544 resultaten.
GOEDLAND
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
9.698 Victor Hugo heeft er een tijd vertoefd
Zeker als ik genoten van de tinten
De Sure en de Ourthe ; zilveren linten
Oktober heeft daarover flink gesnoefd
Is prat gegaan op Goedlands grote bossen
Haar heldere sterrenhemels, voortbestaan
Van voren in de akkers, eigen graan
Notenlikeur, inheemse druiventrossen
Het Letzenburg waarvoor zovelen…
Beter
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.260 Wat verdorde bossen bloemen
sieren de kamer op.
Mijn buurman doet er het zwijgen toe.
Maar goed ook, want zelf ben ik al te moe
om een gesprek te beginnen.
De zaalarts doet zijn ronde,
zijn witte jas keurig gesteven.
Een stethoscoop interessant om zijn nek gehangen.…
(Wereld)pijn
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
797 Ik kleur de hemel kakelbont
gewoon zoals ’t mij zint
geel blauw en rood wat zwart
een bloem misschien een mond
Uit velden maak ik bossen
met bomen aller soort
sterke zwakke levende dode
alsof mij dat ooit stoort
En in verlaten duistere steden
doe ‘k alle lichten aan
grote kleine heldere donkere
zoveel als er bestaan
De (wereld)pijn…
Catharsis
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.158 zijn benen stappen door beemden en bossen
en dragen de ballast van voorbije dagen
handen keren elke steen tussen gras en mossen
op zoek naar het antwoord op talloze vragen
hij zal zich wassen in het woeligste water
zuiveren met zout uit de diepste meren
luisteren naar het kristalhelder geklater
als hij stroomafwaarts drijft op eigen veren…
Liefde.
hartenkreet
2.9 met 76 stemmen
6.441 liefde is beslist geen gewoonte
liefde is zuiver blijdschap
liefde is wandelen in de eeuwig zingende bossen
liefde is creatief zijn in alles wat je bent
liefde is nieuw zijn tussen gisteren en morgen
liefde is mededogen, luisteren en geven
liefde is loslaten van al het materiële
liefde is de geborgenheid ontvluchten
liefde is leven in…
Spiegel van herinnering.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
524 Fietsen door de bossen met haar
neus in de wind, weer even voelen
hoe het toen was dat vrolijke kind.
Maar ik ben niet meer dat kind en geef
me over aan voorbij gevlogen jaren
nu ik hier weer loop op het strand
als ik kijk naar de zee en de golven.…
En de geur van groene zeep
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Huis van grote eenzaamheid
Vol met kinderen met een vlekje
Ver weggestopt in de bossen
Van de onbewoonde buitenwereld
Daar leerde ik kennen
Het kind dat ik ten diepste was,
Dat zichzelf alleen nog terugvond
In de geur van groene zeep
Waarmee dagelijks de washokken
En de douches werden gereinigd
En die elke dag opnieuw
De zweem…
Herfstgeest
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
552 Nu de dagen kleurrijk korten
zwerft hij door halflege bossen
groet de eik, buigt voor de beuk
eet een overgebleven zoete bes
verzamelt een berg met nootjes
voor het wat luiere mededier
Zwaait naar overtrekkende vogels
met hun kompas richting zuiden
kijkt naar een fladdervlinder
die speurt naar een laatste bloem
Mijmert languit in een varenbed…
De magie van het dagelijkse leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 We liepen in de bossen
En bij een heuvel
waar één klaproos
tussen een zee van koolzaad,
ging het over de dood en het voorvoelen ervan:
lang geleden, op haar verjaardag stortte haar geliefde van een berg
't ging ook over Thomas Moore
en zijn boek:
de magie van het dagelijkse leven
We deden nog een boodschap
en voor de winkel sprak ons…
IRIANS ADEM
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 De hoge toppen zenden hun vrieslucht
naar beneden, door bossen en weiden.
Daar wentelt de tocht om, speelt blije klucht.
