327 resultaten.
Meimaandpracht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 Een fladderend rokje zijn,
flaneren op de heide
de boulevard bij Scheveningen,
zie je al wat komen Anna zingen,
nog zo graag leven spiegelend
in de Vliet hier willen vieren,
vooral jou nog eenmaal versieren.
Ik hou en hield van leven,
meer zal ik nooit kunnen geven.…
Gelukt!
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
533 vuilniszak
om droog te zitten aanwaaien
Daarin kon ik toen
mijn natte badpak doen
En daarmee kwamen talloze
herinneringen aanwaaien
hoe jij op de Hondsbossche
een matras vond
waarop je rustte,
het zware touw dat je
meezeulde en nooit gebruikte,
alle kuiltjes en ribbels die
de wind bracht
en jij die het fotograferen wou,
de paarsrode heide…
Zomerschemering
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
580 Op welke wijze stilte in dichtheid en uitgestrekt-
heid als een schitterende tentoonspreiding wordt aangeboden
Het werkt rustgevend, vermindert de angstgevoelens, ontspant de spieren
Op de achtergrond beginnen onbeschrijfelijke tinten blauw-zwart overal te ontwaken.…
Op een mooie zomeravond
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
493 Op welke wijze stilte in dichtheid en uitgestrekt-
heid als een schitterende tentoonspreiding wordt aangeboden
Het werkt rustgevend, vermindert de angstgevoelens, ontspant de spieren
Op de achtergrond beginnen onbeschrijfelijke tinten blauw-zwart overal te ontwaken.…
Het wel en wee der welriekende orchidee
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
375 De grote weegbree en zijn kornuiten
de zuring de braam de wilde orchidee
in heide en voedselarm veen
kun je soms langs 's heren
wegen zien staan
in eenmansrijtjes in het gelid
als maansvaren of stijve ogentroost
voor de gevlekte welriekende orchis
soms helpt verhardingsmateriaal
door spoeling met
verdunningseffecten radikaal
dat…
Ballade aan de Zomer
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
936 In het bos, op de heide, aan het strand zo vol.
Ze gingen voorbij, en wij beloofden elkaar trouw.
Terwijl de zon afdaalde, langs de hemel.
De zomer ging, de herfst had je verdreven.
En de dagen waaiden weg, de nachten werden koud.
Lege gaten van jou afwezigheid die overbleven.
Langzaam aan werd het jaar weer oud.…
veluwe
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
890 en schedels aan gevels
angst voor het geweld van blauwe flitsen
rommelende donder in een kolkende hemel
ratelende echo's ontstellen het heidendom
zo bang gebogen en gebukt
onder het kerkedak banken vol zwart
als de vreeze die hen dagelijks omhult
nog steeds bang voor hemelse dreiging
stug volk van een schrale witte zandbodem
met paarse heide…
Avondklok, stilte voor de storm?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Het is half negen
De avondklok gaat in
Want het is vijf voor twaalf!
Het wordt stil op straat
Het wordt stil in huis
Het wordt stil in mijn hart
Ik voel de
Grote stille ‘Hij de’
Schepper van Hemel en Aarde
Maar Hij blijft ook stil
Stilte voor de storm?
Zal Hij zijn openbaringen waar maken!
Of vertrekt Hij weer met stille trom!…
't Klokje op de zondagmorgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
705 Het was op zo een koude zondagmorgen,
de stramme handen heiden traag de klok
die boven in de toren wakker schrok
en begon een wijsje zo lang verborgen,
want door de week slaat hij de stille uren
die vertellen van vergeten en voorbij
van de houten banken, de mijmerij
van de jaren in zijn zware muren.…
Genetisch bepaald
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
550 Die waarlijke grootse Kalmthoutse purperen Heide in promo
Kop leeg gejankt, Mijn Liefste Papa, tig plantjes aangezeuld.
Je hoefde geen dure zerk of wat dan ook
Eenvoudig - jouw - zo typerende machtige krachtige plantjes.
Morgen zet ik hen steevast bij - Jef -
Breng spade en schop mee hoor Liefste Vaderke.…
Argentina
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.137 Eenzaam reed ik over de verbrande heide,
Waar de puinen der hoeven nog rookten,
Waar de schimmen der doden nog spookten;
Verschrikt sprong mijn paard soms terzijde.
Eindelijk stieten wij op een pulpero,
Waar men brood en olijven kon kopen
En de lucht uit de keuken deed hopen
Op een avondmaal van puchero.…
Rivier onder de appelboom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
221 Geef mij de brede, trage rivieren,
waar wilgen drinken in stille geuren,
de dijken zinloos, de stad doodstil,
winterlandschap met krakende heide, kil.
Ik kwam thuis, het was zacht voor de tijd,
tuinbank klaar onder de appelboom,
buurman spitte, nacht kroop uit de aarde,
blauw licht hing in takken, zoet en waard.…
Bloed-Zon-Avond
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
139 De avond zijgt, de avond zijgt als zegen,
over de heide-weiden en de donkerende wegen.
De verte nadert onhoorbaar-zacht,
een blauwend-bladerige, stille vredenacht.…
Voor Gilles
gedicht
2.1 met 391 stemmen
70.768 Alle, althans de meeste mensen, verhelderen dan hun
vensters met een soort waxinelichtjes, uit dank
'baar'heid en toen en niet anders ben je geboren.
Ik wist niet wat me overkwam, hoewel het verhaal
al wel eens gehoord had. Ach lieveling, toen in
dus jouw tijd, gloeiden die lichtjes, drie dag lang.
