1045 resultaten.
Vertrek
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
462 Als ik vertrek,
dan niet
met grote woorden
of veel kabaal,
maar stilletjes,
liefst helemaal
geen taal.
Een glimlach
volstaat,
ik knijp even
de ogen toe,
't is goed zo,
ik ben moe,
ik ga.…
vertrek
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
132 toen het geluid van de weidevogels verstomde
stroomde ergens anders
de bijenboom bijna over van de nectar
toen de bloeiende weilanden verdwenen
reciteerde iemand een gedicht
in zingende ritmische woorden
toen de adem van het leven jou verliet
bleef alleen de stilte als zes silent letters over
in het witte broze licht…
Sluitingstijd
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
834 ze kijkt naar de deur
nu nog op een kier
en vraagt zich af
of ze zal breken
als hij dichtslaat
de warmte van buiten
kijkt uitnodigend naar binnen
haalt haar over om eindelijk
de laatste stappen te nemen
ze loopt naar de deur
ontsnapt door de kier
en voelt zich geheeld
na het dichtslaan…
ik ga dan maar
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.810 dan vertrek ik maar
en zie niet meer om
je wacht niet daar
of roept:
blijf nog even, kom!
ik ga weer verder
op de tast
over een weg
die jij voorvoelde
maar ik nog niet ken
ook al draag ik
een schemerlast
en verlies jij
die ik ben…
Boerenpronkers.
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
2.584 De platte grijze stenen in het pad in het midden.
Het grasveld links, waar ik menig uurtje
in de zon heb liggen dromen.
De moestuin rechts, tegen de coniferenheg.
Daar heb ik eigenlijk altijd een haat/liefde verhouding mee gehad.
De grote vierkante vijver, waar in de zomer
de Boerenpronkers uitbundig feestend de kanten bezetten,
enkel…
Alleen dan!
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
707 Pas wanneer je me zegt,
niets meer om me te geven,
ga ik,
pas als je het gezicht van me afdraait,
vertrek ik,
pas als je me verklaard,
dat er niks meer is,
pas dan,
verdwijn ik in het niets,
alleen dan!…
witte raven
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
521 op deze loodwitte
dag wist ik niets
te schrijven op tafel
lag alleen een witboek
boek van stilstand
gebroken wit
vlekkeloze overgave
aan het grote verdwijnen
ontkomen aan schrijven
in het boek van niemand
en alleman vandaag
trek ik slechts met kalk
een lijn op de muur rond
jouw lichaam je gaat op
reis witte raven
kom…
kalkresten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
497 met kalk trek ik
een lijn op de muur
rond je lijf een
camera is niet nodig
zonder schaduw
verdwijn je in het
donker met een lege
koffer in de hand
met het rechterbeen
stap je een andere
tijd in voor mijn oog
ben je al uitgewist
als je terugkeert
zal ik je herkennen
aan de kalkresten
op je handen…
Op het geraamte van de avond (2)
gedicht
2.3 met 108 stemmen
60.412 even verdop, aan een rivier
misschien, of midden in de bossen
zou het nog wel rustig zijn,
dacht je, en je bent vertrokken.
waarschijnlijk met de eerste
trein die eruitzag als een dier
zonder behoefte aan skelet.
wel leek het sprekende op haar
maar spreken kon het niet,
en ook geen kleren dragen,
laat staan een koffer laten staan
op een vergeten…
Gemis
hartenkreet
3.5 met 46 stemmen
4.669 Ik zag hem vertrekken op een avond,
Zoals je een gemiste trein ziet vertrekken,
Ik probeerde uit te leggen wat een pijn ik voelde.
Maar kreeg geen woord gezegd,
toch voelde ik het verdriet om zijn vertrek,
En nu eenzaam ween ik traan om hem die ik verloor,
Mijn beste vriend.…
adieu
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.964 lees met vreugde,
hier,
mijn laatste gedicht
ik ga vertrekken
op zoek naar
het evenwicht
soms moet men
vertrekken
schrijf nog daar
waar ik kan dromen
en opnieuw mijn woorden
kan stekken…
Doei!
snelsonnet
4.3 met 9 stemmen
710 Het is voorbij, het speelveld ligt weer open,
En niemand weet wat er gebeuren gaat,
Dit kabinet heeft Nederland geschaad,
We mogen nu weer op iets beters hopen.
Tabé dan, ga maar gauw Mark, ouwe reus,
We gaan je héél erg missen (maar niet heus!).…
Ga...