Spel van kou en hitte wil zich verwijden
om steeds het leven van oerwoudgehucht,
onbekende wildernis te leiden.…
Gooi het eruit!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
341 je longen uitschreeuwen in het Renkumse woud,
de Colmschater heide
de bossen van Deelen
met z'n verdomde schapen
en wilde zwijnen
roeken en kouwen en kleregeiten
martelende marters en
schuchtere reeën
lukraak om je heen slaand
naar skinny dive nimfen
en vluchtende vruchtbare
maneaterfeeën
tot je totalloss leeg bent
en…
Genieten!
hartenkreet
4.6 met 22 stemmen
1.277 Loop door de bossen,
zeker een paar uur.
Geniet van de vogels.
Geniet van hun gezang.
Ga zitten op een boomstronk.
Doe het in je eigen belang.
Geniet van het groen.
Geniet van de bomen.
Laat je gedachten hun gang gaan
en probeer tot jezelf te komen.
Geniet zoveel je kunt.
Geniet van het leven.…
TWEE HORSEN
poëzie
3.2 met 11 stemmen
2.572 De rossen,
gelaten in 't lastig geluid
der schokkende, bokkende bossen,
gaan, stille en gestadig, vooruit.
Geen zwepe en behoort er te zinken,
geen snoer en genaakt er één haar;
zo stappen, hun bellen al klinken,
de vrome twee horsen, te gaâr.…
ballade van de tijden van weleer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
994 Vroeger, voor wie nog weet hoe het was,
Verbleven blijvend bedroefden en zwaar zenuwzieken
In door bossen en duinen omgeven klinieken
Waar de tijd soms genas
Wie, al of niet genezen, weer wilde werken
Maar in de maatschappij nog steeds een vreemde was
Kon beschermd beschut het gesticht versterken
In kaarsenmakerij of in de plantenkas
Nooit…
Droom
gedicht
3.5 met 41 stemmen
15.912 Achter de bossen stond Parijs te branden:
van een hecatombe van autobanden
zweefden de vlokken as over mijn hoofd
en door dat voorjaar naar een hoger noorden.
Weldra zou Praag vallen, wist ik, weldra
sprak ik mijn eerste dissidente woorden -
weldra zat ik in deze dode hoek
mijn blinde te scanderen.…
Vallend boomblad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
578 Nu de herfstwind de geheimen
van ritselend boombladeren
heeft ontfutseld
en ze neergedwarreld zijn
soms bijeen geveegd
door nijvere handen
maar veelal in bossen en parken
als beschuttend bladtapijt
voor moeder aarde neergevlijd
begint hun tweede leven
bedekken en verwarmen
ze alle geheimen
in de grond
waar kleine diertjes leven
waar…
Zilte adem
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
414 Op mijn zwarte hengst
over de stille landwegen
naar de eindeloze kust
aan zee waar zilte adem
uit jouw lichaam ontsnapt
op de vleugels van een zwaluw
verder mee de zomer in
en je spreidt jouw benen
als een rivierenlandschap
laat mijn beekje binnen
aan de buitenkant
op mijn donkere paard
door de kalme bossen
naar de groene heuvels…
Milieu nog maar een keer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
484 Geen plek meer. bossen. Vervuiling. Kapping.
Mensen. Water. Zee. Rivier. Olie. Vervuiling.
Leegroof. Vissen. Dood. Hoelang nog?
Tot Sint Juttemis? Nee. Veel eerder. Als
we zo door gaan. De lul. De mens. gezond-
heid. Schadelijk. Niet leuk. Voor gene-
raties na ons. En nu al. Verschrikkelijk.
Dood. Dood. Dood.…
Introspectie
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
571 is een hallucinerende woestijn in mij,
een leegte die voortkabbelt als een helderblauw
beekje onder volgroene, beschermende bomen,
terwijl ik op straat verrassend genoeg gegroet
wordt door minzame onbekenden zoals onbekenden
zonder oordeel kunnen zijn en blij met de lente,
zoals ik ooit jaren en jaren geleden als een
eenzame jongen door de bossen…
Zwoel oktober
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 weet je nog diep in de bossen
waar de herfst zijn entree had gedaan
het knisperend gekleurde bladmatras
ons lokte lief te hebben
weet je nog ons traag ontkleden
dromend vervielen in duizend tinten
ons lichaam zachtkens deinde
op vogelengezang
weet je nog toen wij op leeftijd kwamen
zochten naar die onvergetelijke plek
hoe wij zalig kusten…
Jan Mankes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
621 In de bossen die je hebt verkend
waren vele wonderen die jij wel zag.