Het leek me een goed teken.…
Annunciatie.
poëzie
4.5 met 21 stemmen
3.548 Ik zag u duister in het avondrood
verdwijnen in de duisternis der heide
en keerde huiswaarts langs het kiezelpad.
Ik sprak niet "goede Dood", ik sprak niet "boze",
maar 't dennenbosje geurde, en de rozen,
en ik had het leven nooit zo lief gehad.
-------------------------------------
uit: Laatste verzen (1923).…
Heerlijk rustig
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.253 Ik schrijf, als veel anderen zweten,
dit vers, op de heide gezeten.
Ik voel me als mens
heel gelukkig. Ik wens
u hetzelfde. Dat mag u best weten!
_____________________________
Noot:
Deze verrukkelijke fietstocht maakte ik vandaag,
eerste pinksterdag 2009.…
Maannacht
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.485 Opeens een poort van 't woud, en heide
Lag vredig wijd... geen dampen grauw:
Helstralend maan en sterren spreidden
Hun schijnslen door het glanzend blauw.
En bij een vijver tredend schouwden
We in donkre spiegel 't maanbeeld klaar,
Zuiver en rond, en de onverflauwde
Sterren, doodstil, omkringden haar.…
Het leven
poëzie
4.0 met 36 stemmen
9.506 't Glinsterend smalt* der weide
Wordt een vale heide
Voor de ouderdom;
't Koor der Filomelen*,
Hoe ze om bloeitijd kwelen,
Blijft voor 't harte stom.
't Mondje, toverend blode*
Dat tot kusjes node,
Wekt geen wensje meer.
't Oog, dat lustjes teelde,
Vochtig eens van weelde,
Zinkt verlaten neer.…
SPOTLIED OP DE VRIJE VROUWEN
poëzie
3.3 met 7 stemmen
3.595 bokkie of een geit
Nacht en dag vergaderingen
Houdt de vrije vrouwenkliek
Over slappe zuigelingen
Over de wereldpolitiek
Hoort ze kletsen, hoort ze lallen
Over liefde en geluk
Moet zo'n schepsel ooit bevallen
Dan is 't van een ingezonden stuk
Is 't van een ingezonden stuk
Weg met al die houten lijven
Waar een man geen greep aan heid…
Rust
poëzie
4.2 met 4 stemmen
3.494 Wat draagt men, hellende over 't graf,
Hier, hooggetopte duinen af,
Daar, bergen op in vlakke heiden,
Op dat het alomvattend oog
Langs 't eindloos zeeruim weiden moog,
En de avondzon te bed geleiden?
Uw zon, o stervling, daalt eerlang!
Reeds helt zij naar haar ondergang,
En de eeuwigheid gaat voor u open.…
MIJNHEER DE HOUDER.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.754 " is 't antwoord, vastberaden,
“Kom met dit aanzoek nooit weerom;
Er zijn in eigen land en natie
Nog zoveel heid'nen ! - 't geeft geen pas,
Zoveel te doen voor verre volken,
Alsof bet hier niet nodig was." -
Hem wordt de nood eens mans beschreven,
Onlangs ontslagen uit de cel.
“Verlangt gij, dat ik daaraan doen zal?…
COLMA
poëzie
3.3 met 11 stemmen
4.439 Ze ontsluit ze, stuiptrekkend,
En ijlt door de heide
In 't holle des nachts.
De noodstormen huilden,
De springvloeden loeiden -
Zij hoort het niet meer!
Zij stuit aan de heuvel,
De vochtige heuvel,
Daar, diep in de grond,
't Gebeente vermolmde,
Het dierbaar gebeente
Van heel haar geslacht.…
DE HAVELOZE.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.191 't Is ál voor mij verboden grond:
Ik zou geen zode durven steken,
Ofschoon ik ook in woeste streken
Een lapje dorre heide vond.
“Voort!" zou het in mijn oren krassen:
Gij moogt gaan beedlen om uw brood!
Voor havelozen en de dood
Is hier op aard geen kruid gewassen !…
Airborne Vitesse
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
484 Heel Malburgen, zelfs Kronenburg loopt uit
Voor Roemeratoe Oroz Isimat
Amine Boutrah Antoni Domgjoni
Gehuld in het vertrouwde geel
en zwart
Oukíli Mica Pinto Hamulic
Felída Arcus Yapi Romaric
De Gelredome stroomt vol in Arnhem-Zuid…
Ik wil een Pokémon!
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.986 Ik speur langs heide, bos en beemd
Alsmede het gazon
Ik vind ze in de vuilnisbak
En in de magnetron
Ik geef mijn ogen goed de kost
Van kelder tot balkon
Wanneer ik straks de metro neem
Zoek ik op het perron
Ik wil een Pokémon! Verhip, een Pokémon!
Ik wil een Po-po-po-po-po-po-pokémon!…
Rijmelarij
poëzie
3.2 met 4 stemmen
3.038 Ach, maakte eenmaal uw dwaas-
heid plaats
Voor dichterlijk gevoel;
Ontvonkte eenmaal die gloed
Uw bloed,
Hoe liet u ’t beuzlend rijmen koel,
Hoe streelde u ’t dichtrenkoor
’t Gehoor,
Hoe zoudt gij hun verheven toon
Eerbiedigen als ’t ENIG SCHOON,
schoon,
Hoe ruiste u die in ’t oor!
In ’t oor?…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 Zooals de schapen van de heide, laat
Doot 't groene avondlicht gaan, dat wie staat
Op een bemosten heuvel, ze ziet gaan
Van den heizoom en in een donkren laan,
Den hoek om - zoo verliet die donkre troep
Die zij nazag zoolang nog het geroep
Van vogels opging, het gerekte strand.…