147 resultaten.
Dynamisch
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
470 in lange draden
was het gesponnen
vele druppels
beproefden de veerkracht
had de storm aardig
huisgehouden maar
ondanks 't natuurgeweld
hield hij potig stand
toen de wind weer was
gaan liggen bleek
de hooiwagen allang
gevlogen…
Het nieuwe schoolziek
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
4.025 Ooit was de school de ware biotoop
Voor iedere oprecht gedreven leerkracht
Maar menige docent verliest aan veerkracht
En gaat voor school steeds vaker op de loop
Men voelt zich in diens biotoop juist thuisloos
En zo verdwijnt men roemloos en geruisloos…
Als
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
601 Als je mocht denken
Dat ik verzuip
In dit moeras
Dan heb je
Het mis
Als je mocht denken
Dat ik hier
Ten onder ga
Dan heb je
Het mis
Heb je
Ooit gezien
Hoe sterk
Dat ik ben
Heb je
Ooit gezien
Hoe veerkrachtig
Dat ik ben
Mocht je denken
Dat ik
Door jouw ellende
Mezelf verliezen zal
Dan heb je het mis
Dan heb je
Dus…
Medische specialisten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
589 De veerkracht van de zelf-
en mantelzorg niet meer voldoet.
En men voor consult naar de professional moet.
De specialisten van het medisch systeem
staan gaarne om het bed van de zieke heen.
De betaalde vriend onmisbaar van dag op nacht
als de gezondheid het leven niet langer toelacht.…
creatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
618 ik heb gezien dat leven springen is
de één heeft iets meer veerkracht
dan de ander
we reiken, grijpen, houden vast
dan blijkt dat het iets anders was
zo zoeken we een leven lang
ik vraag me af
zou het naar de oorsprong zijn?
voel het kneden van mijn leden
de adem van de aarde
in de wind…
Wanhoop
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.443 Kwaadaardig staar je
op de koperen jongens
en hun veerkracht
in de branding.
Je berekent de curven
van de vrouwen
met geringschatting
want ze verachten je
om het spinrag op je hoofd,
je bleke paddenbuik,
de stinkzwam van je geslacht,
de karbonkel in je bilspleet.…
Menno Vloon vliegt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 Menno past veerkracht toe.
Vloon weet wat winnen is.
Menno weet wat verliezen is.
Weet hoe je klimmen leert.
Hoe je hard kunt vallen.
Zacht moet landen.
Vloon is levenskunstenaar.
Menno is uitzonderlijk..
Vloon gewoon.…
Rutte III
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Streng en rechtvaardig
verkleed als pilaren
met stalen gezicht
De ooit zo lenige geest
in beton gegoten
de deur hermetisch dicht
Geen greintje veerkracht meer
slechts domme kracht
en dood gewicht
Angst voor de kiezer
bang voor elkaar
voor hun taak te licht…
Mijn mongool
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.683 in haar kern is iets
dat hard en taai
elke storm weerstaat
veerkrachtig buigt zij
als het holle riet
soms waarschuwt ze mij
dat zij op het randje staat
beveelt mij dichterbij
omvat mijn haar en trekt
tot zij weer rustig wordt
hoe moet dat nu ik kaler
en breekbaarder verdor?
zie ik in haar ogen verwijt
omdat ik omkom in de tijd?…
Milo
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
2.184 Met zoveel veerkracht komt zij
naderbij de aarde moet haar dragen
lege glazen tinkelen op tafelbladen
het grint knerst met elke schrede
Zij gaat niet eens zitten
blijft staan onthutsend naakt
een Venus zonder armen
witkoel als marmer van Delos
in haar ogen smeult de zon…
Zilverreiger.
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
660 Je was toch de Koningin
van mijn veerkracht?
En nu
mijn mooie witte vogel
drijf je
aan de oever van het leven
plat op je rug
waar die verdomde
kankerkraai je pikt
op zoek naar zijn Duivelsei.
