2904 resultaten.
Samen verdwijnen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.015 de wekker gaat
Wanneer de zon nog op moet komen
Als een mens de deur dicht slaat
En nog half loopt te dromen
Dan verlangt toch iedereen
Naar een ver en warm land
Om daar iets mooiers te beginnen
Op een goudgeel zonnig strand
En om dan geen grap te maken
Maar ons leven te verfijnen
Kunnen we maar beter opschieten
Als we samen gaan verdwijnen…
Gelegenheidsvers
gedicht
1.7 met 29 stemmen
12.541 onze voorouders. Wie
verstaat hen nog?
Woorden raken weg zonder
schade: wij immers leven
nog. Ik heb het zelf
gezegd: liever licht
dan woorden over licht.
Het boek staat. Geel
torent zijn rug die niet
als het jonge gras wuifde,
aldoor hier stond. Bleef,
niet heette.
-------------------------
uit: 'Raster', nr. 107.…
Alles is zon
gedicht
2.1 met 12 stemmen
5.739 alles is zon en brandt in de verte duizelt het
de kolos in het blauw
aan de omstreden einder
versteent het woud ontmantelt de boom korjaal
met de krijger wordt rotsgraf een volk
dat verdwijnt
in de verte
valt de kolos in het zand grijnzend in zenit
geen schaduw geen schaam meer te zien
-------------------------------------
uit: 'Vluchtig…
Dooi
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 Het verwoest een droomaanzicht
Regen, inslaand in de sneeuw
Het witte dek is niet meer dicht
Geen schim van wat het was
Wat ooit een sprookjesland inhield
Is nu nog maar een plas
Mijn liefde was ooit zuiver wit
Puur en onbevlekt
Zij leek voor de eeuwigheid bestemd
Maar is nu weggelekt
De sneeuw werd langzaamaan een bui
Wat puur was dat werd…
En of het hier gesneeuwd heeft
gedicht
3.7 met 15 stemmen
8.218 Je voelt het onbarmhartige
begin maar het verdwijnen
maak je op uit het verdwenen zijn.
-------------------------
uit: 'Bijvangst', 1999.…
Als het vuur gedoofd is
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
545 De zon en maan zijn er niet meer
En alle sterren zijn verdwenen
Ik hoor de laatste mensen wenen
Er daalt opeens een vogel neer
Ik hoor gefladder, zie hem niet
Ik steek mijn linkerarm naar voren
Er wordt een requiem geboren
Hij vindt mijn vinger, zingt zijn lied
Een hersenschim met olielamp
Waardoor we worden meegenomen
Sommeert…
Jorans bekentenis:
snelsonnet
4.0 met 53 stemmen
3.204 “Hebt u geloof aan mijn verhaal gehecht?
Wat dom van u! Er was geen woord van waar.
U kent me toch: ik ben een leugenaar
Die van zijn leven nooit de waarheid zegt.
Geloof me daarom op mijn blauwe ogen
Dat ik echt alles eerlijk heb gelogen.”…
Pad der liefde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
576 Paden gaan niet altijd over rozen
wegen niet steeds door maneschijn
niet altijd wordt het pad gekozen
waar alle bloemen welriekend zijn.
Ik wil kiezen voor effen velden
lopend door het fluwelen gras
tussen madelieven waar zelden
een doornig roosje was.
Wandelend door heldere zonneschijn
die mij mijn hart verwarmt
zal dan van liefde dronken…
FLUISTERING BLIJFT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
393 Eens lieten rondom en door Beetsterzwaag
melkbussen opgewekt hun rammelgeluid
horen op boerenkarren, die vrijuit
zelfbewust voortreden, hossend en traag.
De heilzame witte drank stroomde gestaag
begeleid door stoomgeblaas en -gefluit,
d' Olterterper zuivelfabriek in en uit.
Binnen haar muren arbeidde men graag.
Tenslotte verdween dit gezegend…
Tussen blijven en verschijnen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
292 als een breuk in het zijn
waar voelen verdween
en vormen slechts
schijn
haar lichaam bleef hangen
tussen blijven en gaan
haar wezen gleed weg
niet meer te verstaan
zij droeg wat verscheen
in het licht van de ander
maar viel in zichzelf-
daar was niets van een
ander
de twijfel trok traag
als een zwijgend getij
tussen verdwijnen…
De lange lijdensweg
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
919 Euthanasie, een naar woord
als het niet anders kan
toch lijkt het bijna moord
maar wat nou als niks meer kan?
Het lijden is ondraaglijk
het lijden is te zwaar
ging nu alles maar vanzelf
ging ze nu maar.
Zo af en toe, zakt ze even weg
komt telkens weer terug
het lijden is ondraaglijk
kwam de verlossing nu maar vlug.
Want een mooier…
De praatpaal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
757 Geen gele staanders meer tussen het groen.
Pech onderweg? Bel mobiel of app.
Dan komt er hulp voor onder de klep.
De praatpaal gaat deze zomer met pensioen.
Ach zei een wegenwachter, niets verloren
Er blijven problemen tussen de oren.…
Als vlinders verdwijnen
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.141 Waar het dovende
vuur van hartstocht
de warmte mist van
onversneden liefde,
daar spelen ego’s
hun macaber spel
van compromissen
met pijnlijk winstbejag
en trekken zielen
gekwetst zich terug
achter de grijze sluiers
van een winters landschap…
tranen verdwijnen
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.139 tranen
recht uit het hart
parelend mooi
helder kristal
lijken zalig
bitterzoet
breekbaar in harten
zachtjes gehuild
vallen op
uiten verdriet
ooit
raken ze op…
verdwijn bij het ontwaken
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.034 wind door jouw haren
streling zo zacht
geschitter door tranen
gehuild in de nacht
verdriet door dromen
een wens in jouw ogen
elke ster droogt een traan
verdrijft stil verdriet
tot in het ochtendgloren
sterren zich verschuilen
de wereld stopt met huilen
jouw hart de vreugde voelt
van liefde ontluikend
warm als de zon
waar een…
Verdwijnen in de horizon
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
666 Al het blauw komt samen
In de verre horizon.
