdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
555 scheppersverdriet
stem nee
tegen SGP
uitsluitend mannetjes
allemaal op
een rij
houden de
bijbel enorm
ouderwets maakt
niemand blij
voorts een
tegenpool aangaande
onze geliefde
dierenpartij
wil de
bloemen in
zijn tuin
een beter
leven geven
snertoplossing daar
gaan toch
velen van
beven
stoer overkomen
lukt hem
totaal…
JE
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
1.905 onvermogen
je te bereiken, jij, ontwijkend… instinctief
je in mijn armen nemend, stevig vast
vruchteloos kussend je lippen en wangen
je blanke borsten… witte bergen van albast
echter..je negeert mijn hunkerend verlangen
je wereld is een andere, ver weg, verscholen
je handen werend al mijn genegenheidgebaren
je keert je van me af, als waren we tegenpolen…
Knaagdier
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
741 hij nooit zijn scherpe tanden zien
het wezen is geboren om te knagen
die taak is door zijn schepper opgedragen
er is een eeuwenoud en vast stramien
hij wentelt zich in groeiend onbehagen
de chaos is voor hem de haute cuisine
hij vegeteert op vrees en bovendien
zal wroeging nooit zijn zielenrust belagen
bij zonlicht lijkt het beest de tegenpool…
Met dichterlijke vleugel
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
578 Een handvol akkoorden
drijft neerwaarts
als de muze haar lente lispelt
Het is alsof er woorden missen
in de grootte van tegenpolen
Ik herken de eeuwig vallende traan
als nabijheid van seizoen wisselt
en de verte wenkt
in kraters en zwarte holen
Met een dichterlijke vleugel
dek ik graf en kerker toe
Niet zichtbaar voor een oude…
Ontvankelijke huid
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
440 niet alles
wat jij raakt
deelt
zegeningen uit
opent vaak
heel ongemerkt
je ontvankelijke huid
terug in
herinnering
ontmoette je
het voorval dat
voorafging aan
de geregistreerde
beschadiging
van opzet
wordt niet
uitgegaan
kwade lijnen
hebben in principe
geen bestaan in
jouw contacten
het is uiterst
zeldzaam
een tegenpool…
Aantrekking
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
630 jij snoept van hartig
ik snoep van zoet
jij vaart bij laagtij
ik vaar bij vloed
jij huilt om vreugde
ik om een traan
jij straalt bij zonlicht
ik bij de maan
jij ziet het blauwe
ik zie het groen
na zoveel jaren
niet meer te doen…
verandering
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
960 krullend schuim gelaarsde voeten streelt
naar terugtrekkend water
strek ik mijn handen uit
tot de verbinding is verbroken
en voetsporen zijn uitgewist
dan opgenomen in het geheel
wordt ik weer bruisend zee
en waar ik ga
is er verandering
waar liefde en eeuwigheid
voor altijd blijven
verandert 't ebbig tij
weer langsaam in haar tegenpool…
Ik wil de schone Muze zoeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Ik wil de schone Muze overal horen
in klanken van harpen en van violen
met reien en gezangen als tegenpolen
Ik wil de schone Muze steeds weer horen
Ik wil de schone Muze steeds weer behagen
poëtisch spinsel aan haar opgedragen
haar bejubelend in schoonheid van minnedicht
Ik zie schone Muze komen vederlicht
als frêle deken die zich spreidt…
Avondschemer
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.000 terwijl op het gazon de kleinkinderen spelen
de hond zich door late zonnestraal laat strelen
de vissen spartelen door de vijverplas
gestaag neigt de zon zich ter kimme
kleurt in het westen de horizon reeds rood
uit majestueuze eik klinkt nu de eerste noot
van de nachtegaal als schone hymne
ik zit daar en geniet van natuur en kinderen
tegenpoligheid…
Proud mary Yokotjang
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
