4765 resultaten.
Haat
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
3.258 Als ik diep in je ogen kijk
Zie ik een rode gloed
Een flonkerende ster
Omringd door zwarte roet
Het brandt in je ogen
Dat felle vuur
Je ogen rood
Een ondoordringbare muur
Zo hoog gebouwd
Onmogelijk over te steken
En dat vuur nog erbij
Vriendschap verkeken
Die blik zo woest
Zo vol van pure haat
Dat als je ernaar kijkt
Je door een…
Aan mijne Eegade.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.151 't Waar' vergeefs dit koude blad
Met nog kouder zwart beklad,
Om te melden, welk een gloed
Ge me in 't harte blaken doet;
Zulks vereiste ene englenhand,
Met een stift van diamant,
En een inkt van vloeiend vuur
Op des hemels reinst azuur!
1839…
Over een plan smeden.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
654 Hij zei er is maar een receptuur
Smeed het met inwendig vuur.…
Bewoond linnen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
522 Varend over de gloed
van het avontuur
ligt oneindig ver
in zeeën van betekenissen
een bewoond linnen…
bomen langs de rivier
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.149 al dagen
zit de zon in
brandglasramen
langs de rivier
de herfst
vangt de gloed
als vuur
in glas-in-loden ramen
de glans
van goudbrokaat
gekletter van
schildknapen en ridders
het pronken
van de hoofse dames
het fonkelen van juweel
en rood fluweel
terwijl de wind
die aan de blaren knabbelt
het licht
in scherven breekt…
AMORA MORGANA
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
543 Wentel mij
in de weelde van je dauw
teken mij
in het tasten van je leden
tondel mij
met de warmte van je blik
zegen mij
in de volte van je gloed
rooster mij
in de hitte van je kracht
balsem mij
met de mirre uit jouw kelk
stijg met mij
naar het hoogtij van je vuur
droom met mij
in de holten van je rust
gloor met mij…
Rhododendron
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 Waren er geen oleanders,
bossen ondoordringbaar wilde
bramen met die violette
donkere en lichte vuren
Waren er geen assembomen,
bamboestruiken en waringins,
breed hun loverarmen spreidend,
dichte ambergroene muren
Zou de gloed van een verlangen,
in rhododendrons groene grot
niet zinderen in 't avonduur
tongen likkend als de vlammen…
Vreemd, dat eenzelfde huis bevat ons beiden
poëzie
4.1 met 9 stemmen
2.389 Vreemd, dat eenzelfde huis bevat ons beiden
en toch, wij durven ons niet af te scheiden,
wij durven niet alleen zijn, niet te spreken
dan lippen bevend, die niet open breken,
begonnen klagen, wenkende ogentroost,
gloed van een wang, die om zijn blozen bloost,
handen, die groeten, blikken van verzwegen
ontroerd zijn, zuchten als uit vuur gestegen…
helder
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.412 het was één lange nacht
van opgaan in elkaar
die ons zuiver licht bracht
het vloeibaar worden
een helder
weldadig stralen
bereikte alle cellen in het lichaam
trok vuur uit alle botten weg
naar waar het nodig was
om te zweven naar de top
je warme gloed
reist mee in mijn oneindigheid
geeft nog elke handeling zin…
Gezelligheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
537 Waar is ’t beter dan op koude avond
Onderuitgezakt bij het open vuur
Met een sprankelend glas rode wijn
Voeten ontspannen op tafel
Door te brengen tot het late uur
Gezellig keuvelen over koetjes en kalfjes
Genietend van de warme gloed
Onder handbereik een schaal met hapjes
Aan de voet een snurkend hondje
Dat zich met aandacht en warmte voedt…
Water en vuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.089 Zo kunnen water en vuur
in harmonie bestaan.…
Mijn ziel was éens gelijk aan de' opgesprongen krater
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.616 Mijn ziel was éens gelijk aan de' opgesprongen krater,
Die steden zet in gloed met nooit-vermoede brand,
Dan terugkeert tot de rust, maar voeden blijft voor later,
Diep, het inwendig vuur onder geteisterd land.…
vlam des genode
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 het vuur bevroedt niet eens
hoe ze zich zal voeden, zonder
mensenhanden is ze de kou
die van het genot is ontvreemd
en zie, hij de mens die blaakt
van een wellustig denk patroon
wijl een schapenvacht gelegen
voor het aanstormend vuur zich
ontkreukeld voor het
komend lustig avontuur
en op de hoek van de mantel
floreert een fles wijn met…
Uniek
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
438 wie met vuur speelt
moet zich
niet verwonderen om zich te verbranden
aan de verzengende gloed tot het
water uit de hemel stort
die de stem van de dood heeft bezworen
zie het water zee en stranden
de gouden
zon de koele maan en hoe ze op
hun tijd op en onder gaan
alles heeft een bedoeling
in ons kommervol bestaan
tussen…
LAIS CXCIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 Want haar voelen kent geen mededogen,
is hete gloed die het van het ontdoet,
en ’t vuur verhevigt tot een blauwe vloed.
En in oneindig zwart gaat schel dan aan
het ene git dat het verblinden moet,
opdat het ziende in haar niets kan staan.…
In de knoop
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.261 Het vuur in hem
Staat op punt van doven
Sintels her en der
Liggen triestig na te stoven
Vonken onder as verborgen
Wachten op zijn levenslucht
Om opnieuw te kunnen branden
In torenhoge vlucht
Anderen vaak gekoesterd
In de hitte van zijn haard
Het eigen vuur nooit opgerakeld
Is het schemer dat hem aanstaart
Als duisternis gaat heersen…
Phantasia romantica
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.214 Oranjerood: Bengaalse vuren
hebben ons in gloed gezet.
