2645 resultaten.
De schuiten hebben de dag volbracht.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
826 Zij drijven terug naar de goede haven.
Achter de kim ligt de zon begraven
onder de troost van rode pracht.
Wind is er haast niet, maar de sterke vloed
draagt ze vriendelijk, alle gelijk, naar binnen,
de wijde, veilige mond tegemoet,
waar de hoofden hun wachtende omarming beginnen.…
Aan een wielrenner
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
719 int op een verhoging
en met een blos
rijdt hij terug om
de volgende dag weer
te oefenen om zijn spieren
zijn lijf lenig en soepel
zijn geest helder te houden
om met de aarde mee te bewegen
aan de stroom, waarin we verzeild
en verloren toen we werden geboren
maar aan de oever daar
staat altijd die toren, die
draait met het licht
de haven…
Texas 1830
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
641 Ja ook de Indianen hielden slaven
Als kolonist was je bepaald niet veilig
Het vee en dierbaren waren je heilig
Tijdens de reis werd menig kind begraven
Binnen de palissade lag je haven
Het was hard werken om een fort te bouwen
Je stak vol hoop de handen uit de mouwen
Waarbij God en de Bijbel leiding gaven
Al tijden lag de duivel op de loer…
Noordzeevlakte 1
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 Mag ik als oud Rotterdammer
Nu Amsterdammer
En mij noemende
RAMSTERDAMMER
Spreken en dit zeggen
Stop met die megasluis bij IJmuiden
(Be)spaar daardoor
De scheepvaart op en de tunnels
onder het Noordzeekanaal
En gort u aan, leg aan
De Noordzeevlakte 1
Voor die grootse (cruise)schepen, zee-reuzen
Voor de Haven en stad van Amsterdam
En…
Godenzonen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
559 Het werd geen overwinning
maar een dip
in 't zicht der haven zonk
alsnog het schip…
Have a Cigar
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
435 Have a Cigar, jongen, zei ik,
dat was in de gouden tijd van Pink en Floyd, toen alles wat god verbood werd toegestaan, niet roken was bijkans geen optie,
en wie een hartgrondige afkeer had van alwat riekte naar rook en tabak werd kansloos gedwongen om 'mee' te roken, of hij of zij nou wou of niet...
________________________________
E-CIGAR…
Ademen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
398 Hier geen snelverkeer
geen hoog staal en beton
in de straten, maar
beloopbare ruimte
De zon trekt de aandacht
weg van ons, naar het licht
op de zwarte gevels aan de haven
de witte daklijsten en rode pannen:
het plaatje voor de foto's
van de roodbruine toeristen
op het terras van het taanhuis
die onze tuinen inlopen
alsof wij hier…
Zacht zingend op weg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
525 Sêft sjongend op ’en paad
Sêft sjongend gie ik op ’en paad,
al lichter wjukke it liet nei it
ferhaal fan in feilige haven.
Noch núnderje ik yn it hûs fan eartiids
foar him, dy't yn koele lekkens
syn lichem nei my útskoot,
it blomket blanke tederens.…
Zeespiegel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.238 Geen man, vriendin of verwant verschafte haar een haven,
geen bakens vond zij op haar pad.
Doelloos, dobberend dolen,
kapitein op een stuurloos fregat.
Tot zij op een dag in het water keek
en zichzelf in de rimpeling aanschouwde.
Een nieuwe koers ontstond alwaar
zichtbaar geworden schoonheid ontvouwde.…
op het strand
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.219 De wind die door m’n haren waait
Het water dat je hoort ruisen
Het warme zand dat m’n voeten aait
Onze blikken die elkaar kruisen
De laatste boten naar de haven
De laatste zonnestralen op mijn gezicht
De laatste paarden die langs komen draven
Jouw blik op mij gericht
Mijn voeten in de branding
Mijn jurk wappert in de wind
Een vlieger…
Vierdaagse Nijmegen
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.320 Gestrand in het zicht van de haven,
moe als een hond, ziek als een kat.
Een tragedie die ik niet als zodanig voel,
meer een kwestie van pech gehad.
Blaas ontstoken, plas brandt zich naar buiten,
koorts maakt van het lijf een kruitvat.
Alles wat pijn kan doen, meldt zich tezelfdertijd,
een film die voortijdig wordt gecut.…
zo ik iets ben ...
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.351 stad waar jij ooit bent geboren
is op je tochten zwijgend meegegaan
je waant je mijlenver bij hem vandaan
bij tijd en wijle vind je toch zijn sporen
hij speelt met jou een spel van ‘zwaan-kleef-aan’
men kan de wieg nog aan je tongval horen
de nestgeur is wel vaag, maar niet verloren
zijn wortels zitten diep in elk orgaan
in welke vreemde haven…
Geboortestad
poëzie
4.4 met 5 stemmen
2.497 De welvaart is voorbij,
De schepen liggen rottend in de haven
En door het touwwerk vliegen zwarte raven:
Het is gedaan met vloot en visserij.
Waar is het volk van dit verlopen tij?
Men zag het vroeger langs de kaden draven,
Het is vergeten nu of reeds begraven,
Prooi van zijn laatst, onheelbaar averij.
Voorgoed gedaan?…
De eeuwige strijd.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 Refrein:
Daartussen in de eeuw'ge strijd te willen leven,
een notendopje op de oceaan,
bedreigd door storm en woede van de zeeën,
vechtend om de haven in te gaan.
En dan de rustplaats vinden op de ree,
na 't landurig worst'len op de zee.…
Een mooie dag om stilte te verscheuren
gedicht
4.0 met 2 stemmen
17.393 .
