1030 resultaten.
de beelden
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
633 dichterbij was hoorbaar hoe
zorgvuldig partituur bewoog
verderop kwam zij uit het zand
in rood gewaad om zich heen
haar blote voeten verborgen
zich beurtelings in de zeewind
het zwarte haar spartelde hoog
boven het klavier, ik luisterde
samen met het ritme van golven
naar een verwaaide polonaise…
Als toverbalsem
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
570 niet voor één dag
maar vrijwel het gehele jaar door
drink je woorden als toverbalsem
gedragen en bewogen
zeil je weg op innerlijke vleugels
doorwaad je deze brede stroom
alswaar onder invloed
van een verleidelijk gezang
wordt poëzie in alle tonen geschreven
voor wat de vrije versvormen betreft
al lezende en schrijvende
geniet je…
spelevaren
netgedicht
3.7 met 33 stemmen
1.254 ik frommel je in gedachten
terug
hoor sneeuwvlokken
nog hikken en proesten, net boven
het gras
en hoe het landschap
kinderstemmen ving, hoog in het
ontmoeten van vogels
jouw kerstboom
die het licht bewoog naar een witte
zielloze kamer
weet je nog
rode ridders en kastelen, alle piraten
op het dek
het getikketak
van tweeëntwintig…
De ladder danst niet meer
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.060 takken treuren kreunend
onder zwaarrijpend ooft
de vrijheid van de ladder
werd door twijgen geroofd
een distel schiet eenzelvig
langs ’t koeienpad omhoog
ten teken dat zich niemand
nog naar d’hoeve bewoog
waar dieren zijn verdwenen
en d’akker in hooi schoot
daar vond het wild t'rug leven
en de oude boer de dood…
Lichtstralen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.132 Lichtstralen dalen neder
zoals het fladderen van een veer
Op de bladeren zacht en teder
langverwacht en hunkerend naar meer
Door de glinstering bewogen
deinen bomen door de wind
Verdwijnen druppels die bladeren drogen
als de tranen van een verdrietig kind
Lichtstralen o, zo zacht
zijn als het beste medicijn
Zo fijn en toch onverwacht…
Op de vlucht..
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
513 Over bergen en door dalen
wordt de grond bewogen
door hen die niet meer stralen
maar wanhoop in betraande ogen
Hij heeft de deur gesloten
waar het veilig was
zo vaart men nu op boten
en hoop is hun kompas
Toen 't gezin voor hem verdween
greep hij angstig om zich heen
naar de hoge golven
die hoop hebben verzwolgen
Mijn geweten klaagt…
lievelingskleur
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
480 ik herinner me de dag
waarop haar muts
tweeduizend bloemen droeg
ze sprankelde
ik zag haar kracht, de
fijngevoeligheid omdat -juist nu
een klaproos zoveel liefde bracht
wat was ze mooi die dag
haar hart bewoog van toen
naar ooit, ze zag, ze lachte en
ze overwon
de barrières onder deze zon
voor eeuwig zacht gemaakt
zoiets raakt je…
briefje voor later
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 nee bang niet
voor de dood
ben ik niet bang
die afslag echter
de boot trein of bus
mis ik graag
in het weten
dat eens onverhoopt
die uitrit komt
mijn reis dan
naar de overkant
zal vol zijn
gevuld met souvenirs
van ontmoette mensen
die elkeen bewogen
vol ook van verwachting
aan de herenigingen
die komen zullen
want…
TERUG NAAR HET BEGIN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
387 het water sluit
zich achter de vis daar
waar hij net nog zwom
de lucht vult de plek
waar de leeuwerik
naar de hemel vloog
haar zo juist beklom
de plek van donker
wordt als ze wegvloeit
weer ingenomen door
het licht van de zon
zo zal ook de plaats
waar de mensheid zich bewoog
weer ingenomen worden door
dat waaruit de wereld ooit bestond…
Open
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
455 Ik ben open,
Open voor het licht
van zon en maan,
open voor de duisternis;
Open voor weer en wind,
voor regen en voor kou,
voor de warme zomer;
Open voor de Aarde,
voor vlakte, berg en zee,
zuster plant en broeder dier;
Open voor verwondering,
voor mysterie en magie,
open voor verbinding;
Open om geraakt
en bewogen te worden…
Een zwart-witgeblokte kloof in verhard cement
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
90 Het bewustzijn gespleten,
tweemaal nu
En tweemaal gisteren, vannacht
Ik wachtte op het schaduwkind
Vertrapte stenen, wilde dingen
Geluiden van een schaterlach
Maar dan, een blinde spiegelwand
Die lijn bewoog oneindig
Moro deed mee, die schreeuwt en lacht:
De zon blijft eeuwig schijnen!