Jouw oren hebben elke vogel herkend
intens leefde je elk moment van de dag.
Jouw kunst omarmde kwetsbaar leven,
je frêle handen verkenden het lege doek,
wat jou boeide heb je aan ons doorgegeven.…
Vakantie in Ommen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
513 Mijn ouders hadden een vakantiehuis
in de bossen rondom Ommen gehuurd,
voor een weekje of twee. De eettafel
stond onder een dak van golfplaten,
waarop de regen extra hard neerkletterde.
We aten er witbrood met aardbeien en
lekker veel suiker.…
Nederland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Nederland met zijn bossen en het rijk
van de zee heeft vele voordelen,
als je maar het geduld hebt om de
schoonheden ervan in te zien.…
het zondag gevoel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
630 god
nimmer zullen vinden
god is als lego, een bouwsel van steen
een puzzel die deze raadsel ontrafelt in
oorlogen, doch net als het plastic slijt ook god
en is zijn woord de mist die ik doorklief
doch mijn woord kent ook de vluchtwegen
en is God zeker een oppermachtig wezen,
de waarheid die spreekt is als een nimf die door
de bossen…
beeld van Ameland
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
535 al turend naar de overkant
zie ik in vage lijnen
het ranke beeld van Ameland
gelijdelijk aan verschijnen
waar de tijd niet meer bestaat
en ik alles kan vergeten
de wereld even achter me laat
en niets meer hoef te weten
bedachtzaam dwaal ik door de bossen
langs heidevelden naar de kust
impressies die mijn geest verlossen
van al hetgeen…
Verdwenen vriendschap
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
313 Alsof het dicht
bij het vertrouwde bed ligt
het verdriet en het vermoeide bedrog
alle muizenissen van de unieke ratio
zijn authenticiteit wanneer hij naakt
en verlegen door de bossen dwaalt
wanneer hij zichzelf denkt te troosten
nu keert hij de gevoelswaarde om
naar een oude kringloopwinkel
in het moerasland van gevallen engelen
eindelijk…
Eenzaam landschap
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
300 Waar kussen de zilte golven
van de zee jouw trouwe lichaam
door tijd en tranen taai geworden
aan het eenzaam landschap verbonden
waar zijn de woeste bruisrivieren
nabij jouw eindeloze wilde bossen
laat ik je toe met jouw voorname lading
ik heb ze in mijn bonzend hart bewaard
de genoeglijke herinneringen aan liefde
in mijn intieme zoetwaterhavenmond…
herfstzon
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
1.276 Want ziet, daar in de bossen
Die mooie kleurenschat
Van ’t van de bomen vallend
Lichtbruin gekleurde blad
Het spel der zonnestralen,
Daar door het struikgewas,
Daar door die hoge bomen,
’t Leek of ’t een sprookje was.…
In de ban van de ring...
netgedicht
4.4 met 53 stemmen
3.384 Meren en bossen omranden torenhoge steden
ontstaan in een lang vergeten grijs verleden
met Aardmannen, Orcs en prachtige Elfen
die eens leefden in deze oude gewelven.
Tovenaars strijden hier tegen elkaar,
om elke hoek dreigt er gevaar.
Hoop is plots voorgoed vervlogen
alle waarheid scheen gelogen.…
Meditatie
netgedicht
2.5 met 100 stemmen
17.753 sparrenhouten wouden graaien
naar gouden oorden hoger
dan ware woorden woorden
paaiende praatjes
van koude wind
dennenmossen bossen waaien
waar golfjes klotsen
over rotsen rotsen
fraaie waters
in mijn zijn - net wijn
schoonste der schoonheden
komt voorbijgegleden door
mijn lome weten weten
als een gans over egaal
vijvervlak…