1972 resultaten.
Verlichting
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
585 gaat open
dan smelt de ijslaag die afstandelijk maakte en verward
er woont een symfonieorkest in onze mensenziel
dat zacht gaat spelen als we bezig zijn met nieuwe dingen
een lichte tinteling verspreidt zich, altviolen zingen
dan zwelt de passie verder aan en draait aan 't wereldwiel
en als de mens het instrument van 't lichaam leert verlichten…
Verlicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 de verlossing voelt nader
nu zij de wind niet meer
tegen de haren instrijkt
niet dat ze dat ooit gedaan had
maar toch
zachtjes priemt de dagvorstin
door het wolkendek
om vergeten verhalen
te openbaren
die van liefde en troost
waar al even reikhalzend
naar werd uitgekeken
eindelijk komt zij thuis…
Verlichting
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
511 Verlichting omarmd
het gedicht van de schaduw
in de schemering
nu woorden leven verzacht
en dauw verdriet illustreert.…
Verlichting
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
726 Wie leeft als een kat,
is verlicht.…
De verlichting
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
460 De zwarte takken
verbrokkelen de witte lucht,
net verdorde grond.
De witte lucht
barst, breekt open,
de avond puilt eruit.
Halfstok hangt de zon
aan de horizon,
klaar om met rode kaken
het hazenpad te kiezen.
De sterren stellen gerust:
morgen komt er weer zon.
Op zijn beurt barst en valt
de zwarte lucht in duigen.…
Verlichting
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
600 ik zet hen in het licht
zij die hun zin verloren
moesten vluchten voor hun leven
zij die keihard knokten maar weg wilden van de pijn
zij die vastzitten in onzichtbare knopen
zich slepen door iedere dag
zij die ronddwalen in cirkels
zij die gevangen zitten in een lijf dat niet meer wil
zij die monddood zijn gemaakt. door hen die er eens toe deden…
verlichting
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
343 terstond bestelde
ik een grote dieplader
om de zwaarte van
m’n ziel draaglijk te maken…
MAMO
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
472 Op het juiste moment.
Op de juiste plaats.
In de juiste stemming.
Moe ben ik of gewoonweg blij.
Plotseling verschijnt MAMO.
Ik sta dan met open handen.
Niets heb ik bewust gedaan.
Steeds vaker overvalt het mij.
Wanneer de schellen van onze ogen gaan.
Dan kijken we niet langer maar we zien,
tijdens Magische Momenten,
de zinvolle zin van…
Blij gezicht
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
932 Verlicht de lasten van vermoeiden
verlicht een stil verdriet
Doe dingen die je nodig acht
en stel geen tijdslimiet...…
Kaarsen verlichten
hartenkreet
4.8 met 15 stemmen
780 Het donkert al vroeg
De dag is aangevreten
Kaarsen verlichten…
De helderste ster
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
2.468 Het geeft het heelal een prachtige uitstraling
Ik vergelijk het met jou
Jij bent mijn lichtpuntje
Alleen verlicht jij niet het heelal maar heel mijn leven!…
Overzeese duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 ik vier de verandering
de eigenheid van continenten
op voorhand naast een houten palissade
het korrelig zweven van een ballon een uitgetelde
zon op zich
komt u ook
uw glas klinkt alvast
uw antwoord hangt als een avond
in de bomen, zo duidelijk onzichtbaar
de knikkerige twijfel die huilt om kennis
‘de wereld is lang geleden al
gestolen…
dichten
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
695 traan
emoties zitten diep en komen spontaan
dichten je kan er heel veel in kwijt
je gevoelens de verandering van de tijd
nu ben ik niet meer te stoppen
het liefst wil ik alle papier vol proppen
schrijven hoe ik er over denk
ik ben blij met dat mooie geschenk
mijn naam staat vol trots onder ieder gedicht
dat mijn gedachten laat gaan en zo verlicht…
Een Juliusiaanse verlichtende houding
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.113 die echter het gevolg is
van een voortslepende periodieke
onthouding ofwel op het afkicken
ene hemelse nicotine is gericht
(maar dat is niet des luisteraars deel)
kleven oren aan mijn lippen
wachtend op de reddende tong
hier komt spoedig de redding
uit grote menselijke ongemakken;
de diepe sociale kloven
mijn woorden zullen de verlichting…
loden kind
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
510 je ligt op bed
zoals eens in je moeder
niet licht maar zwaar
als een loden kind
ontstijg je last
val naar boven
in het leven
word licht in je geboorte…
Het desastreuze lot
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
689 Het vers gemaaide gras
smeult als zijnde het laatste leven
dat ik benoem met woorden
die ik vond langs de leegte van het pad
de geur is oud en desastreus, het ettert
waar gebeurde momenten uit mijn hand
al strijkt de eer slechts door het omber
dat zacht doorweekt wordt door
woorden van vergiffenis
spreuken die het lijden verlichten
zijn…
Zandkasteel gemorst ( Haiku's)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 Luchtkasteel verlicht,
laatste tred naar hemels slot
glazen deur is dicht....…
Zoals de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
610 Zomaar gaan zitten.
Concentreren zonder concentratie.