En ik,
ik denk aan jou vannacht…
Voor jou
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.243 Mijn diepste wezen steunt op jou
jij brengt het licht in mijn ogen
maar zonder kijken kan ik volgen
want, jij hebt mijn stilte bewogen
Eenzaamheid is een volle zaal
verborgen in miljoenen mensen
doch deze ziel kent het geheim
en weet zich niets te wensen
Zoals eb en vloed samensmelten
tot de maan hen koesteren zal
weet ik, wat in vervulling…
Journaal
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.670 Buiten kou bewogen kwalen
kon haar wiegen doden minnen.…
Morgen word zij zestig !!!
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.829 Kijkend naar de twinkeling in haar ogen,
haar lichte tred, haar lange benen
soepel bewogen.
Haar haren grijs, onder een pet,
haar mond, nog net geen glimlach,
maar.....nog steeds koket.
Morgen word zij zestig jaren,
zestig jaren rond.
Toch voelt zij zich nog twintig,
rimpelloos en blond.…
Ik kom pas .....
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.055 Ogen schieten raak
onrustige gebaren
verraden bewogen
zinnen verwaaid in
beleefde uren
Ik kom pas los
in ons jij en ik
terwijl elk woord
geleefd verdriet
spreekt verpakt
in een geschenk
van het verleden
Nimmer was grijs
zo grauw, in gelopen
passen richting nu
waar noord het westen
niet meer draagt maar
loslaat in de wind…
Vloeistof
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
698 Jij was zo huwbaar
transparant vloeibaar en vulbaar
zo van Duw maar,
ik ga met je mee
Je stelde geen vragen,
knikte af en toe
zelfs als ik loog
Je lachte als ik dansend
voor je uit bewoog
Wanneer je op mijn snelbinders zat
kroop je hand langs mijn desembrood omhoog
En na iedere tel had ik het idee
dat je in kleuren leeg zou stromen…
spijkerdromen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
771 De spijkerbroek die ik zoëven zag
zo goddelijk glad rond je billen lag
heeft mij toch wel bewogen
Verlangend ontvlood mijn mijmerende mond
't wijfelend woord dat geen mens verstond
als dat toch eens zou mogen
Ik eerde schoonheid nooit gezien
hopeloze honger, naar wat misschien
ook smeulde in jouw ogen
Maar momenten vergaan in eeuwigheid…
Maar toen ik in een krant een foto zag
gedicht
3.3 met 23 stemmen
14.829 Maar toen ik in een krant een foto zag
van een in Zuid-Amerika vermoorde
guerrillastrijder, achterover liggend
met halfgesloten ogen, vreemd ontspannen,
onder het opengesjorde hemd het gave
bovenlijf tot aan de navel naakt,
voelde ik iets in mij verschuiven
alsof een ander lichaam in het mijne
zich onverhoeds bewoog, de ogen
even opsloeg en…
ontmoeting in spiegel
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
818 onvoorwaardelijke
allesomvattende
onuitputtelijke
lieve liefde
hoe onvermoeibaar
heb ik je gezocht
noord en zuid
oost en west
in diepste diepten
en in verste verte
hemel en aarde heb ik bewogen
water en vuur
uitgeput en moedeloos
op mijn schreden
teruggekeerd
en thuis gekomen
poets ik mijn spiegel schoon
na zoveel lange…
Jeronimus 1
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
665 Nog even bewogen
jongensmondjes
in het zand.
Hij wilde schreeuwen
maar kon geen schreeuw uitbrengen.
