746 resultaten.
Nocturne
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.836 In ’t oude park
ligt als een ark
’t eiland in ’t water.
Zilverlicht van de maan,
fantomen gaan
over het water.
Mijn bootje zacht
drijft in de nacht
op ’t donk’re water.
Hoor, ruisen fijn
van de fontein,
’t is zingend water.
Hoe wonder dat
droppengespat
stuivend in ’t water.…
Manifesteerde menselijkheid
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
485 In het verleden van jouw menselijkheid
bij een gecalculeerde rationaliteit
op een eiland, tijdens een feestje
hielp je mij bij de verwerkelijking
van een waarheid, die ons samenbracht
en stevig vasthield in de nacht
die zich manifesteerde om ons heen
met een geroezemoes van stemmen
in herhaling van dromerigheid
als een oneindige dialoog
uit…
Onbereikbaar
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
803 Er ligt een intellectueel eigendom
op een eiland van pijn
met mensen die hun eigen letters
zijn geworden
en ver over de zee
praten papegaaien
over heimwee
toen alles nog gelukkig was
en meubels in de kamers spraken
jij bent onbereikbaar voor mij
je zit, je staat op
je spreekt, je slaapt
je hebt een mening
maar je blijft onbereikbaar…
basalt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 ga op zoek naar een plekje aan tafel
elke stoel volstaat, ook ik
verwerp een lege trein en
maak papier dicht met woorden
maak met water een zee
en van afstand een eiland
maak van één gans een volle vlucht
(denk aan dunbelijnde lucht)
maak van niemand en nergens een rots
en blijf niet ver van hier…
interglaciaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 maandagochtend bij luwte van
dit traag ontdooide lichaam
ik kijk in mijn zeespiegel
en zie een naderend eiland
het tijdstip is onbeduidend
want niets blijft bijvoeglijk voornaam
de vroegte oogt nogal waterig
aan het einde van de sneeuwrand
met mijn hals over kop
trekken tranen over beslagen glas
blauwe maandagen, grauwer dan grijs…
mag ik binnenkomen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
545 mag ik binnenkomen
in jouw begrensde
wereld het eiland
waar jij niet af kan
maar waar ik naar
toe kan zwemmen
zelfs in het meest
eenzame gedeelte
van je bestaan
ben jij iemand
je bestaat zelfs
uit velen dat
geeft ruimte je
kunt je niet
onttrekken aan
het leven je
doet er altijd toe
nooit ben je
niemand
mag ik naar…
schrijven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 schrijf met zwarte verf
het korrelige verhaal
van jou noch van mij
schrijf over het eiland
zonder beschutting
waar de boot je bracht
schrijf niet over het
afgesneden zijn
van het vasteland
schrijf niet over
slagregens het gebrek
aan een paraplu
schrijf niet over
liefdeloosheid en
onwrikbare dingen
schrijf als het
niet…
Een fabuleuze liefde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
3.930 Laten we fabelen in de luwte
van een fantasie
kom en dans mee op de maan
of op de sterren die ik zie
grijp mijn uitgestoken handen
lach en spring op de rand van de nacht
spring in de leegte van het
avontuur dat op ons wacht
roei naar het eiland van plezier
geef je over aan je zinnen
verwonder je niet over dit geluk
kom dans en lach…
Alma
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
914 Soms kijkt mijn meermin op
vanonder vallend waterhaar,
schrijvend aan haar tafel,
haar eiland archipel
Ze slaat haar ogen op naar mij
en kijkt mij af omdat
ik haar verboden heb,
maar antwoord weet ik niet,
ik heb geen stem.
