571 resultaten.
Liefdesnacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
268 Een vonk, een golf, een ogenblik —
waar ziel en lichaam samenglijdt.
En even stopt de wereldtijd,
het zuchten wordt een melodie.
Twee handen vinden wat bevrijdt —
en smelten weg in... poëzie.…
Ouderdom als paradox
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
152 Maar het brein is geen archief —
het is een rivier die zich herschrijft,
elke bocht verlies, elke golf winst.
Wat zij traagheid noemen,
is niet meer haasten naar het antwoord.
De vrouw die zoekt naar een woord
weet wat het betekent —
alleen de weg erheen slingert.…
de lusten en het kattekwaad
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
901 dan zal het rusten
zoals de mond die ik ooit kuste
de golf die de liefde bluste
de lusten en het kattekwaad…
Een meisje
poëzie
3.1 met 7 stemmen
5.801 's Morgens op het witte laken
doet er een gelaat ontwaken -
dat ligt daar als een waterlelie
op een golf water, op de peluw.
's Middags loopt ze in het bos te schijnen,
haar ogen tussen bladen als twee kleine
vuurjuwelen, kijkend in een laan -
bladen ruisen weer dicht, ze is gegaan.…
Onder het zonnezeil
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.077 Een vluchtig avontuur
Houdt me even opgetogen:
Meeuw, door een golf bewogen,
Veilig bevleugeld, toebehorend aan
’t Onmeetlijk, onuitputtelijk azuur.…
zandgedachten
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.422 door de kracht van gevoel
een waanzin die je meesleurt
naar het land, waar ik wacht
en je woorden me overspoelen,
zandgedachten verwoestend
Je brengt me schatten uit de zee;
sterren, een krab
wrakhout smijt je me toe
waarmee ik een hut kan bouwen
Wanneer ik gekroond ben
door overvloedigheid
ga je weer, terwijl ik rust,
en de volgende golf…
Prachtig onweer
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
456 Terwijl ik door een golf van hitte fiets
verdwijnt blauwe lucht ineens in het niets,
komen wolken die donker samentrekken
en zwaar regenwater beginnen te lekken
Ik besluit de fiets en mezelf te parkeren,
dat ik druipend nat word kan me niet deren,
luister naar 't zware rollen der donder,
aanschouw de flitsen die ik zo bewonder,
slaak van een…
in de cirkel van stilte
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
653 het begint met een golf
en met jou er middenin
of ben ik gewoon verliefd
en doe jij mij nog meer dromen
dan alle duinen waarrond een warme damp hangt
je glimlacht
nog hoger dan de horizon
ik geef je een naam
en wijs naar het zandkasteel
waarin ik raadsels schrijf
over stof en zand, zevenkleurige garnalen
en hoe het voelt om vol…
Spreeuwendans
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
544 Terwijl stadionlampen
Hun licht in aanvankelijke
Fletsheid op betonnen
Muren werpen
Zwermt anderhalf uur
Voor het treffen een
Golf van tienduizenden
Spreeuwen in de
Avondschemering
Die voor alles het
Afscheid in zich draagt,
Vormen aannemend
Die bol en rond zijn
Maar ook langwerpig
Als een zandloper uitgezakt
Legt ze…
Bloknotehut
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
465 Lieftallige zuster van schuim
en van as
Ik zeg met een golf en een snik
in mijn hart
Wij zijn niet van 't zelfde laken een pak
In mijn bloknotehut ben ik
en luister
De vele geluiden die ik hier hoor
dringen niet tot mij door,
kunnen mij ook niet deren
Gedachten die ik denk en vanzelf arriveren
Verwijlen een wijle, keren weer…
TIJDVERLIES
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
280 Daarin een vogelwoord dat boog tegen het
licht als een vis tegen een golf.
In onze hoofden krast het krijt
onzichtbare figuren. Zinnen gevuld
met hemelsmaak blijven onverstaanbaar
nu het gestadig regent.…
Kusadasi
hartenkreet
2.3 met 19 stemmen
2.394 Kusadasi
Ritme van de zee
Golf na golf spoelt melodisch aan
De glinstering van het water spettert
Op het strand zijn toeristen
De blauwe lucht is oneindig
Samos ligt aan de overkant
In de nacht zijn vissers aan het werk
Een verliefd stel loopt hand in hand
De stadsnaam klinkt exotisch
Baclava, Turks fruit en de bazaar
Restaurantjes,…
's Morgens op het witte laken
poëzie
3.2 met 19 stemmen
4.056 's Morgens op het witte laken
doet er een gelaat ontwaken --
dat ligt daar als een waterlelie
op een golf water, op de peluw.
's Middags loopt ze in het bos te schijnen,
haar ogen tussen bladen als twee kleine
vuurjuwelen, kijkend in een laan --
bladen ruisen weer dicht, ze is gegaan.…
Van de zee.
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.018 Jij bent de zee
Ik ben het zand
Jouw golven
Sterven
Op mijn strand
Jij bent
Het witte schuim
Dat mijn lichaam siert
Ik ben het zand
Dat keer op keer
Jouw welkom viert
Van de zee
Een tedere streling
Die hart en ziel
Vervoert
Van de zee
De hoogste golf
Die mij steeds
Tot tranen roert
Ik ben het zand
Jij bent de zee…
Niet meer weten
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.189 kracht
Nietsontziend stamp ik door
mijn stappen happen zand
zelfs de scherpste schelp
ram ik pijnloos aan de kant
Het diepe verlangen
naar het eindige trekt
ontsluit het zilte zeepad
laat voeten bodemloos
Tranen ebben niet weg
stromen als een vloedgolf
langs het zoutste deel
van mijn leven
Jij wenkt en ik zak weg
in een diepe golf…
Hij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.740 Een heldere gloed omlijnt zijn gezicht
Geaccentueerd worden zijn ogen door zijn lieflijke blik
Bemint door ieder ander blijft hij waardig in zijn persoon
Keert de rug naar arrogantie met een stralende lach
Als een rustige golf bewandelt hij het leven
Soms wat schuw laat hij de wereld tot hem komen
Behandelt hij een ieder vol liefde en respect…
het strand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 Gelukkig tilt een warme golf zout mij op en
ik verdwijn weer in de hongerige en donkere buik
van deze oceaan.…
Schaduw
gedicht
2.5 met 24 stemmen
10.863 Wij bestaan in de schaduw, het geraas van
een golf die voor altijd zojuist begon aan zijn
val - al dat schuim, als dat verdwijnen
in onze hoofden van wie er niet zijn.
