628 resultaten.
Sloop
gedicht
4.7 met 3 stemmen
11.801 Heb genade voor het tere bloempjesbehang
de plek boven de deur waar het kruisbeeld
hing, de gele randen in het bad, de zware
geur van oude keukens, van reuzel en spek.
Al die kamers waaruit warmte nu voorgoed
ontsnapt en woorden zich nog trachten te
verbergen in laatste kieren of als schimmel
woekerend in het pleisterwerk.…
MH 17
gedicht
4.1 met 12 stemmen
7.415 Bestaat er in het Russisch ook een woord voor schuld,
woord voor genade, noem het woord dat macht niet duldt:
voor zulke pijn heb je niet eens een woord.
Twintig keer naar het journaal gekeken en het is nog steeds
moord. Je zoekt de weefsels van dit abrupt verhaal. Je vindt
het woord, who cares of het bestaat of niet.…
remslaap
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 ik leg je weer neer in mijn droom
zodat we niet ontluisteren of
verzaken in een maaltijd
gelijkend op honger, op
geannuleerde genade
als voorzetsel buiten zinnen
laten we de volheid
van hunkering doorgronden
laten we afwijken van stoepranden,
elk fossiel kun je ontkalken
samen gaan we bestaan om
werelden in kaart te brengen
sta…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 in
toenemende duisternis
en warmde je
hand de ongeziene
verbinding met het
geheel dat ik aan
het verliezen was
omdat de kou
opkroop en vertwijfeling
je blik vertroebelde of wij
elkaar nog voor gebroken
ogen konden behoeden
zacht witte sneeuw
die nacht de plaats
waar onze zielen uittraden
de eerste strenge vorst
kende geen genade…
Zeebloem
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
513 Het landschap kantelt een beetje
in weemoedige dromen uit het verleden
aan lager wal, tussen het schip en de kade
er bloeit een eenzame zeebloem die nadenkt
over vrede, genezing en uiteindelijke genade
wat hebben we in onze zielen dat spreekt en glanst
meer dan inhoud is het vaak de vorm die danst
wat golft, schuimt en nadert is nog meer…
In ongenade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 we met geweld
de laatste vrouw aan ons recht
in haar te dringen zoals zij
en de andere vreemdelingen
zich zes generaties lang in ons
leven drongen, zo stoten wij
nu onze dolken van haat
in haar, ze is weerloos
haar honden blijven stil liggen
in hun bloed, ook zij moet
zich schikken in haar lot
de ongenade van het leven
en de genade…
Messcherpe tanden
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
500 nog krioelde
het leven
bewogen
vervaarlijke
poten stonden
messcherpe tanden
op de voorste rij
kende testosteron
geen enkele genade
het was ik of jij
maar waar
vroeger het zwart
reptielenbloed
veelvuldig zichtbaar
was overheerst
nu het vurig vers
rood na een
zeer pijnlijke dood
dat zijn historische
romans het bleke
licht…
Afscheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
582 Nu schijnt de zon
en straks valt weer de regen
en ‘t leven gaat voorbij -
straks komt toch weer
een nieuwe morgen;
van Gods genade leven wij.…
Droefheid en troost
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 Leg alles nu maar neer
in overgave aan de Ene die genade is.…
Strijdkrachten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 Wil je geen kop koffie en een peuk
Vijf dollar misschien, we doen geen kwaad
Of vind je ons sarcasme niet zo leuk
Anders gooien we wel een handgranaat
Dus klimt hij vrijwel naakt uit zijn bunker
We bevinden ons in Zuid Libanon
En iets maakt los in hem een hunker
Naar de genade van een zoon van Zion
Zijn leven laten of hem laten leven
Het…
WEIDS FEEST
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Moge genade
des Hemels hier rond waaien,
weldra mee reizen.…
PEINZEN EN GEVEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 het Bijbelboek Openbaring
wil allerlei tonen
voor weldra of veel later
ziekten rampen en onweer
opgevolgd door Hemelse pracht
en eeuwig geluk
staat alle ruimtes van
beschouwen en verklaren toe
waarin tegenspraak zwijgt
zonder dubben en schroeven
zich als een kind toevertrouwen
aan Gods mateloze wijdte
opgeluisterd door genade…
Zien
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.092 met nieuwsgierigheid keek ik
ik heb je pijn gezien
je angst je overgave
ik heb je weg zien zinken
in een onbekende zekerheid
vol aandacht zag ik je
stervende gezicht
de verkramping en benauwdheid
weggewist in een genadig zweven
tussen leven en dood
ik wist nu komt het
de kalmte die je lichaam was
de onrust geweken
het hijgend ademen…
Adelaar
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.055 De scherpe blik in je ogen
Je snavel steekt trots vooruit
Je vleugels die de lucht beroeren
Beangstigen
Constant je oog op de buit
Je weet hoe alles hoort te zijn
Je draait je cirkels groots
Je weet hoe macht een ziel verleidt
Verblijd
Genade is zo doods
Ik kijk je in de ogen
Zoek steun bij al jouw kracht
Gun mij ook die vleugels…
Spreken vele tongen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
863 mededogen de schepper
stuurt zijn zoon van boven
als verlosser van venijn
hij brengt mensen
nader tot elkaar maar
golgothaat in pijn en dood
vol overgave aan zijn vader
in het rotsengraf ligt
op een witte doek het rode
bloed van lichaam en gelaat
dat is alles wat hij achterlaat
maar in het hart van volgelingen
stroomt liefde en genade…
voel je God, vergeef het licht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
813 je wilt het zonlicht breken
ik heb naar je gekeken
ben ervan overtuigd geraakt
dat jij de wereld anders maakt
