156 resultaten.
vondst
snelsonnet
2.7 met 27 stemmen
1.953 Wanneer een verse baby zorgen baart,
Dan helpt geen wiegeliedje, borst of kruik,
Nee, gooi de kleine lekker door het luik,
En speel de kinderlozen in de kaart.
Die halen, zonder strenge kinderrechter,
Gewoon een baby onder uit de trechter.…
Sonnet
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
799 Als ick lees den ghedichten van Vondel, van Hooft
dan voel ick mij stadigh versincken in tijdt,
den daghelijckse dinghen verlaten, bevrijdt.
Of Pieter of Joost mij mijn toekomst ontrooft.
Ik sie dan den wolken waar Breêro van schrijft,
ik ruik dan den lucht zonder geuren van hier.…
eens keer ik terug...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.091 een vondeling een eeuwigheid geleden.
Eens keer ik terug...
om te helpen wat mijn bloed, mijn vreemde
bloed dat ik niet ken, maar zou willen leren kennen.
een verschil van tijd, mentaliteit, moeilijk aan elkaar te verbinden.
Eens keer ik terug...
maar er is de heimwee naar wie, wat of waar.…
Jij die me onophoudelijk lieft
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.443 nagels
heb getrokken wanneer jij mijn
pijn voelde en je woorden
mij streelden op je veld van eer
En de nachten dat jij smetteloos
de onreine pijnen uit mij sprak
en ik als kind mij uitte terwijl jouw
liefde mij beduidde dat ons de eeuwigheid
is gegeven voor en na het sterven
En nu nog steeds mijn lief
vaar ik blind als de nacht
de vondeling…
Anglicismen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
716 Ach Vondel, had u dit beleefd
u had uw Kinderlyck verbeterd.
Dat men zich schame, dit weerstreeft!…
troebel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 blad verdwijnt
in woorden
letters druppelen
de inkt blauw
op de vlonder
in een hoek
op een pruimenpit
liggen spatten
als zinnen
verfrommeld
in te drenken
ze zinderen na
in een hoofd
deinend
in de strandstoel
met een pen
die uitliep
door de zwoelte
en de golven
die zee schrijven
om te vergeten…
Bull
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
821 ik ben een dame
fijnbesnaard
ruim denkend
ik ken mijn Vondel
en
van ‘t Reve
alsmede Debussy
en
Davis
het gedachtengoed
van ene Marx
is mij ook niet vreemd
voorts heb ik een hond
geheten Bull
waarmee ik met behulp
van stok en speciale schoenen
beschermd
miskend
mijn lieve leven leef…
Aan New-York (4)
poëzie
4.5 met 2 stemmen
846 Misdeeld van lijf, van geest beroofd,
Zo schetst gij hen in iedre bondel:
Hen, 't volk de harpe waard van Vondel,
Hen, 't volk de veder waard van Hooft!
Ik zoek vergeefs naar één gerechte,
Van Irving af tot Willis toe,
Die aan hun deugd zijn zegel hechte,
Die Stuivesand geen onrecht doe,
Die Evertsen een eerkrans vlechte!…
Gelukkig gedicht
gedicht
3.3 met 9 stemmen
4.986 Ze kwam bij me in de gedaante van een hond van
onduidelijk ras, er was niemand thuis in dat dorp.
Ze kwam zo sloom als honden eigenlijk niet
kunnen naast me lopen, raakte me met geen
haar aan, keek niet omhoog. Bij het korenveld zei ik
ga weg en ze antwoordde niet maar
liet haar tanden zien. Ik zal je niet zal je
nooit verlaten. Bofkont die…
beginnelingeling
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
924 Ik ben geen groot dichter
Voel mij niet verplicht
tot het dichten van een dicht
Veel eerder gezwicht
Ik ben geen aanstichter
van nieuw literair licht
Vondel en Bloem
hebben mij pootje gelicht
Nee, ik ben geen zwaargewicht
Niet als poet, noch als dichter
Maar, na het dichten van een dicht
voel ik gauw drie kilo lichter…
kind
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.052 Uiteindelijk
gaat elk
mensenleven
over
een goddelijk kind
dat te
vondeling is gelegd
en
op reis is
naar zijn ware zelf.