-----------------------------
uit: 'Alles is nieuw', 2005.…
Bij een sterven..
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
813 zich onder
de levende zielen
een kleurig waterleven
spat parels in het niets
een laatste greep in angst
ze bloost paradijselijk groen
– boven het het oranje maal -
om de aandacht op afstand
het is triest en wrang
omkomen in een haven
zo bijna thuis te sterven
zilt water heelt het beeld
van het geamputeerde leven
een laatste golf…
Overvragen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
534 Is er een woord tussen golf en de branding?
Een zin vlak voordat de wind het zand raakt?
Er verandert iets, wezenlijk niets.
Lief, dat het zoeken kwam vragen.…
Overal voor mij
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
1.170 Zonder te geven ontvang ik jouw liefde
als een golf die komt.
Het verlangen jou te mogen raken verdwijnt.
In ieder wezen ben je nu aanwezig,
talrijk, zichtbaar verdwenen.
Mijn huid voelt de wind,
het geluid van jouw woorden verstommen.
Liefde, liefde en intimiteit.…
Vergankelijkheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 De sporen die we trokken in het zand
Waren steevast voorbestemd om weg te spoelen
Op de vloedlijn staan weer jongelui te joelen
Ze claimen onze plek daar op het strand
Ons zandkasteel met zijn robuuste toren
werd weggeblazen door een drieste golf
Zoals het schaap wordt gegeten door de wolf
Geen mens leeft eeuwenlang, is uitverkoren
Burchten…
Water
gedicht
4.7 met 7 stemmen
7.363 ik draag boten over zee
ik golf ik schuim ik spat
vissen jaag ik door mij heen
zwemmers laat ik binnen
regendruppels springen op
spetters rimpels kringen
ik knaag gaten in een rots
vuur houdt mij niet tegen
dampig ben ik zacht en nat
of hard als ijs zwart en glad
ik schiet als hagel val als sneeuw
ik kabbel klots en klater
ik…
De branding breekt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
579 branding breekt
Het zand zuigt waar ik sta
Dan glijdt het water glinsterend weg
De branding achterna
Het blauwe open watervlak
Zo nieuw en toch zo oud
Het ademt golvend op en neer
Is met zichzelf vertrouwd
Ik geef het eb het oude mee
Al mijn versteend getob
En rustig neemt de zee het aan
Het water neemt het op
Ik laat met elke golf…
holler dan het vaten legen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
861 ik bouwde luchtkastelen
op het strand, versierde ze
met griekse en romeinse beelden
de slotgracht groef ik in zand
ze liepen vol, het water kon
mijn spiegelingen niet verwijderen
ze bleken holler dan het vaten
legen dat de vloed had te vergeven
toen eb de golf vertraagde
en wij de torens in het schuim
weer zagen heb ik de wal gebouwd…
zomert op je laatste benen
netgedicht
2.6 met 708 stemmen
110.469 je glimlacht
en je loopt voorbij
zomert op je laatste benen
schijnt verleidelijk naar mij
bruin gebrand met
zon van lange dagen
je kijkt me herfstig aan
je ogen vol met vragen
we dansen branding
golfen passie deinen lust
ik koester warm je lichaam
tot de maan je zachtjes kust
nu raas je tegen mij en
drift het zand in stormen
het…
"Verdrinken in het Zachte"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
382 De dagen kabbelden als stille rivieren, geen golf, geen sprong, geen onverwacht geluid.
Tot ik besefte: ik was aan het verdwijnen, niet door gevaar, maar door wat ik vertrouwde.
Dus brak ik een raam, liet de wind weer binnen, sprak met de storm, danste met het onbekende.…
Volg mij in golven
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.848 Kom eens hier
maak mij wild
zorg dat ik
word opgetild
Draai je om
maak me gek
zoen mij zachtjes
in mijn nek
kus opnieuw
mijn vingertoppen
laat mijn hart
onstuimig kloppen
ruik het zout
proef de zee
golf even heerlijk
met mij mee
raak me aan
betast mijn zinnen
voel en ik leer je
mij te beminnen
ontvang nu maar
vergeet heel…
Nog daar
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.544 geluid gestadig door
uit een ver en nabij verleden
vastgenageld in het heden
is de stem die ik verloor
hoor spreken en zacht zingen
zie ik heel en ook de scherven
Door mij trekt de historie
van een vroeg gevallen leven
onherstelbare averij aan mijn schip
het open water roept mij uitdagend
mijn ogen gesluierd oneindig vragend
onder elke golf…
De Dijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 ergens
Ver vooruit haar vorm verlaat
Daar waadt in’t wilde water
Een gestalte
Met grijs en grauw gelaat
Die eeuwenoude eenling
Die kromme reuzenrug
Hij gebaart de golven
Vlug te keren terug
Waar land langzaam loopt
Ten eind’ en ergens
Ver vooruit haar vorm verlaat
Daar waadt in’t wilde water
Een gestalte
Die keer op keer een golf…