Netgedichten over natuur

Eind Julie smul ik gratis bramen In de vrije natuur langs de bermrand Ze tieren welig dit jaar aan de wegkant Drommen gul in de zomer samen Zo woekerend dat ze zich verstikken En spinnen strikken webben er middenin Mijn aversie tegen die creeps overwin Ik en ik waak mij voor doornenprikken Kijk het volk aan dat zich blind een weg baant…

ooy einde van de dag een buizerd maakt zijn laatste, lage vlucht het riet aan de waterkant de bomen op de dijken de bruine aarde op de akkers de graziggroene weiden alles houdt zijn adem in wacht, met ingehouden adem, op het nieuw begin…

Wind kust bladeren stromen zingen door het dal de natuur geneest Hoe verrijkend het is in het leven om een poosje af te zonderen op een plekje waar ik kan ontspannen en batterijen opladen ver weg van alle drukte en hectiek Geen enkel invloed van sociale media in de buurt, alleen maar de natuur om me heen. Niets is zo mooi als het luisteren…

Stilte van het woud huis, werk, bestaan verloren natuur als schuilplaats Winkelwagentjes een vuurtje dat warmte geeft takken verbranden Schaduw van het groen Onbegrepen, psychisch stuk vechten om balans Afval hoopt zich op een schreeuw om zonder oordeel de weg te bieden De echo van pijn vraagt mens en natuur ruimte wie hoort en…

zacht zong de zaal het donkerblauwe lied van welwillendheid bewogen armen met open handen omhoog in de ultieme vraag om voldoende response om het steeds verder afglijdend leven weer voor de mens kans op bestaan te geven nog waren er klimaat depots waar mensen het buitenleven konden afgeven in de hoop dat zorg en liefde…

ik vleugel slow motion onder een geveerd wolkendek van slagpennen de ritmiek van mijn trage slagen geeft rust aan mijn vaste bestemming al in de genen vastgelegd in info als de leefsensoren de codes activeren van binnenkort op reis gaan langs koufronten en uitdiepende stormen stromen heet zeewater naar steenkoude bovenluchten…

trots in het najaarslicht bladeren aan de boomtrots het eens lentegroene pracht is nu een bont palet kleuren de herfst roept zacht het is tijd voor vertrek ieder blad verkleurt elke op eigen manier de wind komt fluisterend met stormkracht soms ze dansen en zweven hun kleuren strooiend als lotgenoten vallen ze soms samen één voor één…

De beslissing valt: dunbekwulp uitgestorven. Duikt hij ooit nog op?…

‘t Ging over een rubberen ring of één van latex Nee, eerst over een caravan Toen, lopend aan haven vertelde ‘k over een geliefde en Noorwegen, een ruzie jullie vroegen waarom een niemendal zei ik, jullie wilden details maar over de brug ging ‘t over iets anders alweer ‘k weet ook niet waarom ‘k over die liefde en ruzie begon Dan liepen…

Bij Drachtens Karmelklooster laat de ruime bloementuin taal der geuren waaien waarin Evangelische kracht vreugde brengt aan stemmen die lustig roepen tot arbeid in de aarde gezamenlijk beraadslagen en de vurige wil zich aan de mensheid te geven.…

in de vroege ochtend zo tussen vries en dooi deden hoge druppels al voorzichtig het kristallijn subtiel van beginnend matwit uitwaaiend mooi naar licht breekbaar nog hebben zij niet de kracht om licht te breken dat komt over enkele weken zo rond het vriespunt als de uitstraling het grootst is en het uitspansel heldert dan…

nog is er het speelse gefladder van jonge blaadjes op ondeugende vlaagjes van de lichte lentewind toch zullen ook zij binnenkort de koelte van het zomers groen moeten dragen nu nog in hun kleurig fleurig herfsttapijt veeg en opruim al voorbij alles is afgedekt ook de kleine knoppen winterklaar verpakt in afwachting van licht…

de herfst heeft zich verstrakt in de vale takkenstramheid van hen die nog wachten op de oogst die winterklaar al getooid zijn om te gaan hun kleuren afscheid van de warme zomer is allang geleden en toch zijn er weer redenen om op te staan niet alleen wordt het kind geboren maar ook zij die zijn uitverkoren voor het nieuwe…

Zie langs de horizon gouden ochtendgloed en witte voile bedekt smaragd groen veld zo wordt de dag na donkere nacht begroet door deze wonderen staat de mens versteld. Vanaf mijn eigen plek zie ik het leven aan in de ochtend begroet ik de rijzende zon die heel de dag aan blauwe lucht zal staan en ik geniet zijn warmte op mijn balkon. Zo is…

Voelend met mijn hart helende kracht van natuur steeds weer verbonden Hoe wonderlijk en waardevol het is om schoonheid van de natuur waar te nemen als harmonieuze mix van geluid, geur, kleur en textuur Stuk voor stuk unieke momenten om van dichtbij te beleven, ervaren en koesteren. Het begint al in de morgen, het ogenblik waarop een…