Wij flakkeren op, zij doven uit.
Maar killer zal de nacht niet zijn
dan lui-ontluikend nu: 4 maart
want wat zo hevig in mij woedt,
is roder nog dan rode vuren!
Ik heb in jou een stem ontwaard,
de roes van samen en alleen.
"Ik wil jou wel!" en toch weer niet: verlangen en verzet.…
L’éclat d’un regard
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.822 Met hoop en twijfel,
luister ik naar je warme stem
In één blik
vang ik het licht van je gedachten
met de mijne vervloeiend in een betoverende zonneboog.
Even dacht ik dat jij…..
Even…
Ik kijk naar je
Neem je volledig in me op
en herhaal stilletjes je woorden…
shinings
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
439 de haard vertelde dat het vuur
door Finse handen was gebouwd
gerangschikt volgens oud gebruik stonden
stammen rond hun einde, koud nog
in hun zelfgesponnen licht
slechts een zwakke gloed tekende wat goud
op elk tot rust geplooid gezicht
vol liefde speelden
twaalf snaren
duizend sterren zongen in de nacht
bijeengebracht door slechts…
Zeg werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
668 , het vuur
leg je een waas over de bespiegeling
over de heerlijkheid, dat wat het leven biedt…
Gelijk een vuur, dat flonkert
poëzie
4.0 met 2 stemmen
937 Gelijk een vuur, dat flonkert
door dunne nevelen heen,
zo schittert, half verdonkerd,
haar oog onder de ogeleên.
Wilde, brandende ogen,
drijvend in ene vloed
van zachtheid en mededogen:
half water en half gloed.
O toverachtig gemengel
van week gevoel en van drift!…
tussen woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
240 En toen ik vloog,
wierp ik mij
tussen nieuwe woorden,
in het diepe,
om te ontsnappen
aan het vuur.
De roes van het verleden
trilt na in deze regels.
De tijd zindert van stemmen,
en klokken
fluisteren verraderlijk:
in het rumoer van je vlucht
voel ik nog altijd
de gloed van kaarsen.
***…
Laaiend vuur
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
679 verzuurd op zoek naar zonnelicht
zwicht al ras elk innerlijk vuur
voor een dekken met de mantel
die zwak wel van gemak voorziet
maar beslist geen warmte geeft
opgebrand raakt hij die zweeft
zonder zijn hoge vlucht te schermen
voor de sis van tegenwind
die ijzig wee doet kermen
laaien kan alleen met gloed
hij die niet om winnen geeft…
Vader
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.734 Misschien lijkt dit je niets
Zit je verveeld te mokken achter je grijze masker
Toch is dit niet de apocalyps die je verwacht
’t Is de gloed van m’n vuur dat je afschrikt
Wek de klank die slag om slag terugkeert
De wekker tikkend, levend in je zachte handen
Razend, gierend de tijd ramt aan de poorten
Alfa tot Omega, illusie tot de muur
Verleden…
Het ijspaleis
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
405 Die ridder nadert het kasteel
waar hij de sneeuw zal smelten
zijn warme gloed verandert veel
want komt er vuur in het paleis
begint er wat te koken
en slaan de vlammen in het ijs
dan is dat snel gebroken.…
De dichter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
709 In het donker
schuilt de Dichter
in de gloed
van het vuur
dat de kamer
schijnt te verwarmen
maar 't ijs
niet smelten kan...
Zijn gedachten ver heen,
naar zijn diepste geheimen
die hij zo goed kent
maar niet vinden kan...…
Sugar baby
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
3.037 In vuur en vlam stonden wij: met de gloed
van wellust die ons omringde, de snaar
die ons raakte in passie voor elkaar,
tot ze venijnig doordrong in mijn bloed.
Nu is het uit, met haar plaats ingenomen
door een op decorum staande vorstin
die mij stekelig niet meer laat wegkomen.
Wat het was?…
Dwaallichten
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
183 Wispelturige flikkeringen in de nacht,
valse vuren, gedoemd te falen.
Zij lokken met een blinde kracht,
terwijl wij in hun schijnsel dwalen.
We jagen op de snelle vlam,
en missen hoe de gloed bevriest.
De echte kans die teder kwam,
maar stilletjes in nevels zich verliest.…
Niemandsland
netgedicht
5.0 met 351 stemmen
472 ik warm me
altijd als ik het
vuur in je ogen
zie branden en
kleine vlammetjes
opkomend uit de
rood smeulende gloed
hun dansjes maken
dan even rust
weer oplaaiend tot
hun brandstofhonger
eindelijk is gesust
soms gaat het fout
dan knettert en sist
venijn het gebrek
aan voedingskwaliteit
loeien grotere tongen
sproeien vonkenregens…
Zalmroze
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
858 Ik ben dol op zoute dingen
zachtzilt vlees rouge van gloed
ik word driest van pittige zinnen
het maakt kruidig proeven zoet
Ik ben zot op pikante vruchten
snedige smaakvol door het vuur
hartig schuimend zonder tuchten
gepeperd door moesje natuur
Ik ben wild met haar te heulen
zeezout golvend peilloos roze
en haar kuiten langs…