Straks zal je
na mijn afscheid
voor altijd blijven
zweven
in deeltjes uitgestrooid
waar alle meeuwen
je naam
nog kennen.…
jij overvleugelde als vlinder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
855 je tred veerkrachtig
en zo zelfbewust
ik zag de lust in mannenogen
naar jou werd niet gefloten
ik voelde hun respect
jij was te gek
om zo goedkoop
contact te maken
jij overvleugelde
als vlinder zonder
hinder hun altijd
manifeste paringsdrang
ze waren ongezien
te bang hun lusten
bot te vieren en wisten
zich voor even aardse dieren…
Het is zo stil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 wel horen
Maar ons er toch vooral aan storen
Het is zo stil, dat er geen dag voorbij gaat
Dat het geen verschil maakt,
Of de tijd alleen maar stilstaat
Of enkel rimpels achterlaat
En als het dan zo stil is dat het leven meer de dood is
Ik een tijd mis,
Waarin ik niet heb geleefd
Is er toch vooral het wonder,
Dat je me die veerkracht…
In fronsjes en lach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
544 in één oogopslag
waren de lijntjes
in je gezicht te lezen
lente maakte
je huid veerkrachtig
gevoelig en zacht
we hebben samen
de zomer geschreven
verdiept in fronsjes en lach
de eigen trekjes
genoten het leven in
schaduwvol karakteristiek
nog oogst het licht
schoonheid uit lijnen
in jouw herfstwarme gezicht…
Smartlap
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
694 ook al was ik nat en gewillig
tot in het diepst van mijn vezels
respect heb ik nooit gekend
ik word behandeld als voetveeg
de onderliggende partij
van nut maar generlei waarde
totaal uitgeknepen voel ik
de ouderdom in droogte dagen
alle veerkracht is uit mijn vel
ik hang afgetobd over de rand
van een vergeten emmer
een uitgesopte oude…
Hulpkracht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
596 O ja, het leven
meer dan welkom
elke regendruppel
schitterend in het licht
zelfs de schaduw heeft
het in zich mij te behagen
weet mijn verdriet
naar de verte te dragen
een arm geeft mij steun
is mijn veerkracht
hoe heftig soms ook
de wervelwind
mijn deur weer vindt
mij waakzaam maakt
het is de toewijding
van de schepping…
Camoës
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.341 Hij sleet zijn jeugd in 't afgelegen slot
En diende een hof, geestloos wuft en verwaten.
Hij vlood, wild hunkerend naar een groter lot
Alleen naar de pas opgerichte Staten.
Om zijn stilzwijgen en onzeker schot
Geminacht door kooplieden en soldaten,
Aan boord, in 't fort ten prooi aan 't plomp complot
Dat hij niet delgen kon, slechts macht…
over gewichtigheid
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
630 sommige mensen
worstelen zó
met hun gewicht
dat ze liever
iets opvreten
dan wat
uitvreten…
Rekbaar
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
592 klein is het
als spinrag aan de dakgoot
het levensdraadje
zomaar wat wapperend op de wind
breekbaar is het
maar soms zo onnoemelijk sterk
draad na draad weeft zich
een spanning mee
het gevormde frame
draagt het wel en wee…
Een man gaat van huis om te vallen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.107 Een veerkrachtige jongen zwiept tegen een draaitol.…
Kerst en het nieuwe jaar 2022
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 Wie opgebrand is: weer vuur
Wie platligt: weer veerkracht.
Wie alles beter weet: twijfel.
Wie de moed dreigt te verliezen: hoop.
Wie kou lijdt: Warmte.
Wie triest is: troost.
Wie dwaalt: het licht.
