7546 resultaten.
Vrij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
655 ik heb de banden doorgeknipt
zo is er geen verleden
het brak mijn weten
en mijn zijn
gaf mij angst
en gaf mij pijn
gaf slechte raad
en geen vergiffenis
regeerde heel mijn leven
nu ben ik los
zie mijn vrijheid
zie mijn geest
ik ben niet meer
wat is geweest…
van de wolf en het lam
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
584 In grauw beslapen lakens lig ik mijmerend te wachten
op de merel die z'n ochtendlied zal brengen,
hoe lieflijk toch, dat haperen in hetzelfde refrein
zo ken ik zijn routine, de klacht, de vrome pijn.
Het ochtendzwerk breekt open nu de vroege bus
zich suizend door de malse voorjaarsregen trekt.
Een morsige man schurkt zich tegen me aan,
hoe…
Verleden, heden en....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
737 Hoewel al jaren van de aardbodem verdwenen,
kwam ik hem vannacht tegen.
Hij wuifde van ver
in het licht van een ster.
Ik wilde hem een knuffel geven.
Met hem mijn jeugd herbeleven.
Zijn eeuwige glimlach en zijn stem horen
alles inhalen wat wij hadden verloren.
Ik wilde hem vertellen wat de toekomst mij
had gebracht.
Of hij het zelf had…
Het Stift bij Weerselo
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
547 ik zie ze lopen door
de eeuwenoude beukenlaan
Benedictijnen brevierden hier
verzonken in gebed
adellijke ongehuwde dames
woonden in de Renaissance
tot hun levenseinde
op deze kostelijke plek
verwaaide eruditie zweemt
vanuit een ver verleden…
raamblindheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 het verhaal gaat dat we de kamer in
betreedbare vlakken hebben verdeeld
om iedereen welkom te heten
geboortedagen af te strepen
met Sport in Beeld en bord op schoot
er zijn nog blinde vlekken (min of meer)
de onzichtbare poten van de kast wijzen
naar beneden, naar binnen als een
luchtledige vulkaan, de muur
vreest nog steeds de
spijker…
Echo
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
486 Waar mijn sporen zijn onverdiend
Waar mijn daden zijn ongezien
Ongehoord
laat ik er mijn echo achter
Luister goed
Misschien dat je hem dan hoort
Een restant van mijn gedachten
Een restant van mijn weemoed
Een resterend laatste woord…
[ Dat heb ik bereikt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
349 Dat heb ik bereikt:
dat jij niet kunt geloven --
hoe erg het toen was.…
alles met jou
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 de rivieren volgen
uit koers raken
steil naar beneden
vliegen wou ik met jou
dwars over de grote
oceaan loodrecht naar
beneden storten kijken
naar zon en sterren
met jou vlak voor de
grond te raken weer
steil optrekken hoog
en laag vliegen wou ik
als gevleugelde paarden
de wereld verkennen
de zwaartekracht opheffen
de aarde…
Vossiusgymnasium
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 vredig in een kalme wijk
ontwaart zich onze oude school
statig maar ook glorierijk
sereen monumentaal symbool
is de klok zo snel gegaan?
unieke jaren zijn voorbij
stil vervaagd uit mijn bestaan
gezonken in het wassend tij
yuppenschool in deftig zuid
mijn plaats onder de zon
nog heug ik mij het belgeluid
als 't eerste uur begon
stemmen…
[ Achteraf zie je ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 Achteraf zie je
wat er is gebeurd en hoe --
voorspelbaar het was.…
Het stof der eeuwen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 Hetzelfde soort stof
haal ik weg dat al
viel over het verleden.
Het stof der eeuwen
neem ik af, zo blijft
alles bij het heden.…
De Troon der Fascinatie
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
1.445 Vicieuze cirkel, onderbroken door verlangen,
de troon der fascinatie blijft in terughoudendheid gevangen.
Gevangen door mijn dromen, gevangen door gedachten,
verdwaald in een gebied die mijn keuze zal minachten,
want voor de één zo duidelijk, voor de ander tegenstrijdig
de keuze die wij maken, is in dit leven niet gelijktijdig……
Phantasia romantica
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.214 Jij dekt mij toe
en ik, gevangen vogel, denk: wij-samen zijn, zelfs heden reeds
verleden, onherroepelijk.
Kun jij mij overreden? Nu?…
gedachten zonder uiting
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.455 de zon schijnt weer voor mij
weg de betekenis van wij
de geur van verlangen
is in het verleden gevangen
onze lichamen warm en voldaan
kan ik nog naast je staan?
de glans is vergaan door onzekerheid
geloof je me als ik je zeg dat het me spijt!…
De Dood
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.479 verleden
Langzaam van mijn huid gegleden
Slachtoffer van mijn eigen verlangen
Emoties door koele kilte vervangen
Verdriet als grootste fundament
Liefde en vreugde nooit gekent
De dood is een welkome gast
Een foto voor het lege album in de kast…
Graf
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
521 nergens
een ontsnapping in niemandsland
bij het hek waar zijn slaap
een stille droom hervat
dwalen zijn sobere gedachten
naar een liefde uit het verleden
uitgeput met de fles in zijn handen
legt hij de witte rozen op jouw graf.…
web
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
518 Wanneer iemand mocht trachten
in ons domein te treden,
wordt hij gevangen in het web
en hoort tot het verleden.