-----------------------------------
uit: 'Mi have een droom', 2012.…
Foto bij de Rijn
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
538 Vroeg valt de schemering
in de haven van de herinnering.…
De ochtend is mooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 Jij bent mijn haven en ik
de bodem.
Je raakt me aan en onze lippen gloeien.
We staan op het dak en zien de verte.
Een dag is te kort.…
Avond aan Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.614 En uit de haven komen zij gegleden
De boten met hun zeilen roereloos,
Een kantige schaduw tegen donkerheden,
In 't spiegelende nat een schaduw broos.
De nacht is peilloos; waar de verte zwicht,
Verschijnt, verdwijnt het wezenloze licht
Van ene baken in de zee verloren.
De boten, onbeweeglijk, gaan te lore.…
Outcast
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.191 Bij haar die achter iedre haven wacht
– Altijd een andre en toch steeds dezelfde –
Wordt ons heimwee tijdlijk ter dood gebracht.
En ook de sterrenheemlen die zich welfden
Over ons trekken, andre iedre nacht,
Zijn eindlijk saamgeschrompeld tot één zelfde.…
Framen
netgedicht
5.0 met 104 stemmen
378 echelon dat de
sterkste muren
heeft gebouwd
naarmate je
meer bij de hemel
kwam koos je voor
licht en luchtig
waar zwaartekracht
wat meer in het
geding kwam
nam je de framen
erbij ondanks hun
sleet aan verbinding
en constructie door
gebrek aan alternatief
waar tijd het
desastreuze
oordeel eens zal
vellen heeft zij jou
de haven…
Kan jij?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
468 Kan jij of Kan jij niet, dat is de vraag
Of Kan jij kan dat weet ik eigenlijk niet
En of het Kannen is boeit mij geen biet
Moet Kunnen toch, dat zeggen we zo graag
In wezen gaat het niet om Kan of Kun
Om hen of hun, kond met een d of t
Nee, zo gaat ali nooit met quizje mee
Drie-in-de-pan, enjoy, have lots of fun
Dus haal in godsnaam alles…
UITING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 De wonderbare, geschonken gaven
zijn talloze snippers van allerlei aard,
neer zwevend uit één Hemelse haven.
God verspreidt Zijn scheppende kracht bedaard,
om met kunst de mensenziel te laven,
bij grote reis of huiselijke haard.…
Verloren nacht aan zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
879 Het avondrood lost op
Tot een effen gewelf
Het zwart weer breed uitgesmeerd
Op het palet van de tijd
Jouw stem brak op de dijk
kaatsend over mos
Dook met een plons
Plots verzwolgen
Slenterend langs de haven
Vond je niets meer in de buidel
Jouw paspoort verloren
De lidkaart van de salsabar
De foto van een ver lief
Wind had jouw sjaal…
Behouden vaart
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.672 Vraag me niets
als je me naar de nacht ziet staren
mijn armen om mezelf geslagen
wiegend in een zee van pijn
wiens golven niet te breken zijn
maar telkens nieuwe vloed aandragen
Vraag me niets
als ik worstel met woeste baren
stuurloos zoek naar kalme stromen
blind navigerend op het vertrouwen
dat ik de haven zal aanschouwen
wanneer de zon…
VERBRANDE SCHEPEN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.923 Gewapend met een vol doosje
lucifers kijk ik naar mijn schepen
in de volle haven, aanmaakhout
in de rugzak, een oude krant tot
lont gedraaid.
Na enig dralen steek ik eensklaps
vastbesloten de lont aan, het hout
bemiddelt achter mijn rug, doet
de vloot ontbranden.…
Zilvermeeuw (ode aan Hessel).
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.120 In de haven van Harlingen moet ik alert blijven tijdens het vissen,
ik wil de volgende “boot” namelijk niet missen.
Af en toe varen we een stukje mee op de reling,
Dan zing ik samen met mijn vrienden, “Ik wil terug naar Terschelling”,
“Daar word ik wel honderd jaar”!…
ode aan mijzelf
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.440 dan zie hoe u
zonder mij in barre koude moet leven
pak ik het plankje met brie,
smeer mij uit
en door nederige liefde gedreven
speel ik tevens op een valse kinderfluit
ik amuseer de schare
kan mijzelf een brok gezonde
arrogantie niet onthouden
immers hoe kan ik baren
mijn grootsheid verklaren
als de bescheidenheid zonder loods
de haven…
Samen muziek
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.744 wekken de droom
tot leven
in de speeltuin van
gevleugelde herinneringen
melodieën fluisteren je naam
die druipt
van een kaars in de wind
drijvend op geluidloze kracht
ik staar de stille diepte weg
verscholen
in het gerimpelde kielzog
stroom ik zuiver afwaarts
langs de oever die iedereen kent
maar niemand
die voorbijvaart vindt de haven…
In Gedachten.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
891 Vraag me niets
Als ik worstel met woeste baren
Stuurloos zoek naar kalme stromen
Blind navigerend op het vertrouwen
Dat ik de haven zal aanschouwen
Wanneer de zon is opgekomen.…
Drie Griekse wijzen toefden op een dak
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.482 Drie Griekse wijzen toefden op een dak
En zagen uit over een wijde haven,
Daar brachten schepen veler landen gaven,
Het blauw des hemels en der zee was strak.
Gewoon op verre hoogten zich te laven
Zagen die wijzen de aarde kaal en vlak
En voelden zij geen achting voor de braven,
In wie de wens te sterven nimmer stak.…