En toch word ik voor haar
een sterfelijk woord,
een zieke man.…
die neus
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
603 het stel schoenen staat
klaar voor het boenen
een veter achteloos los
denkt toevallig andersom
de kamer vol met specerij
speelt het kale kader
voor een drama zonder weerga
als de veter start met domineren
treft hem de gladheid bij
languit de zwoele omhelzing
korstig bruin gevlekte getuige
als een eiland in de ruimte
die nog geurt naar…
De eeuwige liefde
hartenkreet
3.8 met 35 stemmen
1.988 De winden hebben gezongen
over de mensen op het eiland der dromen
Maar de zeevogels verstonden de klanken niet
en hun verhaal is verloren gegaan
Enkel een zweem van een heerlijke geur,
ijl als een blanke roos in zoete struwelen,
zwevend over de groene heuvels in de lente,
herinnerde hen aan dat goddelijk paradijs,
waar pure liefde de harten…
Vreemd weer
gedicht
1.9 met 9 stemmen
5.124 .
-------------------------------------
uit: 'Afspraak met een eiland', 1995.…
Ondermaans
gedicht
3.7 met 7 stemmen
5.064 In de slapende zee was een golf te zien
Een golf
maar vlak voordat het zo genoemd
of voor een bruinvis die de kop opstak kon worden aangezien
was het niet meer de golf
Het was ondergedoken aldus de man in de veerboot
die in een kromme lijn
van het land op het eiland aan schommelde
Het was dag en de man in de boot zag de maan
als de glimp…
Bewegingen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
612 Juist door dat kleine theatrale
zag ik iets in de bewegingen
metafysica van het gevoel
en je danste niet in werkelijkheid
of in de nacht in fonkelzalen
je danste overdag, op eilanden
vol zielenvrees herkende jij
de hunkering van de Godenzonen
de lenige gymnasten aan elastieken
verbonden met de grijze toverwolken
bracht je hartelijke…
Duisterling
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
472 Ik ben een duisterling geworden
in zwijgende stilte van jouw dromen
ver weg op het eiland in woeste zee
voel ik soms jouw verlangen in ochtendgloren
strijk ik de plooien van mijn overhemd weg
opgewekt, goed gehumeurd, en renteloos
beweeg ik stilte naar gedroomde bergen
maar die zijn er niet op het vlakke land
van jouw onbeweeglijke, stoute…
twee in buurland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
631 Iedereen een eiland
niemand de rots
in de branding
en uit de brand
het schouwspel
de leugen
rond en rond…
Toegankelijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
811 Er ligt een gevoelig bezit
op een eiland van duisternis
met mensen die hun eigen muze
zijn geworden
en ver over de oceaan
praten zwanen
over weemoed
toen alles nog verdrietig was
en stoelen in de keuken kraakten
jij bent toegankelijk voor mij
je droomt, je wordt wakker
je hebt een mening
maar je blijft toegankelijk
voor mij…
Nauplius' wraak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 Nauplius ontstak
schoonschijnende
vuren hoog op
de rotsklippen
van het eiland
in de schaduw
van het schrijnende
verlies verlichtte
zijn kunstgreep de
donkere wraak
mannen brulden
als gekooide
dieren overschreeuwden
het bulderende
water van de zee
in het bleke ochtendlicht
ondergaat Nauplius de
levenloze aanblik
van…
Man zonder familie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 Eenzaamheid zonder tranen
in een land zonder neven
altijd alleen gebleven
verbannen door een aardse god
een wereld zonder nichten
zonder post of andere berichten
verlaten door de wanen
een eiland met geen vader
geen slachtoffer, geen dader
geen moeder en geen zoon
een man zonder familie
op zoek naar een relatie
in een land onder…
Manifesteerde menselijkheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
511 In het verleden van jouw menselijkheid
bij een gecalculeerde rationaliteit
op een eiland, tijdens een feestje
hielp je mij bij de verwerkelijking
van een waarheid, die ons samenbracht
en stevig vasthield in de nacht