Hij wilde graven
maar armen en benen weigerden.…
Balinese dans
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
576 rond het lijfje
groene zijde goudbrokaat
van het porseleinen meisje
dat trippelend het zicht uit gaat
de waaier en het knippen
van haar blikken laten briesjes na
wil van zoete lippen nippen
grond vergaat me waar ik sta
als zij tingeltangel dansen gaat
lokken ook haar mooie ogen
hang ik aan een zwakke draad
zij heeft mijn weke hart bewogen…
Haar spiegel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
866 Die dag gaf water mij haar spiegel
Haar stroom zette zich zeer intens in
mij voort
Ongecontroleerd kwamen wij bijeen
Vrijpostig als wij waren, zonder
kleding samen, in kamer met de
dikste muur
Zij richtte zich op en bewoog zich
naar pilaar
Hij kruiste haar heuvel, kuste
het landschap op haar
buik onder bergen
Haar hals bracht mijn…
Muisstil
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
532 zaten ze ineengedoken
bewegingsloos leek het,
toch balanceerden ze op hun vriend, de wind,
met wie ze zo heerlijk konden spelen
als de tijd daar was, maar nu bewogen ze nauwelijks
daar regen neer kletterde, bladeren beschermden
hen al even niet meer, daar de winter
zijn entree al had gemaakt
gelaten ondergingen zij hetgeen er uit de hemel kwam…
overmand
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
623 is er nog een zin
een samengesteld woord
dat groter is
dan bijvoorbeeld een schaduw van een vogel
waarin een lichaam zich getild weet
hoog boven de branding
door drift bewogen
een meeuw misschien
die zichzelf in de traagheid van de zon zoekt
en in de einder zakt
golf over golf
is er nog iets
al is het maar even
dat in ons hart past…
Een bijna volmaakte vriendschap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
657 De losgemaakte zijde
spoort je tot actie aan,
bewogen in
je ingeslagen weg
zet iets zich in beweging
na het dodend niets.
Uit je cocon,
je oude ik
ontpopt in ’t bijzijn
van ontknoopte zijde
een gekleurde Vlinderstrik.…
Een volgende groet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 ik voel
onuitgesproken
verdriet maar
zie het niet
in ogen die
bewogen kijken
naar beelden die
zij niet begrijpen
het zijn
kamers waar
stukjes bestaan
langs elkaar
leven zonder
samen te zijn
ieder op zijn
eigen terrein
waar het
ego mankeert
desintegreert
naar waaruit
het is ontstaan
terug met zucht
zonder vloek tot
een volgende…
Zomerleven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Het water rimpelt,
als door en zachte hand bewogen,
in de zoele zomerwind.
De boot glijdt zachtjes over het water,
de riempjes spattend nat.
De lucht is vol met geuren...
en aan de einder kleuren
zich de bomen paarsig mat.
Zo eeuwig door te varen,
wat zou dat heerlijk zijn.…
Gezegende stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 zacht zong
jouw warme
adem de rust
van slaap in
gezegende stilte
tot de haren
van een blonde
lok jouw neus
kriebelde en
jij bewoog naar
meer comfort en
minder irritatie
op het speciale
moment van
wakker worden
lachte je toch
nog op de rand
van ontwaken
ging verder
slapen onder
onverstaanbaar
gemompel ik wist
werd even…
Zielsspiegeling
gedicht
3.5 met 81 stemmen
34.952 Deze diepte heb ik nooit tevoren
in iemands blikken mogen meten
het zuiver dat ik dacht te weten
heeft alle glans opeens verloren
voor het eerst mag ik beleven
hoe een ziel zich teder hecht
twee levensdraden samenvlecht
tot zij als eenheid zijn verweven
Dat zeg jij.., tot traan bewogen
maar ik antwoord met affectie
wat jij ziet is de reflectie…
Plaza
gedicht
2.5 met 49 stemmen
42.362 De beentjes
bewogen zelf. Daarboven aan touw een ballon
als een vis. Daarboven de zon, laaiend.
Het kind hield de vis niet meer. Keek hoe hij
steeg, zwaaide hem na. Wat is er? Wat is er?…