573 Haar private dancer was een liefdeslied
Al rees haar ster, proud mary
zong ze niet
Te zoet voor river deep en mountain high
Zij was geen podiumbeest
als miss Tina
Zij bleef het kleine zusje Yokotjang
Als 'zangeres der eeuw',
haar leven lang
Een Indisch meisje is geen
dolle mina
In 't verre oosten rees haar bintang ster
Van tegenpool…
Ukraine
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
855 Ukrain òù 3
Voorwaar hier tijd heeft stil gestaan
Opgedrongen leed zwijgend aanvaard
Verhuld in machteloos tijdloos geheel
Ontzegde met dwang de nieuwe eeuw
Sobere herkenning ingetogen ongewild
Dragen gelaten onbehagen en berusten
Vluchten zij steeds weer in drankgeroes
Schrijd de omkerende tijd lijdzaam voort
Gezag tegenpolend wakend…
Equivalent?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
363 Geluk is een meervoudig
equivalent, enerzijds
gewogen in een ragfijn
web gesponnen, werd ik door
gevoelsspinnen verleid,
achtervolgt door tegenpolen,
als speelbal in een labyrint,
tevens als begin - en eindpunt,
raak de kern van het droomschip
maar langzaam kwijt, verstrikt in
de verkorte zaligheid van een
fictieve zekerheid van…
Serene Venus
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 .
_________________________________
Laatst kwam een supercampionissima
Rosmalen met een flitsbezoek vereren
Als het niet waar was zou ik 't niet beweren
Zij werd ontvangen als een
prima donna
Een sympathieke levende legende
Sereen en kalm, terwijl Serena rende
Haar tegenpool, de zus die ieder kende
De winnares, maar bron van de '…
Dagdromerijen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
93 in de wereldse chaos
ligt naast elk vuur als een schaap
een bestormd brein op het nadir
in een dalende lijn
Van bemoste rotsen
tot sterrenbeelden
verstrengelt al
als luidruchtig alomvattend
het wrange verplichte donker
welk na dagdromerijen
gekromde lijnen
nooit vergaan kan
maar bestaan blijft
afwijzing buitensluit
bindend als tegenpolen…
orkaanoog
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
933 Ontelbare uren in ademnood
Tot je een ankerpunt vindt,
tegenpool van pijn of dood.
Keurig. Minzaam. Voornaam.
Zo sta je daar…mijn wilde schoot.
Regendruppels spatten open op jouw haar.…
Jouw voeten pad
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
424 langzaam
voor je uit
maar de sterren
bleven hun lichtend
pad stralen met
zicht op vooruit
jij kende de
stille geheimen
van de nacht en
hun natuurlijke
elementen die
zich altijd anders
zullen voordoen
dan verwacht
in overgave ging
jij je gedragen
naar wat er
gevraagd werd
daarbij bleek
dat dag en nacht
niet alleen elkaars
tegenpolen…
Voortdurende onwetendheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.014 Hallo tegenpool.
Zij verdween
ongeveer omtrent
vóór of nadat jij te zien was
in werkelijkheid.
Het lawaai is
onverstaanbaar
uit haar handen geglipt.
Niet herinneringswaardig.
Hallo haat.
Als laatste dan
bleef jij uit beeld.
Welke leugens zouden sterven.…
In het ritme van een roos
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
393 Wanneer ik mezelf ontmoet
in die bloem, zie ik hoe kwetsbaarheid en
stevigheid samenvallen, geen tegenpolen maar een geheel
dat mij draagt — en in dat besef klopt de wereld met mijn open hart mee.…
Mijn rug is recht en zal niet breken
gedicht
2.1 met 43 stemmen
15.225 want
misschien was het niet veel maar ik gaf je alles
wat ik bezat toen jij siebert de huiler was ik de knuppel
sloeg ik je uit het ijs wenste jij gered je vacht geföhnd
ik blies een cycloon gaf je ijsjes ik was je stijve captain iglo
die je in driedelig pinguïnpak de gouden visstickstaven
op zilveren schalen bracht en hoewel ik jouw tegenpool…