Door de knieën gaan voor een paddenstoel of zwam dankbaar uit het hart Wanneer bij ochtendgloren achter grijze wolken een waterige zon zich verbergt van waar haar licht langzamerhand vermindert op hetzelfde moment is omgeving in een overgang waar allerhande belangrijke veranderingen plaatsvinden. Vanop kale tak brengt moede merel klanken…

Langzame wolken drijven donker in zichzelf -- brommen een beetje.…

Tussen de lage nevels van de vroege morgen Voorbij de weidehagen waar de dauw het gras kust Zoek ik aan de bosrand de vogel van onrust Hij wacht op het zonlicht Lacht als het daar is de schaduwen weg achter beuk en hazelaar En dan roffelt het door het woud De specht bekvecht met het hout…

de stukjes nacht die de dag ons gaf in verkorten hadden net een andere sfeer dan de avond die gewoonte gewijs begon met een verrassing zo had de afsluiting altijd iets in petto dat anderen niet wisten waar zij met een lach naar gisten nonchalant maar ozo nieuwsgierig het donker worden buiten en de verlichting binnen gaven…

Herfstige kleuren gedragen door boom en struik een tweede lente Hoe mijn aandacht wordt gevestigd op brede waaier van kleuren bij een ahorn aan de waterkant waar ze licht en warmte uitstraalt in adembenemend decor van hemelsblauw, stralende zon en enige witte voorbij drijvende wolken. Dat deze ongekende tinten elk blaadje vormgeven kan…

de avond ligt op het water vloeiend donker weg gedragen het voorzichtig omslaan van de grijze golven die hun geluid inbinden of ze onder de rood aanlopende hemel willen bidden voor meer stilte. de tonen zijn gelijk met een dof bereik. de zee raakt alleen en onmerkbaar traag varen aan de horizon nog een paar schepen. de golfslag die het…

uit hetzelfde glas is ooit jouw spiegelbeeld geboren dat na veel oefenen en bewegen ondanks kleine haperingen in de motoriek bij een onregelmatige groei en incidentele a- sychronie toch een bewewgingspatroon heeft ontwikkeld in een dansant gaan bijna los van de vloer waar ooit haar scherven vielen juist met ogen die als ramen van…

in de veelheid van leven en bewegen ben jij bewogen met eigen ogen door de natuur het schitterend passend systeem kapot zien gaan omdat de synchronie door mensenhanden is gaan stokken de natuur en wij zitten met onherstelbare brokken nu ook de schepper is vertrokken…

het ritselt tussen rotte bladeren takjes knappen op het pad nog nemen bomen hun zonnebad in de schuin- staande zon waar de eerste nevel zijn laatste reis van dit seizoen begon om morgens weer te landen tussen de koeien op het wit bevroren gras wil melker…

In gedicht wil ik eeuwig uw schoon bezingen uw zin, hart en oren in gevoel bekoren u door woord en zang in elan omringen begeleid door uitbundige vogelkoren. Uw schoonheid vervult mij tot adoratie drijft tot schrijven van proza, ode of sonnet dichters geeft u fantasie en inspiratie voor u wordt zo menig woord op papier gezet. Met diamant…

altijd als jij buiten komt lijkt het alsof de natuur jou verwelkomt bloemen gaan spontaan open buigen zich echt naar jou toe om hun hart te geven zelfs de vogels showen uitgelaten hun kunsten onder het zingen van het hoogste lied de zon verlicht en verwarmt het decor waarin jij deze dag deel aan de wereld zal nemen om…

Een wilde bloem bloeit alleen in een open veld nog altijd prachtig Wanneer ze onverwachts vanuit aarde ontspruiten als een nieuw leven om zo op te groeien in en met natuur waar broze bloemblaadjes wapperen in de wind op hetzelfde moment worden ze gevoed door de zon. Vanuit het oogpunt schitteren ze met aantrekkelijke kleurencombinaties…

Lopend langs de IJssel kwamen eerst herinneringen ik liep er ooit met R tot Zwolle toen fietste ik met P in de wind tot de brug er overheen en terug Nu met jou, beiden met een hoedje in de zon De wind verwaait de klamme lucht Bedrijfspanden voorbij blijven we tussen wuivend groen en de rivier Als gindse overkant mooier lonkt en er…

Een moment van rust aan de oever van het meer de juffer en ik Hoe ik je bemin en eer: zowel zichtbare als onzichtbare stralen reflecteren op een opengaande bloem, geurende bomen met bladeren en bloesems; uit een onverwachte hoek begint een vlinder in mij te ontwaken. Rondzwervend schrijf ik stukjes poëzie over ongeëvenaarde pracht die…

je fladderde met wind tegen boven de struiken met diamantjes van de pas gevallen regen tegenwind ging slow en traag terwijl bij mee de hoogvliegers droog bleven ik wist dat jij eens zou eten uit mijn hand nadat jij je vleugels glad had gestreken en mij sprietig aankeek koppie en kleed in kool witte kleuren met een verdwaald…