Uiteindelijk
ga ik
verder; op zoek
een leven lang
naar bewijzen
Ik - in gesprek-
voel me warm.
Dan voel ik
het is God
Het voelt vanwaar
ik kwam
en allang
heb ik
bekeken en gevonden.…
Roma Lupa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 Aangespoeld op
De vlakte van
Wildernis en
Eenzaamheid -
Geen mens meer
Te bekennen
Op deze beide
Jongens na
Die nog moedermelk
Behoeven om voor
Het leven voldoende
Te worden uitgerust
Jij bent geen mens,
Maar je hebt moedermelk
Waarmee je deze
Vondelingen kunt redden
Onwetend sticht je
Een sterk geslacht
Basis voor…
poëzie ten vondeling
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
733 doorweekt in het leven
tot buigens toe
word poëzie ten vondeling gelegd
rond de mate van het mogelijke
kijken we onbehulpzaam toe
in het handschrift van uitstel
ik waag er geen frase meer aan
ik kan mijn schrijfspieren
wel verroeren, alles blijft
toch achter in éénzaamheid
in de steek gelaten, in
een land met veel dichters…
Wouter
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
663 In de voetstap
van Vondeling, Kok
en Duisenberg
met je eigen
zwierige been.…
Vooravond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
546 deze dag is een vondeling
een van de vele
geboren als zonderling
op de hoek zit een blinde man
in de verte een auto
aangereden?
de hemel duikt ineen
wegstervend blauw
tot witte streep wolkenloos
een merel zingt, hoewel
de klokt springt
zeven jaar voorbij
de schemer overvalt
overweldigend
en ook in mindere mate…
LAIS CXCV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 Maar iedereen wordt het, haar vondeling,
die niet bestond, maar toch begon, de ring
die ’t wijzen naar een ander zelf besluit
met de spiegel die het tot hen ontsluit.
’t Kleven en beven dat lippen nog doen,
wordt snakken dan naar een gedaan geluid
dat straks de wereld eindigt met een zoen.…
laat zestig winters
poëzie
3.1 met 23 stemmen
8.143 Hooft begroet zijn vriend Vos(sius) door woorden van Vondel te citeren:
'laat zestig winters vrij dat Vossenhoofd besneeuwen,
nog grijzer is het brein, dan 't grijze haar op 't hoofd,
dat brein draagt heugnis van meer dan vijftig eeuwen,
en al haar de wetenschap, in boeken afgesloofd,
Sandrart, beschans hem niet met boeken of met blaêren,…
Wijsheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
502 Ik ben toch niet mislukt omdat ik Vondel
niet overtref of niet eens evenaar, nee,
het is welletjes geweest, ik gooi mijn
woorden met liefde als boomerangs terug
naar de Bronnen. De onderliggende
boodschap bewaar ik om anders en
even krachtig uit te delen
als een deemoedig paradijsvogeltje.…
hypomaan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
547 ik zie mezelf in het spreken van de wind
mijn ondertoon is zilt en grijs
’t maakt niet uit wat een ander van me vindt
‘k voel me thuis met mezelf als vrind
ik merk dat ik niet ben
en ‘k vraag me af of ik ooit iemand heb gekend
mezelf ter vondeling leg in de avond
die me kwelt en zo benauwt
ik ben het gezicht van velen, doch
mijn ogen zijn…
snode aanzet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 dichten is een holte
tot het zwart op mijn lippen
het jaagt de wind tot het waait
dood uit de takken slaat
de boom die zich leegt
van het schuddebuiken
en ik ongewis van de gestaltes
rijpe pruimen als verweesde kinderen
en ik die de vondelingen consumeer
alsof het mijn eigen vondsten waren
mijn tanden zetten zich in het vlees
het spat als bloed…
Fairytale
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
384 Waar ridders schuilen
elk achter 'n kanteel
rijst aan de horizon
's werelds toneel
grijpt soms bij de lurven
en soms bij de keel
geen krijgt wat hij wilde
sterker: part noch deel
zo niet Arthur van Schendel
en 't hemels gerecht
werd ook Van den Vondel
elk nieuw jaar te veel
doch 't pad van de tao
is geen fairytale
reflecties…
’t Microfoonske van André Hazes, Zanger des Vaderlants
snelsonnet
3.6 met 9 stemmen
585 Je wordt door sommigen beschouwd als held,
Er kwam een legobeeld om je te eren,
Maar kennelijk kan jij ook irriteren,
Net als Johan van Oldenbarnevelt.