Waar alles in verdwijnt.
En weer in zicht komt.
Golven spoelen aan
Na een lange reis.
En keren meteen terug
Naar de wereld op 't water.
Het zet me aan het denken.
Terwijl ik naar de horizon kijk
Ben ik gelukkig en hoop ik
Dat ik ooit de reis terug zal maken.
Ik op los in de horizon.
En terug…
Streektalen verdwijnen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
665 Top Secret-talks tussen generaals
codeert men bij Uncle Sam meermaals.
Die zwaardoenerij
hoeft er hier niet bij :
wij spreken gewoon ons Vlaams koeterwaals.…
verschijn, verdwijn
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.433 De zon
komt op
en gaat weer onder
De maan
verschijnt
en verdwijnt
Jij
bent daar
en gaat weer weg
Ik
hou van jou
Dat blijft…
Verdwijnen in de natuur
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
717 Ik wandel
Over het
Zanderige
Duinpad
Het is
Stil
Alléén
de rustgevende
geluiden van
de wind
en af en toe
een andere
wandelaar
die langs
Loopt
met hond
Ik sta Stil
op het hoogste
punt
in het duingebied
Kijk de diepte in
van de helder
blauwe lucht
en
Laat me
erin
verdwijnen…
verdwijning in een schim
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.075 In gesloten kamers vol met haat
vlogen de jaren als bladeren door de wind
waarin hij zich realiseerde dat de schaduwzijde
de relatie met familie verduisterde in een donker geschilderde nacht
Waar vergiffenis de weg naar het licht verschalkte
tot een blokkade waarin hoop vervlogen was
als een molecuul deeltje stof waarin emotionele
tranen vervormd…
de komst van het verdwijnen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
534 de toekomst gesloten
van dit oude uur waarin de avond
zich niet hoeden laat
ik faal opnieuw, twee of driemaal
rond mijn ogen, trek een kring van mist
rond een lege stoel
en leg mijn oor te luisteren
op mezelf
in dit tijdelijk, papieren huis;
de blik gedwongen, zo dichtbij…
Groeipijnen verdwijnen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
689 We hielden elkaar aan de lijn,
emoties heen en weer, kies
ik nu voor een rustig meer
en zoek de ware zielenvlam
word heen en weer geslingerd
van jou naar wie me roept
ik hoor de universele klank
van een eeuwig liefdeslied
de sterke kracht in al wat is…
Wat uit de hersens verdwijnen moet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 Zielenpijn die alles overheerst
En een uitweg zoekt uit hersens
Die te zwaar beladen zijn,
Geen APK die hier nog iets aan kan doen,
Maar de pen brengt redding!
Het verwoorden van al dat donkers
Dat depressie heet, het benoemen
Van al dat bijdraagt aan de pijn,
Brengt verlichting,
Het verwoordt de opluchting
Van het opgeschreven zijn…
Zijn langzaam verdwijnen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.319 zacht gleed
zijn hand uit de mijne
ik voelde de kou
zijn langzaam verdwijnen
verbonden als kind
voel ik nog zijn knuisten
pas later gebruikte hij
soms ook zijn vuisten
maar in de strijd
om bestaan heeft hij zich
nooit laten gaan relativeerde
en blies dan wat pluizen
het laatste gevecht
heeft hij niet kunnen winnen
het onzichtbaar…
Hoe hij stil kon verdwijnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
421 Zijn lege woorden
slokken de ruimte
gulzig,
stelen momenten.
Dat waren de mijne.
Als sporen van zijn stroom
vervagen,
slaat hij wanhopig terug,
maar in lucht
is er geen houvast.
Paniek’rig het laatste woord,
Maar geruisloos
was zijn val.
De stilte kwam
en bleek zijn ballast.…
Insectueel verdwijnend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
496 er bewoog
iets zwarts
donkerde venijn
uit angstig
makend klein
niet offensief
als een dief
in de nacht
die onverwacht
verschijnt
met flitsende
nagels krassend
sporen trok
in de angstige
vloer zonder een
eenduidiger doel
dan te intimideren
door onbekendheid
met scheurend
jankende muziek
die zijn bestaan
niet ontleende aan
wat…
Een pijlsnel verdwijnen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
427 ik dacht je
in mijn
handen te
hebben
uiterst
breekbaar
doorzichtig
kristal
je draaide
warmte in
veelkleurig
verval
in handen
die zichtbaar
waren en
jou koosden
zonder
behoudende grip
wilde je opgooien
terug in je vlucht
nog keek
je om in
een pijlsnel
verdwijnen
om een
keer luid
de schreeuw te
doen van beiden…
Oefenen in verdwijnen
netgedicht
2.7 met 21 stemmen
948 In het veld met irissen blauw
grijs groen geel en paars
een plaats om lang te liggen
een oefening in verdwijnen…
langzaam verdwijnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
189 geleidelijk aan
kookt het warme weer mijn vlees
mijn hersenzachtheid…
Idolaat
snelsonnet
3.4 met 38 stemmen
2.919 Ik was wat traag de afgelopen week,
Omdat ik zo heel graag naast Jim wou staan,
Ik heb er menig’ bus voor laten gaan,
Waarna ik uren naar mijn Marsman keek.
Maar morgen huil ik het hysterisch uit:
Ik zie mezelf weer in de abri-ruit.…