Voelen zonder emoties.
Zien zonder kijken.
Verstaan zonder horen.
Gedenken zonder gedachten.
Kennen zonder kennis.
Begrijpen zonder begrip.
Doen zonder daden.
Vinden zonder zoeken.
Dit gewaar zijn komt en gaat.
Zoals de wind.
Zoals ook de wind bestaat.…
Zwarte zwanen, witte zwanen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 Zwarte zwanen zwemmen als zwevende schimmen door mijn hoofd
Geruisloos drijvend op de rivier van mijn ziel
Ik heb eigenlijk nooit echt geloofd
Dat hun aanwezigheid mij zo zwaar beviel
Rustgevend maken zij rondes zonder geluid
Stromend zwart water als ondergrond
Het leven staat volledig uit
In het donkere verbond
Zwarte zwanen zo machtig…
WATERTONEN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
475 Genietend rondgaan
in het schoongewassen bos;
zelf blijven we droog,
maar onafgebroken klinkt
blader- en druppelgetik.…
Bevrijding (opgedragen aan Theresia)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Tot jij in mijn leven kwam en een wonder verrichtte:
je bracht een lamp die mijn hart plots verlichtte,
verdreef uit mijn herinnering de zwarte donkerheid.
Licht kwam er en weer oprecht gemende jolijt.
Mijn leven kwam weer helemaal opnieuw op gang,
daarvoor zal ik je altijd danken, mijn hele leven lang.…
verroest
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.022 op de fiets
was mijn lichaam
verrekte uit elkaar
de benen
draaiden nog wel rond
op de pedalen
los van de rest
mijn gedachten
moesten er bij gesleept
om te verklaren
aannemelijk was
ze waren losgehoest
ze moeten erg woest
geweest zijn
om aan te horen
zo kwam mijn hoofd
toch indirect
nog bij mijn voeten
er kwam kramp
in…
SCHEMERSPIEGEL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
169 Bomen staan stram, zwart.
Onder hen toont het water
schuivende lichten.…
Space flower
snelsonnet
3.0 met 1 stemmen
796 Wie in het ruimtestation ISS
Omdat ie zich daar rot zit te vervelen
Met kunst en vliegwerk bloemen weet te telen
Moet zich beheersen bij zo ’n mooi succes.
Een welgemeend advies erop te letten
De bloemetjes niet buiten neer te zetten.…
Stel je eens voor
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 Stel je eens levendig voor,
dat je je ego verliest,
en nooit meer terug kan vinden.
Je zou dan werken als een organel,
in een weefselcel.
Je zou stromen als bloed,
dat lichamen liefde geeft.
Je zou dan zelf een lichaam zijn,
dat verbonden is met al wat leeft.
Je zou dan weer blij worden als een kind.
Stel je eens levendig voor,
dat je…
verlichte duisternis
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
1.583 nooit tevoren had ik dit gvoel
een gevoel iets te beleven
zo echt en puur
dat het waard is
ervoor te leven
ik ben van jou en andersom
jij bent jij voor mij volmaakt
en als je bij me komt
vergeet ik zo gauw jouw huid
de mijne raakt
zacht zo met oneindig veel geduld
zoek je met je vingers
mijn figuur
en ietwat ruw heb je me lief
maar…
Verlichte wraak
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
1.077 Om wat voor redenen ik je spijtig ook laat gaan
in vrijmoedige armoe daar je het leed verblinden kan;
alleen op grond van ons fundament in de Edisonlaan,
jouw zaklamp dan uitschijnt over een gebroken dakpan.…
De horizon verlicht !
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.200 ik naar ankers
voor inzicht en begrip
om het drijfzand
te kunnen trotseren
wat mijn leven beheerst
voorzichtig tastend en afwegend
bepaal ik de nieuwe koers
mijn vertroebelde vergezicht
zal zich weer kunnen vormen
tot die ontluikende lente
die ik eerder verloren was
de mist die mij belemmerde
slaat neer op het jonge gras
de zon verlicht…
Verlicht landschap
netgedicht
3.0 met 32 stemmen
9.059 Dan, zo plots, scheurt het zwerk
een vloed van vroege en late regen
modderstromen van duivels werk
vegen mij van ingeslagen wegen
tastend naar duizend aardse zaken
een reddingsboei in ‘t kolkend vat
verlangend om jouw hand te raken
zinkend, verdrinkend, en wetend dat
ik zwaar verwond beleven zal
- in groei gebroken, arm en naakt -
toch…
Verlichte nacht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
3.055 Met haastig weggedraaid gelaat
schuilen de zonnebloemen voor het poollicht
Het geluid van hoog afgestemde harpen
sterft weg over de juichende steppen van weleer
een schrale wind, een jammerlijk knarpen
omlijst de schepping van de vroegste Ambachtsheer
De engelen, ze zijn wat verlaat
zo dachten de grijzen onder het oostenlicht
Voor een…