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
769 Verdwijn in de leegte
Waar niemand jou zal vinden
Verberg je niet in
De krochten van mijn geest
Maar vertrek,
Vertrek uit mijn gedachten
Overmand door kristallen tranen
Die mijn vrijbrief kunnen betalen…
Vreemden op die ene dag
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
612 Ik boog voor ze en geef ze te eten
er wandelt hoop door hun ogen
hopeloos door anderen aangeklaagd
wat is onzorgvuldigheid
ik vertrek van uit onze ervaring
leven heeft me al vaker verbijsterd
ik ga er niet in mee vertrek uit ervaring
hoeveel wereldstelsels kunnen er zijn
wat is het belang van vermoeden
ik vertrek van uit onze ervaring…
luchten vol vogels
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.006 luchten vol vogels
zij vertrekken nu weer naar
een andere lente…
[ Lange vlagrafels ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Lange vlagrafels,
zoals haar haren bij haar
vertrek in de wind.…
Al doende
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
833 Kon 't vertrek de pret bederven,
bedorven was 't vertrek geheid.
Gebalk had ooit hiertoe geleid.
Nu is de kamer in ontbinding.
Mensen, léér door ondervinding!
In het nieuwe parlement
komt hoop'lijk aan 't gebalkenend.…
vliegbewegingen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 met vaste vleugels
dit vertrek zwaarder dan lucht
stijgend bewogen…
[ Bij mijn vertrek slaapt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
328 Bij mijn vertrek slaapt
iedereen nog, het bos wist --
mij stap voor stap uit.…
Nieuw leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 Zon verlicht water
na vertrekkende vogels
koerst geboren cel.…
Reiger
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
445 Reiger in de sloot
strekt zijn twee vleugels breed uit
klaar voor het vertrek…
antichambre...
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
622 de verlaten kamer
is in mijn ogen
beslist geen kamer
eerder een vertrek...
Lejo…
afscheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.757 groter gaapt het gat
tussen trein en perron
roepen wij bij vertrek
nog woorden die flarden
in de wind
weldra door de wissels
is het gaan een feit
rest jij ginds op het
door mij verlaten station
en ik hier in het late uur
treinen zijn er voor het
vertrek de leemte tussen
trein en perron voor de tranen…
Voetjie vir voetjie
gedicht
2.9 met 41 stemmen
14.618 Voetjie vir voetjie word mens immigrant...
Toevallig uit, toevallig tuis, gestrand
op hierdie teennatuurlike terras
sonder om ooit onloenbaar aan te land.
--------------------------------------------
Uit: Versamelde gedigte, 1990.…
IK MISSE U
poëzie
4.3 met 55 stemmen
9.905 Aan enen afwezenden vriend
Ik misse u waar ik henenvaar
of waar ik henenkeer:
den morgenstond, de dagen rond
en de avonden nog meer!
Wanneer alleen ik tranen ween
't zij droevig het zij blij,
ik misse u, o ik misse u zo,
ik misse u neffens mij!
Zo mist, voorwaar, zijn wederpaar
geen veugelken in 't net;
zo mist geen kind, hoe teer…
Reis
gedicht
3.2 met 66 stemmen
25.794 Op het bed een koffer met open mond,
vol verlangen naar de reis en angst
voor de bestemming. Alles wat ik
erin stop met er straks weer uit,
alsof wat nu nog komt nooit zal zijn geweest.
Hij ziet het zinloze en smeekt me om
het half gelezen boek, de tandenborstel
nog in zijn verpakking, een laatste maal
ruiken aan die opgevouwen trui in een…
Doortocht
gedicht
2.0 met 357 stemmen
88.464 Langs zuring, wolfsmelk en bitterkruid
ga ik, gespijzigd door namen.
Aan de rand van de sloot beweegt speenkruid
en stinkende gouwe. Daaronder, nauwelijks
zichtbaar de zompige grond, als roest
achter spiegelglas. Laat rusten,
roer niet, jaag niet op. Geef alles
een eigen naam. Noem het niet
'Rode Zee'. Maar maak je gereed
en eet haastig…
En niet verdwijnt
gedicht
2.2 met 9 stemmen
9.230 Agendaloos daalt de avond
schrikt niemand
als op het station een didgeridoo
zijn aardklanken uitstoot
de drum van de
passagierstrein aanwelt
en je iemand aan de overzijde
van het windverlaten perron
door de bewegende ruiten
van de coupé heen ziet
en niet verdwijnt niet verdwijnt
--------------------------------
Uit: 'Dichters in…
vertrekhal
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
2.020 met mijn neus tegen het glas
maakt mijn adem doffe plekken
zien mijn ogen grijze vlekken
en slechts nog wazig waar jij was
met mijn lippen op het raam
kus ik naar de blauwe luchten
waar ik jou net in zag vluchten
en fluister zachtjes nog je naam…
Ochtenden VI
gedicht
2.2 met 58 stemmen
55.697 Ik zie een man die weggaat.
Een vrouw
laat hem passeren.
Daar gaat een schouder
en een heup
die ze heeft vastgehouden.
Ze zijn nu bij de deur.
Het is een messcherpe vouw.
De plooien
heeft ze al weggestreken.
Er valt droge regen
tussen zijn hemd
en haar rok.
Wat zullen ze groeien!
--------------------------
Uit: 'Zandloper', 1997…