Daar is ook vrijwel niemand,
die ons nog werk`lijk kent,
want achter elke web
zit toch een vreemde vent.
Jesaja 59:6…
Schulden uit het verleden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
542 En was het de depressie
Die overwon en mij in een
Altijd durend winterslaap
Gevangen hield…
Calais
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.009 21 dagen zwerven op straat
opgeven spreekt boekdelen
en het overgeven aan
gewoontes brengt
troosteloos
diepgezonken
tranendallen
vervallend in
Uitzichtloos blijven
klampen aan het idee
van haat op alle
fransen bepaalt
het hangen in
overbodig voelen
in deze stervende
stad zegt een
toevallige passant
of infiltrant
sloffend nagalmend…
Het verborgen verdriet
netgedicht
4.1 met 32 stemmen
971 Het is zoals het klaterend gelach in de zomerse nasterfte
echoënd, nagalmend verblindend het verdrietende dal
verstopt, verscholen tussen het kleurrijke bladerdek
waar ook niemand zoeken zal...…
Najaar
gedicht
2.7 met 10 stemmen
8.030 Vaag
hoor ik het kraken al
van mager ijs en vager nog
de nagalm van:vandaag
ga ik voorgoed verloren.
------------------------------------------
uit: 'Aanmaaktwijgen van een vuur', 1988.…
De lelies op het stille water
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
534 als een zwijgzame zee van witte lelies
Jij ontwaakt
bijna tastbaar
diep binnen in mij
als over het nog koele landschap
de belofte fluistert
van een nieuwe dag
We ademen dit alles
in een roes van
gedeelde eenzaamheid
Het verdriet slaapt
voor eeuwig
in de broze aanwezigheid
van een verleidelijke droom
Ik hoor jouw stem nog nagalmen…
Met de ogen dicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Ik ontwaak met mijn ogen dicht
Ik zie een levensgroot licht
Omgeven door heerlijkheden
Mensen en herinneringen uit het verleden
Ik weet niet wat ik zie, alles is zo onecht
Maar het komt hier allemaal tot zijn recht
Hierboven, hierboven hoog in de lucht
Waar alles straalt en geen mens zucht
Ik zie eindelijk de dingen
Die ik op aarde…
BRUNSSUM EN OMSTREKEN
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
493 Er is een mijnstreek weggevaagd
Een levenswijze afgerond
Waarbinnen men elkaar verstond
Kompaan was, aan elkaar gewaagd
Bevreesd en tevens onversaagd
Die delvers diep onder de grond
Er is een mijnstreek weggevaagd
Een levenswijze afgerond
Aan Sinte-Berb werd daags gevraagd
Om hulp en bijstand, ongezond
Het houwen, menig koempel vond
De…
Dit zou een ochtend zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
218 Dit zou een ochtend zijn
geweest als zovelen
waar jij nog even bleef
liggen in onze warmte
jouw gevoel langzaam
uitgloeien moest
en ik alweer zocht
naar juiste woorden
Dit kon zo’n dag worden
die heel anders liep
daar jij niet opstond
maar verhit liggen bleef
de adem vertraagd
uitblazen zou
toen ik nog zocht
naar een goede zin…
Celdeling
snelsonnet
3.5 met 30 stemmen
2.514 Per paar in het cachot dat wil ik wel
Mocht ik nog ooit in het gevang geraken,
Mits ik dan zelf de keuze maar mag maken
Wie of de deelgenoot wordt van mijn cel.
Nu koos ik zeker Volkert van der G.,
Dan at ik immers elke dag voor twee.…
Tweestrijd
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
673 Liep vandaag weer eenzaam langs jouw raam,
er werd niet vrolijk naar mij toe gezwaaid.
In wanhoop fluisterde ik stilletjes je naam,
daarom toch nog één keer omgedraaid.
Echter jij bleef voor mij in de leegte verborgen,
ben toen verslagen maar verdergegaan,
Mijn dromen achterlatend waar ze blijkbaar horen,
bij haar die helaas niet meer naast…
Patronen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
758 Of het nu wolken waren
vogels of theeblaadjes
mensen zochten
onder het getij, de seizoenen
en het trekken van de kuddes
naar nog meer
patronen als houvast
tegen onverhoedse gevaren
Dat is hun eigen
patroon, ook ik
kan mezelf zijn
en vertrouwen
op evolutionaire wijsheid
die er bij alle domheid
en tegenslag steeds
het beste van zal…
Echt maar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
423 Knipsels, fotos, onvervalst
ikzelf in mijn herinnering
het applaus en het zweet
de danseres die ik was
lenig lange spieren
een vliegende krijgster
van schoonheid, van vlees
en bloed, van jongsafaan
in een sjouwershemd
dagelijks geoefend
en opgeslagen
in elke cel en de wereld
draaide door, schreef mijn roem
achteloos weg als een van…
Ze zeggen dat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
405 Ze zeggen dat het niets betekent
Omdat we nu eenmaal spiegels zijn
die vriendelijk teruggroeten
Maar toch, de bakker kent mijn naam
en de postbode is blij
dat ik thuis ben
voor de pakjes
van de buren
Gelukkig Nieuwjaar
Vooruitblikkend houden we moed
met goed nieuws, al zeggen ze
dat het niets betekent
dat er de rest van het jaar…