die zich manifesteerde om ons heen
met een geroezemoes van stemmen
in herhaling van dromerigheid
als een oneindige menselijke…
Zilte golfjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
400 ik heb
mijn liefde
voor jou
verpakt in
zilte golfjes
mooie woorden
rollen langs
het strand
zo hier en daar
met schuimig kuifje
dat dus met
kus zomaar
op je lange
winters witte
benen belandt
wij kenden
al het strand de
zomerse warmte
van het hete zand
ook bij de eilanden
gelukkig hebben
de meeuwen daar
geen randstadmanieren…
Les Marquises
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
565 de goden schiepen de eilanden
als hun woning
op de hoge grond boven het dorp
slaap jij sereen en de tijd staat stil
je kent de diepte van de Stille Zuidzee
de wind zingt de golven beuken
jouw ogen volgen de ruige bergen
ze tasten de steile kliffen af
op de tweemaster klinkt een smeekbede
ne me quitte pas
je bent niet alleen, Jacques…
Mijn gevonden schatkist
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
4.345 zoektocht
naar de schatten van het leven
vaar ik over ruwe zeeën
die mij naar het einddoel
van mijn vragen moeten brengen
geholpen door vlagen van wind
die mij roekeloos heen en weer blazen
vanuit het oosten naar het westen
maar toch komt mijn bestemming
langzaam maar zeker in zicht
al starend over het glanzende water
ligt een eiland…
wit of zwart
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
935 of is dit eiland evenmin
een baken op het levenspad
of denk je dat ik iets vergat?
waar zijn alle andere kleuren
grijs kan toch niet alles keuren?…
Verblindende schoonheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
998 (voor Lillie Langtry)
Opgegroeid op het prachtige eiland Jersey,
was je schoner dan het eiland zelf en dat
wil heel wat zeggen. Je was een professionele
toneelspeelster met wereldwijde successen en
je perfecte schoonheid brak menige harten.…
verkeersslachtoffer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
563 VERKEERSSLACHTOFFER FOPPE
Als gewonde trek ik mij terug uit de strijd
ik ben een slachtoffer van het sociale verkeer
ik kom om in de mensenmenigte
en wil alleen zijn op een onbewoond eiland
hij is grappig en welbespraakt zegt men
maar ik voel met totaal alleen en onbegrepen
en met mezelf alleen een
een troost vond ik in de muziek
en het…
BOER ZOEKT VROUW; MAXIMA
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
551 Maxima moet binnenblijven
binnen de grenzen van ons Koninkrijk
dus tussen de Europese boven-wadse eilanden
en de Caribische benedenwindse eilanden
Dus voorlopig niks meer met die inclusieve kredieten
even niks met de VN maar met de Verenigde Nederlanden
Eigen natie eerst: The Netherlands First!!…
Zie je het voor je
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
12 Zie je het voor je
zo’n mythisch kasteel
op een Grieks eiland
in de Ionische Zee
die hoogtes, en wij
uitkijkend over hemels-
blauw water onder één
tijdloze zomerzon
en wij die ons gelukkig
mogen prijzen met
de verwaarloosbare kans
die het lot voor ogen had
kijk ons dan, daar
gearmd liggen in
de schittering als
vereeuwigde…
Nalevering
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
81 Als gigant
van de puurste bagger
in modder
verstoken gebleven
treurig verheven
hemelen vermeden
voorbij elke
kribbige indroging
de kleibrekende
berekenende golfslag
in verpletterende potten
verstijfd
Het wachten is
op de nalevering
aan zo’n eiland
dat iedere maat der dingen
verloor –
het slib droop
rond
de standvastige…
ik zou
netgedicht
4.7 met 38 stemmen
2.267 het volle daglicht
tekent vlinders
in rotsen
wanneer
je het baren wiegt
gereed om te gaan
hou van me
tot waar de zee ons
breekt
of geef me korrels
als eilanden
tussen bruidsbloemen en
avondmaal
raak me even aan
tot de maan ons
in de wind zal scheiden
schrei geen rozen
of stranden vol
wolken
in een laatste, witte stilte…