De microfoon geknot, rust van zijn plichten,
Nu ondersteun je mij nog bij het dichten.…
Inspectie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 Ik ben toch niet mislukt
omdat ik Vondel niet overtref
of omdat ik in de boombasten
mijn roemloze klachten kras?
Mijn verpauperde dromen kermen
van de pijn. Het geharrewar en
de huichelarij gaan door, mijn
dichtersziel schreeuwt uit alle
gaten, een gierzwaluw die door
miljoenen gifpijlen wordt belaagd.…
Hobby schrijver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Wat kan toch ooit de drijfveer zijn geweest
Om plaats te nemen aan mijn schrijftafel
Er is niemand die mijn geschrift ooit leest
Ook mijn naam als dichter komt nooit ter tafel
Ach, het zal mij om het even wezen
Of iemand mijn verzen interesseert
Men moet zelf weten of men ze wil lezen
Ofwel dat men mijn inspanningen weert
Ik ben geen Vondel…
Zusters van Liefde
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.006 Ze verscheen voorbij de dauwval
met het licht dat werd geboren
in betoverende woorden
die geen mens ooit had verstaan
toen hier de dag -zacht als een vondeling
werd neergelegd in gloren
en in armen van de liefde
die haar wiegden van de maan
Het was te vroeg -te vroeg voor woorden
die geen mens hier ooit zou horen
zelfs de haan hoog op de…
berouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 geef het water mij als een
herinnering als het drijft tot
ver na mijn tijd, schrijf mijn naam
op het spiegelend vlak en dicht
haar oever mijn geschreven woorden toe
het sterven in mij oogst het
laatste leven terwijl de zee aan mijn ogen
kantelt tegen het licht tot na het duister
het gemis zal slechts een vondeling
beroeren wanneer zijn…
mijn stem
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 wie machtigt mijn stem wanneer ik
het rode potlood ter vondeling leg
en het papier ontdoe van de achtergebleven schors
mijn stem geaard in positieve zin
schraagt gestaag het gedrag gade
van de kunstreizigers om me heen, ik
verleg geen activiteit, en weiger de
graadmeter te wezen voor Neerlands hoop
blanco schuift het mij toebedachte
scherp…
Stel...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
711 Vondel beschreef het al:
“Wat kan de blinde staatszucht brouwen,
wanneer ze raast uit misvertrouwen.”
Ook toen ging het over kinderen.
Willekeurig afgeslacht.
Mijn hart wordt geraakt,
maar wat kan ik doen.
Zo weinig... een druppel,
op een gloeiende plaat.
Een noodkreet, die ook niet baat.…
Na de hausse
gedicht
3.9 met 36 stemmen
13.222 lage landen gouden bergen
boter tulpen boter trofee
droomde dat ik met mijn jetski
naar de bank van lening ging
achter het loket zat te verbolgen
om te rijmen de oude Vondel
maar we hebben toch op de Oost
op werkelijk overal gevaren
desondanks blijven ze jagen
op meer en groter wild
de captains of industry
en blijven…
Op de rede,
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
550 Getijdenstroom loopt niet
parallel met de schijn,
lijkt stil te staan, kost
kracht om tegen stroom en
mening in te zwemmen, en
als drenkeling - op een door
god verlaten kusten - te
vondeling gelegd.…