splits wit maar in de tinten
die je wilt, van ultra-violet
tot infra-rood, er is genoeg
de zon schijnt nog geen dood
voel je God, vergeef het
licht in dagen van genade
nee, geen sluiers willekeur
het uur moet zijn te raden…
verzoekje van de goden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
633 duizend of meer
jaren waren hem beloofd
als hij maar zou slagen
waar anderen hadden gefaald
moest hij voldoening nemen
met het leven als een sterveling
het niet vinden van de zwarte tand
zijn symbool van dood in leven
hij kreunt al decadenlang
terwijl het knagen langzaam duurt
de tand des tijds wit verbleekt
kent slecht haar eigen genade…
Onveranderlijk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
694 reformator
vertelde graag over god
dat doe ik zei hij
zonder beeld of metafor
want sprak hij
keek zeer verstandelijk
god is onveranderlijk
tja om daar een vrij-zinnig
antwoord op te geven
is niet zo moeilijk hoor
dat duurt maar even
ik vroeg hem in onwetendheid
als god onveranderlijk is
ben ik het even kwijt
waarom is god dan jaloers
genadig…
het laatste verzoek
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
1.551 Ze huilt nog wat zachtjes
niet om een eenzaamheid
maar om het geluk
van een hard leven
het maakt haar
staren
naar de eindigheid
wat zachter
ze vouwt de handen
om haar gezwollen knieën
duwt haar rug wat dieper
in de genade van de zetel
en glimlacht
niet om een verdriet
maar om een trots
van het alleen gaan
en de pijn die eindelijk…
De tijd staat open
gedicht
3.0 met 24 stemmen
12.790 dat het kraakt in de stokoude boomgaard, zwanger
van wanvruchten galappels wormen
in het huis het gemor van adem, van data
dat de nachtschade hangt aan zijn leven
dat de zaaier ontkiemt in zijn veldbed
dat de groene woorden als kersen bederven
bij vlagen het heden, de vragen, gesteun
van de lage eenmalige bomen om een lange totale
genadige…
- De nacht was het kind -
hartenkreet
3.6 met 31 stemmen
934 Geboren om te gaan
bevangen geesten
wintermensen
stijgt de nacht vlammend
als donkere vuurbranden omhoog
druïden willen de maan
genadig stemmen
uitgekozen donkerheid liet gaan
de nacht was het kind.…
Dit stille zwijgen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
457 geen nederige
verontschuldiging
voor het onderbreken
van gezelligheid maar
een verwachtingsvol
nieuwsgierig zijn
geen woorden
wel een massaal
mantraal bewegen
waarin wij elkaar
de zegen geven
in vluchtig raken
om zo verbonden
te blijven met tal van
energieën die langs
ons drijven en
interfereren met
emoties uit ons hart
genade…
MEI in Oostvoorne
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
421 Zo licht de klanken van het carillon
Maria vol genade spreidt haar mantel
Over de aarde uit waardoor ik kantel
Vanuit het donker reik ik naar de zon
Kitesurfers stoeien wild met zee en wind
Zo dierbaar is het brede autostrand
Ik duik door golven, blij en bruinverbrand
Ben weer een speels, onwetend mensenkind
Het is de tijd van 's Heren…
Zombie
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
470 Arrogantie is als een verwelkte bloem
decadent op weg naar de ondergang
teloorgang van droevige dromen
het leven kent voorspoed en tegenspoed
tijd kent geen genade voor het noodlot
samen kijken we uit naar het nabije einde
wanneer de prille ochtenddauw
de absurditeit van de wereld herkent
in dwaze toespelingen van de ziel
vergankelijkheid…
STRIJD EN RUST
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
423 het meer van Galilea
stoort zich aan geen tijd en krakeel
weerspiegelt bergen en wolken
in zijn klare diepte
toont schoonheid en vrede
als in de dagen
dat Christus' gezag hier klonk
het Woord van genade bracht.…
Waren mijn zonden de spijkers in Uw handen?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
497 Waren mijn zonden de spijkers in Uw handen?
Was ik het Heer, die U dreef naar Golgotha?
Was ik het die Uw voeten bond met banden?
Heb ik, in vele zonden, verbruid voor Uw gena?
Ik was het niet, die voor Uw vrijheid vocht.
Voor Uw onschuld heb ik niet ingestaan.
Toch was U het die míjn vrijheid kocht.
Dus mocht ik door Úw lijden verder gaan.…
UITDELEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 De paradijsboom der verboden vruchten
vertolkt als bekend, streng Bijbelverhaal,
de eenvoud van de Goddelijke taal,
die mensen voor Hem doet vrezen en vluchten.
Heden geeft hij de mensen steeds genuchten,
laat in stilte, of luid waaiend, menigmaal
van zich proeven, belooft een groot feestmaal,
dat gepaard kan gaan met velerlei kluchten.…
De doodstraf
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.155 De wet veroordeelde hem ter dood,
Zijn genade verwierp de koning groot.…
Ik Ben Anne Frank, Zei Ze.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
756 Achter het prikkeldraad en in de barakken
Huist de ongebroken Joodse geest,
Die op de volgende trein wacht,
Totdat het Nazi-reglement geen genade meer leest.
Reizigers gaan in die laatste maanden
Van wereldoorlog twee
nog steeds over het spoor van A. naar B.…
je komt er niet doorheen
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.335 is-bedrog
soms dan beuk je er op los je pikt het
niet je verzet je tegen de bezetter van waarheid
rede gevoel natuur kwetsbaarheid want wat
moet je met die dubbelheid in 't landsbestand
je grijpt naar de wapens je slaat naar drogisten
archivarissen pleegzusters radioknoppen
je scheurt het behang van dwarse koppen
ze schreeuwen - niet om genade…