Wie zoekt: de vondst
Wie schrijft: de ijver
Ik zie iedereen graag terug in 2022.…
het laatste
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
831 dit wordt het laatste
nu schrijf ik niet meer
niet dat ik het ooit kon
maar ik probeerde het wel
waar jij me nu plaatste
daar val ik neer
nooit meer die zon
die schijnt op m'n vel
woorden moeten zwijgen
ik wil ze uit m'n hoofd
ik negeer nu hun bestaan
ze zijn hun funktie kwijt
de allerlaatste twijgen
van hun veerkracht beroofd…
Jaargetijden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
473 Het is weer herfst geworden.
De wind waait gele bladeren,
uit herfstgeworden bomen.
Vermoeide takken breken af.
Een gure storm steekt op,
en blaast hersenspinsels
uit mijn oude kop.
Versleten gedachten zijn het,
die ik niet meer nodig heb.
De lente staat alweer klaar,
in winterharde knoppen.
Wilskrachtig veer ik op,
de zomer tegemoet…
Wat boven blijft drijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
48 Het leven bespaart ons niets:
namen, van de ene op de andere dag, weg,
de verre grens waar mensen worden geteld,
het water dat een dijk vergeet
en tot in de kamers klimt.
Wij weten hoe zwaar een dag kan vallen
op een vermoeide schouder.
Toch, als het water zakt,
komt er iets boven dat niet verdronk.
Het stijgt langzaam naar het licht:…
BUIGZAAM WILLEN ZIJN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 Bamboe wil ik planten, in mijn tuin.
Krachtige buigzaamheid heb ik dan
levend dichtbij. Ik zoek iets anders
voor strak en ferm rechtop staan.
‘k houd niet van te moeten breken.
Als levenslust ervaar ik beweeglijkheid,
het liefst samen ritmisch in een dans,
en het buigen van hoofden naar elkaar
bij muziek die afstanden doet vergeten,
overgaand…
zelfredzaam
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
523 onder bruggen van steen, op banken van hout
waar de stad hem vergeet en de kou hem onthoudt
geen sleutel, geen huis, geen bed dat hem wacht
maar een wil die niet breekt in donkere nachten
hij loopt door de straten, zijn rug recht en trots
met dromen die gloeien als vuur in zijn borst
elke munt in zijn hand is een stap, hoe klein ook
naar morgen…
opgeslokt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 opgeslokt door golven van gedachten
gevangen in de buik van tijd
de zee raast door mijn dagen
de storm laat mij niet vrij
controle is een schim geworden
steeds ontglipt het uit mijn hand
ik wankel op een brug van schaduwen
geen vaste grond, geen zeker land
mijn geest cirkelt als gierende vogels
boven een bodem diep en zwart
mijn adem zoekt…
De lagen van psychose
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
466 Stenen onthouden –
zoals het brein
herinnert, bewaart,
laag over laag.
Ondergrondse stromen
van oude angsten,
een bed van trauma’s
waar het vertrouwen siddert.
Plots de eruptie:
brein als vulkaan
waar dromen, wanen
uit de lava worden geboren.
De lucht vol
vreemde sterren,
verhalen die dansen
tussen dimensies…
De dragers van stilte
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
280 Er zijn kinderen
die geboren worden met open huid,
met poriën die luisteren,
met harten die de adem van hun ouders voelen
nog vóór ze woorden kennen.
Zij drinken spanning uit de lucht,
vrede uit gebaren,
ze vangen de echo’s van wat niet gezegd wordt
en bouwen er werelden van.
Hun drukte is geen stoornis,
hun storm geen tekort —
het is…
De weg terug naar ik
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
231 Ik stopte,
en het was de juiste keuze,
zei ik tegen mezelf,
maar mijn hoofd krabde zich achter de oren
en mijn lijf schreeuwde anders.
Een melanoom, een antibioticareactie,
een jaar van pijn die niemand begreep -
daar begon het,
daar begon het met pillen die mij stilzetten,
die mijn tranen droogden,
mijn vreugde verdreef,
mijn kleinkinderen…